ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΓΙΑΤΙ ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΗ MARYLIN..

Είμαι σινεφίλ από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Επίσης υπήρξα μανιώδης συλλέκτρια. Είχα τόνους από αφίσες και φωτογραφίες ηθοποιών. Ήξερα τις λίστες με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, κρατούσα αρχεία με τους νικητές των Oscars. Το είδωλο μου φυσικά ήταν η Marilyn Monroe.

Ακόμα και όταν μεγάλωσα, εξακολουθούσα να ασχολούμαι με αυτά. Θυμάμαι μια σκηνή κάπου πριν το 2005 με εμένα καθισμένη στο τραπέζι της κουζίνας στη μικρή γκαρσονιέρα που νοικίαζα στο Ηράκλειο να προσπαθώ να οργανώσω τις φωτογραφίες της και να καθαρογράψω τα στοιχεία για τη ζωή και τον θάνατο της. Τόσο κολλημένη.

Σήμερα που ο καιρός είναι λίγο κρύος, και όντας αρρωστούλα, φόρεσα από νωρίς τις πυτζαμούλες μου και τη ρόμπα με τη κουκούλα – φατσουλίνι ζώου (τι εννοείς είμαι μεγάλη να μη φοράω παιδικά ρούχα; Αφού ΔΕΝ βρίσκω πυτζάμες στο νούμερο μου, το «extra small» και ψωνίζω στα εφηβικα για κορίτσια 12 ετών), και έβαλα να παρακολουθήσω ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή της Μarylin. Και να σκεφτείς ότι απόψε λογικά όλη η χώρα παρακολουθεί τη πρεμιέρα του Survivor 2. Θυμήθηκα λοιπόν τα αρχεία μου με το αμέτρητο υλικό που δυστυχώς κάποια στιγμή κάπου παράπεσε και πετάχτηκε αφού έκανα πέντε οδυνηρές μετακομίσεις στη ζωή μου. Αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές παρακολουθώ την εκτυφλωτική Marylin με τη κατακόκκινη τουαλέτα να τραγουδάει «two little girls from litttie Rock».

Λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε ποιά ήταν η Marilyn Monroe. Γεννήθηκε το 1926 και πέθανε το 1962. Το πραγματικό της όνομα ήταν Norma Jeane. Είχε κάνει τρεις γάμους, είχε κερδίσει τρεις Χρυσές Σφαίρες και υπάρχον πολλές φήμες γύρω από το θάνατο της ο οποίος είχε κλείσει επίσημα ως αυτοκτονία. Δεν είναι οι πληροφορίες για τη ζωή της το θέμα του κειμένου. Απλά σαν θαυμάστρια θα ήθελα να πω μερικά πράγματα.

Σταρ γεννιέσαι δε γίνεσαι. Ακόμα και τα χρόνια που υπήρξε μελαχρινή, ο αέρας της, το αστραφτερό χαμόγελο της, χωρίς ίχνος τουπέ, με λίγο νάζι, τσαχπινιά και σπινθηροβόλο βλέμμα ήταν ο ορισμός του θηλυκού. Το σώμα της ήταν σε σχήμα κλεψύδρας και τα ρούχα έμοιαζαν πάνω της να έπαιρναν μια άλλη υπόσταση. Όλες αυτές οι ορδές των τάχα μου fashion victims και beauty influencer θα έπρεπε να πάρουν μαθήματα από τη θρυλική Marylin. Τα κομψά φορέματα της, τα απίστευτα πανωφόρια και καπέλα της, τα παπούτσια της, όλα ήταν μοναδικά. Μαγιό one-piece, κλασικά ριγέ φορέματα, φλάτ σανδάλια, ταγέρ με γούνινο γιακά, pencil φούστες, καπαρντίνες, επικές τουαλέτες, κομψές γόβες, ψιλόμεσα σορτς και κροπ τοπ μπλουζάκια. Δεν έλειπαν ποτέ τα γάντια και τα γυαλιά, ενώ τα μαντήλια που φορούσε στο κεφάλι της έδιναν έναν αλλιώτικο αέρα. Καμία σχέση με τα σημερινά δεδομένα. Εφηύρε το στιλ με τις iconic εμφανίσεις της. Μέσα στην απύθμενη έμφυτη σεξουαλικότητα της είχε έναν μοναδικό συντηρητισμό.

Η πρώτη μέντορας της (όνομα δεν συγκράτησα καθότι τα ντοκιμαντέρ ήταν στα Εγγλέζικα, είμαι και αρρωστούλα είπαμε) είχε πει σε μια συνέντευξη της τα εξης: «την είχε φέρει ένας φωτογράφος στο πρακτορείο και είχε ένα καθαρό, αστραφτερό εκφραστικό πρόσωπο με ένα λευκό, καθαρό, αστραφτερό, σιδερωμένο φόρεμα. Τα μαλλιά της ήταν τόσο κατσαρά που που όταν έσκυβε, η κουαφ της έμενε όπως ήταν, δεν έπεφτε».

20180120_213543
Crop white cardigan- black shorts 1950

20180120_213347.png

20180120_213420
Ένα από τα αγαπημένα μου φορέματα της. Μπλέ με λευκά πουά. 1956

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο ανακάλυψα ότι όλες αυτές οι φράσεις που τις έχουν αποδώσει, δεν της είχε πει ποτέ. Οπότε δεν θα ξαναβάλω ποτέ φωτογραφία μου στο Instagram να συνοδεύεται ατάκα της Marilyn.

1516542362217
Quotes που της έχουν αποδώσει, δεν τις έχει πεί ποτέ!

Έψαξα λοιπόν στις ταινίες της να βρω ατάκες. Στα βιαστικά ξεχώρισα τις παρακάτω.

 

20180121_154019
The Asphalt Jungle 1950

20180121_23591320180121_154713

Γιατί θαυμάζω τη Μέριλιν; Γιατί ήταν ένα παθιασμένο, ταλαντούχο κορίτσι με μια θλίψη στα υπέροχα μάτια της.

Γιατί όταν τα κινηματογραφικά στούντιο της φέρθηκαν χωρίς σεβασμό αναγκάζοντας την να παίζει ρόλους μόνο pin up glamour girl και πληρώνοντας την ψίχουλα βρήκε τη δύναμη να φύγει και να ιδρύσει τη δική της Marilyn Monroe productions.

Γιατί πολύ απλά όταν βλέπω τις ταινίες της κολλάω.

Θα κλείσω με μια φράση της Ella Fitzgerald: » She was an unusual woman, a little ahead of her times, and she didnt know it».

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Advertisements
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ Η ΝΤΟΥΛΑΠΑ ΜΟΥ.

Ένα βαρετό μεσημέρι αποφάσισα να διαπράξω το αδιανόητο: να τακτοποιήσω τη ντουλάπα μου. Άδειασα λοιπόν τη πραμάτεια μου στο κρεβάτι και πήρα ξεσκονόπανο. Καθάρισα καλά, έβαλα και πουγγιά με ματζούρανα της οποίας το άρωμα με ξετρελαίνει. Αυτό ήταν το εύκολο κομμάτι. Το να τοποθετήσω ξανά στο εσωτερικό της ντουλάπας όλα αυτά τα ρούχα, παπούτσια, τσάντες κτλ με έκαναν να μετανιώσω για τη φαεινή ιδέα μου. Πήρα βαθιά ανάσα και ξεκίνησα. Καθώς τακτοποιούσα τα ρούχα πίσω στη θέση τους, ανακάλυψα τόσα πράγματα που δεν θυμάμαι καν ότι τα είχα. Επίσης παρατήρησα το πόσο διαφορετικά, παράταιρα κομμάτια είχα. Μη γνωρίζοντας από μόδα είχα καταντήσει να φοράω συνεχώς τα ίδια κομμάτια, καταδικάζοντας στο αιώνιο σκοτάδι (της ντουλάπας) τα υπόλοιπα κομμάτια που ψυχή είχαν και αυτά (χρυσά τα πλέρωσα που λένε και στο χωριό μου). Προβληματίστηκα έντονα για το στυλ μου και πως θα μπορούσα να το βελτιώσω, και να αρχίσω επιτέλους να φοράω όλα αυτά τα κομμάτια. Αποφάσισα τότε να τα φωτογραφήσω και να γράψω αυτό το κειμενάκι για να ακούσω και τις προτάσεις/συμβουλές των γυναικών που θα το διαβάσουν.

