ΕΛΙΝΟΡ

ΕΛΙΝΟΡ (part 6)….

Το έκτο κεφάλαιο της Ελινορ μου:

«ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Θυμάμαι ένα βράδυ τον Κρίστιαν να μου πειράζει τα μαλλιά ενώ εγώ ήμουν ξαπλωμένη στα γόνατα του. Ήμασταν δεκατριών. Μόλις μου είχε έρθει περίοδος. Είχα περάσει όλο το πρωινό κυκλοφορώντας  στο σχολείο με μια κόκκινη στάμπα στο στενό λευκό μου παντελόνι και κανένας δεν είχε την καλοσύνη να μου το πει. Υποθέτω πως αν είχα φίλες θα το έβλεπαν και θα μου το έλεγαν. Εγώ όμως είχα πολλούς γνωστούς, αγόρια και κορίτσια αλλά μόνο έναν κολλητό. Εκείνον. Με είχε πετύχει στο προαύλιο εκείνο το πρωί και είχε έρθει πίσω μου δήθεν για να με αγκαλιάσει, βάζοντας το μπόμπερ τζάκετ του στον πισινό μου. Μου ψιθύρισε στο αυτί: «Αστο εκεί, έχεις αίμα». Είχα φύγει από το σχολείο τρέχωντας και στη διαδρομή είχα σταθεί στο μίνι μάρκετ να αγοράσω σερβιέτες. Καθώς δεν είχα ιδέα ποιες έπρεπε να προμυθευτώ είχα επιιλέξει τις ίδιες που αγόραζε η μητέρα μου. Όταν έφτασα σπίτι πήγα κατευθείαν για ντούς και μετά συρθηκα στο κρεβάτι όπου κουκουλώθηκα με το πάπλωμα. Δεν άκουσα καν τον Κρίστιαν να τρυπώνει από το παράθυρο μου και να ξαπλώνει δίπλα μου.

Όταν ξύπνησα τον είδα δίπλα μου να κάθεται στην άκρη του κρεβατιού με τα ακουστικα στα αυτιά του. Το τζάκετ του ήταν δίπλα του ριγμένο. Σταμάτησα να αναπνέω για ένα δευτερόλεπτο μόνο και μόνο για να καταφέρω να μελετήσω τα χαρακτηρίστηκα του προσώπου του που είχαν αρχίσει να αλλάζουν. Ήταν  η αρχή της εφηβείας μας. Εγώ είχα μόλις αδιαθετήσει αρα οι αλλαγές στο σώμα μου είχαν αρχίσει και εκείνος είχε πάρει απότομα ύψος, έπρεπε να πατάω στις μύτες των δαχτύλων μου κάθε φορά που ήθελα να τον αγκαλιάσω, η φωνή του είχε αποκτήσει μια βραχνάδα και στο πρόσωπο του είχαν αρχίσει να φυτρώνουν μαύρες ακατάστατες τρίχες. Μόλις λίγα βράδυα πιο πριν ήμουν εγώ εκείνη που είχε τρυπώσει στο δωμάτιο του πιάνοντας τον να χαζέυει πορνό στο λάπ τοπ του. Είχα αρχίσει το δούλεμα με τις γυμνές γυναίκες και τα γένια του. Υπέθεσα καθώς τον κοίταζα ότι θα άρχιζε κι εκείνος με τη σειρά του να με δουλεύει που είχα περίοδο.

Άνοιξε τα μάτια και με κοίταξε ήρεμα. Περίμενα το κρύο αστείο του αλλά δεν ήρθε ποτέ. Με πλησίασε και μου χαίδεψε τα μαλλιά. «Είσαι καλά;» με ρώτησε ευγενικά. Έβαλα το κεφάλι μου στα γόνατα του. «Πονάω» μουρμούρισα. Άρχισε να μου χαιδεύει απαλά τα μαλλιά. Στο βίντεο που έβλεπε στο λαπ τοπ του όταν τον τσάκωσα ο άντρας τραβούσε τα μαλλιά της μελαχροινής καλλονής, εκείνος χαίδευε τα δικά μου.

