ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΙΣΟΥΣ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΠΡΟΣ…ΕΜΕΝΑ ( MY BIG FAIL)..

Πρίν λίγες μέρες ξεκίνησα να γράφω ένα κείμενο με τίτλο: «ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΜΟΥ ΙΧΝΗ (ΜY SOCIAL MEDIA)». Το περιεχόμενο του ήταν σε γενικές γραμμές, πως μπορεί κάποιος να με βρει στα διάφορα προφίλ μου (facebook, instagram, tumblr κτλ). Τέλεια μέχρι εδώ. Επιπλέον αποφάσισα να κάνω και μια αναδρομή στη παιδική μου ηλικία και το πόσο «τυχερή ήμουν για το τρόπο με τον οποίο μεγάλωσα και την εποχή στην οποία μεγάλωσα. Χωρίς παρεμβολές, χωρίς διαφθορά, χωρίς να χαθεί η αθωώτητα της νιότης μπλα μπλα». Και φυσικά πέταξα ωραιότατα καρφιά για το σημερινά παιδιά ότι και καλά «έχω σοκαριστεί με το τι ανεβάζουν στα προφίλ τους έφηβοι και εικοσάχρονα. Μιλάμε για εικόνες πορνό και σκέφτηκα γιατί να συμβαίνει αυτό; Το έχουν ανάγκη αυτό που κάνουν; μπλα μπλα». Ότι πρέπει πρώτα να μεγαλώσουν και μετά να χρησιμοποιήσουν το δυαδίκτιο κτλ. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μετά προσπάθησα να προσθέσω links από τα social media μου (facebook κτλ). Τίποτα φυσικά δεν έγινε διότι αγαπητή μου εσύ που χαίρεσαι γιατί στην εποχή σου δεν υπήρχε η τεχνολογία να σε διαφθείρει, δεν είσαι σε θέση ούτε μια απλή αντιγραφή και επικόλληση να κάνεις!! Σε αντίθεση με τα σημερινά παιδιά που κράζεις, που τα παίζουν στα δάχτυλα όλα αυτά που εσύ δεν μπορείς να κάνεις. Ένιωσα το λιγότερο ηλίθια. Μάλιστα. Δεν μπορώ να κάνω «κόπι πάστε» λοιπόν. Προσπάθησα εκατό φορές, ρώτησα γνωστούς, όλοι με γείωσαν μόνο ο γαμπρός μου απάντησε και προσπάθησε να με βοηθήσει αλλά μάταια. ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ. Βρε καλό μου βρε χρυσό μου, έλα να σου κάνω αντιγραφή και να σε πάω στο κειμενάκι μου να σου επικολλήσω του λινκ σου το κάγκελο. Απτόητο μου έβγαζε αυθάδικα τη γλώσσα. Και νεύρα εγώ, να σκοτώνω άνθρωπο. Το μόνο που κατάφερε να με ηρεμήσει λίγο ήταν η μερέντα. Που δυστυχώς μετά από ένα δυο δάχτυλα που της έβαλα, τελείωσε. Μακάρι να τελειώναμε όλοι τόσο εύκολα βρε. Α. να χαθείς με κόλασες βραδιάτικο. Έβρισα εμένα, έβρισα και ένα δυο άσχετους που δεν έφταιγαν σε τίποτα, πόσο ελεεινή παίζει να είμαι; Και μετά κλάμα. Ολονύχτιο. Ο μόνος τρόπος να ηρεμήσω. Βλέπεις μαζεύω τόσα προβλήματα και κάπου πρέπει να ξεσπάσω. Και μετά να μη νιώθω τίποτα άλλο πέρα από απογοήτευση. Για τον εαυτό