20180117_000646
Το αγαπημένο μου φόρεμα όλων των εποχών. Το περιβόητο φλοράλ από τα H&M. Το φοράω με κάτι σανδάλια και πιστεύω είναι λάθος. Ακούω προτάσεις!
20180116_235423
Από το Hondos Center. Το φοράω με πλατφόρμες και σανδάλια.
20180117_000130
Οι τζίν φούστες. Από τα Zara και Strativarious. Εδώ χρεάζομαι βοήθεια γιατί τις φοράω με σαγιονάρες και απλά μπλουζάκια τύπου φανέλα. Τραγικό.
20180117_000051
Τα μπλουζάκια τύπου φανέλα. Από Bershka και Tally Weijl.
20180117_000028
Παντελόνι υφασμάτινο, βερμούδα και κολάν. Δεν τα φοράω σχεδόν ποτέ.
20180117_000453
Το κορμάκι. Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να το βάλω με μια φούστα και απο πάνω μια ζακέτα ή ένα υφασμάτινο σακάκι.
20180116_235904
Η γκρί ζακέτα από τα Bershka.
20180117_000254
Η πράσινη ζακέτα.
20180117_000308
Η Ροζ μπλούζα με τη λεπτομέρεια από δαντέλα.
20180117_000159
Η μπλέ μπλούζα με το ιδιαίτερο βε.
20180117_000110
Η φούξια μπλούζα με τον γιακά.
20180117_000224
Η μπλέ μπλούζα με το φερμουάρ στη πλάτη.
20180116_235811
To παλιό μάλλινο σακάκι(δεν μου κάνει πλέον είναι πολυ φαρδύ)
20180116_235938
Το λευκό υφασμάτινο σακάκι
20180117_000436
Το τζάκετ από τα Bershka
DSC09592
Το δερματινο καφέ σακάκι. Το μαύρο που δεν ξέρω τι είναι.
DSC09593
Το καφέ φουσκωτο και το μαύρο υφασμάτινο τύπου Bella
20180117_000622
Τα πλεκτά μου κασκόλ
20180117_000601
Πασμίνες και εσάρπες
20180117_000514
Μαντήλια και φουλάρια
DSC09609
Σκούφος και κασκόλ.
DSC09594
Οι μαύρες γόβες Migato με τα κορδόνια. Τα ψηλά πέδιλα με το τακούνι που στραφταλίζει. Τα nude πέδιλα.
DSC09595
Τα καφέ μποτίνια migato με την αγκράφα. Οι καστόρινες μπότες με τα κρόσια.
DSC09596
Τα snickers μου.
DSC09597
Οι πλατφόρμες και τα σανδάλια.
DSC09599
Οι μπαλαρίνες μου.
20180117_000007
Το υφασμάτινο κοντομάνικο σακάκι.
DSC09602
Οι τσάντες μου. ‘Ισως είμαι η μοναδική που δεν έχει backpack..

Tα πολύ καλά (αμπιγέ) ρούχα μου που ώ τι σύμπτωση είναι όλα μαύρα και τις φόρμες μου όπως και τα πολύ πρόχειρα ρούχα μου (αυτά πόυ όλες έχουμε και φοράμε μέσα στο σπίτι, εγώ προσωπικά τα ονομάζω «Λετσος look» δεν τα φωτογράφισα. Δεν νομίζω ότι χρειάζομαι συμβουλές στα συγκεκριμένα. Τα αμπιγιέ όταν τα αγοράζω πάντα ρωτάω τις πωλήτριες με τι να τα σετάρω και στα πρόχειρα ρούχα δεν υπάρχει λόγος να προσέχω τι φοράω μέσα στο ίδιο μου το σπίτι.

Θα ήθελα να έχω το «χάρισμα» να μπορώ να δημιουργώ σεταρίσματα και ανα αλλάζω στυλ αναλόγα τη περίσταση. Είναι τελείως βαρετό το ντύσιμο μου. Ζηλεύω τις γυναίκες που ξέρουν πως να συνδυάζουν τα ρούχα τους.

Όπότε όποια επιθυμεί να μου δώσει τη συμβουλή της, όπως επίσης και τη γνώμη της για τα ρούχα που φωτογράφησα θα χαιρόμουν αφάνταστα. Απλά αφήστε το σχόλιο σας….

Τα φιλιά μου…

 

 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΚΛΑΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΝΔΡΑ..

Writers block!! Είναι σαν να έχεις χιλιάδες λέξεις να χορεύουν στην άκρη της γλώσσας σου και να προσπαθείς  απεγνωσμένα να ψαρέψεις μερικές και να φτιάξεις έστω μια μικρή τοσοδούλικη πρόταση για να ξορκίσεις τη κατάρα. Πως γίνεται να έχω εκατομμύρια πράγματα στο μυαλό μου και να μη βρίσκω ένα καλό θέμα για να γράψω ένα κείμενο. Για να μη πω για την απραγία τόσων μηνών όσον αφορά τις ιστορίες. Έχω να γράψω μυθοπλασία από το Halloween trick or tread.

Σήμερα θυμήθηκα μια φράση που είχα διαβάσει στο τοίχο της τουαλέτας στη σχολή όταν ήμουν φοιτήτρια:

«Μην τρέχεις πίσω από ένα λεωφορείο ή ένα αγόρι. Πάντα ακολουθεί το επόμενο»

Ότι θυμάσαι χαίρεσαι κοπελιά» θα μου πεις. Ναι αλλά μόλις το θυμήθηκα μου ήρθε η έμπνευση οπότε καλά κάνω και χαίρομαι οτι θυμάμαι.

Το θέμα λοιπόν του κειμένου δεν είναι το κενό των συγγραφέων, αλλά η φράση που διάβασα κάποτε στα άψυχα πλακάκια.

Μην τρέχεις πίσω από ένα αγόρι, μην κλαίς ποτέ για ένα αγόρι. Τώρα το θυμήθηκα. Μετά από τόνους δακρύων που έχω χύσει (τι σικ) για αγόρια. Για μαλάκες. Διότι θα έπρεπε να βάλω μια βρυσούλα να κλείνω που και που τη δεξαμενή δακρύων. «Κάποιοι αξίζουν ένα δάκρυ» θα μου πείτε. Συμφωνώ. Η οικογένεια σου αξίζει να κλάψεις για αυτούς. Κανένας έξω από αυτούς δεν αξίζει ούτε ένα δάκρυ. Γιατί δεν αξίζει  να κλαις για γκομενικά. Ναι θα ερωτευτείς, θα πέσεις στα πατώματα αλλά κάποια στιγμή όλα αυτά τελειώνουν. Και μένεις μόνη σου. Εκεί κλαις. Πονάς. Υποφέρεις. Λ Α Θ Ο Σ !!!!!!!!

Γιατί πρώτον πρέπει να αποδεχθείς ότι κάποτε και αυτό θα τελείωνε και ότι θα έρθει κάτι καλύτερο στη ζωή σου και δεύτερον κλαις από αυτολύπηση. Been there, done that!!! Αυτό το αίσθημα της αυτολύπησης το απεχθάνομαι. Γιατί το βίωσα πολύ έντονα. Όταν όμως συνήλθα κατάλαβα ότι δεν είμαι τόσο αξιολύπητη ούτε ανάξια να κρατήσω τον εκάστοτε γκόμενο και από τη στιγμή που ο γκόμενος ήταν για τον π@@@ καλά έκανα και τον έχασα!!!! Και ο ήλιος ανατέλλει ξανά και νιώθεις τον αέρα της αυτοπεποίθησης. Εgo is a hell of a drug.

