ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΤΑ ΤΕΛΕΙΑ ΝΤΟΝΑΤΣ ΜΟΥ

Σήμερα ήταν μια καλή μέρα. Για να είναι χαρούμενο το Μαρούλι (έτσι με λέει ο παππούς) κάτι από τα παρακάτω θα συνέβη:

Δεν έχει θυρεοειδή πλέον (ιατρικώς αδύνατον)

Έπαιξε με τον Χαράλαμπο

Θα εκδώσει τις ιστορίες της

Φεύγει οριστικά από το πατρικό και πάει σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα

Πάει στο Παρίσι

Έπλεξε κάτι όμορφο

Μαγείρεψε κάτι νόστιμο

Κοιμήθηκε αρκετά

Πήγε διακοπές μααακρας διαρκείας χωρίς επιστροφή

Συνέβη λοιπόν το Νο 7: «μαγείρεψε κάτι νόστιμο». Κατά καιρούς με πιάνει μια λαχτάρα για σοκολάτα (λογικό θα μου πεις, τι ήθελες να σε πιάσει; Λαχτάρα για μπρόκολο) και μέρες έψαχνα μια σχετικά εύκολη συνταγή για ντόνατς (λουκουμάδες παραλίας) αυτούς με τη τρούπα στη μέση που λέει και ο Χατζηχρήστος.

Βρήκα λοιπόν στο you tube μια συνταγή που με κάποιες αλλαγές την έφερα στα μέτρα μου και έφτιαξα επιτέλους ντόνατς.

ΥΛΙΚΆ (ΓΙΑ ΠΕΡΊΠΟΥ 14 ΝΤΟΝΑΤΣ):

340 ΓΡ. ΑΛΕΥΡΙ

2 ΑΒΓΑ

ΓΑΛΑ 120 ΜΛ (ΕΒΑΛΑ ΝΟΥΝΟΥ ΛΑΙΤ)

1 ΦΑΚΕΛΑΚΙ ΞΗΡΗ ΜΑΓΙΑ

1 ΚΟΥΤΑΛΑΚΙ ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΜΠΕΙΚΙΝΠΑΟΥΝΤΕΡ

ΜΙΑ ΠΡΕΖΑ ΑΛΑΤΙ

2 ΚΟΥΤΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΣΟΥΠΑΣ ΖΑΧΑΡΗ

ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΆ: ΒΑΝΊΛΙΑ (ΕΓΏ ΔΕΝ ΈΒΑΛΑ)

ΛΙΓΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ

 

38671033_860759730781704_6272398010336935936_n

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Σε ένα μπολ βάζουμε τα στέρεα υλικά, το αλεύρι, τη μαγιά, το αλάτι, τη ζάχαρη, τη βανίλια, τα ανακατεύουμε με τον αβγογδάρτη. Σειρά έχουν τα υγρά υλικά: τα αβγά, και αφού ανακατέψουμε, σιγά σιγά ρίχνουμε το γάλα.

Θα είμαστε τρυφεροί απέναντι στη ζύμη γιατί θα είναι μαλακιά και θέλει απαλές κινήσεις, την πλάθουμε λίγο και μετά τη βάζουμε στον πάγκο με αλεύρι να την δουλέψουμε καλύτερα με απαλές κινήσεις σαν να τη διπλώνουμε για να πάρει αέρα.

38519073_860759790781698_169877170716409856_n38630929_860759844115026_3286530063188623360_n38614825_860759960781681_6087245015338188800_n38614933_860760017448342_1751341003060543488_n

Την βάζουμε σε ένα μπολ την αλείφουμε με ελαιόλαδο και καλύπτουμε το μπολ με μεμβράνη. Εγώ έβαλα πάνω από τη μεμβράνη και μια σακούλα την έδεσα και από πάνω κάτι ποδιές  και τη μπαμπαρόλιασα διότι η μαμά, μέγα ζυμώτρα της περιοχής, λέει πάντα να μπαμπαρολιάζεις το ζυμάρι θέλει ζεστασάδα (η γιαγιά μου όταν έφτιαχνε τα ψωμιά της και ετοίμαζε το προζύμι το σκέπαζε με τη χλαίνη του παππού).

38663659_860760070781670_7245399263285346304_n38600115_860760114114999_7112424674914467840_n

Περίμενα 1 ώρα και 25 λεπτά για την ακρίβεια και το ζυμαράκι μου είχε διπλασιαστεί. Σαν χαζό έκανα. Με απαλές κινήσεις το βάζω στον πάγκο και με λίγο αλεύρι το άνοιξα ένα μεγάλο φύλο να έχει πάχος 1 εκ περίπου.

38671034_860760217448322_31453879459643392_n38600744_860760450781632_1697224277691990016_n

Βρήκα αυτοσχέδιους κόφτες για να φτιάξω τα ντόνατς: ένα καπάκι από θερμός και ένα ποτηράκι για ρακί σφηνοπότηρο δηλαδή. Πρώτα πατάς το κύπελο πάνω στη ζύμη και κόβεις ένα στρογγυλό πιτάκι και μετά με το σφηνοπότηρο κόβεις τη μέση και το αφαιρείς. Επαναλαμβάνουμε μέχρι να τελειώσει η ζύμη.

38521723_860760167448327_3219768958395613184_n38521723_860760254114985_2853333197788282880_n

Μου βγήκαν 14 τέλεια ντόνατς. Τα απλώνουμε σε λαδόκολλα σε ταψί και τα σκεπάζουμε πάλι για μισή ώρα. Διπλασιάζονται. Μετά σε μια κατσαρόλα βάζουμε αρκετό ελαιόλαδο (κάποιοι βάζουν ηλιέλαιο και άλλα λάδια τα οποία εμείς εδώ στη Κρήτη δεν τα έχουμε σε πολύ εκτίμηση) να κάψει μπορούμε να τεστάρουμε τη θερμοκρασία βυθίζοντας μια ξύλινη κουτάλα και αν γύρω της κάνει φουσκάλες είναι έτοιμο, ή ρίχνουμε ένα κομματάκι ζυμάρι και αν ανέβει στην επιφάνεια είναι σωστή η θερμοκρασία. Εγώ αυτό που έκανα, για να ελέγχω το λάδι, επειδή είμαι φοβιτσιάρα ήταν να το αφήσω να κάψει και μετά έσβησα τη φωτιά τελείως (σε πετρογκάζι τα έψησα). Τηγάνισα ένα ντόνατς τη φορά γιατί ήταν κάπως μικρή η κατσαρόλα δεν θέλει πολύ ώρα ούτε ένα λεπτό και όταν είδα ότι έπεσε η θερμοκρασία του λαδιού, άναψα ξανά τη φωτιά αλλά χαμηλά και συνέχισα έτσι σβήνοντας ανάβοντας μέχρι το τέλος.

38632564_860760294114981_6468813964363956224_n38624482_860760507448293_645140827009449984_n

Τα βάζουμε σε πιατέλα με χαρτί κουζίνας να απορροφήσει τα πολλά λάδια και όπως είναι ακόμα ζεστοί τους βουτάω στη ζάχαρη (κανονική όχι άχνη) Άφησα 3 λουκουμάδες χωρίς ζάχαρη για να τους πασαλείψω με μερέντα. Ήθελα να φτιάξω γλάσο σοκολάτας (κουβερτούρα ζεστό γάλα ανακάτεμα έτοιμο) αλλά δεν είχα κουβερτούρα μόνο νιφάδες οπότε καλύτερα μερέντα. Υπάρχουν πολλές επιλογές για το τι θα βάλεις πάνω στα ντόνατς οπότε ανάλογα το γούστο του καθενός.