μου. Που δεν είμαι έτσι όπως θέλω. Ηλίθια. Και μετά σου φταίνε τα σημερινά παιδιά. Μπήκα στο you tube να βρω οδηγίες πως κάνω αντιγραφή μπλα μπλα (στον τετράχρονο Χαράλαμπο μου να πεις να σου κάνει αντιγραφή και επικόλληση θα το κάνει) και έπεσα πάνω σε δεκατριάχρονα που έδιναν οδηγίες πως να κάνεις διάφορα στον υπολογιστή!! Έχουν κάτι που δεν το έχεις εσύ: ΕΞΥΠΝΑΔΑ!!!!! Ηλίθια!! Μπορεί να έχουν χάσει την αθωώτητα τους σε έναν βαθμό αλλά είναι εφυέστατα. Εσυ δεν ξέρεις να βάλεις ούτε ένα απλό λίνκ σε ένα κείμενο. Και το άλλο που προσπάθησα να κάνω στο κείμενο «ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΜΟΥ ΙΧΝΗ (MY SOCIAL MEDIA)» ήταν να βάλω φωτογραφίες (screenshot) από το κάθε προφίλ μου να είναι κάτω από το κάθε λινκ. Οι φωτογραφίες αυτές όμως ήταν τεράστιες και δεν μου άρεσε η αισθητική του κειμένου. Προσπάθησα λοιπόν, να τις μικρύνω λίγο, όχι να τις κόψω και να φαίνονται τα μισά γραμματα στη κάθε φωτογραφία, αλλά να τις μικρύνω σαν thumbnails. Εννοείται πως δεν τα κατάφερα. ‘Αλλη μια αποτυχία. Ο δεκατριάχρονος όμως ξέρει να τα κάνει αυτά. Ηλίθια!!! Άλλη βλακεία που έκανα ήταν να βάλω πχ το λινκ του προφίλ μου στο wattpad και όταν μετά δημοσίευσα το κείμενο (γιατί πίστευα ότι είχα βάλει τα λίνκ και ήταν κομπλέ) ζήτησα από μια φίλη μου να πάτησει πάνω στη δημοσιέυση (ότι δημοσιεύω εδώ δημοσιεύνται αυτόματα στο προφίλ μου στο facebook) και διαπίστωσε ότι το λινκ για το προφίλ μου στο wattpad την πήγαινε κατευθείαν στο προφίλ μου σαν να ήταν δικό της!! Μπορούσε να δει τα μυνήματα μου, να κάνει ρυθμίσεις τα πάντα. Αμέσως διέγραψα τη δημοσίευση. Οπότε ένα άλλο θέμα προέκυψε: «κάνω αντιγραφή και επικόλληση τη σωστή διευθήνση ή είμαι τριπλά ηλίθια; Δηλαδή πως καταλαβαίνω ποια διεύθηνση πρεπει να κάνω αντιγραφή και επικόλληση; Μαρκάρω ότι υπάρχει μέσα στη μπάρα (https.www.μπλα μπλα) ή όχι; Το μισό; Ένα τέταρτο, να το αφήσω; Νιώθω ηλίθια που όλοι, και εννοώ όλοι, ξέρουν να κάνουν ένα τόσο απλό πράγμα ενώ εγώ όχι. Να διευκρινήσω ότι μια χαρά κάνω αντιγραφή επικόλληση σε ότι θέλω, μόνο στο θέμα με τα λινκ των προφίλ μου είχα σκαλώσει. Κάποιο κόλπο υπάρχει που μου διαφεύγει. Γιατί πολύ απλά είμαι ηλίθια. Αποφάσισα να δημοσιεύσω το κείμενο που είχα γράψει καθώς και τα ότι να ναι λινκ και τις τεραστιες φώτο που το συνόδευαν (το άφησα έτσι όπως το κοινοποίησα τη πρώτη φορα) για να δουν οι 2-3 που μπορεί να με διαβάζουν τι βλακείες έκανα:

«ΤΑ ΗΛΕΚTRΟΝΙΚA ΜΟΥ ΙΧΝΗ (MY SOCIA MEDIA)

Μεγάλωσα χωρίς ίντερνετ και «σόσιαλ μύδια», (γαρίδες-σαγανάκι). Και ήμουν καλά! Η παιδική μου ηλικία ήταν καλά προφυλαγμένη από την υπερέκθεση του διαδυκτίου που σαν ιστός στη σημερινή εποχή τυλίγει την αθωώτητα των παιδιών. Έζησα τη κάθε ηλικία ακριβώς όπως έπρεπε. Ήμουν ένα κλαψιάρικο «δημοτικάκι» που η μόνη μου έννοια ήταν ότι δεν ήθελα να φάω το αβγουλάκι μου, μετά έγινα ένα ντροπαλό συνεσταλμένο γυμνασιόπαιδο που δεν ήξερα τι πάει να πει ραντεβού και φιλί. Μιλάμε μακρυά νυχτωμένη. Μέχρι τα δεκαπέντε μου έπαιζα με κούκλες (#true story). Και εκ των υστέρων το χαίρομαι. Έτσι έπρεπε. Με έλεγαν ντροπιάρα όχι «κάβλα» όπως ακούνε τα σημερινά κοριτσούδια. Δεν είχα καν κινητό. Έπαιρνα προσκλήσεις για πάρτι με κανονικό χαρτί σε φάκελο ή απλά μου το έλεγαν από κοντά. Μετά έγινα μια χαρούμενη φοιτήτρια και μπορεί να ήμουν μακρυά από την αυστηρή μαμά αλλά δεν είχα μυαλό για γκομενικά. Ούτε για insta και Snapchat γιατί πολύ απλά ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΝ. Το αγόρι τότε για να σου εκδηλώσει το ενδιαφέρον του έπρεπε να έχει θάρρος. Συνήθως έβαζε καμιά συμμαθήτρια ή ξαδέλφη να μεσολαβήσει και να κλείσει το ραντεβού και μετά ερχόταν ο ίδιος και «στα ζητούσε». Χωρίς facebook χωρίς viber χωρίς καν να έχει κινητό γιατί πολύ απλά ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΝ. Δεν λέω ότι ήταν καλύτερα τότε, αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι χαίρομαι για το τρόπο με τον οποίο μεγάλωσα και την εποχή στην οποία μεγάλωσα. Χωρίς παρεμβολές, χωρίς διαφθορά, χωρίς να χαθεί η αθωώτητα της νιότης. Το μόνο αρνητικό που βρίσκω είναι ότι άργησα πολύ να βάλω τη τεχνολογία στη ζωή μου και πολλές φορές τα βρίσκω δύσκολα με απλές λειτουργίες του υπολογιστή  ενώ τα σημερινά παιδάκια είναι «εξπέρ» (όπως ο Χαράλαμπος που παίρνει το κινητό της μαμάς του και μπαίνει στο «γιουκιουμπ» να δει τον Μακουίν). Πήρα λοιπόν το πρώτο μου κινητό το 2001 όταν έπιασα τη πρώτη μου δουλειά. Κόστισε εξήντα χιλιάδες δραχμές. Το facebook μπήκε στη ζωή μου το 2013. Απέκτησα υπολογιστή το 2015. Τα υπόλοιπα σταδιακά. Λατρεύω τη τεχνολογία, είμαι εξαρτημένη από τον υπολογιστή και το κινητό μου (μου αρέσει το τσικ τσικ που κάνουν τα πλήκτρα όταν γράφω). Με ενοχλεί να βλέπω παιδιά δεκατεσσάρων και είκοσι χρονών να γράφουν χυδαιότητες στα δικα τους social media ή να βγάζουν προκλητικές φώτο εκθέτωντας τα κορμιά τους σαν να μην τα σέβονται. Δεν είμαι σεμνότυφη απλά στεναχωριέμαι για τη χαμένη αθωώτητα. Δεν θα κατηγορήσω του γονείς τους γιατί δε φταίνε μόνο εκείνοι. Φταίει και η ίδια η τεχνολογία. Όταν έχεις τόσα πολλά πράγματα στην διάθεση σου θα ήσουν βλάκας να μη τα χρησιμοποιήσεις. Αλλά παν μέτρον άριστον.  Είναι λίγες μέρες που έφτιαξα Tumblr και ήδη έχω σοκαριστεί με το τι ανεβάζουν στα προφίλ τους έφηβοι και εικοσάχρονα. Μιλάμε για εικόνες πορνό και σκέφτηκα γιατί να συμβαίνει αυτό; Το έχουν ανάγκη αυτό που κάνουν; Εγώ που είμαι 30plus κοκκινίζω με τέτοιες εικόνες, εκείνα γιατί δεν σοκάρονται; Τα έχουν συνηθίσει προφανώς. Εγώ έμαθα αλλιώς. Έπαιζα με κούκλες μέχρι τα δεκαπέντε μου, φαντάσου. Στη πορεία πολύ πιο μετά, γνώρισα τη τεχνολογία και είναι ένα άριστο εργαλείο για ΕΝΗΛΙΚΕΣ «αματσουρ μπλογκερς», συγγραφείς κτλ. Γιατί άλλο είναι να είσαι ενήλικας όπου μπορείς να χρησιμοποιήσεις τη τεχνολογία με δημιουργικό τρόπο. Όπου και να μπείς σήμερα πέφτεις πάνω σε δεκαεπτάχρονες που γράφουν προστυχιές γιατί το θεωρούν «κούλ» και δεκαενιάχρονους «επαναστάτες χωρίς αιτία» με τσιγάρο στα χείλη και σκέφτομαι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!! Αφήστε τα αυτά στους μεγάλους και ασχοληθείτε με πιο δημιουργικά πράγματα όπως το διάβασμα ο αθλητισμός κτλ. Και όταν μεγαλώσετε κάντε ότι γουστάρετε.