Οι άντρες φεύγουν. Οι γυναίκες ωριμάζουν. Μετά από πολύ κλάμα. Εντάξει λίγο κλάμα κάνει καλό, καθαρίζει και το μάτι από τα σκουπιδάκια. Αλλά στη δική μου περίπτωση μιλάμε για τους καταρράκτες του Νιαγάρα. Και αυτό δεν είναι καλό. Γιατί περνάς τα όρια και πλέον βάζεις σε κίνδυνο την πνευματική και σωματική σου υγεία. Και ερωτώ: Για ποιον όλα αυτά; Για μια σχέση λίγων μηνών; Που δεν σε αγάπησε ποτέ και που έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να σε ταπεινώνει; Δεν νομίζω. Δεν αξίζει. Ούτε για τη μεγαλύτερη καψούρα σου δεν αξίζει τόσο κλάμα. Κλάμα που να καταλήγει σε αυτοτραυματισμό. Και τα λέω τώρα που η καταιγίδα πέρασε και με βρήκε η νηνεμία με τον ήλιο να μου χαιδεύει επιτέλους τα μάτια. Τώρα που έπαθα και έμαθα, τώρα που ωρίμασα. Τίποτα δεν αξίζει όσο η υγεία μας, η ζωή μας.

Το ξέρω ότι πονάει να χάνεις κάποιον που αγαπάς αλλά σκέψου το εξής: Δεν υπάρχει τίποτα που σου πρόσφερε εκείνος που να μη μπορεί να στο προσφέρει κάποιος άλλος. Και την αγάπη, και το γέλιο, και τον ρομαντισμό, και τη ζεστασιά, και την υποστήριξη και τους οργασμούς και να σου χαιδεύει τη κοιλίτσα όταν έχεις περίοδο. Και αυτά τα λέω εγώ που έκανα απόπειρα για έναν άντρα (ο θεός να τον κάνει) . ΟΤΙ ΔΕ ΣΕ ΣΚΟΤΏΝΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ δε λένε; Ε, αυτό έγινε. Δυνάμωσα. Επιτέλους.

Πιστεύω πως η φράση αυτή που διάβασα τότε, είναι από τα πιο σωστά πράγματα που έχω διαβάσει. Γιατί είναι αλήθεια. Και άντρες υπάρχουν και λεωφορεία. Γιατί χαλιόμαστε εμείς οι γυναίκες δε κατάλαβα.

Δε σ αγαπάει μανούλα μου; Άστον να φύγει να ξεβρομίσει ο τόπος. Κακό σου κάνει. Παίζουν με αυτά τα πράγματα; Τόσοι υπάρχουν εκεί έξω.

Και κάτι άλλο, πάλι από προσωπική μου εμπειρία θα μιλήσω, είναι απάνθρωπο να καταπιέζεσαι τόσο πολύ για να κρατήσεις έναν άντρα που δεν θέλει να μείνει. Αλλάζεις ολόκληρη για να του αρέσεις, με την ελπίδα ότι θα μείνει. Δεν πρόκειται. Είναι στη σχέση σας με το ένα πόδι και με το άλλο πόδι ήδη έχει μπει σε άλλη σχέση. Στο υπογράφω. Και τον εαυτό σου χάνεις (και μη μου πεις ότι σου αρέσει πια ο εαυτός σου έτσι που σε ανάγκασε να αλλάξεις) και τον χρόνο σου. Και την ίδια στιγμή κάπου εκεί έξω μπορεί να υπάρχει κάποιος να λιώνει για σένα και να αφιερώνει όλες τις βραδυνές του «χειροτεχνίες» για πάρτη σου. Και εσύ εκεί να βουλιάζεις στη δυστυχία.

Συμπέρασμα: Υπάρχουν σημαντικότερα πράγματα στη ζωή από μια καψούρα, όπως η υγεία. Και η αξιοπρέπεια. Και ότι είμαι τρελή για τον Mr grey. Και οι γυναίκες πρέπει να σταματήσουν να είναι τόσο παθητικές όπως μου είπε ο καινούργιος μου δυαδικτιακός φίλος ο Γιώργος που συζητάμε ατελειωτες ώρες.

Τα τραγούδια είναι τυχαίες επιλογές.

Καληνύχτα όνειρα γλυκά.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Valar Morghoulis (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ «ΟΙ ΠΕΦΤΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟΥ»)

«Φένεσε πολύ ενδιαφέρον γίνεκα». Το μήνυμα ξεπήδησε στην οθόνη του Samsung μου και μου έβγαλε τα μάτια. Τώρα τι να του πεις;  Συνήθως τους μπλοκάρω κάτι τέτοιους, αλλά απόψε το αφήνω να εξελιχθεί, για να έχω υλικό για το κείμενο μου που με βασανίζει μέρες τη γυναίκα. «Α, ευχαριστώ» του απαντάω, ενώ καταπιέζω την ανάγκη μου να του πω «Μάθε ορθογραφία».

Συνήθως τα βράδια που έχει ησυχία, διότι συγκατοικώ με γονείς, ασχολούμαι με τα κείμενα μου, το blog μου κτλ και φυσικά είμαι on line σε fb, instagram κτλ. Τότε είναι που κάνουν την εμφάνιση τους το γνωστό είδος των πέφτουλων.  Καθώς φοράω τα ακουστικά μου και σιγοτραγουδάω «rockabye» για χιλιοστή φορά (ή lana del rey), δεν ακούω την ειδοποίηση ακόμα ενός εισερχόμενου μηνύματος. Όταν το δω τελικά εύχομαι να μην το είχα δει.

Κάποιος στέλνει ένα φάκελο που ανοίγει και πετάγονται καρδούλες. «Στη γοητεία σου» γράφει από κάτω. Δεν είχε καμία ελπίδα.

Κάποιος τρίτος στέλνει «θελω να σε γλιψω» με αυτή την ορθογραφία. Το χειρότερο ήταν η φωτογραφία με το συγκεκριμένο μέρος του σώματος του που όλοι φαντάζεστε. Δεν απάντησα, έβγαλα screenshots για το παρόν κείμενο. Με μπλόκαρε.

1513810321372

Νωρίτερα, την ίδια μέρα είχα λάβει:

«Eisai omorfi guneka na ksereis»  από έναν άγνωστο και τσουπ βιντεοκλήση τη στιγμή που παρακολουθούσα με τον πατέρα μου το «dolce vita» στις επαναλήψεις του Mega.

«Μμμμ… Σε ενδιαφέρω?» και η φωτογραφία του από κάτω. Τουλάχιστον αυτός έστειλε το κανονικό του κεφάλι με το πρόσωπο του. Γλυκούλης, αλλά συγνώμη είμαι αλλεργική στους πέφτουλες.

Βάζω το «High by the beach» της Lana del rey και σιγομουρμουρίζω τους στοίχους «you could be a bad motherfucker but that dont make you a man». Ταιριαστό.

1513810773652

«Έχεις πολύ καλή σκηνοθετική άποψη». Τι θέλει να πει ο ποιητής; Τόλμησα να τον ρωτήσω τι εννοούσε. Μου διευκρίνισε ότι στη φωτο προφίλ είμαι «πολύ σέξι» (και ξερός).

Τρώω μια σοκολάτα Schogetten με γέμιση cappuccino, που είναι σε κομματάκια μέσα στη συσκευασία, δε χρειάζεται να τη σπάσεις…Cool..

Ένας άλλος έστειλε «εκτός από ωραία γυναίκα κατάλαβα ότι μάλλον σκέφτεσαι τι παπαριες μου λέει ο τύπος και νιώθω ότι δεν θα έβγαινες με κάποιον από εδώ μέσα». Του απάντησα «δε σκέφτομαι τι παπαριές λες, σκέφτομαι τι μαλακίες λες»,  γιατί όντως αυτό σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή. Το πήρε στραβά προφανώς και άλλαξε τακτική, σχεδόν με έβρισε, λέγοντας μου ότι δεν αξίζω, δεν είμαι όμορφη, ότι είμαι γριά (ορίστε;). Και για να με «τιμωρήσει» φυσικά, μου έστειλε φωτογραφία τα απόκρυφα του!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Δυνάμωσα την ένταση στα ακουστικά μου και η Lana με ηρέμησε με το «lust for life».

