ΕΛΙΝΟΡ

ΕΛΙΝΟΡ (part 19)..

Ή ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΣ Ή ΚΑΝΕΙΣ

«ΜΑΜΑ»

«ΜΑΜΑ»

«ΕΛΙΝΟΡ;;;;;;;;;;;;;;;;;;»

Τα αναφιλητά μου μπλέχτηκαν με τη λαχανιασμένη αναπνοή κάποιου άλλου

Δεν ήμουν σε θέση να αντιληφθώ ότι συνέβαινε γύρω μου. Το μυαλό μου είχε σταματήσει το δευτερόλεπτο που αντίκρυσα το άψυχο σώμα της μητέρας μου. Ώστε είχα πέσει έξω στις σκέψεις μου. Νόμιζα ότι ο Αστερίωνας ήταν άρρωστος μαζί της, ότι την αντιμετώπιζε σαν αντικείμενο λατρείας και πως δεν θα την έβλαπτε ποτέ. Πίστευα ότι είχα αρκετό χρόνο στη διάθεση μου να τη σώσω. Κι όμως ήταν εδώ μπροστά μου στο βρώμικο πάτωμα, νεκρή κομμένη στα δυο με τα εντόσθια της σκορπισμένα παντού. Και το πρόσωπο της βρώμικο με τα ξανθά μαλλιά της κολλημένα στο κρανιό της. Τα ξανθά μαλλιά της. Ολόξανθα. Και μακρυά.

«Ελι;;;» συνέχισε η φωνή να με καλεί.

Με την άκρη του ματιού μου έπιασα μια κίνηση και κοίταξα ξαφνιασμένη.

Τον είδα αλλά δεν ήμουν σε θέση να αντιδράσω.

«ΕΛΙΝΟΡ»

Έτσι είναι το ονομα μου. Έλινορ. Το αγαπημένο όνομα της μητέρας μου. Εκείνη επέμενε να με ονομάσουν έτσι όταν γεννήθηκα, σε αντίθεση με τον πατέρα μου που ήθελε να μου δώσουν το όνομα Sapphire (Σαφίρα). Με αγαπούσ επολύ. Μου χτένιζε τα μαλλιά όταν ήμουν μικρή. Και εγώ της χαίδευα τα δικά της. Είχαμε ακριβώς το ίδιο χρώμα μαλλιά. ΣΚΟΥΡΟ ΚΑΣΤΑΝΟ.

Και τώρα ήταν νεκρή. Με τα ξανθά της μαλλιά κολλήμενα στο πρόσωπο της.

«Ελινορ!!»

«Έλινορ κοίταξε με» είπε εκείνος. Καμιά αντίδραση από τη μεριά μου. Με έπιασε από τα μπράτσα και με ταρακούνησε δυνατά. «Πρέπει να συνέλθεις» είπε με ανησυχία.

Ήθελα να σηκωθώ να πάω κοντά στη μητέρα μου. Να της χαιδέψω τα ξανθά μαλλιά της. Έχουμε το ίδιο χρώμα μαλλιών εμείς οι δυο. Καστανό. Καστανό.

Εκείνος αγρίεψε. Με χαστούκισε δυνατά.

«Ε Λ Ι Ν Ο Ρ»

«ΕΛΙΝΟΡ»

Ήρθε και στάθηκε μπροστά μου, Γονάτησε για να βρεθούν τα κεφάλια μας στην ίδια ευθεία και με κοίταξε στα μάτια. Τον κοίταζα αλλά δεν τον έβλεπα. Στο κεφάλι μου ούρλιαζε μια φωνή «ξύπνα»

Μου έπιασε το πρόσωπο και με ανάγκασε να ρίξω το βλέμα μου πάνω του.

Τα μάτια του ήταν λερωμένα με δάκρυα. Η απελπισία ήταν ζωγραφισμένη στο όμορφο πρόσωπο του. Μα τι ήθελε να μου πει;

Θυμήθηκα τότε που τον είχα πιάσει να φιλιέται με μια συμμαθήτρια μας. Την Τζένιφερ. Τα μάτια μου είχαν γεμίσει με δάκρυα όπως τα δικά του τώρα. Με είχε κυνηγήσει για να μου εξηγήσει. Και με είχε γραπώσει από τα μπράτσα όπως έκανε τώρα. Και μου είχε πει κάτι που δεν το είχα ξεχάσει ποτέ:»Αφού δεν είσαι εσύ, βρήκα τον κλώνο σου»…

«Έλινορ, σε παρακαλώ» ψέλλισε. «Είμαι ο Κρίστιαν. Γιατί δεν με αναγνωρίζεις;»

Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝ;;;;

«Κρίστιαν;;;;» ψέλλισα χωρίς να τον κοιτάω.