Μάζεψα λοιπόν το διαδυκτιακά μου ίχνη, όλους τους λογαριασμούς και τα προφίλ που έχω.

Απλά να υπενθυμίσω ότι δεν μεγάλωσα με την τεχνολογία και προσπαθώ μόνη μου όλα όσα κάνω εδώ μέσα οπότε για οποιοδήποτε λαθάκι ζητώ προκαταβολικά συγνώμη. Δεν φαντάζεστε πόσες μέρες προσπαθούσα να βάλω τα links πάνω σε κάθε λέξη (#truestory). Όποιος έχει να διωρθώσει κάτι είναι καλοδεχούμενο. Enjoy..

1) Facebook:

Screenshot-2017-10-10 (45) Maria Fanouraki-1
My Facebook profile

2) Τumblr:

My blog in Tumblr

3)Wattpad:

My blog in Wattpad

4) Snapchat:

5) Instagram:

My Instagram acount

Οποιος θέλει μπορεί να με προσθέσει σε αυτά τα προφίλ… »

Αυτό ήταν λοιπόν το κείμενο. «Άξιο» να συναγωνιστεί τα μεγαθήρια που υπάρχουν εκεί έξω. Τόσοι ικανοί μπλόγκερς με σπουδές, άλλοι είναι καθηγητές, άλλοι δημοσιογράφοι κτλ. Και όλοι έχουν στοιχειώδεις γνώσεις υπολογιστών. Άντε ηλίθια που το παίζεις «αματσουρ μπλόγκερ και ραιτερ». Εσύ του γυμνασίου. Μια απλή κομμώτρια του ΟΑΕΔ. Καλύτερα μείνε στα κέικ σου εσύ. Που τα βγάζεις και καμμένα. Το μόνο καλό του να είσαι τόσο αποτυχημένη είναι ότι κανείς δεν σε διαβάζει και μπορείς να γράφεις ότι μπούρδα θέλεις. Αυτό.

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì      

 

Advertisements

6 σκέψεις σχετικά με το “ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΙΣΟΥΣ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΠΡΟΣ…ΕΜΕΝΑ ( MY BIG FAIL)..”