38638969_860760344114976_7227217270857007104_n38716388_860760407448303_719514074139852800_n

Καλή επιτυχία ❤

 

38787814_861750274015983_836438807812243456_n

ΥΓ: Είμαι τρελαμένη με το bitmoji μου το οποίο έχω ονομάσει ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΓΚΡΙΝΙΑΡΑ (αν και τελευταία πήρα ένα κομπλιμέντο και η γκρίνια μου βαφτίστηκε «νάζι»). Προσπάθησα να το κάνω να μου μοιάζει όσο περισσότερο γίνεται και πρόσθεσα τα μαλλιά των ονείρων μου (το ομολογώ θέλω να τα  βάψω ροζ ή μοβ) και τα γυαλιά επίσης των ονείρων μου (εγώ φταίω που έχω μάτια γερακιού και βλέπω άριστα; Από παιδάκι καημό είχα να βάλω γυαλιά μυωπίας. Αλλά αφού βλέπω μια χαρά ας τα ονειρεύομαι). Βρήκα κατάλληλα θέματα που παραπέμπουν στις τρεις ιστορίες που γράφω τώρα

38725293_861767260680951_8086962044391129088_n
ΕΡΕΥΝΉΤΡΙΑ Α.
38702080_861767220680955_7695182871476043776_n
ΑΛΥΣΟΔΕΜΈΝΗ ΨΥΧΉ
38723427_861767170680960_1293534537694838784_n
ΡΟΟΥΖ Μ. (ΔΑΣΚΑΛΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ)

 

Advertisements
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

5 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 1962

Η έλλειψη ύπνου με έχει ισοπεδώσει. Δεν μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ, πάει πέντε το πρωί να με πάρει ο ύπνος και ξυπνάω αργά. Αυτό στη κατάσταση μου είναι έγκλημα. Το πρωί στις 8 πρέπει να πάρω το χάπι του θυρεοειδή. Κάποιες φορές λόγο της αϋπνίας δεν μπορώ να ξυπνήσω στην ώρα μου. Τα αποτελέσματα είναι αυτό που έπαθα σήμερα. Από τις χειρότερες μέρες μου. Ο θυροειδής μου παίζει παιχνίδια. Πάνω που πήγα να συνέλθω δέχτηκα ένα δυσάρεστο τηλεφώνημα. Έχετε ποτέ δεχτεί επίθεση για κάτι που γράψατε στο blog σας; Με λίγα λόγια σας έχουν ζητήσει ποτέ τα ρέστα για τα γραπτά σας; Δεν έχω ψυχική δύναμη να αναλύσω τι και πως.

 

Είχα έτοιμο ένα κείμενο για την Μέριλιν το δημοσιεύω ως έχει:

 

Έχω κάνει ήδη δυο αφιερώματα στην αγαπημένη μου ηθοποιό και ίσως με θεωρήσετε εμμονική απλά δεν μπορούσα να αγνοήσω πως σήμερα 5 Αυγούστου είναι η επέτειος του θανάτου της. Δεν θα σας παραθέσω στοιχεία για τη ζωή της. Υπάρχουν χιλιάδες ντοκιμαντέρ, βιβλία, αφιερώματα εκεί έξω όπου μπορείτε να ενημερωθείτε για τις λεπτομέρειες της ζωής της. Αποφάσισα να μη γράψω τίποτα από όλα αυτά για εκείνη παρά μόνο λίγες γραμμές. Για μένα είναι:

 
Πρότυπο (εργάστηκε σκληρά για να γίνει από Νόρμα Μέριλιν. Επίσης έδειξε θάρρος όταν δεν εκτιμήθηκε από την εταιρία 20th century fox και έσπασε το συμβόλαιο της δημιουργώντας τη δικιά της εταιρία Marilyn Monroe productions. Δυστυχώς έπεσε σε λάθος άνθρωπο -Μίλερ- ο οποίος της καταρράκωσε την αυτοπεποίθηση με τη γνωστή συνέχεια και κατάληξη)


Έμπνευση. Οι στίχοι της και τα γραπτά της στα ημερολόγια της φανερώνουν το πόσο ταλαντούχα ήταν. Έγραφε καλύτερα από πολλούς κουλτουριάρηδες, καλύτερα από μένα σίγουρα. Αλλά η ομορφιά της ήταν η κατάρα της. Τυποποιήθηκε σε ρηχούς ρόλους θάβοντας το εξαιρετικό ταλέντο της στην ηθοποιία, τη συγγραφή, το τραγούδι. Επίσης ήταν εξαιρετική χορεύτρια.


Όσο περισσότερο ακούω ανθρώπους να αναπαράγουν κλισέ
για εκείνη (δήθεν ήταν χαζή) τόσο πιο πολύ την υπερασπίζομαι με πάθος. Ήταν παρεξηγημένη σίγουρα. Αλλά έφυγε πολύ νωρίς και δεν πρόλαβε να αποδείξει το ταλέντο της. Φανταστείτε αν η Μέριλιν έστελνε στο διάολο τον Μίλερ αντί να αποχωρήσει από την ίδια της την εταιρία για να του κάνει το χατήρι και δεν έπαιζε ποτέ στους Αταίριαστους με τις ατάκες που την έβαλε να πει, τις τόσο υποτιμητικές και έπαιζε ρόλους δραματικούς και φανταστείτε να μεγάλωνε να έβρισκε έναν υπέροχο ισορροπημένο άντρα που αντί να της βάζει εμπόδια θα την στήριζε και φαντάσου να της δινόταν η ευκαιρία να έκανε ένα παιδί. Και μεγάλωνε και έπαιζε και αγαπούσε. Και έφτανε σε μεγάλη ηλικία. Όλοι θα αναγνώριζαν το ταλέντο της. Αλλά όλα αυτά δεν συνέβησαν ποτέ. Γιατί έφυγε μυστηριωδώς σαν σήμερα πριν 55 χρόνια. Κι όμως η φήμη της είναι ζωντανή. Εξακολουθεί να είναι η πιο διάσημη γυναίκα στον πλανήτη.


Η Μέριλιν έγινε η έμπνευση μου για τη καινούργια μου ιστορία που πολύ πιθανόν θα στείλω για αξιολόγηση σε εκδοτικό οίκο με προσωρινό τίτλο Rose M. (Έχω σκεφτεί τον τέλειο τίτλο) Είμαι ενθουσιασμένη με αυτή την ιστορία και
γράφω μανιωδώς.

35204891_808788872645457_2632758203045117952_n
η αγαπημένη μου φωτογραφία της Μέριλιν. ❤

Σου προκαλεί θλίψη τόσο λαμπερό πλάσμα να είχε αυτή τη κατάληξη. Δυστυχώς αυτό ήταν το τίμημα που πλήρωσε για να περάσει στην αιωνιότητα. Ειρωνικό αν το σκεφτείς. Για να περάσει στη σφαίρα του μύθου έπρεπε να πεθάνει.

 

ΣΥΝΤΑΓΕΣ

κάθε τι μικρό και ασήμαντο

Σήμερα ήταν μια καλή μέρα! Έμαθα πια να εκτιμώ ακόμα και τον μεσημεριανό ύπνο ή το αναζωογονητικό ντους που θα κάνω. Απολαμβάνω κάθε τι μικρό και ασήμαντο, που χάνεται στο χρόνο. ότι με κάνει να νιώθω καλά. Και τυχερή.

