ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ενα παραμυθι αφιερωμενο στον Ντινο μου(1998-2012)..

Μια φορά κι ένα καιρό, σε ένα απόμακρο και κακοτράχαλο χωριό, χωμένο μέσα στο δάσος, αποκομμένο από τον υπόλοιπο κόσμο, ζούσε μια μικρή πριγκίπισσα, η Ρειβεν.

Ήταν αιχμάλωτη μιας κακιάς μάγισσας που την είχε απαγάγει όταν ήταν μωρό από τη βασιλική κούνια. Στο ετοιμόρροπο σπίτι δεν ήταν μόνη. Είχε για παρέα έναν άγριο σκύλο τον Ντίνο που τον είχε βάλει η μάγισσα να φυλάει τη πριγκίπισσα. Η καλοσύνη της όμως τον είχε εξημερώσει και μετατρέψει σε πιστό της σύντροφο.

Κατα ένα μυστήριο τρόπο η Ρειβεν και ο τετράποδος φίλος της μπορούσαν να επικοινωνούν με τηλεπάθεια.

Τα χρόνια περνουσαν και η πριγκίπισσα γινόταν όλο και πιο μελαγχολική. Είχε στερηθεί την αγάπη των γονιών της εξαιτείας της απάνθρωπης μάγισσας που την ήθελε για ψυχοκόρη. Στην αρχή την έπαιρνε μαζί της στη γειτονική πόλη και την ανάγκαζε να ζητιανέυει, αλλά μετά από εκεινη τη μέρα που είχε βρεθεί στο δρόμο τους η προσωπική φρουρά του πρίγκιπα Μάριου  και την είχαν καταδιώξει δεν τολμούσε να επιστρέψει στο ίδιο σημείο για να ζητιανέψει η μικρή και εκείνη να κλέβει τους περαστικούς.

Ειχαν περάσει σχεδόν δυο βδομάδες από εκείνη τη μέρα που ο πρίγκιπας Μάριος ο Λεοντόκαρδος είχε πέράσει τυχαία από τη φτωχή συνοικία που είχε επίλέξει η μάγισσα για να βάλει τη νεαρή Ρειβεν να ζητιανέψει. Επέστρεφε από το κυνήγι και τα σκυλιά του όρμησαν στον Ντίνο που καθόταν στο πλευρό της Ρειβεν.

Ο πρίγκιπας διέταξε τη φρουρά του να συλλάβουν τη μάγισσα για επαιτεία και κατέβηκε ο ίδιος από το άλογο του να βοηθήσει το κορίτσι που σκόνταψε.  Η πριγκίπισσα μουδιασμενη και ασυνήθηστη στο φως του ήλιου παραπάτησε και έπεσε στην αγκαλιά του δυνατού πρίγκιπα. Τη σήκωσε πιάνοντας την μαλακά από τη μέση και τη ρώτησε αν είναι καλά. Τα πρόσωπα τους ήταν επικίνδυνα κοντά  το ένα με το άλλο και ο πρίγκιπας έμεινε αναυδος με την ομορφιά της.

Τα μαλλιά της ήταν μακρύα και μαύρα σαν τον έβενο. Τα μάτια της ήταν καστανά και ζέστά σαν τον ήλιο. Ο πρίγκιπας ένιωσε το βέλος του έρωτα να του τρυπάει τη γενναιά του καρδιά.

Η Ρειβεν ένιωσε να λιώνει σαν βούτηρο μέσα στα χέρια του. Τη ρώτησε το όνομα της με τη βελούδινη φωνή του.

Οι στρατιώτες του επέστρεψαν χωρίς να έχουν καταφέρει να συλλάβουν τη γρια μάγισσα.  Δεν είχαν αντιληφθεί ότι η δαιμόνια μάγισσα είχε κρυφτεί πολύ κοντά από εκεί που στεκόταν η Ρειβεν και όσο ο πρίγκιπας είχε γυρισμένη τη πλάτη καθώς μιλούσε με τους στρατιώτες του, η γριά μάγισσα άρπαξε τη Ρειβεν και εξαφανίστηκε.

Ο πρίγκιπας έψαχνε τη νεαρή κοπέλα μέρα και νύχτα χωρίς αποτέλεσμα.

Η Ρειβεν ήταν σίγουρη πως αργά ή γρήγορα θα έφτανε στα ίχνη της γιατί όσο τη κράτούσε στην αγκαλιά του είχε προλάβει να δέσει μια αόρατη κλωστή, μια μεταξωτή ίνα από τα μαλλιά του πρίγκιπα και κατέληγε στη δικά της μαλλιά.

Η λεπτεπίλεπτη φωνή της τον συντρόφευε τις μέρες που την έψαχνε. Κατά ανεξήγητο τρόπο την άκουγε να τον καλεί κοντά της.

Όταν επιτέλους τη βρήκε, ο πρίγκιπας σκότωσε τη κακιά μάγισσα και ελευθέρωσε τη γλυκεια πριγκίπισσα. Τη πήρε μαζί του στο βασίλειο του και την έκανε γυναίκα του. Λίγο καιρό αργότερα βρέθηκαν οι γονείς της και την έχρισαν διάδοχο του βασιλείου τους.

Η Ρειβεν δεν αποχωρίστηκε ποτέ τον πιστό της φίλο, τον Ντίνο ακόμα κι όταν έγινε μητέρα και τα χρόνια πέρασαν κι έγινε γιαγιά..Υπέφερε βλέπετε από ασυνήθιστη μακροζωία…

Και έτσι έζησαν για πάντα μαζί και ευτυχισμένοι..

Υ.Γ : το παραμύθι αυτό το είχα γράψει το 2011 όταν ο Ντίνος μου ζούσε ακόμα…Τον έχασα το 2012…

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì    

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s