  1. A, πα πα, πα πα, πα πα!!!
    Τι είναι όλο αυτό, παιδί μου;!
    Καταρχάς (θα σε περιλάβω μετά, αρχίζω, λοιπόν, με τα πρακτικά θέματα!)
    Τα μόνα links που «δεν» δουλεύουν, είναι αυτά για το Snapchat και το Wattpad.
    To μεν πρώτο δεν μου κάνει εντύπωση, διότι απ’ όσο ξέρω από τους νεολαίους, «παίζει» σε κινητά. Το δεύτερο, είναι αυτό:
    https://www.wattpad.com/user/MariaFanouraki
    (To βρήκα με αναζήτηση. «Γκούγκλαρα» (sic) «Wattpad, Maria Fanouraki».
    Θα έλεγα, απλώς να αφαιρέσεις την (παραπομπή και) την εικόνα προς το Snapchat και να προσθέσεις το πιο πάνω link για το Wattpad.
    Κατά τ’ άλλα, μια χαρά! Προς τι το μίσος;!

    Πάμε παρακάτω! Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί «αυτομαστιγώνεσαι» κάθε φορά που κάτι πάει στραβά. Ωραία, δεν τα πας καλά με την τεχνολογία, όπως ένα σωρό άλλος κόσμος, άλλωστε.
    Καλώς ή κακώς, η νέα γενιά γεννήθηκε την εποχή των υπολογιστών, των κινητών και των tablets, όπως εμείς γεννηθήκαμε την εποχή της τηλεόρασης.
    Η κόρη μου με ρώτησε κάποτε τι κινητό είχα στην ηλικία της και όταν της είπα ότι έως το 1993 δεν υπήρχαν κινητά στην Ελλάδα, με κοίταζε με γουρλωμένα μάτια!
    «Σημεία των καιρών», Μαρία μου!
    Στην ηλικία της, λοιπόν (είναι 18, τώρα), την εποχή μου, για να παίξεις ένα παιχνίδι στον (πρωτόγονο) υπολογιστή της εποχής, είτε θα έπρεπε να αγοράσεις ένα (πανάκριβο, αναλογικά) είτε να «αντιγράψεις» χαρακτήρα – χαρακτήρα, γραμμή – γραμμή τον κώδικα! Ηρωικές εποχές!
    Όταν πρωτοέγινε η παρουσίαση των Windows (κάπου, γύρω στο ’92) σε «στενό κύκλο» «κομπιουτεράδων», όλοι είχαν μείνει άφωνοι με τις δυνατότητες που θα προσέφερε αυτό το λειτουργικό.
    Για «φορητό υπολογιστή» δεν σου λέω τίποτα! Βαρύς κι ασήκωτος, αργός σαν νυσταγμένη καμήλα, με μια οθόνη τόση δα (μαύρη με πράσινους χαρακτήρες).
    Είχα «σταθερό» (desktop) της IBM, το 1994 και απέκτησα το πρώτο laptop μου (Dell) το 2001, στην εξωφρενική τιμή των 700,000δρχ!
    Δεν μιλάμε δα για «προϊστορικούς χρόνους», σκέψου όμως πώς και πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε έως σήμερα!
    Το Facebook εμφανίστηκε στη ζωή (μου) το 2008 κι έκτοτε έχει περάσει πολλές διακυμάνσεις παρουσίας κι απουσίας.
    Κάποιοι δεν μπορούν χωρίς αυτό (δεν συμπεριλαμβάνομαι), αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι είναι συντροφιά για χιλιάδες μοναχικούς, ηλικιωμένους ανθρώπους…

    Κάθε άνθρωπος έχει τις δεξιότητες και τα ταλέντα του και καλό είναι, βέβαια, να μαθαίνουμε διαρκώς, αλλά δεν τελειώνει η ζωή αν υστερούμε κάπου. Σίγουρα, σε κάτι άλλο έχουμε μεγαλύτερη έφεση.
    (Το έχω γράψει και άλλες φορές και δεν ντρέπομαι καθόλου: δώσε μου ένα κουβάρι μαλλί και δυο βελόνες πλεξίματος κι άσε με σ’ ένα δωμάτιο. 24 ώρες μετά θα με βρεις στην ίδια θέση, να κοιτάζω τις βελόνες και το κουβάρι και ν’ αναρωτιέμαι πώς τα κουμαντάρουν όλα αυτά, με δύο χέρια!)

