ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

MY FAVORITE CROCHET PUMPKIN DOILY…

Λατρεύω το πλέξιμο αλλά τα σεμεδάκια δεν είναι μες στις προτιμήσεις μου. Έκτος κι αν είναι σεμεδάκι με κολοκύθες. Χεχε. Βρήκα λοιπόν ένα βίντεο από το Captain Crochet που τα εξηγεί ΠΟΛΥ αναλυτικά και ξεκίνησα να το πλέκω. Χρησιμοποίησα πορτοκαλί κάπως bulky (χοντρό) νήμα και βελονάκι Νο 2. Βγήκε 46 × επί 46 cm, αρκετά μεγάλο για doily/σεμεδάκι.

Οπότε λίγες μέρες αργότερα επανήλθα με διαφορετικό νήμα, γαλάζιο αυτή τη φορά, πολύ λεπτό (τύπου πεταλούδα) και βελονάκι Νo 2 και το αποτέλεσμα ήταν σαφώς καλύτερο. Βγήκε στις σωστές διαστάσεις, 25×25 cm. Δυστυχώς δυο σειρές πριν το τέλος μου τελείωσε και το νήμα!!! Οπότε το άφησα ημιτελές μέχρι να βρω το ίδιο νήμα

Οι μέρες πέρασαν αλλά δεν μπορούσα να το αφήσω έτσι. Οπότε επανήλθα και τρίτη φορά. Χρησιμοποίησα άσπρο ψαρώνημα με βελονάκι 16αρι και βγήκε τέλειο. Με διαστάσεις 24×24 cm το ολοκλήρωσα σε μια μέρα (από τις 1 το μεσημέρι εώς τις 11 το βράδυ αν και δεν το συνιστώ καθόλου γιατί πονούσαν τρομερά τα χέρια μου) και είμαι κάτι παραπάνω από ευχαριστημένη.

Είμαι ευτυχισμένη και γεμάτη αυτοπεποίθηση για τις ικανότητες μου μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης με το πλέξιμο.

Ένα μικρό tip για να στρώνει το σεμεδάκι: το άπλωσα με καρφίτσες σε ένα μαξιλάρι και με τον ατμό του σίδερου, το έκανα κολαριστό. Ελπίζω να σας αρέσει, εγώ πάντως το λατρεύω..

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

A FEW MORE PROJECTS..

Τις τελευταίες μέρες ήμουν πολυάσχολη, παρόλο που οι μέρες μυρίζουν ήλιο και ολάνθιστα περβόλια. Είχα αρκετά projects στο μυαλό μου και έτσι ξεκίνησα με με ένα μικρό τσολιαδάκι για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση (είχα πλέξει ακόμα ένα τσολιαδάκι πριν μέρες αλλά ο μικρός Γιαννάκος μου ενθουσιάστηκε μόλις τον είδε, φώναζε ο τσολιάς μου ο τσολιάς μου» και έτσι του τον χάρισα). Μου πήρε ένα μόνο απόγευμα και ήταν πολύ εύκολο pattern (το πήρα από το kouvarakia στο instagram) ..

Όλοι γνωρίζουν ότι παρακολουθώ συστηματικά κινούμενα σχέδια (με χαλαρώνουν, με κάνουν να θυμάμαι το παιδί μέσα μου, άσε που παίρνω υπέροχες ιδέες για τις ιστορίες μου) και τελευταία μου έχει κολλήσει να πλέκω χαρακτήρες από τα αγαπημένα μου καρτούν. Μέχρι στιγμής έχω πλέξει τη Κάντυ Κάντυ, τη Lady bug, τη Draculaura Monster High, Pucca Molang Sabrina Spellman Blythe Baxter Littless Pet Shop Amy Nonsense Bucck and Buddy κ.α.