 

Έτσι λοιπόν παρόλο που σήμερα γλίτωσα δις, τη μια με κόψιμο από γυαλί και την άλλη με χτύπημα στο συρτάρι, και ενώ σας γράφω με μπανταρισμένο χεράκι (ένα τσιρότο έχει αλλά πως θα το κάνω λίγο δραματικό;) κατά τα άλλα ήταν μια θαυμάσια μέρα.

 

Βρήκα τους στυλοθέτες και το πλάτος της σελίδας στο Open Oficce!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! MONH MOY παρακαλώ!!!!!!!!!!!!!!!!

 

ΣΗΜΕΊΩΣΗ: Πας στο ΜΟΡΦΉ >ΣΕΛΊΔΑ >ΠΆΛΙ ΣΕΛΊΔΑ και ρυθμίζεις το ΠΛΑΤΟΣ στο 14,80

και για τους ΣΤΥΛΟΘΕΤΕΣ πας ΜΟΡΦΉ >ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ > ΣΤΥΛΟΘΕΤΕΣ > ΘΈΣΗ, ορίζεις το πρώτο στη ΘΈΣΗ να είναι 1.03 cm πατάω ΟΚ. Μετά πάω στο Χάρακα στην οθόνη (στο ανοιχτό φύλλο από πάνω) βάζω αριστερούς στυλοθέτες κάτω από κάθε αριθμό και μετά πάω πάλι στη ΜΟΡΦΉ >ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ >ΘΈΣΗ. Εκεί στη ΘΈΣΗ κάτω από το 1.03 cm που είχα ορίσει έχουν εμφανιστεί όλοι οι αριθμοί, δείγμα ότι έχουν οριοθετηθεί οι στυλοθέτες.

 

Μοιράζομαι τα βήματα γιατί εμένα δε με βοήθησε ΚΑΝΕΝΑΣ εδώ και ένα χρόνο που το έψαχνα, οπότε αν υπάρχει κάποιος που έχει Open Oficce μπορεί να τον βοηθήσει.

 

Για να το γιορτάσω λοιπόν σήμερα είπα να φτιάξω το δίχρωμο κέικ μου (βασική συνταγή της αδελφής μου με μερικές τροποποιήσεις δικές μου) και αποφάσισα να σας το παρουσιάσω.

 

ΓΙΑ ΤΟ ΔΊΧΡΩΜΟ ΚΈΙΚ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΊΤΕ:

ΥΛΙΚΆ:

ΓΙΑ ΜΕΖΟΎΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΥΓΡΆ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΏ ΈΝΑ ΜΕΓΆΛΟ ΠΟΤΉΡΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΊΝΙ. ΑΛΛΆ ΑΝ ΔΕΝ ΈΧΕΤΕ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΉΣΤΕ ΈΝΑ ΚΑΝΟΝΙΚΌ ΠΟΤΉΡΙ ΤΟΥ ΝΕΡΟΎ απλά θα αυξηθεί η δοσολογία.

450 γρ. ζάχαρη

1 ποτήρι του μαρτίνι ελαιόλαδο (αλλιώς 1,5 ποτήρι του νερού λάδι)

1 ποτήρι του μαρτίνι γάλα (νουνού λάιτ έβαλα) αλλιώς 1,5 ποτήρι του νερού γάλα

1 βανίλια ή ξύσμα πορτοκαλιού ή ξύσμα λεμονιού

4 αυγά

1 φαρίνα ολόκληρη

1 – 2 κουταλιές σούπας αγαπημένο κακάο (το ξέρετε ότι μέχρι σήμερα πίνω γάλα με κακάο αντί για καφέ;)

37995381_853559118168432_8544165315959848960_o
Τα υλικά μας. Αριστερά το ποτήρι του μαρτίνι για το γάλα και το λάδι. Αν δεν υπάρχει χρησιμοποιήστε κανονικό ποτήρι του νερού (στα δεξιά) αλλά βάλτε 1,5 ποτήρι αντί για ένα όπως γράφει η συνταγή.

ΕΚΤΈΛΕΣΗ:

Στο μίξερ βάζω το λάδι και τη ζάχαρη να χτυπηθούν ΠΆΡΑ ΠΟΛΎ ΚΑΛΆ. Τα χτυπάω μέχρι και δέκα λεπτά τα δυο τους και μετά προσθέτω τα υπόλοιπα υλικά αλλιώς βγαίνει σαν χαρτί η γεύση. Είμαι λίγο παράξενη με το κέικ ομολογώ.

Προσθέτω το γάλα, μετά τα αυγά ένα ένα δεν υπάρχει λόγος για βιασύνες. Απολαύστε τη μυρωδάτο χάος που δημιουργείται στη κουζίνα σας χωρίς τύψεις και άγχος.

Ρίχνω τη βανίλια ή το ξύσμα

και μετά το αλεύρι σταδιακά.

Σε μια φόρμα στρογγυλή αλείφω λίγο Βιτάμ να πάει παντού και μετά πασπαλίζω αλεύρι. Τινάζω την υπερβολική ποσότητα.

Τώρα για να γίνει δίχρωμο πρέπει να σταματήσω το χτύπημα, να ρίξω στη φόρμα το μισό μείγμα και μετά στο μείγμα που έχει απομείνει στον κάδο του μίξερ να ρίξω το κακάο. Το χτυπάω με το μίξερ και το ρίχνω και αυτό πάνω από το άλλο στη φόρμα.

Σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά.ΜΗ ΞΕΧΆΣΕΤΕ ΠΆΝΩ ΚΆΤΩ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ. Την έχω πατήσει για αυτό το λέω.

38085849_853539094837101_1155481210625982464_n38007946_853538824837128_4126873988410376192_n38120625_853539128170431_747220689123016704_n38011828_853539171503760_1165484679084638208_n37973538_853538878170456_7896047745901789184_n37979826_853538954837115_7759536904797683712_n38071477_853539014837109_2666269951660130304_n38071622_853539311503746_3960846379701501952_n

Παρόλο που υπήρξαν τεχνικές δυσκολίες όλα πήγαν καλά (χάθηκε η μαρίζ σπάτουλα και ανακάλυψα ότι ο μικρός κλεφτάκος που ακούει στο όνομα Πρίγκιπας Γιαννάκος μικρός αδελφούλης του Χαράλαμπου την είχε τρυπώσει στο παιδικό του κάθισμα στο αυτοκίνητο τη τελευταία φορά που μας επισκέφτηκαν η αδελφή μου με την οικογένεια της, έτσι η σπάτουλα ταξίδεψε ως στο σπίτι τους και αναγκαστικά άδειασα το μείγμα από τον κάδο του μίξερ με κουτάλι)

Σας φιλώ γλυκά ❤ ❤

Ένα μεγάλο περίεργο υστερόγραφο:

Η ΑΛΥΣΟΔΕΜΈΝΗ ΨΥΧΉ περνάει από κόσκινο καθώς είναι υποψήφια για να τη στείλω σε εκδοτικό οίκο. Για αυτό το λόγο έχω σταματήσει να τη δημοσιεύω εδώ. ΔΕΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΊΠΩ ΠΟΤΈ ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΜΟΥ.