«Κουκλίτσα». ‘Αλλος πάλι και τούτος. Κανείς δε κοιμάται απόψε; Τι στο διάολο. Για κυνήγι έχουν βγει όλοι;;;; ‘Εκανα ένα διάλειμμα και έναν κλασικό έλεγχο στο προφίλ του, καλή περίεργη και εγώ. Ανακάλυψα κάποιες φωτογραφίες του με μια κοπέλα αγκαλιά. Όταν τον ρώτησα μου είπε ότι ήταν φίλη του. Το έψαξα λίγο ακόμα και βρήκα ότι ήταν η γυναίκα του. Τον έβρισα. Για ποιο λόγο ένας άντρας παντρεμένος, θα πει τόσα ψέμματα για να φλερτάρει, να ξεδώσει λίγο. Τόσο στερημένος είναι, τόσο καταπιεσμένος; Όχι δε νομίζω. Ευτυχισμένοι είναι. Περνάνε καλά στο γάμο τους. Έχουν γυναίκα που τους φροντίζει, τους μαγειρεύει, τους πλένει, τους μεγαλώνει τα παιδιά. Και πολύ απλά θέλουν να παίξουν και λιγάκι. Τόσο άπληστοι. Προσωπικά το θεωρώ κατάντια του ανδρικού φύλου. Τώρα θα μου πεις πάντα υπήρχαν τέτοιοι άνδρες. Απλά τα τελευταία χρόνια με το διαδίκτιο έχουν ξεφύγει. Τσάμπα μάγκες πίσω από το πληκτρολόγιο. «Είχα μια κουραστική μέρα, ας χαλαρώσω/ παίξω λίγο στον υπολογιστή», σκέφτονται οι περισσότεροι.

1513810904090

Ένας που με κυνηγούσε μέσω fb και έφαγε μεγάλο άκυρο από μένα, επανέκαμψε δριμύτερος για να πάρει το αίμα του πίσω στέλνοντας μου «ψωνάρα τι κάνεις?» Ένιωσα κολακευμένη που έστειλε μετα από ένα χρόνο για να φάει ακόμα ένα άκυρο (θα ανοίξω μαγαζί όπου θα σερβίρω ζεστές εξαίσιες χυλόπιτες). Απλά κάποιοι δεν παίρνουν από όχι.

«Να πας να γ@@@ πουτ@@ γιατί είσαι μια καρ@@@» Κάποιος άλλος που προσπαθώ να θυμηθώ αν του είχα κάνει κάτι στο παρελθόν αλλά όχι, απλά θα είχε στείλει μνμ θα το είχα διαβάσει χωρίς να απαντήσω και λογικά αποφάσισε να με βρίσει μετά από τόσο καιρό. Λυπάμαι τη γυναίκα που θα πάρει, αν βρει ποτέ. Και σκέφτομαι τα παιδιά που θα κάνει. Αν κάνει γιο θα του μοιάσει, αν κάνει κόρη θα βρει κάποιον σαν τον μπαμπά της, άρα θα είναι δυστυχισμένη. Αλήθεια ξέρουν τι πάει να πει ανθρωπιά, σεβασμός αυτά τα άτομα;

Ένας άλλος λύσσαξε ότι έχω το πιο «καυτό σομα», ούτε η σόμπα cumtel να ήμουν. Άσε πια εκείνα τα «ντακούνια» που άκουσα μου έφυγε η σοκολάτα από το στόμα. «Ντακούνια» στα Κρητικά είναι τα τακούνια. Ο άλλος είχε φαντασίωση να είναι ο στρατιώτης μου, στιβαρός, ακούνητος, όρθιος (θου Κύριε), να με υπηρετεί τη Βασίλισσα. Τον αποστόμωσα λέγοντας του ότι γράφω ένα κείμενο στο blog μου για τους πέφτουλες. Αυτό του έκοψε το βήχα νομίζω. Ένας άλλος έκανε συνεχώς κλήσεις μέσα από την  εφαρμογή, υποδύθηκα τον αδελφό μου για να μη ξαναστείλει. Δεν ξαναστειλε. Ένας άλλος από το Tumblr ήταν τόσο πρόστυχος που δεν θα αναφέρω καν τι είπε. Απλά πιστεύω πως κάποια παιδιά είναι πολύ μπερδεμένα. Και χρίζουν ψυχιατρικής βοήθειας. Εγώ είμαι «τω χρονω α πουμε» (Κρητικα, είμαι τόσο χρονών σημαίνει) και δεν έχω πει ούτε έχω σκεφτεί τα λόγια που μου είπε. Υπάρχουν φορές που θέλω να διαγράψω το Instagram acount μου, το tumblr μου, μη σου πω και το προφίλ μου στο facebook για να γλιτώσω από τις «επιθέσεις» των πέφτουλων. Αλλά δεν θέλω να ηττηθώ από ένα μάτσο αργόσχολους. Εγώ έχω λόγο που έχω social media. Προσπαθώ να δικτυωθώ, να γνωριστώ με συγγραφείς γιατί θέλω να γίνω επιτέλους συγγραφέας. Αυτό είναι το όνειρο μου απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Δεν έχω να πάω πουθενά. Δεν ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα.25659685_728018820722463_4551891417265334381_n

Πρέπει να εξηγήσω κάτι σε αυτό το σημείο. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι μικρότεροι σε ηλικία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και εξηντάρηδες πέφτουλες. Όταν λοιπόν μου στέλνουν κάτι εικοσιπεντάχρονα νιάνιαρα με πιάνει γέλιο. Δεν το κάνω επίτηδες, απλά μου φαίνεται παράξενο έως αστείο να τρώω καμάκι (έτσι το λέγαμε στην εποχή μου) από νεαρούς. Απο τότε που έγινα θεία μου φαίνονται όλοι τους παιδιά. Ένα νιάνιαρο λοιπόν επιμένει εδώ και μέρες να γίνω η κρυφή του σχέση γιατί έχει κοπέλα. Πόσο γελοίο. Βρίσιμο. Delete. Block.

25542462_727609280763417_6970671744689146818_o

«Ήθελα  να μουν δάκρυ σου

κι από χαρά να κλάψεις

να κατεβώ στα χείλη σου

δίχως να με πειράξεις»

Εντάξει αυτό ήταν όμορφο πέσιμο. Απλά η συνέχεια ήταν αναμενόμενη. Με παρενόχλησε, τον αγνόησα, με έβρισε. Τον μπλόκαρα, αφού πρώτα έβγαλα screenshots. Και συνεχίσαμε τις ζωές μας. Εκείνος να σκορπάει μαντινάδες και βρισιές στο διαδίκτυο και εγώ να γράφω κείμενα για το είδος του.

«Βλαχοπούλα», με αποκάλεσε ένας γεροντομαλάκας όταν του είπα να μην στέλνει. Είχε προηγηθεί μια μίνι συζήτηση για να τον ψαρέψω μήπως τον έχει βάλει κανένας πρώην (συμβαίνουν κι αυτά) και κατέληξε να με ειρωνευτεί που κόπηκα στο δίπλωμα οδήγησης (τι στο π@@@ έχουν πάθει οι άνδρες;;;)

Η πιο άσχημη «επίθεση» ήταν λίγο καιρό πριν από κάποιον που επειδή δεν του απάντησα ποτέ στο «Για» ( «Γεια» ήθελε να γράψει μάλλον), μου έστειλε προσβλητικό μήνυμα τύπου να με πληρώσει για καποιες υπηρεσίες. Τόσο άρρωστο άτομο. Ελπίζω να μην είναι παντρεμένος, και να μην έχει παιδιά. Ίσως θα έπρεπε να πάω στην αστυνομία.