«Σιγά» με αποδοκίμασε. «Εσύ; Ολόκληρη γυναίκα!»

ΑΥΤΟ ήταν το κρύο αστείο του;

ΠΑΡΟΝ

Το μυαλό μου ήταν το μόνο που λειτουργούσε, καθώς το σώμα μου ήταν αδρανοποιημένο στα σκοτάδια. Τα ταξίδια που έκανε στο παρελθόν λειτουργούσαν σαν παυσίπονο καθώς θυμόταν μόνο ευχάριστες στιγμές. Στις περισσότερες πρωταγωνιστούσε ο Κρίστιαν γεμίζοντας τον οργανισμό μου με ενδορφίνες. Χωρίς να το καταλάβω ψέλλισα το όνομα του. Δεν είχα ιδέα τι μπορεί αν του είχε συμβεί. Βιαίες σκηνές σαν μαχαιριές μου γέμισαν το μυαλό. Το τέρας με το παραμορφωμένο πρόσωπο και τα κέρατα με είχε αρπάξει από εκείνον.

Προσπάθησα να κουνήσω τα πόδια μου αλλά ήταν δεμένα. Το ίδιο και τα χέρια μου. Ήμουν σε ένα σκοτεινό βρώμικο δωμάτιο όπου ο αέρας μυριζε σαν θειάφι. Άρχισα να ταλαντεύομαι από τη μια πλευρά μου και μετά από την αλλή. Έπεσα με δύναμη στο πάτωμα αλλά δεν ένιωσα πόνο.

Με αδέξιες κινήσεις έκοψα τα σχοινιά που ήταν δεμένοι οι καρποί μου με τα δόντια μου. Ανασηκώθηκα και έλυσα τα σχοινιά από τους αστραγάλους μου.

Καθώς σηκωνόμουν άκουσα τα γνώριμα βήματα του κτήνους να πλησιάζουν.

Η ανάμνηση του Κρίστιν να με γαργαλάει με πλύμμηρισε σαν φυσικό αντίδοτο στον ανείπωτο τρόμο που ένιωθα.

Ήμουν μια ανύμπορη βρικόλακας. Δεν είχα ακούσει ποτέ ότι οι βρικόλακες ένιωθαν φόβο. Εγώ γιατί ένιωθα;

Αποφάσισα να δράσω. Έπρεπε να βρώ τον Κρίστιαν. Η σκέψη και μόνο ότι μπορέι να είχε πάθει το παραμικρό με ώθησε να ψάξω σαν τρελή γύρω μου να βρώ μια έξοδο πριν χρειαστεί να αντιμετωπίσω το τέρας που πλησιάζε.

Τη στιγμή που προσπαθούσα να ανοιξω ένα σαραβαλιασμένο παράθυρο η πόρτα πίσω μου άνοιξε με έναν εκκωφαντικό κρότο.

Με τα νύχια μου έγδαρα το λερωμένο τζάμι και με τη γροθιά μου το έκανα χίλια κομμάτια. Με μια σβέλτη κίνηση πήδηξα γρήγορα το παράθυρο και βρέθηκα στο κενό ακούγοντας τον να συλλαβίζει με τη βροντερή φωνή του το όνομα μου:

«Έ-ΛΙ-ΝΟ-Ρ»

Κάπου μακρυά ο Κρίστιαν βρισκόταν στο νοσοκομείο με σπασμένο χέρι.»

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ (τώρα αρχίζει το γλέντι)…..

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì      

Advertisements

10 σκέψεις σχετικά με το “ΕΛΙΝΟΡ (part 6)….”