Οπότε έχω έτοιμα: βιογραφικό, Σύνοψη δεκαμιση σειρών, ιστορίες που διορθώνονται, στυλοθέτες, και μου απομένουν τα πνευματικά δικαιώματα. Τον Σεπτέμβριο λοιπόν θα είμαι έτοιμη να στείλω την ιστορία που θα έχω επιλέξει.

Αν στείλω την αλυσοδεμένη ψυχή ΔΕΝ θα συνεχίσω την δημοσίευση της εδώ. Αν ΔΕΝ τη στείλω θα συνεχίσω να τη δημοσιεύω εδώ.

 

 

 

 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

A butterfly <3

Μη ξεχάσεις να αναπνέεις που και που! Βαθιά ανάσα γιατί δεν υπάρχει πιο ζωογόνο συναίσθημα. Να αναπνέεις και να ξεκουράζεσαι. Άστα! Εκεί θα είναι και αύριο. Οι υποχρεώσεις, η δουλειά, η σκούπα, το σίδερο, οι έννοιες, τα προβλήματα. Όλα εκεί μικρά βουναλάκια δυσφορίας. Εσύ είσαι αυτή που καλείσαι να τα λύσεις να τα τακτοποιήσεις. Το σημαντικό είναι να μην τα αφήσεις να σε πλακώσουν. Κάνε πως δε καταλαβαίνεις και συ καμιά φορά.

Μια μέρα στη θάλασσα είναι πιο σημαντική από ένα τόνο ασιδέρωτα. Πήγαινε να ανοίξει η ψυχή σου, να πλημμυρίσεις τα σκώθια σου αέρα, να αφήσεις ανοιχτά πόρτες και παράθυρα του μυαλού σου τις εισόδους, να φύγουν οι αράχνες η μούχλα και η κλεισούρα.

Να μπει το ορμητικό αεράκι να σε κάνει καινούργια από άκρη σε άκρη. Άσε τα αυτιά σου να τα γαργαλήσει ο απαλός παφλασμός των κυμάτων. Να γαληνέψει το μέσα σου και λίγο. Να ξεκουραστεί η τυραννισμένη σου ψυχή που της έχεις βγάλει τον αδόξαστο.

Τι όμορφα που είναι όλα όταν δεν έχεις προσδοκίες. Όταν απλά απολαμβάνεις τη στιγμούλα σου. Δεν είναι τίποτα δεδομένο δε σου χρωστάει κανείς τίποτα. Ούτε κι εσύ τους χρωστάς. Αυτό από μόνο του είναι απελευθερωτικό λυτρωτικό.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙΣ ΆΣΧΗΜΑ ΜΟΝΟ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ.

Κυρίες και κύριοι η κοπέλα ξύπνησε μετά από έναν αιώνα ύπνου. Ποσό κακό μπορεί να κάνει κάποιος στον ίδιο του τον εαυτό! Όταν κάποιος κάνει bulling σε κάποιον άλλον διώκεται πλέον νομικά μετά την υπόθεση Γιακουμάκη. Όταν κάποιος κάνει τόσο κακό στον εαυτό του δε θα έπρεπε να υποστεί κυρώσεις;

Ήμουν ένα μοναχικό πλάσμα. Δεν έβγαινα σχεδόν ποτέ και έχω απορρίψει εκατομμύρια προτάσεις για εξόδους. Τον τελευταίο καιρό νοιώθω παράξενα. Ωραία παράξενα όμως. Πως όταν τρως συνεχώς νερόβραστα σαλάτα με τόνο γιατί το λατρεύεις αλλά κάποια στιγμή αρχίζεις να το βαριέσαι; Έτσι νιώθω. Ότι έχω βαρεθεί το μέσα και την απομόνωση. Και από τότε που το συνειδητοποίησα εδώ και μια βδομάδα (oh welcome to world honey) έχω βγει και έχω διασκεδάσει όσο δεν διασκέδασα τους καλοκαιρινούς μήνες από Μάιο έως και κάτι από Ιούλιο.

Το κείμενο αυτό γράφεται κάτω από τους ήχους ευρωπαϊκών hit της καλοκαιρινής περιόδου στο Αcqua plus (υδάτινο πάρκο με πισίνες κτλ). Η μαμά μου και ο αδελφός μου δουλεύουν εδώ. Και δεν ερχόμουν ποτέ. «Άντε καλέ να πάω μόνη μου να κάνω τι; Ντρέπομαι κιόλας είμαι χοντρή» οι δικαιολογίες μου. «Ναι, 45 κιλά θα βουλιάξει η πισίνα καημένη μου» απαντάει η μαμά (παίζει η μάνα μου να είναι πιο κουλ από μένα)

Σήμερα έκανα και τατουάζ (με χένα αλλά είναι μια αρχή). Μια πεταλούδα. Ήταν μια άχαρη κάμπια και έγινε μια παιχνιδιάρα τρελούτσικη πεταλούδα.

Just when the caterpillar thought the world was over it become a butterfly

20180722_211343

Ίσως αν δεν είσαι έτοιμη να αλλάξεις δεν αλλάζεις. Ποιος ξέρει τι θαυμάσιες αλλά μυστήριες διεργασίες συντελούνται εσωτερικά μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε.  Σαν ένα εργαστήριο που βελτιώνει τη σκέψη και παράγει ωριμότητα.

Με πιάνω πολλές φορές τις τελευταίες μέρες να χαζογελάω χωρίς λόγο. Εγώ! Η δεσποινίς μουρτσούφλα!

«Αν νομίζεις πως άγγιξες τη τελειότητα τότε δε θα φτάσεις ποτέ στο απόγειο των δυνατοτήτων σου» νομίζω είναι από τα απομεινάρια μιας μέρας. Έχοντας διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα μίσους φοβιών, κόμπλεξ, δεύτερων σκέψεων, κοιτάζοντας πίσω βλέπω πως ήμουν και που έχω φτάσει. Έχω πολύ δουλειά ακόμα αλλά φοβούνται τα παλικάρια; Ξέρεις τι λένε. «Οι γυναίκες στη Κρήτη, η καθεμία κάνει για δέκα αντρειωμένους»

Έχω ακόμα πολλά να κάνω, να αλλάξω, να βελτιώσω, για να φτάσω στο τελικό στόχο.

Είναι ένα ζεστό ατελείωτο καλοκαίρι. Σκέφτηκα να μένω λιγότερο μέσα και να βγαίνω περισσότερο έξω. Αυτό σημαίνει ότι θα αργώ να δημοσιεύω κείμενα εδώ. Αλλά νομίζω έτσι πρέπει. Να φτιάξω μερικές όμορφες αναμνήσεις για το κρύα δύσκολα βράδια του χειμώνα που η μόνη μου συντροφιά θα είναι το πλέξιμο (ούτε η Μάρθα Βούρτση τέτοιο σπαραγμό)

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού

Σας φιλώ γλυκά… και χαμογελάτε είναι μεταδοτικό ❤

Θεία Χάτσον (έτσι με λέει ο Χαράλαμπος) ❤

 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ..

