ΕΛΙΝΟΡ

Η νεα μου ιστορια: «ΕΛΙΝΟΡ» (part 1) και η παρανοια μου (η σημασια του να κανεις αυτο που γουσταρεις)..

Κρίσιμη ερώτηση αυτή!!! Εδω και κάτι μέρες ζω ένα όνειρο που έγινε πραγματκότητα: ΓΡΑΦΩ ΣΤΟ BLOG ΜΟΥ!! Και είμαι πολύ ευτυχισμένη (θα κλάψωωωω)… Δεν έχει σημασία που δεν το ξέρει όυτε η μάνα μου (κυριολεκτικα, δεν της το έχω πει α χα καλο). Δεν με ενοχλεί καν που δεν έχω πολλούς followers, βασικά δεν έχω ούτε λίγους. Δεν είναι αυτό το θέμα. Το σημαντικό είναι να κάνεις αυτό που γουστάρεις. Και εγώ το γουστάρω πολυ το γράψιμο, μέσα από τα βάθη της ρομαντικής, τρυφερής ύπαρξης μου χε χε. Νιώθω ελεύθερη μέσα στο blog-ουλινακι μου, όπως νιώθω όταν γράφω στο ημερολόγιο μου (κρατάω ημερολόγιο από τα 13-14 μου, πονεμένη ιστορία, να στα πω μια μέρα). Και το ξέρω ότι θέλει πολύ δουλειά ακόμα και το Blog μου και το γράψιμο μου, αλλά δε βιάζομαι, όλα θα γίνουν και ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ.

Από το 2015 ήθελα να βρώ ένα τρόπο να δημοσιεύω κάπου τις ιστορίες μέχρι να ρθει η ώρα να εκδώσω το βιβλίο μου (έχω γράψει μια ιστορία με μια μάγισσα και έναν βρικόλακα). Είχα ανακαλύψει έναν ιστότοπο με χιλιάδες αναγνώστες και είχα φτιάξει προφίλ (βασικά ο τότε φίλος μου με καθοδήγησε να το κάνω…να κι ένα καλό που έκανε αχμ). Δεν δημοσίευσα όμως τίποτα από φόβο μήπως κλέψουν την ιστορία μου. Και το ξέχασα εντελώς. Μέχρι πριν από κανένα μήνα που έφτιαξα αυτό εδώ το blog και θυμήθηκα ότι υπήρχε και το προφίλ μου σε εκείνο τον ιστότοπο. Εδώ λοιπόν κολλάει η παράνοια!! Διότι σήμερα έγραψα μια άλλη ιστορία (της Έλινορ και του20170724_143608 Κρίστιαν) και ενώ ετοιμαζόμουν να δημοσιεύσω στον ιστότοπο πάλι φοβήθηκα. Και είπα να τη δημοσιεύσω εδω…Στο σπίτι μου.. Τώρα θα μου πεις αν θέλει κάποιος να σε κλέψει θα το κάνει και από εδώ. Απλά νώθω πιο ασφάλεια εδώ μέσα. Και θέλω εδώ να δημοσιεύσω το πρώτο μέρος που έγραψα….

«ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ

Με λένε Έλινορ και έχω κυνόδοντες. Δεν θυμάμαι πως έγινε αυτό. Τη μια στιγμή ήμουν στο αμάξι του κολλητού μου, Κρίστιαν πηγαίνοντας βόλτα, και την αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο ήμουν ξαπλωμένη κάπου και ένιωθα τη γλώσσα μου να ματώνει στην επαφή της με τα μυτερά δόντια μου.