      1. Σε ευχεριστω πολυ για τα χρονια πολλα ειναι καλοδεχουμενα αν και δε γιορταζω δεκαπενταυγουστο. Στη Κρητη ειναι καπως διαφορετικο, δεν ξερω αν υπαρχει και σε άλλα μερη. Τον δεκαπενταυγουστο που ειναι η κοιμηση της θεοτοκου(η παναγια ηταν μεγαλη σε ηλικια και παντρεμενη) γιορταζουν οι παντρεμενες….21 νοεμβριου που ειναι τα εισοδια της θεοτοκου (η εισοδος της παναγιας στο ναο σε μικρη ηλικια αρα ηταν ανυπανδρη) γιορταζουν οι ελευθερες…οποτε προς το παρων γιορταζω 21 νοεμβρη…αμα παντρευτω θα παρω μεταθεση για το δεκαπενταυγουστο χαχα….παντως σε ευχαριστω πολυ για τις ευχες σου….να εισαι καλα…

        Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Υπάρχει, υπάρχει (και μπερδευόμαστε!)
        Πάντως, όσες φίλες/γνωστές γιόρταζαν 21 Νοεμβρίου, εξακολουθούν και μετά το γάμο τους να γιορτάζουν τότε. Αντίστοιχα, ανύπαντρες, γιορτάζουν 15Αύγουστο! Να γιατί μπερδευόμαστε, λοιπόν, οι υπόλοιποι! Δεν υπάρχει… συντονισμός!

        Όπως και να ‘χει, να ‘σαι γερή και χαρούμενη, κάθε μέρα του χρόνου❣

        Αρέσει σε 1 άτομο

      2. Αληθεια κρατανε τη γιορτη τους ακομα κι αν παντρευτουν????μα δεν εχει νοημα…η παναγια ηταν παντρεμενη οταν εκοιμηθει (δεκαπενταυγουστος) και ελευθερη στα εισοδια (τον νοεμβρη)….τελος παντων δε ξερω τα εθιμα σε αλλες περιοχες….μπερδεμα οντως…ευχαριστω παντως για τις ευχες ειναι καλοδεχουμενες…και εσυ να εισαι καλα…

        Μου αρέσει!

  1. Αυτόν τον καιρό δεν έχω χρόνο για να καταπιαστώ με την ιστορία σου Μαρία!
    Πέρασα να σου ευχηθώ.
    Χρόνια πολλά και καλά!
    Υγεία κι αγάπη εύχομαι κοπέλα μου! ( Και πολλά ανίψια ☺)
    Φιλάκια πολλά!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Με συγκινησες …σε ευχαριστωωω πολυυ για τις ευχες σου ιδιαιτερα αυτη με τα πολλα ανηψια (ασε εχω τρελαθει να πλεκω κουβερτακι με τετοια ζεστη για τον ανηψιο που θα γεννηθει τον νοεμβρη)…..να σου εξηγησω τωρα το θεμα με τη γιορτη μου οπως και σε οσους μου ευχηθηκαν χρονια πολλα…. Εγω γιορταζω 21 νοεμβριου με τις ελευθερες και τον δεκαπενταυγουστο γιορταζουν οι παντρεμενες….οπως και να εχει σε ευχαριστω πολυ για τις ευχες σου το εκτιμω ,,,,αληθεια η Αριστεα ποτε γιορταζει????…δε πειραζει που δεν εχεις χρονο να διαβασεις την ιστορια μου…οποτε μπορεσεις δεν υπαρχει θεμα…σε ευχαριστω και παλιιιιι…φιλια…

      Μου αρέσει!

  2. Ναι, Μαρία, κρατάνε τη γιορτή τους «as is».
    Επειδή δε, με τη θρησκεία έχω διακόψει εδώ και δεκαετίες τις… διπλωματικές σχέσεις, ειλικρινά μου φαίνεται λίγο αναχρονιστικό το όλο θέμα με τις ονομαστικές γιορτές (ανεξαρτήτως ονόματος, δεν έχει να κάνει μόνο με το δικό σου, να εξηγούμεθα!)
    Πάντως, οι ευχές μου είναι πάντα ειλικρινείς και ολόψυχες, να το ξέρεις!
    Φιλάκια πολλά, καλό σου βράδυ! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. εμενα μαρεσει να γιορταζω νοεμβρη με τις ελευθερες ετσι για σπασιμο που μου λενε να παντρευτω χαχαχαχχα….ενταξει εγω το παιρνω σαν εθιμο δε με ενοχλει…το ξερω οτι τις ευχες σου τις λες μεσα απο τη ψυχη σου και γι αυτο τις εκτιμω πιο πολυ….σε ευχαριστω και παλι…καλο βραδυ σε φιλω…

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s