«Όσο έχω μισήσει αυτό το μέρος, αυτά τα βράχια, αυτή τη ξεραΐλα, τα ασφυκτικά κολλητά σπίτια, τα πνιγηρά σοκάκια, τους αξημέρωτους αιχμάλωτους της ηθικο μαλάκυνσης που τους δέρνει και κρύβει τόνους ανωμαλίας στο πυρήνα της δεν έχω μισήσει τίποτα άλλο στη ζωή μου. «Δεν μπορώ άλλο πνίγομαι» είπε η μικρή κοιτάζοντας το παράθυρο ποιος ξέρει για πιο λόγο. Ίσως στα τζάμια να προβάλλονται εικόνες αγαπημένες της δικές της. «Καλύτερα να το συνηθίσεις» είπε η φωνή. Ποτέ! Δεν θα το συνηθίσω ποτέ! Τη μέρα που θα το συνηθίσω θα είμαι τελειωμένη. Ένα άδειο κέλυφος άβουλο. Ένα φερέφωνο τραγικό. Όχι! Δεν θα συνηθίσω ποτέ! Θα παλέψω να ξεφύγω. Δεν θα με κάμψουν δε θα με κάνουν όμοια τους. Βρωμοχωριάτες. Αξημέρωτοι. Στενόμυαλοι. Κρυβόσαστε πίσω από πυκνές φυλλωσιές και παραφυλάτε σαν τον Κακό Λύκο τη γυναικεία σάρκα. Υποκρισία στο φουλ«

Απόσπασμα από το ημερολόγιο μου που αποφάσισα να εντάξω στη νέα μου ιστορία «Ερευνήτρια Α»

Το συγκεκριμένο απόσπασμα αναφέρεται σε μια κάπως ενοχλ… δυσάρεστη εμπειρία που είχα πρόσφατα.

Υπάρχουν creepy άνθρωποι παντού. Και στις πόλεις και στα χωριά. Ηλικιωμένες που κρεμιούνται από τα μπαλκόνια κάνοντας παρκούρ, προκειμένου να δουν ποιος περνάει από το στενό. Υπάρχουν και γιδοβοσκοί που τους καίει το ασίγαστο πάθος για μικρές κοπέλες.

Υπάρχουν και μυστήρια κορίτσια που τους αρέσουν τα θρίλερ. Το μυαλό τους είναι ένα ιδιότροπο εργαστήριο παρασκευής ιστοριών τρόμου. Δεν υπάρχει σπιθαμή ελεύθερου χώρου για σπόρους άλλων επιθυμιών. Δεν είναι κοριτσάκια της μαμάς κι ας ξέρουν να φτιάχνουν τέλεια σοκολατένια κέικ, είναι κοριτσάκια του μπαμπά. Δεν ονειρεύονται νυφικά. Ονειρεύονται ωκεανούς αρκετά μεγάλους για να ρίξουν τη σχεδία τους και να χαθούν στην αλμύρα.

Σε αυτούς τους ωκεανούς δεν υπάρχουν ηλικιωμένοι δεσμοφύλακες ούτε γάμοι και βλακείες. Μόνο το τσικ τσικ των πλήκτρων μοναχικών laptop που πάνω τους χορεύουν χιλιάδες λέξεις διαφορετικών χρωμάτων, σχημάτων, νοημάτων.

Λατρεύω τις λέξεις και τα συνώνυμα τους. Τις έννοιες τους και τις ερμηνείες τους. Θα μπορούσα να βουτήξω μέσα σε ένα ωκεανό από λέξεις και να μη βαρεθώ ποτέ. Να απαγγέλλω, να ψιθυρίζω να συλλαβίζω και να κλείνω. Λέξεις, η πεμπτουσία της σκέψης. Νεφελοβατώ με χάρη ανάμεσα τους. Πλάθω τα νέα τους νοήματα για να ρομαντζάρω ελεύθερη ανάμεσα τους σε ονειρικές εκστρατείες.

Κάτι δικά μου:

Γράφω τρεις ιστορίες συγχρόνως.

Ρόουζ Μ.              ⇒   Αδημοσίευτη

Ερευνήτρια Α.     ⇒   Αδημοσίευτη

Αλυσοδεμένη ψυχή ⇒ Έχω δημοσιεύσει εδώ στο blog μου έως το κεφάλαιο, ώσπου αποφάσισα να μην δημοσιεύσω άλλα κεφάλαια γιατί πήρε διαφορετική τροπή τελείως γαμάτη και θέλω να τη δουλέψω με την ησυχία μου.

Και οι τρεις ιστορίες έχουν να κάνουν με κοπέλες που έφυγαν, εξαφανίστηκαν. Τάσεις φυγής και εγώ. Ζω τη φυγή μέσα από τις ηρωίδες μου, τη μπερδεμένη Σκάιλαρ, τη φοβισμένη Ρόουζ, την ατρόμητη Α.

Είναι το πιο οδυνηρό καλοκαίρι μου, αλλά και το πιο δημιουργικό αφού γράφω σαν τρελή. Δεν θα υποκριθώ ότι όλα είναι τέλεια, δεν είναι. Το τρίπτυχο ζέστη (εμπλουτισμένη με τζιτζίκια) – κλεισούρα- χωριό, προσπαθεί να με εξοντώσει αλλά κρατάω γερά ακόμα.

Θυμήθηκα όταν ήμουν μικρή που μετρούσα τα μπάνια και τα παγωτά του καλοκαιριού. Έχουμε και λέμε:

Μπάνια: 0

Παγωτά: 5

Ντοκιμαντέρ με εγκλήματα: άπειρα.

Δάκρυα: 0

Ιστορίες που γράφω: 3

Ραντεβού: 1

Σειρά-εμμονή: Hemlock Grove. Τρεις season, 33 επεισόδια συνολικά (13 επεισόδια η πρώτη σαιζόν, 10 επεισόδια η δεύτερη και 10 η τρίτη) . Υπάρχουν τα επεισόδια ολόκληρα στο You Tube χωρίς υπότιτλους φυσικά.

 

Έρωτες: 0

Βιβλία που διάβασα: άπειρα

Συναυλίες: 0

Ταξίδια-διακοπές: 0

Selfies: Χιλιάδες

Διάφορα μικροατυχήματα: 1 πέσιμο, 1 ωτίτιδα, 1 μπατονέτα στο αυτί

Αγάπη για τον εαυτό μου : ΑΠΕΡΙΌΡΙΣΤΗ!

Παιχνίδια με τον Χαράλαμπο και τον μικρό Γιαννάκη: Αμέτρητα

Ο Χαράλαμπος πάνω στο παιχνίδι δημιούργησε ένα ολοκληρωμένο παραμύθι, με πρόλογο, κυρίως θέμα και επίλογο. Εννοείται το κατέγραψα. Πόσο υπερήφανη!

Υπομονή: ΆΠΕΙΡΗ

Και όπως λέει και ο Χατζηχρήστος: ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΚΑΛΎΤΕΡΑ!!!!!

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού ❤ ❤

 

 

 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΑΜΑΝΤΑ

Κοιτάζω τις ειδήσεις μουδιασμένη. Ένα δεκατετράχρονο αγόρι αυτοκτόνησε γιατί δεχόταν εκφοβισμό στο σχολείο. Άφησε πίσω του ένα σημείωμα όπου εξηγούσε τους λόγους που έδωσε τέλος στη ζωή του. Μάλιστα ανέφερε και τα ονόματα των παιδιών που τον ενοχλούσαν! Δεν θα αναφερθώ καν στο γεγονός ότι μετά από τόσο θλιβερά περιστατικά γονείς συνεχίζουν και μεγαλώνουν νταήδες.

