ΕΛΙΝΟΡ

ΕΛΙΝΟΡ (part 11)…

ΤΟ ΚΕΡΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

Είχα βυθίσει τους αιχμηρούς κυνόδοντες μου στον απαλό λαιμό του πιστού μου φίλου, Κρίστιαν. Έδειχνε να το απολαμβάνει εξίσου το ίδιο. Ένιωθα παράξενα και άβολα κάθε φορά που γευόμουν το πολύτιμο υγρό που κυλούσε στις φλέβες του. Υπήρχε μια σεξουαλική ένταση που μόλις αποτραβιόμουν έσβηνε και ήμασταν πάλι όπως και πρίν.

Αφού ξεδίψασα αρκετά και η όραση μου επανήλθε ζήτησα να δω το αντικείμενο που είχε ανακαλύψει στο κρυφό δωμάτιο που υπήρχε στη κρεβατοκάμαρα των γονιών μου.

Το μετέφερε προσεκτικά και το ακούμπησε στον καναπέ δίπλα μου. Ήταν ένα μικρό ξύλινο κουτί σε σκούρα καφέ απόχρωση. Είχε σκαλιστές λεπτομέρειες τριγύρω στο καπάκι του, από αστέρια και ουράνια σώματα.

Το άνοιξα προσεκτικά και κράτησα την ανάσα μου. Μέσα υπήρχε ένα κιτρινισμένο μισολιωμένο κερί. Η απογοήτευση ήταν εμφανής.

«Πρίν κατεβάσεις μούτρα» είπε μισοαστεία ο Κρίστιαν «δες και τα υπόλοιπα κάτω από αυτό το φαινομενικά άχρηστο κερί»

Σήκωσα το κερί χωρίς να δώσω σημασία στα φωτεινά αποτυπώματα που άφηνε το κερί πάνω στα ακροδάχτυλα, που γινόταν από φωτεινά σημάδια, ρευστά, και έσταζαν στον φθαρμένο καναπέ, και το άφησα χαλαρά να πέσει στο πλάι. Ο Κρίστιαν που παρακολουθούσε άναυδος τη σκηνή, έπιασε το κερί με τα αποτυπώματα μου να στάζουν παντού και το ακούμπησε όρθιο στο παλιό τραπεζάκι μπροστά μας.

Σήκωσα το χειρόγραφο που βρισκόταν στον πάτο του κουτιού και το περιεργάστηκα. Ήταν σε μια άγνωστη διάλεκτο που δεν μπορούσα να διαβάσω.

«Δεν καταλαβαίνω τίποτα» είπα στον Κρίστιαν και παράτησα το χειρόγραφο με το κουτί πάνω στο τραπέζι.

«Γιατί το έφερες αυτό Κρίστιαν; Πως θα μας βοηθήσει; Εδώ δεν γνωρίζουμε καν σε ποιά γλώσσα είναι γραμμένο.

«Κοίτα!!» είπε επιτακτικά. Ακολούθησα το βλέμμα του και είδα το κερί να έχει φωτεινά και ρευστά σημεία.

«Τι είναι αυτό;»

«Δεν έχω ιδέα. Απλά αντιδρά σαν να είναι ζωντανό Έλι. Μόλις το άγγιξες, τα ίχνη από τα δάχτυλα σου άρχισαν να φωτίζουν και μετά όταν το σήκωσες τα φωτεινά σημεία άρχισαν να στάζουν παντού. Στο σπίτι σου το άγγιξα και εγώ αλλά τίποτα από όλα αυτά δε συνέβει. ίσως ζωντανεύει μόνο από το άγγιγμα μεταφυσικών πλασμάτων»

«Μεταφυσικών;»

«Από όσα σου είπα αυτό σου έκανε εντύπωση;»

Μου τράβηξε τα τσουλούφια από τα μάτια και συνέχισε: «Αν καταφέρναμε να μεταφράσουμε αυτές τις κιτρινισμένες σελίδες θα ανακαλύπταμε και τη χρήση του κεριού»

«Υπάρχει κάποιος που ξέρει από τέτοια, νομίζω» είπα. «Η θεία Μαρία!! Δουλεύει σε μουσείο και κάνει μεταφράσεις αρχαίων κειμένων»

«Ναι, σωστά. Πως θα της μιλήσουμε όμως για αυτό;» είπε

«Κρίστιαν εσύ μόνο μπορείς να της μιλήσεις» απάντησα διστακτικά

«Το ξέρω. Απλά δεν ξέρω τι θα απαντήσω όταν θα με ρωτήσει που το βρήκα»

«Μπορείς να πεις ότι το βρήκες σε ένα εγκαταλειμένο σπίτι»

«Και που είναι αυτό το σπίτι; Αν μου ζητήσει να της το δείξω; Αν μιλήσει με τους ανώτερους της; Καλύτερα να της πω ότι το βρήκα σε ένα έρημο μονοπάτι που πήγα για τρέξιμο»

«Έχεις δίκιο. Καλύτερα να πεις τη δεύτερη εκδοχή. Και Κρίστιαν…» δίστασα.