Τον τελευταίο καιρό έχω ανακαλύψει το Κικορίκι. Είναι ρώσικης παραγωγής και παίζεται από το 2004 σε εξήντα χώρες. Η Ρόζα είναι μέλος στην ομάδα του Κικορίκι που απαρτίζεται από τον μπλε κούνελο Κράς (ή Πογκορίκι), ένας ματζεντέ σκατζόχοιρος ο Τσίκο (ή Τσικορίκι), ένα μοβ λεβαντί κριάρι ο Γουόλι (ή Γουολιρίκι), ένα μπλε κοράκι ο Καρλιν (ή Μπιγκορίκι), μια μοβ κουκουβάγια η Όλγα (ή Ολγαρίκι), ένας ασπρόμαυρος πιγκουίνος ο Πιν (ή οτορίκι), μια χρυσοκίτρινη άλκη ο Ντόκο (ή Ντοκορίκι), ένας πορτοκαλί αρκούδος ο Μπάρι (ή Μπομπορίκι). Η Ρόζα είναι μια χαριτωμένη γουρουνίτσα με καρδούλες στα μαγουλάκια και ένα αδέξιο κοτσίδι τα μαλλιά. Βρήκα ένα βίντεο αλλά και γραπτές οδηγίες μόνο που ήταν στα Ρώσικα. Παρόλα αυτά ακόμα και με τη χάλια μετάφραση του κατάφερα και την έπλεξα. Μου πήρε δυο μέρες και τις νύχτες τους αλλά το άξιζε. Η λεπτομέρεια που λατρεύω είναι οι καρδούλες που κέντησα με σταυροβελονιά στα μάγουλα.

Στα υπόλοιπα τώρα, έπλεξα ένα Τυραννόσαυρο Ρεξ, μια πονηρή θήκη κραγιόν και την αγαπημένη μου Oblina.

Το 1995, φοιτήτρια εγώ, παρακολουθούσα Real Monsters κάτι νυσταγμένα μεσημέρια με τη κολλητή μου την Αγγέλα. Η Oblina ήταν ένα ασπρόμαυρο ζαχαρωτό μπαστουνάκι αλλά ανάποδο (Candy Cane) και μαζί με τους φίλους της Ickis και Krumm φοιτούσε στο Monster Academy για να εκπαιδευτούν στο πως να τρομάζουν τους ανθρώπους.

Δεν βρήκα κανένα pattern και έτσι αυτοσχεδίασα φτιάχνοντας ένα μπαστουνάκι και στη συνέχεια τα χείλη και τα μάτια.

Τι λέτε; Σας αρέσουν; Εμένα πολύ χαχα. Σας φιλώ στον αέρα μη κολλήσουμε και τίποτα…

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

ΚΑΙΡΌ ΕΊΧΑΜΕ (MY LATEST PROJECT)…

Πως το λένε: Καιρό είχαμε? ε αυτό. Γίνεται της τρελής το κάγκελο και πραγματικά απορώ που είμαι ακόμα ψύχραιμη και ολάνθιστη.

Λοιπόν. Πριν καιρό είχα δεχτεί μια επίθεση εδώ στο blogaki μου από ένα σούργελο που προφανώς δεν του άρεσαν όσα έγραφα, μπορεί εκεί στην υπόγα του μυαλού του που ζει να νιώθει μίσος για κάθε τι καλό υπάρχει εκεί έξω και παρόλο που πολλά χρόνια εργάζομαι στη βελτίωση αυτού που βρίσκεται εντός μου και που το ονομάζουν ψυχή και συναισθήματα. και είμαι σε πολύ καλό σημείο, σπάνια νιώθω άσχημα για οτιδήποτε, έπεσα στη παγίδα της επίθεσης αυτής και αποφάσισα ότι δεν θα ξαναγράψω στο μπλόγκ μου.