Η σχέση εμπιστοσύνης όπου το παιδάκι θα μιλήσει με τους γονείς του για ότι το απασχολεί πρέπει να ξεκινήσει από πολύ νωρίς. Μόλις καταφέρει να αρθρώσει τις πρώτες του λεξούλες για παράδειγμα. Όλοι έχουμε υπάρξει έφηβοι και σίγουρα θυμόμαστε πως βλέπαμε τους γονείς μας. Ήταν πάντα απέναντι γιατί ήταν οι «μεγάλοι» άρα βρισκόταν σε αντίπαλο στρατόπεδο. Δύσκολα ένας έφηβος θα μεταφέρει το δράμα που ζει στους γονείς του. Ίσως βρει διέξοδο στο διαδίκτυο (έχω πέσει πολλές φορές πάνω σε υπαρξιακά εφήβων στο Tumblr ή και αλλού). Ο έφηβος προτιμά να μιλήσει με συνομηλίκους του ή να μη μιλήσει καθόλου. Ξέρουμε πως είναι να είσαι έφηβος. Ας μπούμε στη θέση τους και ας τους καταλάβουμε.

Ας μη βασίζεται σχέση γονέα -παιδιού στο φόβο. Διάλογος και ψυχραιμία νομίζω είναι ότι πρέπει. Δεν είμαι μητέρα, είμαι όμως θεία και δεν θα ήθελα να με βλέπουν ως «μεγάλη» και «αντίπαλο στρατόπεδο» τα ανίψια μου. Θα ήθελα να με βλέπουν ως η σούπερ δυνατή θεία Χάτσον που θα μας βοηθήσει ότι και να συμβεί (απλά σπαράζει η καρδιά μου όσο γράφω αυτές τις γραμμές)

Κι εγώ έχω πέσει θύμα εκφοβισμού στα μαθητικά μου χρόνια! Εννοείται δεν έλεγα τίποτα στους γονείς μου γιατί φοβόμουν μη με μαλώσουν. Αν γνώριζα όσα γνωρίζω τότε θα τους το είχα πει αμέσως. Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι τους ανθρώπους που σε έφεραν στη ζωή.

Με την είδηση της αυτοκτονίας του μαθητή, θυμήθηκα τους δικούς μου νταήδες και νομίζω ήρθε η ώρα να πω τα πράγματα με το όνομα τους.

Έχω δυο περιστατικά, μια συμμαθήτρια και μια φίλη φίδι όπου ήταν τόσο κακές μαθήτριες, ώστε  με ανάγκαζαν να τις βοηθάω στα μαθήματα τους. Το ευχαριστώ τους ήταν να με κοροϊδεύουν.

Η Βαγγελιώ ήταν αυτό που λέμε «μπούρμπαδος», συγνώμη θα διαβάσετε πολλές Κρητικές λέξεις. Μπούρμπαδος είναι το στουρνάρι. Δεν σκάμπαζε από Αγγλικά και επειδή εγώ τότε είχα αρχίσει φροντιστήριο ενώ εκείνη όχι, μόλις το σχολικό λεωφορείο μας επέστρεφε στο χωριό μας, ανέβαινε μαζί μου στο σπίτι μου περίμενε απέξω στο πάρκο να βγω να τη βοηθήσω με τα Αγγλικά! Δεν με άφηνε ούτε να φάω. Δεν έλεγε ποτέ ευχαριστώ και σαν αντάλλαγμα έμαθα ότι με κουτσομπόλευε σε άλλες βλαμμένες (από το χωριό δεν τις ξέρεις).

Να σημειώσω ότι στο δημοτικό ήταν η «βοηθός» των δυο μεγαλύτερων κοριτσιών (Τούλα & Φρόσω) που την έβαζαν να κάνει παρέα μαζί μου και να με κατασκοπεύει για να τους δίνει πλήρη αναφορά. Την είχα πιάσει μάλιστα να ψαχουλεύει τη τσάντα μου σε ένα διάλειμμα και όταν της ζήτησα το λόγο μου έδωσε ένα δυνατό χαστούκι.

Αργότερα στο γυμνάσιο με χρησιμοποιούσε για να πάρει καλούς βαθμούς στα Αγγλικά. Μετά με συκοφαντούσε σε άλλα παιδιά και μάλιστα τους έλεγε ότι είμαι κόρη του τάδε (αποκαλούσε τον μπαμπά μου με μια πολύ άσχημη λέξη) και δεν πρέπει να με κάνουν παρέα. Τη ξεφορτώθηκα όταν τελείωσε το γυμνάσιο καθότι μεγαλύτερη μου και σταμάτησε για να πηγαίνει στα πρόβατα. Σήμερα μένει στο διπλανό χωριό είναι παντρεμένη με παιδιά που είναι πιστό αντίγραφο της. Μια φορά με είχε δει τυχαία στο σούπερ μάρκετ και έμεινε άναυδη. «Πόσο άλλαξες βρε Μαρία και τι αδύνατη που είσαι τι όμορφη σχεδόν δε σε αναγνώρισα» Ήθελα να της πω εσύ πάλι δεν άλλαξες καθόλου! Μπούρμπαδος ήσουν και θα μείνεις για πάντα. Αν αυτό δεν είναι εκδίκηση τότε τι είναι.

 

Η τιμωρία τους καθενός είναι ο εαυτός του.

 
Πάμε σε άλλον νταή τώρα. Οι δυο αδελφές (το θρίλερ του χωριού) Τούλα/ Φρόσω. Κακομαθημένα όργια όπου πραγματικά είχαν γίνει ο εφιάλτης μου. Παχουλές και άσχημες με περίεργο οικογενειακό backround, ας μην αναφερθώ καλύτερα, επειδή ήταν οι μεγαλύτερες της γειτονιάς υποχρέωναν εμάς τις μικρότερες να κάνουμε σκανδαλιές. Αλλιώς αν δεν υπακούγαμε μας τιμωρούσαν με αποβολή από τη κλίκα.

Πραγματικά αν γνώριζα όσα γνωρίζω σήμερα θα τις έστελνα στον διάολο αντί να τις αφήνω να αλυσοδένουν τη μικρούλα μου ψυχή με φόβο.

Μας έβαζαν να κάνουμε διάφορες αταξίες παρά τη θέληση μας. Επίσης με αποκαλούσαν χοντρή ενώ μετά βίας ζύγιζα 45 κιλά ενώ εκείνες ήταν οι υπέρβαρες. Θυμάμαι μάλιστα τη Τούλα να προσπαθεί να μετρήσει τη μέση της με τα δάχτυλα της να ζουμπάει τα ξίγκια της και να λέει «δες έχω μέση δαχτυλίδι»

  Αυτές λοιπόν ήταν ο εφιάλτης μου. Ευτυχώς αρκετά χρόνια μεγαλύτερες έφυγαν κάποια στιγμή από το χωριό. Η μία κάνει τον ένα γάμο μετά τον άλλο καθότι είχε πιαστεί με ιερέα να απατάει το στεφάνι της. Όχι θρήσκα δε μπορείς να πεις. Η άλλη το παίζει καθωσπρέπει κιουρία.