Επιστροφή:

«Τι κάνεις υδρόβιο της Σακίρας?» Ορίστε; Συγνώμη κύριε ποιος είστε?? Υβρίδιο εννοούσε. Που την είδε τη Σακίρα απορώ.

Επίσης παρατήρησα τις προηγούμενες μέρες ότι είχα πολλά μηνύματα στο instagram από άλλες χώρες. Όπως η Τουρκία. Ένας μου έκανε τρομερή εντύπωση κυρίως για την ομορφιά του και αποφάσισα να του μιλήσω. Αλλά άρχισε κάτι τρελά, και έληξε άδοξα το ειδύλλιο του Σουλειμάν και της Χουρέμ.

1513853776512
Το ειδύλλιο Σουλειμάν-Χουρέμ

 

Ένας άλλος τώρα, που εμφανίζεται σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή αλλά κάνει και ραδιόφωνο μου έπιασε τη κουβέντα. Απλά με ρώτησε αν τον ακούω.

20171221_125438
Σε κόκκινο κύκλο ο «διάσημος»

1513853431175

Θα μπορούσα να γράφω ώρες για τα μηνύματα, τις φωτογραφίες, από ένα μόνο βράδυ που μου έστειλαν. Δεν θα το κάνω γιατί δεν είναι αυτό το θέμα. Το θέμα είναι γιατί έχουν γίνει έτσι οι άντρες; Ένας ψυχολόγος παρακαλώ να μου εξηγήσει γιατί το κάνουν αυτό.

Ότι υπάρχουν ενήλικες άντρες που κάνουν διαδικτυακές επιθέσεις με ξεπερνά.
Με ξεπερνά επίσης το γεγονός ότι οι απαιτούν 1) να τους μιλήσεις 2) να κάνεις sexting 3) να τους στείλεις nudes 4) να δεχτείς τις δικές τους  5) να βάλετε κάμερα «να τα πείτε λιγάκι»..
Αντίστοιχα με τους συγκεκριμένους «‘άντρες» υπάρχουν και κοπελιές που ανταποκρίνονται. Μαγκιά τους. Το θέμα είναι οι γυναίκες που δεν θέλουν να ανταποκριθούν. Γιατί είναι λογικές, δεν είναι λυσσάρες ούτε δεκαπεντάχρονα τίγκα στις ορμόνες.
Όταν δεν ανταποκριθούν στον «άντρα» συμβαίνει με μαθηματική ακρίβειαπάντα το εξής: Ο «άντρας» θυμώνει και βρίζει. Άσχημα. Λέξεις και εκφράσεις που η γυναίκα μπορεί να μην έχει ξανακούσει. Και μπορεί να σοκαριστεί γιατί δεν είναι του επιπέδου της το υβρεολόγιο του αλλά η λογική της θα της υποδείξει να αποχωρήσει χωρίς καν να προσπαθήσει να ανταποδώσει. Ου μπλέξεις με πέφτουλες. Με ύφος λοιπόν, Cersei Lanister τους απαντάω: «Σε ποιον νομίζεις ότι μιλάς?». Delete!!! Block!!!

25398793_726419287549083_3107959602625530337_n
Με ύφος Cersei Lannister απαντώ σε όσους τολμούν να ομιλούν τοιουτοτρόπως.
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2017…

Καταρχάς το 2017 πέρασε τόσο γρήγορα που νιώθω ότι δεν θα βρω και πολλά να γράψω σε αυτό το κείμενο. Θα με βοηθήσουν τα ημερολόγια μου (περήφανη «ημερολογιάκιας» από το 1993 μη ψάχνεις την ηλικία μου, θα πληγωθείς). Αλήθεια ίσως ήταν γραφτό μου να γίνω blogger αφού και το να κρατάς ημερολόγιο είναι και αυτό ένα είδους blogging, απλά δεν σε διαβάζει κανείς. Ας ξεκινήσω λοιπόν τον απολογισμό, μιας και το έφερε η κουβέντα, με το blog μου στο WordPress.
1) ΜΑRIAS BLOG WORDPRESS Έφτιαξα μετά κόπων και βασάνων το μικρούλι μου blog. Εδώ και χρόνια (από το 2012) έχω γράψει μια ιστορία με προσωρινό τίτλο «ΜΑΓΙΣΣΑ ΒΕΑΤΡΙΚΗ». Γράφτηκε με τον παλιό, πατροπαράδοτο τρόπο, με στυλό και τετράδιο (αυτά τα μπλέ τα φτηνά που είχαμε στο σχολείο). Δεν είχα υπολογιστή και αναγκαστικά ο «πάκος» με τα τετράδια μπήκαν στο συρτάρι. Το 2015 απέκτησα το Laptop μου και έτσι είχα την ευκαιρία να γράψω/διορθώσω την ιστορία μου στο Open Office. Να φανταστείτε αρχικά η ηρωίδα μου λεγόταν Ροδάνθη και ήταν ερωτευμένη με έναν ηθοποιό. Στην πορεία έγινε Βεατρίκη και ερωτεύτηκε έναν συγγραφέα. Έψαξα πολύ το πως μπορώ να εκδόσω την ιστορία μου, επικοινώνησα με εκδοτικούς οίκους που με καθοδήγησαν και για άλλη μια φορά απογοητεύτηκα. Έπρεπε να κατοχυρώσω τα πνευματικά δικαιώματα του έργου μου σε συμβολαιογράφο και μετά να αρχίσω να στέλνω τα χειρόγραφα μου σε εκδοτικούς οίκους. Πλήρης απογοήτευση. Δεν είχα χρήματα ούτε για τις φωτοτυπίες!!! Ούτε για τα ταχυδρομικά έξοδα!!! Έψαξα στο χώρο της αυτοέκδοσης και έφαγα ακόμα μια ήττα. Πάλι χρήματα. Για να μη μιλήσω για τις γνωριμίες που δεν είχα. Ποιος να προσέξει μια χωριατοπούλα με μεγάλα όνειρα;; Βλέποντας το όνειρο μου να ξεθωριάζει πέρασα κατάθλιψη. Και τότε πως μου ήρθε η ιδέα, δεν έχω ιδέα!!! Μα φυσικά! Το 2015 είχα πέσει τυχαία σε μια ομάδα στο Facebook για το Wattpad. Είχα γίνει μέλος χωρίς να το να ψάξω περισσότερο και το blog στο wattpad παρέμενε ορφανό από τότε. Βλέπεις με είχε χτυπήσει ο ανεγκέφαλος έρως κατακούτελα τη σαιζόν 2015-16 και δεν είχα μυαλό για πολλά πολλά. Να κάτι άτομα που πάμε και ερωτευόμαστε οι χαζές. Μπήκα λοιπόν το 2017 στο wattpad όπου αποφάσισα να το τολμήσω να δημοσιεύσω για πρώτη φορά μια ιστορία. Έγραψα την ΈΛΙΝΟΡ και τη δημοσίευσα σε συνέχειες. Για αρχή μια χαρά πήγε. Και τότε μου ήρθε η ιδέα και ρώτησα έναν γνωστό μου τεχνικό και μου έφτιαξε δωρεάν το Marias blog στο WordPress (ευχαριστώ Γιώργο)!!! Ωσαννά!!! Επιτέλους!! Ένοιωσα να αναπνέω καθαρό αέρα. Τον αέρα της δημιουργίας. Παιδεύτικα πολύ να το διαμορφώσω (δεν ήξερα ούτε τα βασικά. Ευχαριστώ την Αναστασία και την Στεφανία που μου έλυσαν τις απορίες μου, με καθοδήγησαν, συμβούλευσαν, καθησύχασαν όταν ήμουν έτοιμη να τα παρατήσω). Στην αρχή δεν είχα σχεδόν καθόλου followers και τα στατιστικά μου ήταν άθλια. Με πολύ κόπο, υπομονή, ξενύχτι προσπάθησα να βελτιωθώ. Όλοι από κάπου ξεκίνησαν. Θα τρελαινόμουν αν δεν είχα το blog να γράφω. Το γράψιμο είναι σαν να αναπνέεις από τα δάχτυλα σου. Και είμαι πολύ αισιόδοξη. Εννοώ ότι κάποτε μπορεί να αποδώσει καρπούς αυτό που κάνω και να δω το βιβλίο μου να εκδίδεται. Πάρε παράδειγμα την Ε.L.James τη συγγραφέα του «Fifty shades of grey» που ξεκίνησε από ένα blog που έγραφαν fanfiction του Τwilight. Ναι ναι είχε πάρει τους χαρακτήρες του Twilight Έντουαρντ και Mπέλλα και είχε φτιάξει μια ιστορία με τίτλο «Master of the universe».
Χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο snowqueenes icedragon. Κάποιος την είδε και έτσι ξεκίνησαν όλα.