Μετά το ξανασκέφτηκα και αποφάσισα να δημοσιεύω μόνο ότι έχει σχέση με το πλέξιμο. Όμως ρε φίλε έτσι δίνεις εξουσία σε αυτό το πράμα να σε φιμώσει και στη τελική να σε αλλάξει. Θυμάμαι πριν πολλά χρόνια είχα κατέβει βόλτα στο Ηράκλειο και είχα πάρει αστικό λεωφορείο μετά από πολύ καιρό και ήμουν ενθουσιασμένη γιατί είχα θυμηθεί τα φοιτητικά μου χρόνια. Μπαίνω που λέτε και σαν ευγενικό παιδί δεν κάθομαι σε κάθισμα για να να καθίσουν οι μεγαλύτεροι από μένα. Πιάνω μια γωνιά σε μια ένα παράθυρο μπροστά και πιάνομαι από τη χειρολαβή. Δεν είδα καν ποιος ήταν δίπλα μου. Ακούω έναν ψίθυρο «γαμώ τη παναγία σου με το σκατο κέφαλο σου»»Κοιτάζω και ήταν ένα δεκαπεντάχρονο μαλακιστήρι τίγκα στο καβλόσπυρο και με έβριζε μουλωχτά επειδή του είχα κόψει τη θέα εκεί που είχα σταθεί. Ήταν πολύ άσχημη επίθεση και αντί να ζητήσω το λόγο ζάρωσα και τραβήχτηκα στην γωνιά μου λες και έφταιγα για κάτι.

Αποφάσισα λοιπόν να μην υποκύψω σε απειλές και επιθέσεις και να συνεχίσω να κάνω αυτό που μου αρέσει, να γράφω τα κείμενα μου και να τα δημοσιεύω στο μπλογκάκι μου. Όπως είχε πει και η αγαπημένη μου από το μολύβι και χαρτί (αλήθεια έχω χάσει τις μισές φιλενάδες από το μπλογκοχωριό και δεν ξέρω που είναι. ίσως σταμάτησαν να γράφουν) «ΤΙΜΑΣ ΟΣΟ ΟΛΟ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚΙΝ..»

Σε άλλα νέα, πριν λίγες μέρες πήρα τη βεβαίωση από το πρώτο κύκλο σεμιναρίων «ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΊΑ ΚΕΙΜΈΝΟΥ ΚΑΙ ΔΥΑΔΎΚΤΙΟ» που είχα κάνει πέρυσι.

Περιμένω υπομονετικά να ανοίξει λίγο ακόμα ο καιρός για να πηγαίνω ορειβασία και βόλτες στα κατσάβραχα. και φυσικά έχω ξεπατωθεί (τι σικ) στο πλέξιμο. Δεν μπορώ είναι πάνω από τις δυνάμεις μου δεν μπορώ να σταματήσω να πλέκω (Πρέπει να βρω γκόμενο για να μην έχω ελεύθερο χρόνο χεχεχ)

Σε προηγούμενο κείμενο μου σας είχα δείξει ένα σεμεδάκι με κολοκύθες διότι ένα κόλλημα με το το Halloween το έχω και επειδή έβαλα ένα παχύ νήμα βγήκε πολύ μεγάλο και σεμεδάκι δεν το λες αλλά σεμεδάρα, οπότε έπλεξα άλλο ένα σεμέν με λεπτό γαλάζιο νήμα αλλά μαντέψτε, δυο σειρές πριν ολοκληρωθεί το σεμέν, τελείωσε η κλωστηηη χαχα οπότε το άφησα ημιτελή και ελπίζω κάποια στιγμή να βρω το ίδιο νήμα να το πάρω.

Έπλεξα έναν τσολιά για την επέτειο μας και πραγματικά ξετρελάθηκαν όσοι το είδαν, ιδιαίτερα ο μικρός μου ανιψιός ο Γιάννης που ήθελε να του το χαρίσω και του υποσχέθηκα μόλις βρεθούμε να τον πάρει ολόδικο του (καριόλη κορωνοιε μας έχεις κάνει να στερούμαστε την αγκαλιά αυτών που αγαπάμε άντε και γαμήσου)

Έπλεξα δυο πασχαλινά καλαθάκια, ένα προβατάκι για τον Χαράλαμπο, (όταν έρχονται στο χωριό τους αρέσει να πηγαίνουν να βλέπουν τα προβατάκια που έχει ο μπαμπάς μου στο στάβλο) και ένα κοτοπουλάκι, επειδή ήταν τέλεια σχέδια έπλεξα και ένα προβατάκι για μένα (έχω ένα κόλλημα με τα προβατάκια δε ξέρω) επίσης έπλεξα και ένα γαλάζιο τρικεράτωψ για τον Γιάννη και έναν πράσινο τρικεράτωψ για τον Χαράλαμπο.

Επλεξα τον Νο Νο τον Πλατύποδα από ένα καρτούν που βλέπω.