Συμπτωματικά χθες έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ για την αυτοκτονία της Amanda Todd ενός δεκαπεντάχρονου κοριτσιού από τον Καναδά όπου αυτοκτόνησε το 2012 επειδή δεχόταν εκφοβισμό, εκβιασμό και ψυχολογική βία. Επειδή σε μικρότερη ηλικία είχε κάνει το λάθος να σηκώσει τη μπλούζα της μπροστά στη web cam. Από τότε ο συγκεκριμένος τύπος τη κυνηγούσε χρόνια λέγοντας της πως αν δεν του στείλει γυμνές φωτογραφίες της θα στείλει σε όλους τους φίλους της το στιγμιότυπο με το σήκωμα της μπλούζας. Τη καταδίωκε χρόνια είχε αλλάξει και σχολείο εκείνος όμως πάντα την έβρισκε. Είχε διαφορετικά προφίλ και δεν ήταν η μόνη που παρενοχλούσε. Το κορίτσι έκανε ένα βίντεο όπου διηγήθηκε την ιστορία της μέσα από κάρτες. Λίγο αργότερα αυτοκτόνησε.  Πραγματικά αφιερώστε λίγα λεπτά να το δείτε και να διαβάσετε στη Wikipedia την ιστορία της. Αναφέρει τα πάντα αναλυτικά και φυσικά τι έγινε με τον τύπο που την εκβίαζε.

Βρήκα επίσης ένα συγκινητικό animation βασισμένο στην αληθινή ιστορία της Amanda

Το 2013 όταν έφτιαξα Facebook για πρώτη φορά με προσέγγισε ένας νεαρός αρκετά εμφανίσιμος Δαιλάκης λεγόταν, όπου στην αρχή με φλέρταρε και στη πορεία έγινε πιο επιθετικός απαιτώντας να του στείλω γυμνές φωτογραφίες μου!! Όταν αρνήθηκα με απείλησε ότι είναι χάκερ και θα μου χακαρει τον υπολογιστή. Του είπα ότι δεν είχα υπολογιστή (το 2015 τον πήρα) έτσι άλλαξε τροπάριο και είπε ότι θα μου χακαρει το facebook και θα μου κλέψει τα πάντα (τα ποια;).

Θυμάμαι έκλαιγα και ένιωθα φοβισμένη. Για έναν παράλογο λόγο τον πίστευα ενώ ήταν προφανές ότι το άτομο δεν ήξερε τι του γινόταν όχι να είναι και χάκερ. Ήμουν πρωτάρα με το facebook και πραγματικά αφελής διότι θεωρούσα πως όπως ήμουν εγώ αληθινή και ευγενική έτσι  ήταν όλοι εκεί μέσα. Η αδελφή μου μου χτύπησε το καμπανάκι να ΜΗΝ πιστεύω κανέναν και γενικά να προσέχω με ποιον μιλάω.

Πέρασα μαύρη Πρωτοχρονιά του 2014 γιατί αντί να ντραπεί λίγο που ήταν γιορτινές μέρες εκείνος συνέχισε τις απειλές. Κάποια στιγμή δεν ξέρω πως συνήλθα και του είπα ότι ο αδελφός μου έχει έναν φίλο αστυνομικό (δεν είχε) και πως εκείνη τη στιγμή του έδειχνε μηνύματα του. Με πίστεψε ζήτησε συγνώμη και εξαφανίστηκε. Ένιωσα το λιγότερο αφελής που επέτρεψα να με τρομοκρατήσει ένα θρασύδειλο ανθρωπάκι για μέρες ενώ ήταν τόσο απλό να απαλλαγώ από εκείνον.

Βέβαια έχω δεχτεί άπειρο εκφοβισμό και εκβιασμό και απειλές τόσα χρόνια ότι αν δεν ανοίξω τη κάμερα /αν δε στείλω φώτο/ αν δεν βγω μαζί του κτλ θα δω τι θα πάθω!!! Δεν με φοβίζουν πλέον ξέρω ότι είναι κάτι φούσκηδες (πλαδαροί) γιδοβοσκοί κουτοπόνηροι πάνω από όλα που κάνουν τη πλάκα τους στέλνοντας όπου βρουν για να περάσει η ώρα. Βέβαια υπάρχουν και οι επικίνδυνοι τύποι όπου μισούν τις γυναίκες και γίνονται stalker και προσπαθούν να τη βλάψουν όπως μπορούν. Δεν συνεχίζω το θέμα με το cyber bulling γιατί πάμε σε άλλο θέμα στους πέφτουλες του διαδικτύου (έχω γράψει δυο κείμενα τσέκαρε τα). 

Η δεύτερη» φιλενάδα» που με χρησιμοποιούσε στο σχολείο για να παίρνει καλούς βαθμούς ήταν μια Τσικνάκη, ένα ανεκδιήγητο πλάσμα με αφάνα μαλλί αλά Michael Jackson στα πρώτα του χρόνια, παχουλή και  κάκιστη μαθήτρια. Ήταν άριστο παράδειγμα κουτσομπόλας σπιούνας. Με έκανε παρέα για να τη βοηθάω στα μαθήματα. Στα τεστ με σκουντούσε με τον αγκώνα να τις πω τι να γράψει και όποτε την έβγαζε ο καθηγητής να πει μάθημα με κοίταζε με λοξό μάτι να της πω τι να πει. Στουρνάρι πρώτης.

Αφού μια φορά της είχε πει ο Δροσατάκης ο φυσικός «Τσικνάκη παιδί μου τι την κοιτάς τη Φανουράκη; Ερωτευμένη είσαι μαζί της;»  Ακόμα θυμάμαι τα μάγουλα της που κοκκίνισαν και πάλι αγκωνιά έφαγα γιατί εξαιτίας μου τη μάλωσε ο καθηγητής. Μια μέρα λοιπόν μπήκα στη τάξη στη διάρκεια του διαλείμματος και βρίσκω το βιβλίο των Αγγλικών σε περίεργη κατάσταση. Τσαλακωμένες σελίδες και στο εξώφυλλο κάποιος είχε γράψει «Το μόνο που έχεις είναι τα αυτοκόλλητα σου χαζή». Ήταν τα γράμματα της Τσικνάκη που τα γνώριζα καλά αφού με έβαζε να αντιγράφω στα τετράδια της τις ασκήσεις. Ακόμα και τώρα να τα δω κάπου θα τα αναγνωρίσω. Και στουρνάρι λοιπόν η κοπελίτσα και σκράπας και κουτσομπόλα και σπιούνα και διπρόσωπη και άσχημη.

Ευτυχώς έμεινε διετής δευτέρα γυμνασίου και χωρίσαμε. Την είχα δει πολλά χρόνια μετά στο δίπλα χωριό με κάτι παιδάκια. Είχα ακούσει ότι έκανε baby sitting. Ευτυχώς γιατί αν έκανε παιδιά τα λυπάμαι. Από εμφάνιση κιλά βαρέων βαρών, η αφάνα απτόητη και εκείνη η μπερδεμένη φωνή της που δεν καταλάβαινες ποτέ τι έλεγε. Για πάντα ηλίθια γιεα.

Ο εκφοβισμός συνεχίστηκε και στον ΟΑΕΔ κομμωτικής με κάποιες πολλά χρόνια μεγαλύτερες μου (ήταν σχολή επαγγελματική οπότε υπήρχαν πολλοί 35αρηδες μαθητές) που ήθελαν να τις βοηθάω στα τεστ. Μπροστά στο καθηγητή να μου λένε «Φανουράκη ξέρεις;» Εγώ εκεί να μη μιλάω. Και φυσικά δεν με έκαναν παρέα γιατί δεν γινόμουν τσιράκι τους. Άντε μωρή αχαΐρευτη κάτσε διάβασε 35 χρονών να κάνεις εκφοβισμό στη δεκαενιαχρονη (εμένα).