Θα ήθελα εδώ να αναφέρω τα μικρούλια στατιστικά μου και στα δυο μου Blogs, όχι γιατί είμαι ψώνιο, αλλά επειδή αν πανηγυρίζεις κάθε μικρή σου νίκη σου δίνει δύναμη να προσπαθήσεις ακόμα περισσότερο για να κάνεις το όνειρο σου πραγματικότητα.

MARIAS BLOG (WORDPRESS) 44 Followers, 58 δημοσιευμένα κείμενα, ανάμεσα τους και οι ιστορίες μυθοπλασίας: «ΕΛΙΝΟΡ», «ΔΝΟΦΕΡΟΣ ΔΙΗΖΗΤΩΡ», «ΗALLOWEEN TRICK OR TREAT».

@MariaFanouraki (Wattpad): 38 Followers, Δυο δημοσιευμένες ιστορίες: ΕΛΙΝΟΡ (253 Reads, 44 votes). HALLOWEEN TRICK OR TREAT (27 Reads, 5 votes). Δεν έχει σημασία πόσο χαμηλά είναι τα στατιστικά. Για μένα είναι σπουδαίο ακόμα και ένα άτομο να με διαβάσει. Πάντα ντρεπόμουν/ φοβόμουν να παραδεχτώ ότι θέλω να γίνω συγγραφέας. Πέρασαν πολλά χρόνια για να το πω σε κάποιον ότι γράφω. Ούτε η οικογένεια μου δεν το γνώριζε. Και τώρα γράφω στα Blogs μου!! Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα.
2) Η γέννηση του δεύτερου ανιψιού μου. Του Μικρού Πρίγκιπα Ιωάννη. Πόση αγωνία και άγχος και μια ταλαιπωρημένη θεία να πλέκει χνουδωτά κουβερτάκια μες στο κατακαλόκαιρο με 39 βαθμούς για να προλάβει πριν γεννηθεί ο μπέμπης. Και μετά η ανακούφιση, η χαρά, το κλάμα. Η ευτυχία. Τώρα τους έχω δυο τους Μικρούς Πρίγκιπες της καρδιάς μου.