Έπλεξα έναν Τυρανόσαυρο Ρεξ για τον Χαράλαμπο μου ο οποίος γνωρίζει τα πάντα ΚΑΙ για τους δεινόσαυρους.

Σε άλλα νέα έκανα τις εξετάσεις μου για τον θυροειδή, όπως κάθε χρόνο και λόγω της κατάστασης η διάγνωση με τη γιατρό μου έγινε μέσω τηλεφώνου (εκεί μας κατάντησε πχια αυτός ο ιος) . ευτυχώς είμαι απολύτως υγιής και ο θυροειδής αυτός ο χαμούρης τακαμούρης κάθεται ήσυχος το μόνο μου πρόβλημα είναι ότι όσο και να προσπαθώ δεν παίρνω βάρος και δεν γεμίζουν οι αποθήκες σιδήρου. ΚΑΤΑ ΤΑ ΆΛΛΑ ΚΑΛΆ. Ολοκλήρωσα και τον έκτο κύκλο των βικινκς, πικρό τέλος και σοκαριστικό αν και έχω μελετήσει πολύ το θρύλο του Ράγκναρ.

Η σκηνή του θανάτου του Αιβαρ συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πιο ποιητικές δραματικές ΕΠΙΚΕΣ που έχω δει ποτέ (μαζί με αυτή του Τζον Σνοου.) Προχθές έφτιαξα τη πρώτη μου μηλόπιτα συνταγή της νύφης μου (μια χαρά βγήκε για πρώτη φορά)

. Και φυσικά συνεχίζω να γράφω τις πέντε ιστορίες μου οι οποίες δεν θα τελειώσουν ποτέ και αν τελειώσουν θα μου έρθουν ιδέες για άλλες εκατό.

Είναι τόσο αναζωογονητικό , μετά από τόσο καιρό να γράψω ένα κείμενο για μένα χωρίς να με νοιάζει τίποτα. Στο κάτω κάτω είμαι ή δεν είμαι μπλογκερ λέμε;

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

PINK PUSHEEN AND CUTE MOLANG…

Ακόμα δυο αγαπημένοι μου χαρακτήρες από κινούμενα σχέδια. Η χαριτωμένη γκρι γατούλα Pusheen εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2010 στην κωμική ταινία «Pusheen Things» στην ιστοσελίδα της Claire Belton και του Andrew Duff, Everyday Cute. [1 Το 2011, οι Belton και Duff ξεκίνησαν έναν ιστότοπο spin-off αφιερωμένο στο Pusheen. Το 2013, η Belton δημοσίευσε το I Am Pusheen The Cat , μια συλλογή από κόμικς με τον Pusheen. Η Pusheen όμως έγινε γνωστή σρο περισσότερο κόσμο από τα αυτοκόλλητα της στο Facebook.

Tο λευκό αφράτο κουνελι Molang είναι Γαλλική/Ισπανική/Κορεάτικη προσχολική τηλεοπτική εκπομπή κινουμένων σχεδίων, βασισμένη σε μια ιδέα της Μαρί-Κάρολιν Βίλαντ για την Millimages. Ο ομότιτλος χαρακτήρας, Μολάνγκ, σχεδιάστηκε αρχικά από την Κορεάτισσα σχεδιάστρια Γιουν Χιε-Τσι το 2010, για τις ανάγκες του ιστολόγιού της. Η εμφάνιση εμότζι με τον χαρακτήρα αυτό και τον Πίου-πίου στην πλατφόρμα KakaoTalk κατέστησε τους δύο δημοφιλείς, και στάθηκε αφορμή να δημιουργηθεί μια σειρά η οποία έκανε πρεμιέρα τον Νοέμβριο του 2015 στοCanal.

Αυτά (έχασα το βεράκι μου και δεν είμαι για πολλά πολλά)..

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

SOMETHING ORANGE, SOMETHING GREEN, SOMETHING NEW AND SOMETHING BLUE..