«Πες μου Έλι»

«Θέλω να πας στη κλινική να δεις τη μητέρα μου. Έχω ανάγκη να μάθω νέα της»

Δυο μέρες αργότερα, κι ενώ εγώ κοιμόμουν, ο Κρίστιαν ετοιμαζόταν να επισκεφθεί τη κλινική για να δει τους γονείς μου. Προφανώς δεν είχε εξαφανισθεί μόνο η μητέρα μου. Είχα περιέγεια να μάθω αν ο πατέρας μου ήταν μαζί της στη κλινική.

Αμέσως μετά θα πήγαινε στο ραντεβού που είχε με τη θεία Μαρία. Της είχε τηλεφωνήσει με τη πρόφαση ότι ο πατέρας του που ήταν στο διοικητικό συμβούλιο των φίλων της Αρχαιολογίας, στο οποίο άνηκε και η ίδια, του είχε πει να ζητήσει τη βοήθεια της για το παράξενο κουτί.

Το σούρουπο στο ξύπνημα μου ήταν ήδη εκεί. Στο πρόσωπο του διάβασα ότι είχε και καλά και κακά νέα

«Ωχ» βόγγηξα όσο πιο απαλά μπορούσα. Μου χαμογέλασε και με βοήθησε να τραφώ. Είχε γίνει η ρουτίνα μας πια. Το περιμέναμε και οι δυο με μεγάλο ενθουσιασμό σαν να εξαρτιόταν η ζωή μας από αυτό. Τουλάχιστον σε εμένα αυτό συνέβαινε . Το να τραφώ ήταν ζωτικής σημασίας. Για εκείνον ήταν απλά ηδονή. Ή έτσι υπέθετα. Δεν το είχαμε συζητήσει ποτέ.

Μια ώρα αργότερα τραβούσα τους κυνόδοντες μου από τη σάρκα του.

«Πονάει;» τον ρώτησα ενώ σκούπιζα με τη ανάστροφη του χεριού μου.

«Αν πονάει λέει» μου απάντησε με παιχνιδιάρικο βλέμμα «όχι όμως όπως το φαντάζεσαι εσύ» με πρόλαβε.

«Τι εννοείς;» τον ρώτησα μπερδεμένη

«Ελα τώρα Έλι. Ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ»

Ξεροκατάπια.

Γέλασε.

«Η ηδονή μπορεί να γίνει επώδυνη…αν δεν εκτονωθεί’

Δεν μίλησα. Ήξερα που το πήγαινε.

Καταλαβαίνοντας την αμήχανία μου άλλαξε θέμα.

«Οι γονείς σου Έλι»

Περίμενα με κομμένη την ανάσα να μάθω νέα τους. Αυτό που άκουσα με άφησε εμβρόντητη:

«Δεν υπάρχει καμία γυναίκα με το όνομα της μητέρας σου να νοσηλευέται στη συγκεκριμένη κλινική»

«Δεν ειναι δυνατόν» ψέλλισα. Το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει.

«Εχουν εξαφανιστεί και δεν έχω ιδέα που μπορεί να είναι. Τηλεφώνησα στη μητέρα μου να τη ρωτήσω αν είχε νέα τους και  μου είπε αυτό που γνωρίζουν όλοι στη γειτονιά. Ότι είναι στη κλινική»

Με κράτησε για λίγο αγκαλιά για να καταφέρω να χωνέψω αυτό το απαίσιο νέο. Οι γονείς μου είχαν εξαφανιστεί.

«Η θεία σου» είπε ξαφνικά για να με κάνει να ξεχαστώ. «Προσφέρθηκε να με βοηθήσει. Θα κάνει τη μετάφραση στο κειμένο και μετά θα δει αν πρέπει  να το αναφέρει στους ανωτέρους της. Φάνηκε κι εκείνη να έχει μεγάλη περιέργεια για το κουτί. Πάντως μου υποσχέθηκε ότι δε θα πεί κουβέντα πριν κάνει τη μετάφραση του χειρόγραφου. Όσο για τους γονείς σου δε τη ρώτησα τίποτα γιατί δεν  γνώριζα αν ήξερε για την απουσία τους από τη κλινική ή όχι.

«Κρίστιαν» είπα μα η φωνή μου δεν έβγαινε.

Με κούνησε απαλά σαν να νανούριζε μωρό.

«Ησύχασε. Θα τους βρούμε»

Τον κοίταξα με θολά μάτια. Τα δάκρυα έσταζαν μέσα μου αφήνοντας στεγνό το πρόσωπο μου. Μου χάιδεψε απαλά το μάγουλο και έσκυψε προς το προσωπο μου. Έκλεισα τα μάτια και το άφησα να συμβεί. Ένιωσα τα τρυφερά του χείλη…

…………..

………….

πάνω στο μέτωπο μου…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ………..

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì      

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s