Τον Κρίστιαν τον γνώρισα όταν μετακόμισε στην ήσυχη γειτονιά μας με την οικογένεια του πριν δεκαπέντε χρόνια. Οι μητέρες μας έγιναν αμέσως φίλες και έκαναν πολύ παρέα, ακόμα κάνουν, και έτσι αναγκαστικά κολλήσαμε κι εμείς που είμασταν γύρω στα πέντε. Ήταν ο καλύτερος φίλος-προστάτης που θα μπορούσε να έχει μια κοπέλα. Ήταν πάντα έτοιμος να καυγαδίσει για χάρη μου, όταν διαπίστωνε ότι με ενοχλούσε κάποιος από το σχολείο. Το ομολογώ ότι η εφηβεία ήταν λίγο άβολη με τους δυο μας να προσπαθούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι τα σώματα μας άλλαζαν και μάλλον έπρεπε να μπουν όρια που θα μας βοηθούσαν να διατηρήσουμε τη φιλία μας στο ακέραιο. Για παράδειγμα δεν μπορούσαμε πλέον να αλλάζουμε ρούχα στο ίδιο δωμάτιο, όταν οι οικογένειες μας έκανα κοινές διακοπές, ούτε να κοιμόμαστε στο ίδιο κρεβάτι μετά από κάποιο πάρτι στο σπίτι μου ή στο σπίτι του, όπως κάναμε παιδιά. Τα θεσπέσια γαλάζια μάτια του Κρίστιαν με εξέταζαν εξονυχιστικά κάθε φορά που έβγαζα τη ζακέτα μου φέρνοντας με σε δύσκολη θέση. Ένιωθα το βλέμμα του να ταξιδεύει πότε στα πόδια μου και πότε στο στήθος μου. Σταμάτησα να φοράω κολλητά ρούχα και κοντά σορτσάκια για να μη του δίνω τη αφορμή να περνάει τα όρια.

Από εκείνη τη μέρα δε θυμάμαι και πολλά. Ο Κρίστιαν επέμενε να με πάει βόλτα με το καινούριο του αμάξι, μια μεταχειρισμένη Chevrolet Camaro του 1979 σε κατακόκκινο χρώμα.

“Αυτό το αμάξι είναι γκομενοπαγίδα” είπε κλείνοντας μου πονηρά το μάτι. Μου άνοιξε τη πόρτα και μου έκανε βαθιά υπόκλιση. “Κυρία μου”.

Μπήκα μέσα ανταποδίδοντας το πονηρό βλέμμα. “Αχ Κρίστιαν” ψιθύρισα όταν μου έκλεισε τη πόρτα και πήγε από τη μεριά του οδηγού για να μπει μέσα. Η μουσική ήταν δυνατά και τραγουδούσαμε, γκαρίζαμε περισσότερο απολαμβάνοντας τη διαδρομή. Μου είχε υποσχεθεί ότι θα με πήγαινε σε ένα μέρος που δεν είχα ξαναπάει και θα μου άρεσε πολύ. Ακόμα δεν έμαθα πιο ήταν αυτό το μέρος. Δε φτάσαμε ποτέ. Όλα είναι στο μυαλό μου μπερδεμένα. Μερικά κομμάτια δεν τα θυμάμαι καν. Ίσως και να μη θυμηθώ ποτέ. Μόνο τη φωνή του Κρίστιαν θυμάμαι έντονα, να φωνάζει το όνομα μου ξανά και ξανά γεμάτος αγωνία και απόγνωση.

Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά, όταν ξύπνησα ένα παγωμένο βράδυ και ήμουν στη σακούλα πτωμάτων. Κατάφερα να το σκάσω περνώντας πρώτα από το γραφείο για να διαβάσω  στα αρχεία τους ότι ένα φορτηγό που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση μπήκε στο ρεύμα μας και η σεβρολέτ έχασε τον έλεγχο και καρφώθηκε πάνω του. Όχι μόνο έχασα τη ζωή μου στο δρόμο για το νοσοκομείο αλλά και το κεφάλι μου αποκολλήθηκε από τον αυχένα μου.

Κάποιος με έκανε βρικόλακα μέσα στο νεκροτομείο κάτω από τη μύτη των γιατρών. Το κεφάλι μου είναι στη θέση του και εγώ δεν έχω ιδέα τι πρέπει να κάνω από δω και πέρα. Θέλω να μάθω ποιος με μεταμόρφωσε και γιατί με άφησε στο νεκροτομείο. Όμως το μόνο που σκέφτομαι είναι ο Κρίστιαν.

Συνεχίζεται….»