Γρήγορα κάποιος αντιπερισπασμός για να με κάνει να σταματήσω να πλέκω συνέχεια. Μου αρέσει που στην αρχή του χρόνου υποσχέθηκα στον εαυτό μου λιγότερο πλέξιμο. Τα τελευταία μου πρότζεκτ είναι ένα σεμεδάκι με κολοκύθες, μια ελληνική σημαία και ένα αμαξάκι από μια ζωγραφιά του Χαράλαμπου.

Ας ξεκινήσω με τις κολοκύθες. Από μικρή λάτρευα τη γιορτή του Χολογουιν, έχω γράψει και δυο-τρεις ιστορίες για τη γιορτή αυτή, οπότε όταν είδα το βίντεο από το κανάλι Captain Crochet είπα αυτό πρέπει να το πλέξω. Μου πήρε τέσσερις μέρες να το ολοκληρώσω και για να πω την αλήθεια βγήκε λίιιιγο μεγαλύτερο από όσο υπολόγιζα (το έπλεξα με χοντρό νήμα) και έτσι το μετέτρεψα σε μαξιλαράκι…

Το επόμενο πρότζεκτ ήταν να «ζωντανέψω» ένα αμαξάκι από μια ζωγραφιά του Χαράλαμπου. Η ιδέα μου είχε έρθει μετά από ένα άρθρο που είχα διαβάσει στο σαιτ της Μάρθα Στιούαρτ για μια Αμερικανίδα που μετέτρεπε τις ζωγραφιές της ανιψιάς της σε κουκλάκια.

Βρήκα μια ζωγραφιά του Χαράλαμπου, τις φυλάω ευλαβικά στη βιβλιοθήκη μου, και με πολύ χαρά άρχισα να πλέκω τα κομματάκια του λευκού-πράσινου αμαξιού που είχε ζωγραφίσει ο ταλαντούχος μου ζωγράφος.

Μου πήρε λίγες ώρες και πραγματικά το διασκέδασα, τελικά έχει πολύ πλάκα να πλέκεις χωρίς οδηγίες και πάτερν.

Και κλείνω με το πιο γρήγορο και απλό πρότζεκτ που έχω κάνει ποτέ. Μου πήρε λιγότερο από μια ώρα και πραγματικά το ευχαριστήθηκα. Βέβαια όσο απλή και εύκολη ήταν η παρασκευή του τόσο βαριά και σπουδαία είναι η ιστορία του. Η Ελληνική μας σημαία με πολύ αγάπη και συγκίνηση……

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Crocheting Marina the marmaid…

Ο Zig & Sharko είναι animation γαλλικής παραγωγής του 2010 από τον Olivier Jean Marie. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα ηφαιστειακό νησί όπου ο Zig μια καφέ ύαινα και ο Sharko ένας λευκός καρχαρίας έρχονται πάντα σε ρήξη εξαιτίας της εμμονής του Ζig να καταβροχθίσει την αγαπημένη του γοργόνα Marina. Η οποία Marina είναι ανίδεη ως προς τα αισθήματα του Sharko που την αγαπά παράφορα και δέρνει τον ύπουλο τον Zig. Βρήκα ένα πάρα πάρα πάρα πολύ εύκολο pattern στο κανάλι crimson & wool και όλο το project το ολοκλήρωσα μέσα σε 5 ώρες. Το μικρό αυτό amigurumi δεν ξεπερνάει τα 20 cm και αλήθεια το διασκέδασα πολύ φτιάχνοντας το. Το πιο τέλειο κομμάτι του ήταν τα μαλλιά και η ουρά. Λόγω καραντίνας δεν είχα τη δυνατότητα να προμηθευτώ νήματα και έτσι έκανα μια μικρή ζαβολιά στα μαλλιά, αντί για καφέ έβαλα κόκκινο. Ελπίζω να σας αρέσει όσο αρέσει και σε μένα.. 🦈🧜‍♀️

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Crocheting Blythe Baxter..

Νομίζω πλέον μιλάμε πια για εθισμό! Το πιο γλυκό από όλους. Έναν εθισμό που δε προκαλεί κανένα κακό, αντίθετα απλόχερα προσφέρει χαρά και υπερηφάνεια. Έτσι αποφάσισα να πλέξω ΑΚΟΜΑ μια αγαπημένη μου ηρωίδα/ πρωταγωνίστρια από cartoon.