«Ναι μωρό μου, εγώ είμαι»

«Κρίστιαν»

«Ηρέμησε»

Μου χαίδεψε τα μαλλιά και με έθαψε στην αγκαλιά του. Η μυρωδιά του, οι παλμοί της καρδιάς του, το αίμα του που έρεε καυτό κάτω από τη θεσπέσια επιδερμίδα του με έκαναν να επικεντρωθώ σε αυτόν.

«Πρέπει να τραφείς. Είσαι αδύναμη» μου είπε ανήσυχα.

Παράτησε τα πράγματα του στο πάτωμα δίπλα μας και με τράβηξε σην αγκαλιά του. Μου πρόσφερε τον λαιμό του και με πρόσταξε να πιω.

Βύθισα τους κυνόδοντες μου στη σάρκα του και άφησα το μυαλό μου να χαθει μέσα στη φλέβα του που παλλόταν δυνατά.

Ω Κρίστιαν. Τι μου κάνεις; Μέθυσε με κι άλλο. Είμαι άρρωστη μαζί σου.

Αρκέστηκα στο να βγάλω ένα βογγητό ικανοποιήσης.

«Έτσι μωρό μου. Πιες να δυναμώσεις»

«Μμμμμ»

Μου χαίδεψε τα καστανά μαλλιά μου. Το μυαλό μου ξεστράτησε στα ξανθά μαλλιά της μητέρας μου. Είχαμε το ίδιο χρώμα μαλλιών χωρίς να το έχει βάψει ποτέ καμιά μας. ΚΑΣΤΑΝΟ. Αδυνατούσα να συλλάβω την πραγματικότητα. Κι όμως ήταν εκεί και μου ούρλιαζε στο αυτί να συνέλθω να δω οτι έκανα λάθος.

Βόγγηξα ελαφρά για να διώξω τις σκέψεις που με μαστίγωναν ανελέητα. Επικεντρώθηκα στην επαφή που είχα με τον Κρίστιαν.

«Μωρό μου φτάνει τώρα» μου ψυθήρισε και προσπάθησε να τραβηχτεί. Οι κυνόδοντες μου βυθίστηκαν ακόμα πιο βαθιά. Ασε με λίγο ακόμα σκέφτηκα. Είσαι τόσο νόστιμος. Τόσο μεθυστικός. Είμαι ανίκανη να σου αντισταθώ.

Ξαφνικά η αλήθεια με χτύπησε κατακούτελα. Τινάχτηκα πάνω σαν ελατήριο και φώναξα

«Δεν είναι εκείνη»

Πήγα προς το μέρος που βρισκόταν το διαμελισμένο σώμα και γονάτησα μπροστά του. Άγγιξα απαλά τα μαλλιά της και μετά τράβηξα μερικές τούφες από το προσώπο της για να δω τα χαρακτηριστικά της. Ο Κρίστιαν με ακολούθησε και ήρθε δίπλα μου

«Δεν είναι η μητέρα μου Κρίστιαν» είπα με ανακούφιση

«Το ξέρω κοριτσάκι μου. Προσπαθώ τόση ώρα να σε κάνω να συνέλθεις αλλά είχες υποστεί μεγάλο σοκ. Νόμιζες ότι ήταν η μητέρα σου»

Έπεσα στην αγκαλιά του και άφέθηκα να κλαίω με λυγμούς. Τα δάκρυα έτρεχαν μέσα μου αφήνοντας το πρόσωπο μου στεγνό. Ακόμα κι έτσι είχα ανάγκη να κλάψω.

Όταν ηρέμησα, ο Κρίστιαν μου εξήγησε πως ο πατέρας μου τον έστειλε να με φέρει πίσω. Ήξερε πως η μητέρα μου αποκλείεται να βρισκόταν σε αυτό το κρυσφύγετο.

«Στάσου» τον διέκοψα. Πώς γνώριζε κάτι τέτοιο ο πατέρας μου;»

«Δεν μου εξήγησε. Απλά μου ζήτησε να σε φέρω πίσω. Μου είπε να του έχω εμπιστοσύνη»

«Ποια λές να είναι;» είπα αλλάζοντας θέμα. «Η νεκρή»

«Κάποια τυχαία υποθέτω. Την σκότωσε για να τραφεί. Λείπουν τα μισα της εσωτερικά όργανα και κομμάτια από τη σάρκα της. Της έχει πιει όλο το αίμα»

Θυμήθηκα πόσο βίαιη είχα γίνει πριν που μου πρόσφερε το αίμα του. Μου είχε πει φτάνει και εγώ είχα βυθίσει τους αιχμηρούς κυνόδοντες μου στη σάρκα του. Με το χέρι μου τράβηξα απαλά τη μπλούζα του να δω τον λαιμό του. Οι πληγές από τα δόντια είχαν κλείσει. Υπήρχε μόνο μια μελανιά απλωμένη στον υπέροχο λαιμό του. Ένιωσα απαίσια. Ήμουν χειρότερη από τον Αστερίωνα. ήμουν τέρας.