Ποτέ δεν μίλησα σε κανένα γιατί με τη συμπεριφορά μου τις έκανα να τα παρατάνε κάποια στιγμή αλλά ούτε σκέφτηκα ποτέ να αυτοκτονήσω. Θα κλείσω με τη πιο άσχημη περίπτωση. Στο γυμνάσιο είχα έναν συμμαθητή τον Σπανάκη τον οποίο είχα την ατυχία να έχω και στο φροντιστήριο Αγγλικών.

Μια μέρα μετά το σχολείο που είχα Αγγλικά πήγα στο φροντιστήριο και περίμενα να ανοίξει. Ήρθε ο Σπανάκης και ήταν κάτι παιδάκια και έβαλε το ένα να έρθει και έτσι όπως έσκυβα να πιάσω τη τσάντα μου προσπάθησε να βάλει το χέρι του να με χουφτώσει. Το κυνήγησα και φώναζε ότι τον έβαλε ο Σπανάκης και έφυγαν. Στο γυμνάσιο καθόταν στο πίσω θρανίο από μένα. Και με σκουντούσε στη διάρκεια του μαθήματος. Και αποφάσισα να βάλω τέρμα στο μαρτύριο μου όχι αυτοκτονώντας αλλά με το να τον δώσω στεγνά. Την ώρα που με χούφτωνε στη μέση εν ώρα μαθήματος και κοίτα ρε φίλε σύμπτωση πάλι ο Δροσατάκης ο φυσικός ήταν, σήκωσα δειλά αλλά γενναία το χέρι μου και είπα «κύριε ο Σπανάκης με ενοχλεί»

«Λοιπόν Σπανάκη θα σταματήσεις να κάνεις βλακείες εν ώρα μαθήματος; Στο γραφείο του γυμνασιάρχη τώρα!!»

Αυτό ήταν! Πήρε αποβολή και ΔΕΝ τόλμησε να με ενοχλήσει ποτέ ξανά!!!! Κλασικό δείγμα ψευτονταή, θρασύδειλου, αλιτήριου που το παίζει μάγκας αλλά δεν είναι, μόνο και μόνο για να κρύψει την ανεπάρκεια του γιατί γνωρίζει πόσο πιο κατώτερος είναι από αυτούς που χλευάζει.

Χρόνια αργότερα τον βρήκα ξανά στο δρόμο μου όταν ένας θείος μου φανατικός τσάτσος (άνευ μετάφρασης) μου τον έκανε προξενιό!!!!!!!!! Επέμενε δε τόσο πολύ (στα προξενιά να δείτε εκφοβισμό που έχω φάει θα σας τα πω μια μέρα) που ομολόγησα την αλήθεια. Ευτυχώς ο θείος πέθανε και γλύτωσα γιατί με απειλούσε χρόνια «εγώ Μαριώ παιδί μου άμα δε σε παντρέψω δεν ησυχάζω»  Έλεγα από μέσα μου «μπα που να σκάσεις για να ησυχάσεις εσύ θα κάψεις εμένα;»


Τον Σπανάκη τον βλέπω συχνά στο δίπλα χωριό (όλα τα σουργελα στο δίπλα χωριό μένουν πλάκα πλάκα) είναι ταξιτζής υπέρβαρος και με τα γνωστά τικ στη μούρη που είχε από τότε. Βόδι φορ εφερ. Ναι δεν παντρεύτηκε.

Βλέπεις κακοί άνθρωποι υπάρχουν παντού και είναι κάθε ηλικίας. Το θέμα είναι αν δεν μπορούμε/ θέλουμε να μιλήσουμε στους γονείς μας κι αν δεν μπορούμε εμείς να τους σταματήσουμε υπάρχει η αστυνομία, το Χαμόγελο του παιδιού.


10-56 η γραμμή του χαμόγελου του παιδιού για θύματα εκφοβισμού.

Απλά μίλα …….

36888007_833579673499710_7523760337166794752_n

 

 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΟΥ…

 
Δεν περνάει μέρα χωρίς μουσική. Κάποιες στιγμές έχω ανάγκη τη μελωδία, κάποιες άλλες τους στοίχους. Έφτιαξα λοιπόν τη λίστα με τα τραγούδια- εμμονές μου. Επειδή γράφω πολλές ώρες, ο μόνος τρόπος για να απομονωθώ από το κόσμο γύρω μου είναι τα ακουστικά. Έτσι ψάχνω για διασκευές γνωστών τραγουδιών από νέους καλλιτέχνες που όχι απλώς έχουν φωνάρες αλλά δίνουν άλλο νόημα στα τραγούδια αυτά. Στη λίστα έχω δίπλα από το τραγούδι τον καλλιτέχνη του οποίου η εκτέλεση μου αρέσει περισσότερο, οπότε μην παραξενευτείτε όταν διαβάσετε γα παράδειγμα δίπλα στο τραγούδι Rockabye ένα άγνωστο όνομα αντί για τον καλλιτέχνη στον οποίο ανήκει το τραγούδι.
35974549_817755741748770_6120997428150665216_n
 🎧Τραγούδια που δεν μπορώ να σταματήσω να ακούω:
  1. Rockabye Madilyn Bailey
  2. Gangsta Kehlani
  3. Slow life Grizzly bear
  4. Chandeliar Sia
  5. Havana Marilyn Bailey
  6. Take me to church Sofia Karlberg
  7. Diamonds Hobbie Stuart
  8. Wicked game London grammar
  9. Back to black Amy Winehouse
  10. Jar of hearts Christina Perri
  11. Heart shaped Lana del Ray
  12. Where the wild roses grow Nick Cave Kylie Minogue
  13. Decode Paramore
  14. She wolf Sia
  15. Summerwine Vile Valo
  16. Writing on the wall Sam Smith
  17. Stay Jared leto
  18. Hotline Bling Sam Smith
  19. Havana Luis Grazziato
  20. Him and I Louis Grazziato
  21. Faded Louis Grazziato
  22. Issues Rain Paris
  23. Pour it up Rihanna
  24. Despacito Madilyn Bailey & Leroy Sanchez
  25. Game of thrones theme 2Cellos
  26. Rain of Castamere The National (game of thrones)
  27. Summertime sadness Lana del Ray
  28. Ultra violence Lana del Rey
  29. High by the beach lana del rey
  30. Lust for life lana del rey
  31. I dont want to live for ever Zayn
  32. Pillowtalk Gunnar Flinchun & Rain Paris
  33. Shape of you Madilyn Bailey
  34. We don’t talk anymore Charlie Puth
  35. No diggity Conor Maynard
  36. Crazy in love Miguel
  37. She looks so perfect Gareth Bush
  38. E.T. Eli Lieb
  39. Wrecking ball London Grammar ❤
  40. i caught myself paramore
  41. flightleess bird iron & wine
  42. Dangerous woman Rain Paris
  43. No Madilyn Bailey
  44. Ave Maria Tarja
  45. Born to die elie lieb
  46. Young and beautiful Lana del rey
  47. Dusk till dawn Zayan & Sia
  48. Love yourself Gareth Bush
  49. Wicked game Gareth Bush (oh my god <3)
  50. Haunted Beyonce
  51. Havana Mash up Luciana Zogbi
  52.  Chantaje Shakira
  53. Feel Tich ❤
  54. Bad Things true blood theme Isis Vasconcellos
  55. black widow Jax Berlin
  56. Billie Jean Chris Cornel