Αναφέρομαι στην Blythe Baxter κεντρικό χαρακτήρα του στο littliest pet shop.Η Blythe, μαζί με το πατέρα της Roger Baxter, μετακομίζει στη Downtown City σε ένα διαμέρισμα πάνω από το «Littlest Pet Shop»

.Σύντομα η Blythe χτυπάει το κεφάλι της και ανακαλύπτει ότι απέκτησε την ικανότητα να μιλάει και να καταλαβαίνει τα ζώα. Μετά από οικονομικά προβλήματα το μικρό pet shop κινδυνεύει να κλείσει και η Blythe βοηθάει να σωθεί. Εκτός από το να εργάζεται στο μαγαζί της αρέσει να σχεδιάζει ρούχα.

Ξεκίνησα να πλέκω χωρίς pattern , ένα βασικό amigurumi σώμα και τη διαφορά έκαναν τα ρούχα και τα μαλλιά. Αλήθεια απολαμβάνω να δημιουργώ αγαπημένους χαρακτήρες από παραμύθια ή κινούμενα σχέδια. Ελπίζω να σας αρέσει όσο και σε εμένα.. 🎀

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

creating my own amigurumi doll Maria..

Μου πήρε περίπου δυο βδομάδες για να ολοκληρώσω τη Μαρία. Παρακολούθησα αρκετά βίντεο στο YouTube για το πως μπορώ να κάνω μια κούκλα να μου μοιάζει. Επειδή συνήθως οραματίζομαι πως θέλω να είναι το εκάστοτε project μου, είτε αυτό είναι κασκόλ, ζακέτα, σκούφος ή κούκλα, δυσκολεύτηκα να βρω αυτό που ακριβώς ήθελα. Έτσι έπρεπε να αφήσω τη φαντασία μου ελεύθερη, να σπάσω τους κανόνες και να αυτοσχεδιάσω. Στη τελική αυτό είναι το νόημα του πλεξίματος, η χαρά της δημιουργίας.

Ήξερα τι ήθελα οπότε ήταν ξεκάθαρο τα βήματα που έπρεπε να ακολουθήσω. Πρώτα έπρεπε να πλέξω τη κούκλα. Μου πήρε μια βδομάδα ανήκουστο για μένα που συνήθως σε δυο απογεύματα έχω τελειώσει ένα μέσο αμιγκουρούμι για να φτιάξω το σώμα. Συγκεκριμένα το έπλεξα μια φορά μου βγήκαν τα πόδια λίγο μακρυά το ξήλωσα και το έπλεξα ξανά από τα πόδια έως τους ώμους. Τα ίδια πέρασα και για το κεφάλι. Το έπλεξα μια φορά, βγήκε δυσανάλογο με το σώμα ήταν πολύ μεγάλο, το ξήλωσα και το έπλεξα ξανά. Αφού έφτιαξα όπως ήθελα το σώμα, να μοιάζει όσο περισσότερο μπορούσε στη δική μου φιγούρα, έπλεξα εσώρουχα, σουτιέν βρακί και μετά ήρθε η ώρα του φορέματος.

Έχω ένα φόρεμα βεραμάν που είναι το αγαπημένο μου, το είχα φορέσει στη βάφτιση του Χαράλαμπου μου οπότε ήξερα ότι ήθελα να πλέξω ένα φόρεμα να θυμίζει το δικό μου. Έπλεξα το φόρεμα, μου βγήκε φαρδύ, το ξήλωσα και αποφάσισα να το σχεδιάσω πρώτα στο χαρτί. Ήταν η πρώτη φορά που σχεδίασα ένα pattern και δεν περίμενα να τα καταφέρω. Βέβαια δεν έχω άδικα το παρατσούκλι Χάτσον (Hatson παράφραση του Watson του βοηθού του Σέρλοκ Χολμς. Στοιχειώδες αγαπητέ Γουατσον) οπότε τα κατάφερα ΚΑΙ σε αυτό. Πόντο πόντο, αλυσίδα αλυσίδα, κομματάκι κομματάκι έπλεξα κυριολεκτικά πάνω στο σώμα της κούκλας μου. Μετά ένωσα τα κομμάτια και βουαλά το φόρεμα βγήκε ακριβώς όπως το είχα οραματιστεί.