3) Πήρα κινητό. Μπορώ να δηλώσω άφοβα, ερωτευμένη μαζί του. Samsung galaxy j7 σε χρυσό.
4) Πολύς ύπνος φέτος. Απλά κοιμήθηκα όσο δεν έχω κοιμηθεί ποτέ μου.
5) «Άμα σκέφτεσαι πολυ χάνεται η μαγεία». Το είπα πολλές φορές φέτος. Εγώ! Που για να διαλέξω μανό κάνω 55 λεπτά. Μυστήριο πράγμα το μυαλό. Εκεί που είναι χρόνια κολλημένο στη πιο άβολη θέση, τσουπ δίνει μια και ξεκολλάει. Χωρίς να συμβεί κάτι σημαντικό. Απλά μια μέρα που ήμουν στις ελιές, με ρώτησε κάτι η μητέρα μου και αφηρημένα της απάντησα: «Εδώ στρώσε, μη το σκέφτεσαι πολυ χάνεται η μαγεία»
Ορίστε;;; Εκεί καταλαβαίνεις ότι γινόταν εντός σου η διεργασία για μήνες, ίσως για χρόνια και μόλις ωρίμασε κύλησε αβίαστα από μέσα σου. Έγινα λοιπόν λίγο παρορμητική, χρειαζόταν εδώ που τα λέμε. Ήμουν πολύ σκεπτόμενη πάντα, πολυ σοβαρή, κάπως στριμμένη, αχμ.
6)  Αποφάσισα να παραμείνω όλη τη χρονιά single!! Και είμαι πολύ περήφανη που κατάφερα να μείνω μόνη μου όσο χρειαζόταν για να μαζέψω τα σπασμένα που άφησε κάποιος μη κατάλληλος. Ήμουν πραγματικά χάλια. Υπήρχαν φορές που ήθελα να αυτοκτονήσω. Θεωρούσα ότι είχε τελειώσει η ζωή μου. Ήταν η χειρότερη σχέση της ζωής μου, η πιο κακοποιητική, και εγώ η χαζή την θεωρούσα την πιο τέλεια. Ήταν βλεπεις μεγάλη η πλύση εγκεφάλου που μου είχε κάνει ο εν λόγο άνθρωπος που πραγματικά πίστευα ότι ήταν ότι καλύτερο είχα ποτέ μου. Δεν ήταν. Χρησιμοποιούσε τη τεχνική «push and pull» τεχνική πολύ δημοφιλής στους κύκλους των ελεεινών αλητών της στρογγυλής τραπέζης. Όταν βλέπετε πολλούς άντρες μαζεμένους γύρω από ένα τραπέζι σε μια καφετέρια αυτά συζητούν να ξέρετε. Οι περισσότερες είμαστε βαθιά νυχτωμένες και απλά ερωτευόμαστε αυτά τα fuckboys (συγνώμη, το διάβασα στο Tumblr, αυτοί που τους ενδιαφέρει μόνο το sex). Πριν συνεχίσω, μια συμβουλή στις γυναίκες : ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΟΣΑΣΤΕ FUCKBOYS.. ΕΡΩΤΕΥΤΕΙΤΕ ΆΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ. Πάμε παρακάτω. Χρησιμοποιούσε λοιπόν τη τεχνική «push and pull». Δηλαδή μου φερόταν σαν να ήταν διχασμένη προσωπικότητα. Στόχος του ήταν να παίξει με το μυαλό μου. Πράγμα που το κατάφερε. Στην αρχή μου φερόταν σαν να ήμουν η πιο όμορφη γυναίκα στο κόσμο. Τρυφερός, ρομαντικός, δοτικός, ζεστός. Έλεγα είμαι τόσο τυχερή. Με έκανε να τον ερωτευτώ δημιουργώντας μου ένα κλίμα ασφάλειας. Μου τόνωσε την αυτοπεποίθηση μου, με έκανε να πιστέψω οτι ήταν ο ένας. Ήξερε ότι εμφανισιακά ήταν κατώτερος μου.  Γι΄αυτό υποκρίθηκε τον σοβαρό, τον ερωτευμένο. Και μόλις είδε ότι τον ερωτεύτηκα άρχισε το γλέντι. Βρισιές. Απο το πουθενά. «Πάμε βόλτα;» του έλεγα. Με έπιανε απο τους καρπούς και με έσπρωχνε να με πετάξει έξω απο το σπίτι του. Κάτι του έλεγα στο αμάξι, θύμωνε και οδηγούσε σαν τρελός, έστριβε το τιμόνι σαν δαιμονισμένος, κουτουλώντας τη μια άκρη του δρόμου και μετά στην άλλη για να φοβηθώ. Ή για να με σκοτώσει. Και μετά να μου λέει ότι μαγαπάει. Δεν με  αγαπούσε. Να με χωρίζει. Να με παίρνει τηλέφωνο ουρλιάζοντας ότι θα με σκοτώσει. Ορίστε; Να έρχεται μπροστά στη πόρτα μου μες στη νύχτα και να πέφτει στην αγκαλιά μου. Να με προσέχει.  Να με βρίζει. Να με κατηγορεί ότι κάνω διάφορα πίσω από τη πλάτη του. Να με χωρίζει. Να με βρίζει. Ξανά. Το μυαλό μου ήταν μπερδεμένο. Αυτός ήταν ο σκοπός του push and pull. Σε απωθώ. Σε τραβάω. Σε απωθώ. Σε τραβάω. Ξανά και ξανά και ξανά για δεκαεννέα μήνες. Χάλια η υγεία μου και η ψυχολογία μου. Και εκείνος έπαιρνε ηδονή, ικανοποίηση που με χειραγωγούσε. Γιατί μόνο έτσι μια γυναίκα θα καταδεχόταν να είναι μαζί του. Και το ήξερε. Το μεγαλύτερο και μοναδικό καλό που μου έκανε ήταν ότι εξαφανίστηκε. Πόνεσα πολύ, αυτοτραυματίστηκα, αυτοτιμωρήθηκα. Επανήλθε η ανορεξία. Πόνος. Απύθμενος. Βουβός. Ατελείωτος. Μέχρι που τα δάκρυα μου στέρεψαν και έμεινα ολομόναχη να κρυώνω σε ένα σκοτεινό μέρος. Και σκεφτόμουν πολύ. Και συνέχεια. Το σώμα μου ήταν κατατονικό αλλά το μυαλό μου δούλευε υπερωρίες. Σκεφτόμουν κάθε μικρή, απειροελάχιστη λεπτομέρεια από τα όσα έζησα με τον πιο κακό άνθρωπο που γνώρισα ποτέ μου. Και άρχισα να θυμάμαι πράγματα που είχα ξεχάσει. Και τα κομμάτια του παζλ μπήκαν στη θέση τους. Θυμήθηκα τη λίστα με τις  πρώην του. Οι ημερομηνίες δίπλα σε κάθε όνομα έδειξαν τη σάπια αλήθεια του. Ήταν απλά ένας fuckboy ανίκανος να αγαπήσει στη ζωή του. Όταν αποκαλύφθηκε η πραγματική του ταυτότητα τον λυπήθηκα. Και όταν τον απομυθοποίησα ελευθερώθηκα απο τα δεσμά του. Και άρχισε το ταξίδι προς τη κορυφή. Έξαιτίας της κακοποίησης που βίωσα, ένιωσα την ανάγκη να γίνω πιο προστατευτική προς τον εαυτό μου. Να με αγαπήσω/προστατεύσω όσο περισσότερο μπορώ. Να γίνω εγωίστρια, να ορίσω ως προτεραιότητα τον εαυτό μου. Να με πάω πολλές βόλτες!!!! Ολομόναχη!!! Με το τρίποδο και τη φ. μηχανή να βγάζω φωτογραφίες, να ονειροπολώ, διώχνοντας από πάνω μου τα βασανιστήρια του. Μιας και μου ζητούσε χρήματα για βενζίνες δεν μου περίσσευε να ψωνίσω τα απαραίτητα. Είχα πάνω από δεκαοκτώ μήνες να βάλω ενυδατική στο πρόσωπο μου. Επιτέλους αποταμίευσα κάποια χρήματα και αποφάσισα να ξοδέψω για μένα. Στο κάτω κάτω εγώ τα δούλεψα αυτά τα χρήματα. Πήρα ότι χρειαζόμουν σε dusty pink και χρυσό, γιατί έτσι γούσταρα. Επαναλαμβάνω ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΗΜΑΤΑ. Δεν πήρα περιττά πράγματα. Τα αυτονόητα για μια γυναίκα. Μια κρέμα, ένα βρακί, μια τσάντα, ένα ζευγάρι παπούτσια. Είχα αποφασίσει να μην αναφέρω τίποτα για τον πρώην στον απολογισμό μου, από φόβο μη πουν ότι τον θέλω ακόμα. Δεν γίνεται όμως να μην αναφέρω τη κόλαση που πέρασα γιατί πως αλλιώς θα σας δώσω να καταλάβετε τη προσπάθεια μου να επουλώσω τις πληγές μου; Είμαι λοιπόν περήφανη που κατάφερα να γίνω καλά, να αγαπήσω τον εαυτό μου. Και όπως λέει η φώτο «ΜΗΝ ΜΑΘΑΙΝΕΤΕ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΟΤΙ Η ΖΗΛΕΙΑ Η ΒΙΑ Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΡΦΗ ΑΓΑΠΗΣ».. Γιατί δεν είναι!!!!!! ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΟΧΙ ΤΑ FUCKBOYSΑυτοπεποίθηση + Αυτοεκτίμηση + Ηρεμία +Δύναμη + Αγάπη για τον εαυτό μας + Δουλειά να γίνουν τα όνειρα μας πραγματικότητα + ‘Οχι κλάματα για άντρες = Γυναίκες δυνατές, ευτυχισμένες, ολοκληρωμένες. Για αυτό ήταν σημαντικό να μείνω ολόκληρο το 2017 μόνη μου. Να με γιατρέψω. Και να συνεχίσω τη ζωή μου παλεύοντας να κάνω τα όνειρα μου πραγματικότητα. Ουφ!!! Τα είπα και ξεθύμανα. Και μη νομίζετε ότι επειδή είχα μια κακή εμπειρία μίσησα τους άντρες ξαφνικά. Όχι. Και τα ραντεβού μου βγαίνω και το φλερτάκι μου έχω, (μιλάω σαν να είμαι εβδομήντα χαχαχ). Και την αυτοπεποίθηση μου και όλα. Γιατί είχα πρόγραμμα!! Απλά η κακή αυτή εμπειρία με έκανε να εκτιμήσω περισσότερο τους αληθινούς άντρες.25994979_728819133975765_4250439100100414872_n

7) Ανέβηκα ένα επίπεδο παραπάνω μαθαίνοντας να πλέκω με χοντρες βελόνες. Αυτό!!
8) Παντρεύτηκε ο αδελφός μου. Έπιασα την ανθοδέσμη στο γάμο τους. Είμαι αυτή που κλαίει στους γάμους.
9) Έφτιαξα Tumblr. Σοκαρίστικα με το τρόπο που έφηβα παιδιά μιλάνε για sex τόσο χυδαία; Γενικά είμαι κάπως ρομαντική και για μένα το sex είναι κάπως ιερό με την έννοια ότι το κάνεις με κάποιον που αγαπάς. Είναι πολύ νωρίς να μιλάνε για sex, για αισθήματα δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει έρωτας/ χάος/ καταστροφή/ πόνος. Θα μαθουν στη πορεία της ζωής τους. Απλά είχα φτάσει σε ενα σημείο που ήθελα να κλείσω το blog μου στο Tumblr γιατί δεν άντεχα να βλέπω παντού πορνό gif από νιάνιαρα. Σκέφτηκα όμως ότι «ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα;» Να φύγουν αυτά απο το tumblr, να πάνε αλλού, που λέει και μπάρμπας σε μια διαφήμιση. Δεν είναι δουλειά τους εκεί μέσα. Να πάνε βόλτες, να παίξουν σε καμία αλάνα, να γράψουν λευκώματα, να ανοίξουν κανένα βιβλίο, να ασχοληθούν με τη ζωγραφική, τον αθλητισμό. Εγώ από την άλλη σαν ενήλικη γυναίκα έχω κάθε δικαίωμα να ειμαι στο Tumblr. Προς το παρών το χρησιμοποιώ σαν έκθεση για τις φωτογραφίες μου αλλά σκέφτομαι πως θα μπορούσα να σύγχρονήσω όλα μου τα social media για να κάνω λίγο γνωστό το Marias blog (WordPress). Είχα κάνει κάποια σεμινάρια υπολογιστών το 2013 και μεταξύ άλλων μας έλεγαν ότι χρησιμοποιούμε τα social media με λάθος τρόπο. Μπορούμε να διαφημίσουμε τη δουλειά μας εντελώς δωρεάν και με όποιον τρόπο επιθυμούμε. Οπότε προσπαθώ κάτι τέτοιο να κάνω και εγώ.
10) Η αλλαγή στο χάπι του θυροειδή. Έντάξει αύτο δεν είναι και τόσο τραγικό απλά εγω είμαι λίγο υπερευαισθητη να το πω; Λίγο γεροπαραξενη;; Απο το 2012 που έπαθα θυροειδή έπαιρνα το Τ4 των 50 mg (χρόνιες διαίτες + ανορεξία + αδύναμο ανοσοποιητικό + άδειες αποθήκες σιδήρου + στεναχώρια που μου σκότωσαν το σκυλάκο μου τον Ντίνο + κληρονομική προδιάθεση = παροξυσμό θυρεοειδούς). Λίγο πριν τελειώσει το 2017, στον καθιερωμένο εξάμηνο επανέλεγχο του θυροειδή, η θυρεοσφαιρίνη ήταν λίγο ανεβασμένη (πρωτείνη που βρίσκεται στον θυροειδή), οπότε ο γιατρός αποφάσισε να ανέβουμε κατηγορία και να πάω στα 75 mg. Μπορεί να με διαβεβαίωσε ότι όλα είναι μια χαρά και με το 75αρι θα κατέβει η θυρεοσφαιρινη αλλά εγώ κλασική φοβιτσιαρά γκρίνιαξα για την αλλαγή.