«Κρίστιαν ψέλλισα.

Κατάλαβε πως ένιωθα και μου έπιασε το πρόσωπο

«Μην ανησυχείς μωρό μου. Το απόλαυσα όπως και εσύ»

Σοκαρισμένη σηκώθηκα πάνω και άρχισα να φωνάζω

«Το απόλαυσε λέει!! Είσαι τρελός; Θα μπορούσα να σε σκοτώσω. Κοίτα τι περνάς για χάρη μου!! Είμαι ένα τέρας και θα έπρεπε να φύγεις μακρυά μου»

Σηκώθηκε και με πλησίασε.

«ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ!!. Δεν πάω πουθενά. Δεν έχει ιδέα τι συμβαίνει ετσι;»

Μου έπιασε το χέρι και το έβαλε πάνω στο στήθος του. Ο ήχος της καρδιάς του με πλυμμήρησε το είναι μου.

«Ακου μωρό μου» είπε τρυφερά. «Για σένα χτυπάει. Ή μαζί θα είμαστε ή δεν θα υπάρχω, τόσο απλά»

«Ξεροκέφαλε» ψέλλισα συγκινημένη

«Γκρινιάρα»

Και είπαμε μαζί χωρίς να το καταλάβουμε:

«ΕΙΜΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ»

«ΕΙΜΑΙ ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ»

Κοιταχτήκαμε και χαμογελάσαμε

«Τέλεια» είπα. «Είμαστε τρελοί και οι δύο»

«Ο τέλειος συνδιασμός» ψιθύρισε πριν με κλείσει στην αγκαλιά του

«Α και μη νομίζεις ότι σε συγχώρεσα που με πότισες υπνωτικά για να φύγεις μόνη σου»

«Συγνώμη»

«Δεν θα το ξανακάνεις ποτέ αυτό!! Με άκουσες;»

Με κοίταξε αγριεμένος.

«Καταλαβαίνω ότι το έκανες για να με προστατεύσεις. Το ίδιο θα έκανα και εγώ, ίσως και χειρότερα. Αλλά αν το ξανακάνεις θα έχεις να κάνεις μαζί μου. Ή και οι δυο μας ή κανείς»

Τα λόγια του με συγκλόνησαν. Τα πράγματα έιχαν αρχίσει να σοβαρεύουν. Έπρεπε να σκεφτούμε τι θα κάναμε στο μέλλον. Ο Κρίστιαν ήταν θνητός εγώ βαμπίρ. Δεν γινόταν να ζήσω εγώ για πάντα κι εκείνος να γεράσει και να πεθάνει. Έπρεπε με κάποιο τρόπο να με ακολουθήσει στην αθανασία. Με ενοχλούσε όμως η σκέψη να τον κάνω βρικόλακα. Ήταν κρίμα να μην είναι άνθρωπος ο Κρίστιαν. Ήταν ο πιο αλτρουιστής που ήξερα.

«Πρέπει να φύγουμε» τον άκουσα να λέει.

Τα χείλη μας ενώθηκαν και και ξεδιψάσαμε ο ένας τον πόθο του άλλου.

Κάπου μακρυά ένας θνητός έπαιρνε στα χέρια του το λησμονημένο σπαθί της ιέρειας Ριάννον. Το ίδιο σπαθί που είχαν κλέψει ο Μέιναρντ και η Αμέλια όταν τους καταδίωκε ο Αστερίωνας τυφλωμένος από τη ζήλια. Η Αμέλια είχε επιλέξει τον Μέιναρντ αντί για τον ίδιο. Ήθελε εκδίκηση και απο τους δυο.

Το σπαθί ήταν σφυριλατημένο με αίμα και μαγεία. Κια τώρα ήταν στα χέρια ένος θνητού.

Η μητέρα της Έλινορ ήταν στα χέρια του Αστερίωνα.

Ο πατέρας και η θεία της Έλινορ προσπαθούσαν από τη δικια τους πλευρά να βοηθήσουν σύμφωνα με τις δικές τους δυνάμεις

Και η Ελινορ με τον Κρίστιαν έπαιρναν τον δρόμο της επιστροφής.

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ….

ΥΓ: η Έλινορ μου ζητάει επιτακτικά να ολοκληρωθεί η ιστορία της. Νομίζω μπαίνουμε στη τελική ευθεία. Με προβληματίζει μόνο το τέλος του Αστερίωνα.

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì      

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s