Μετά έπλεξα τη τσάντα που κρατούσα με το φόρεμα στη βάφτιση, ήταν ένας υπέροχος φάκελος με ψάθινη όψη και διάφορα χρωματιστά σχέδια επάνω, ενώ είχε και κάποιες χρυσοκίτρινες λεπτομέρειες. Τη συγκεκριμένη τσάντα μου την είχε δανείσει η αδελφή μου για τη βάφτιση και δεν την είχα μπροστά μου για να τη πλέξω ακριβώς την ίδια οπότε της ζήτησα να μου στείλει μια φωτογραφία της για να έχω κάποια καθοδήγηση. Μου πήρε δυο προσπάθειες για να βγάλω το αποτέλεσμα που ήθελα.

Τα nude πέδιλα που φοράω συνήθως με το φόρεμα δεν μπορούσα να τα πλέξω ακριβώς γιατί τα πόδια της κούκλας ήταν σαν δυο καλαμάκια, οπότε αυτοσχεδίασα κάνοντας αλυσίδες και έναν οβάλ πάτο. Τα μαλλιά τώρα ήταν το αγαπημένο μου κομμάτι καθώς πλέχτηκε σε δυο φάσεις. Έπλεξα ένα παραλληλόγραμμο κομμάτι και μετά το ένωσα. Πρόσθεσα χείλη, δόντια βαμπίρ (my thing) βεραμάν βλεφαρίδες, μαγουλάκια και αυτό ήταν!!! Η βεραμάν βαμπιρέλα Μαρία ήταν έτοιμη. Καλά πολύ μου άρεσε η όλη διαδικασία, είχα τον απόλυτο έλεγχο και την δυνατότητα να δημιουργήσω αντί απλά να ακολουθώ τις οδηγίες κάποιου άλλου.

Ελπίζω να σας αρέσει, εγώ πάντως το λάτρεψα…

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

AMY NONSENSE (BUCK AND BUDDY) CROCHET AMIGURUMI DOLL..

Λατρεύω τα κινούμενα σχέδια αυτό ήδη το γνωρίζετε. Γιατί είναι καλύτερα από οποιαδήποτε ταινία, γιατί σου θυμίζουν να ακούς το παιδί που υπάρχει ξεχασμένο μέσα σου, και γιατί περιέχουν άπειρα μαθήματα. Για παράδειγμα ο Bagg στο ladybug λέει «Μου αρέσουν οι άνθρωποι που δεν αλλάζουν ποτέ γιατί ξέρεις τι να περιμένεις απο αυτούς». Και τελευταία άρχισα να πλέκω τους αγαπημένους μου ήρωες. Candy Candy, τη Sabrina Spellman, τη ladybug, τη pucca, τη Draculaura, τη Joy. Ένα από τα cartoon με το οποίο έχω κολλήσει είναι το Buck and Buddy». Κυκλοφόρησε το 2020 και έχει διηγείται τις περιπέτειες του Buck, του σκαθαριού και του Buddy του περίεργου εντόμου που μοιάζει σαν ραβδί. Οι δυο φίλοι αλλά και καμιά φορά, εχθροί ζουν σε μια χωματερή και μαζεύουν ότι άχρηστο αντικείμενο τους γυαλίσει. Μια από τους φίλους τους είναι και η Amy Nonsense μια πασχαλίτσα που είναι λίγο οξύθυμη. Ο συνδυασμός των χρωμάτων της Amy είναι αγαπημένος (ροζ, βεραμάν, φούξια) και έτσι αποφάσισα να πλέξω τη πασχαλίτσα. Οδηγίες δεν υπήρχαν (σοβαρά τώρα; Εδώ βρίσκεις οδηγίες για τζενετέλια-γεννητικά όργανα ρε psycho;) και για ακόμα μια φορά αυτοσχεδίασα. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο εύκολα αν τα δεις σαν γεωμετρικά σχήματα. Ήξερα λοιπόν ότι ήθελα να φτιάξω κάτι που να είναι οβάλ στη κορυφή και να έχει επίπεδη βάση. Έτσι ξεκίνησα με τον κλασσικό τρόπο που πλέκουμε ένα amigurumi, με μαγικό κύκλο έξι single chrochet και από κει και πέρα σε κάθε γύρο αυξάνουμε κατά ένα τα sc και κάνουμε και ένα increase (για παράδειγμα κάνουμε από ένα single chrochet στις επόμενες τρεις θηλιές και στη τέταρτη θηλιά κάνουμε μια increase- πόσο πιο απλοϊκά να το γράψω;). Όταν φτάσεις στην επιθυμητή διάμετρο κάνεις έναν αριθμό γύρων (αναλόγως με το ύψος που θέλεις να έχει το amigurumi σου) μόνο από single chrochet ένα σε κάθε θηλιά. Όταν θέλεις να το κλείσεις κάνεις μειώσεις και ολοκληρώνεις το amigurumi σου. Το καλύτερο κομμάτι ήταν οι φιόγκοι και γενικά είμαι πολύ χαρούμενη με το αποτέλεσμα γιατί φτιάχτηκε χωρίς οδηγίες. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που αγαπώ ατο πλέξιμο, ο αυτοσχεδιασμός. Διοχετεύεις τη φαντασία σου η οποία σε βοηθάει αρχικά να οραματιστείς κάτι τόσο έντονα που ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις για να γίνει πραγματικότητα αυτό που έχεις σχηματίσει στο μυαλό σου. Ελπίζω να σας αρέσει όπως αρέσει και σε μένα.. 🐞🎀