Μαρία Φανουράκη

ΥΓ: Η E.L. James που έγραψε τις fifty shades of grey, ξεκίνησε από τον ιστότοπο twifanfiction να γράφει μια παραλλαγη των πενήντα αποχρώσεων με τίτλο master of the universe ενώ η ίδια χρησιμοποιούσε το παρατσούκλι snowqueen’s icedragon. Πρέπει να νικήσω τη φοβία μου και να δείξω εκεί έξω τι έχω γράψει… Ποτέ δε ξέρεις τι θα συμβεί…κι αν δε συμβεί τότε θα έχω απολαύσει τη διαδρομή…

4 thoughts on “Η νεα μου ιστορια: «ΕΛΙΝΟΡ» (part 1) και η παρανοια μου (η σημασια του να κανεις αυτο που γουσταρεις)..”

  1. Πολύ καλά κάνεις κι ακολουθείς το όνειρό σου!
    Να σου πω, βέβαια, πως «ασφαλής» δεν είσαι πουθενά, άπαξ και δημοσιεύεις κάτι στο διαδίκτυο… όμως από την άλλη, πώς θα μοιράζεσαι τις σκέψεις σου, τα κείμενά σου -κάτι που τόσο σ’ ευχαριστεί!

    Αναμένοντας τη συνέχεια της «Έλινορ»…
    Καλό βράδυ!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Σε ευχαριστωω πολυ που με εμψυχωνεις με τα καλα σου λογια,,ειναι πολυ σημαντικο στο ξεκινημα να ακους θετικα σχολια….το ξερω πως δενε ιναι ασφαλες το διαδυκτιο αλλα εχω αποφασισει να μην αφησω μια φοβια μου να με αποτρεψει απο τη προσπαθεια μου αυτη….η Ελινορ συντομα θα επιστρεψει…ευχαριστωω και παλιιι….καλο βραδυ…

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου καλή αρχή στο νέο σου ξεκίνημα (στα νέα σου ξεκινήματα βασικά, γιατί από τη μία είναι το blog κι από την άλλη η ιστορία που μοιράζεσαι μαζί μας 😀 ). Φοβίες όσον αφορά στο «κλέψιμο» μιας ιδέας ή ακόμα και ολόκληρων κειμένων πίστεψέ με υπάρχουν σε όλους μας, κι επειδή φαντάζομαι σε ποιά εφαρμογή αναφέρεσαι, έχω να σου ομολογήσω πως κι εγώ στην αρχή φοβόμουν να ανεβάσω κείμενά μου αλλά τελικά το έκανα. Πέρα από το άγχος όμως του να μην κλαπεί ο κόπος σου υπάρχει σαφέστατα και το άγχος του ότι οι άλλοι θα σε κρίνουν αρνητικά γι’αυτό που έχεις δημιουργήσει και αυτή είναι ίσως η πιο «δύσκολη» φοβία όλων. Μακάρι να πάνε όλα καλά και να νικήσεις αυτά τα εμπόδια, πάντως από εμάς τους λίιιιιγο πιο παλιούς να ξέρεις ότι είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο να αισθάνεσαι έτσι, όλοι ανεξαιρέτως τις ίδιες ανησυχίες και τους ίδιους φόβους περάσαμε (κι ίσως βασικά να τους έχουμε ακόμα! χαχα)

    Φιλιά πολλά και περιμένουμε με ανυπομονησία τα καινούρια σου ποστ 😉 😉

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σε ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια και τις συμβουλες σου ειναι πολυτιμα τωρα στο ξεκινημα αφου ωρες ωρες νιωθω οτι δε ξερω που πανε τα τεσσερα χεχ χε…σημερα εγραψα το δευτερο κεφαλαιο της ελινορ με δυσκολια γιατι ειχα ενα μικρο τραυματισμο στο χερι μου πριν μερες και σημερα ημουν λιγο καλυτερα και ηθελα να γραψω…αυτη η φοβια περι κλοπης με κανει να φοβαμαι να βγαλω οχι μονω την ελινορ αλλα και τα χαζα κειμενακια που γραφω εδω…αλλα πρεπει επιτελους να δωσω αυτα που εχω γραψει να ταδιαβασουν κι αλλοι να ακουσω και τη γνωμη τους…πρεπει να μαθω αν αξιζουν οσα γραφω η οχι….σε ευχαριστω και παλι για τη συμπαρασταση και τις συμβουλες…φιλια πολλα…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s