    Μεγάλωσα, όπως θα έχεις καταλάβει πλέον, σε μια εποχή ακόμη πιο αθώα από τη δική σου.
    Η ένστασή μου σε όσα γράφεις είναι πως, η τεχνολογία δεν είναι ένα εργαλείο για ενήλικες. Κάθε εργαλείο μπορεί να γίνει επικίνδυνο στα χέρια αυτού που το κρατάει, αν δεν το χρησιμοποιεί σωστά.
    Η κοινωνία είναι πιο χυδαία. Οι νέοι «ακολουθούν» από τα παραδείγματα που παίρνουν από την οικογένεια και τον περίγυρο. Και τα μηνύματα που λαμβάνουν, κάθε άλλο παρά προς μίμηση είναι…

    Επειδή έγραψα… σεντόνι!
    …Σε αφήνω κάπου εδώ, σε καλημερίζω και σου εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο!
    Φιλιά!❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σε ευχαριστώ πολυ πρώτον για τη βοήθεια σου στα τεχνικά θέματα. Αποφάσισα να προσθέσω τα σόσιαλ μίντια μου στο μπλογκ μου πάνω ψηλά εκεί που είναι τα εικονιδια του φεισμπουκ και του ινσταγκραμ (πρόσθεσα και του σναπτσατ κι ας μην «δουλευει» μάρεσει το φαντασματακι χαχα) και να αφήσω το κείμενο ως έχει πρώτα από όλα για να το βλέπω εγώ και να μην ξανα αυτομαστιγωθώ (η αλήθεια είναι οτι είμαι λίγο ντραμα κουιν) και δευτερον σε ευχαριστώ για τα όμορφα σου λόγια. Συμφωνώ μαζί σου για την ένσταση σου σε αυτό που έγραψα στο κείμενο: «η τεχνολογία δεν είναι ένα εργαλείο για ενήλικες. Κάθε εργαλείο μπορεί να γίνει επικίνδυνο στα χέρια αυτού που το κρατάει, αν δεν το χρησιμοποιεί σωστά.» Σε φιλώ…Καλο σαβατοκυριακο.

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Θα είμαι ειλικρινής και θα σου πω, πως έριξα μια πολύ πεταχτή ματιά στο παραπάνω και επειδήςςςςςςςςςςς δεν θέλησα ποτέ να έχω fb και τα ξαδελφάκια του, δηλώνω πως δεν κατάλαβα τίποτα και ούτε θέλω να καταλάβω!!! 😛
    … έχω ένα blog 8 χρόνια, αναρτώ ή ποστάρω κάθε 7-10 μέρες και το internet μου είναι πολύ χρήσιμο γιατί από εκεί μελετώ κβαντοιατρική, ψυχολογία και φιλοσοφικές μελέτες μόνο στα Γαλλικά και φυσικά, μου αρέσει πολύ το blogging επιλεκτικά…
    Πάνω απ΄ όλα όμως με στεναχωρούν τα άτομα που αυτομαστιγώνονται, αλλά χαίρομαι που έχεις κοντά σου την Αναστασία που «μιλάει» καλά τα κινεζοιντερνετικά και μπορεί να σε βοηθήσει! 😉

    ΑΦιλάκια πολύ τρυφερά και να έχεις μια χαμογελαστή βδομάδα! 🙂

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Ήταν κρίση και πέρασε. Δε είμαι συνέχεια με το μαστίγιο στο χέρι. Ευτυχώς η Αναστασία είναι παραπάνω από καλή μαζί μου. Με έχει βοηθήσει άπειρες φορές και νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη. Σε ευχαριστώ πολύ και εσύ να έχεις μια υπέροχη βδομάδα…. Φιλάκια…

      Αρέσει σε 2 άτομα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s