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Η ΚΟΥΠΑ ΤΟΥ ΠΑΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΑΚΙ

Είχα από μέρες στο μυαλό μου νσ πλέξω κάτι διαφορετικό στον Χαράλαμπο γιατί μεγάλωσε και δεν γίνεται να του πλέκω συνέχεια amigurumi κουκλάκια. Έτσι αυτοσχεδίασα και του έπλεξα μια θήκη για τη κούπα του Παναθηναϊκού που πίνει το γάλα του. Δεν υπάρχει κάποιο pattern, έκανα ένα κομμάτι (back loop only) στις διαστάσεις της κούπας έβαλα κουμπί και ένα τριφύλλι.Το επόμενο project ήταν ακόμα πιο εύκολο. Καθώς πλησιάζουμε προς τον Μάρτιο αναρωτιόμουν τι μαρτάκι να πλέξω φέτος καθώς τα προηγούμενα χρόνια δεν είχα κάνει κάτι ιδιαίτερο (έπαιρνα δυο κλωστές, άσπρη και κόκκινη, και τις έστριβα μαζί)Βρήκα λοιπόν ενα βίντεο από το κανάλι Crafts easy και πραγματικά ξετρελάθηκα! Πλέκει μια αλυσίδα από χ θηλιές και μετά πλέκει το εφέ «αλυσίδα» μέσα σε αυτές (σαν «chain embroidery», ή αλλιώς «slip stitch crochet», ή «Surface chrochet»)

Το λάτρεψα πραγματικά. Έκανα μερικά βραχιολάκια για τους δικούς μου.Και παρόλο που με είχε πιάσει και συγγραφικός πυρετός (3867 παρακαλώ σε δυο μέρες) είπα να μη μείνει παραπονεμένη η Βικτώρια μου (ραπτομηχανή) έκανα ένα διάλειμμα και να αντιμετώπισα επιτέλους τη πυτζάμα που μου έκανε δώρο η αδελφή μου αλλά ήταν λιγάκι μεγάλη μου. Είπα να τη κοντύνω λίγο τα μπατζάκια γιατί δεν μπορούσα να κυκλοφορώ και να τη πατάω. Της έβγαλα το λάστιχο που είχε στη μέση και έκοψα κάμποσο ύφασμα. Με το μάτι δεν μέτρησα τίποτα. Και μετά έβαλα καινούριο λάστιχο και έφτιαξα καινούργια μέση. Πραγματικά ήταν ακριβώς στα μέτρα μου.Ελπίζω να σας άρεσαν οι δημιουργίες μου, εμένα πάντως με ενθουσίασαν…. 💋