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ..

Νομίζω ήταν το μακρινό 1994 όταν έφηβη άκουγα το συγκεκριμένο τραγούδι από τη φωνάρα της Mariah Carey. Είναι το κατάλληλο τραγούδι για να συνοδεύσει το σύντομο κειμενάκι μου.

Τις τελευταίες μέρες γράφω το νέο μου κείμενο «οι πέφτουλες του διαδικτύου 2», αλλά αποφάσισα να το δημοσιεύσω μετά τις γιορτές. Οπότε ας ευχηθώ Καλά Χριστούγεννα σε όλους. Υγεία! Αγάπη! Ευτυχία!

Να αγαπάτε,

να αγαπιέστε,

να ταξιδεύετε,

να γελάτε,

να ονειρεύεστε,

να τρώτε σοκολάτες,

να αγαπάτε τους εαυτούς σας,

να προσέχετε τα παιδάκια σας, τα ανίψια σας, τα παιδάκια όλου του κόσμου.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ❤

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

CERSEI LANNISTER, Η ΚΑΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΕΝΟΣ ΣΑΤΑΝΙΚΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ..

15390766_560516367472710_6714149970320327589_n

Το παρακάτω κείμενο το έγραψα το 2016. Μόλις είχα παρακολουθήσει και τους έξι κύκλους που είχαν γυριστεί μέχρι τότε, και είχα παθιαστεί. Να προειδοποιήσω ότι στο κείμενο υπάρχουν βρισιές. Για το Game of thrones μιλάμε, οι βρισιές επιβάλλονται.

«Μετά από αυτό που έκανε στο φινάλε του 6ου κύκλου (δεν λέμε τι για να μη κάνουμε spoiler σε όσους δεν το έχουν δει ακόμα, αλλά ήταν φάση «πουτάνα όλα») η CERSEI LANNISTER επιτέλους απέκτησε μια δυναμική διαφορετική από τη μέχρι πρότινος νωθρότητα που είχε στα προηγούμενα επεισόδια.

‘Εχει κριθεί περισσότερο από τους υπόλοιπους χαρακτήρες σε αυτή τη σειρά, για τις επιλογές της (και για το ποτήρι που κρατούσε συνέχεια στο χέρι).

Εντάξει έβαλε να καθαρίσουν τον άντρα της αλλά και ποιά δεν θα το έκανε; Έλα τώρα! Τον Ρόμπερτ Μπαράθεον???? Η Σέρσει είναι μουνάρα τι γύρευε με τον μεθύστακα; Ήταν ερωτευμένη μαζί του πολύ και εκείνος τι έκανε; Πηδούσε τις πόρνες του. Πόσο υποτιμητικό είναι αυτό για μια γυναίκα; Είναι για όλες τις γυναίκες. Και για τη Κούλα από τα Πετράλωνα και για την Σέρσει Λάνιστερ!!!! Τον ανεχόταν για χρόνια πνίγοντας τη νιότη της, την προσωπικότητα της μέσα σε ένα ποτήρι κρασί!!! Το χειρότερο βασανιστήριο για εκείνη ήταν ο έρωτας του άντρα της με το φάντασμα της νεκρής αδελφής του Νέντ Στάρκ. Ήταν ανώτερη του κι όμως την εξευτέλιζε.

Επίσης κατηγορήθηκε για την ανηθικότητα της επειδή είχε σχέση με τον αδελφό της. Εκεί πάω πάσο, αλλά νομίζω τον αγαπούσε δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Η αγάπη είναι παράλογη καμιά φορά. Πάντως ήταν πολύ αφοσιωμένη στα παιδιά της. Ακόμα και το μαλακιστήρι τον Τζόφρυ αγαπούσε. Ήταν μια μάνα που μπορούσε να κάνει τα πάντα για τα παιδιά της. ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!!!!!!!!! Όπως αυτό που έκανε στο φινάλε του 6ου κύκλου!!!!!!!!!!!!!

Αποκαταστάθηκε στα μάτια μου εντελώς (εκτός τους λύκους που σκότωσε, αυτό ήταν ασυγχώρητο). Έιναι ατρόμητη, παράλογη, σκληρή. Μια μάνα που κάνει τα πάντα για τα παιδιά της, μια κληρονόμος που δε θέλει να χαθεί το όνομα των Λάνιστερ, μια ερωτευμένη γυναίκα που κάνει τα πάντα για τον εραστή της. Και που σίγουρα έχει περισσότερα αρχίδια από πολλούς για να κυβερνήσει τα επτά βασίλεια.

Και κλείνω με τον δραματικό μονόλογο της Σέρσει στο 10ο επισόδειο του 6ου κύκλου, στη σκηνή που έχει φυλακίσει τη μαλακισμένη τη Σέπτα:

«ΠΙΝΩ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΟΜΟΡΦΑ. ΣΚΟΤΩΣΑ ΤΟΝ ΣΥΖΗΓΟ ΜΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΕΝΙΩΣΑ ΚΑΛΑ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΦΟΡΤΩΘΩ.. ΠΗΔΑΩ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ ΝΑ ΤΟΝ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ… ΕΙΠΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΟΤΙ ΠΗΔΑΩ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΝΙΩΘΩ ΚΑΛΑ ΝΑ ΚΡΑΤΑΩ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΑΣ ΑΣΦΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΙΣΗΤΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ» …. (Δεν γράφω τα υπόλοιπα προς αποφυγήν spoilers).

Κοντά μαλλιά, αυστηρή ενδυμασία που παραπέμπει σε στρατιωτική στολή, διαβολικό μειδίαμα στα χείλη της (σήμα κατατεθέν) και τα χειρότερα έπονται…..»

ΤΕΛΟΣ

ΥΓ: Δεν έχω δει τον έβδομο κύκλο ακόμα. Ναι ντροπή μου, το ξέρω αλλά έχω δικαιολογία. Είχαμε γέννες, γάμους, λιομάζωματα, και κρυολογήματα, οπότε περιμένω υπομονετικά να μου κατεβάσει ο γαμπρός μου τα επεισόδια να τα δω.

ΥΓ2: Σάνσα, Άρια, Τζόν Σνόου, και Θίον Γκρειτζόυ οι αγαπημένοι μου.

ΥΓ3: Ετοιμάζω τη συνέχεια του «οι πέφτουλες του διαδικτύου¨μιας και σήμερα δέχτηκα εκ νέου απρόσμενη επίθεση από έναν άγνωστο, ο Θεός να τον κάνει άνδρα.