ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΣΟΒΑΤΙΣΜΕΝΕΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ..

Πρόσφατα διάβασα ένα εξαιρετικό κείμενο στο wordpress και μου έδωσε αφορμή να σκεφτώ πόσο κακό τελικά κάνει στη ζωή των γυναικών, η βιομηχανία της ομορφιάς. Μας κάνουν πλύση εγκεφάλου ότι η ζωή μας θα μεταμορφωθεί σε παραμυθένια αν βαφόμαστε και γενικά αν κάνουμε δίαιτες, φοράμε φιρμάτα ρούχα, αν κάνουμε πλαστικές για να γίνουμε «ωραίες». Και κάπου εκεί χάνουμε τη μοναδικότητα και τη ταυτότητα μας. Γιατί, ναι καλό είναι να είμαστε καθαρές και περιποιημένες. Να ξέρουμε να καμουφλάρουμε τις ατέλειες μας και να αναδεικνύουμε τα προτερήματα μας, να φοράμε λίγο κοκκινάδι βρε αδελφέ. Αλλά όλα έχουν και τα όρια τους. Κάποιες γυναίκες είναι τόσο υπερβολικές με το μακιγιάζ τους (ανοιγοκλείνουν τα βλέφαρα και φυσάει επτά μποφόρ από τις τεράστιες ψεύτικες βλεφαρίδες) που το μόνο που καταφέρνουν είναι να αλλοιώνουν τη φυσική ομορφιά που μπορεί να έχουν.

27500425_747695572088121_8666293393111067079_o
Η πρώτη διδάξασα του σοβατίσματος.

Χαζεύω τις παλιές stars στις ελληνικές ταινίες. Ήταν πάντα τόσο όσο. Φορεματάκια θηλυκά, γοβιτσα κομψή, λίγο κρεπάρισμα στο μαλλί, χειλάκι πετροκέρασο με εκείνα τα περλε κραγιόν (η μαμά μου είχε τέτοια) και μια τσαχπίνικη ελιά στο μάγουλο. Πόσο μου αρέσουν. Ήταν περιποιημένες αλλά χωρίς υπερβολές. Ήταν θυληκά χωρίς να είναι σοβατισμένες. Φυσική ομορφιά. Νόρα Βαλσάμη, Ελενα Ναθαναήλ, Χλοη Λιάσκου, Μάρθα Καραγιάννη, Ζωή Λασκαρη, Μαίρη Χρονοπούλου, Βιβέτα Τσιούνη 💋 Λίλη Παπαγιάννη, Μέμα Σταθοπούλου. Νίκη Λινάρδου, Αιμιλία Υψηλάντη, Μαρίνα (κάλη κάλη καλησπέρα) είναι μερικές από αυτές που μου αρέσουν. Και δεν ήταν μόνο οι στάρς. Οι περισότερες γυναίκες εκείνης της εποχής ήταν φυσικές.

Για παράδειγμα, η γιαγιά μου, που θεωρώ ότι ήταν η πιο γοητευτική γυναίκα που έχω γνωρίσει ποτέ μου. Η ομορφιά δεν έχει σχέση με τα καλλυντικά και τα μποτοξ. Έχει να κάνει με την αύρα, τη προσωπικότητα, τα γονίδια. Δεν είχε χρησιμοποιήσει ποτέ της ούτε μια κρέμα. Τα χείλη της δεν τα είχαν αγγίξει κραγιόν. Δεν χρησιμοποιούσε λοσιόν, μάσκες, αρώματα. Έλουζε τα μακρυά ολόμαυρα μαλλιά της με πράσινο σαπούνι. Ήταν λυγερόκορμη κι ας είχε γεννήσει τρια παιδιά. Δεν είχε κάνει δίαιτα ούτε μισή ώρα στη ζωή της. Δεν έκανε γυμναστική. Δούλευε στα χωράφια, ήταν σκληραγωγημένη. Έπλεκε τα μαλλιά της και τα τύλιγε στη κορυφή του κεφαλιού της σαν στέμμα. Από πάνω φορούσε μαύρο τσεμπέρι. Έμοιαζε με Ιταλίδα σταρ. Μαυροφορεμένη τη θυμάμαι απο μικρή. Είχε χάσει το γιο της δεκαοκτώ χρονών παλικάρι. Ήταν μικροτερη κατα 2 χρόνια από ότι είμαι εγώ τώρα όταν τον έχασε!!!!!
Την είχα δει μια φορά γυμνή και έμεινα άλαλη. Είχε απίστευτο σώμα και ας ήταν 67 ετών. Την είχε ερωτευτεί ο χρόνος και δεν την είχε αγγίξει. Σαν να μην είχε γεννήσει σαν να μην είχε ζήσει κακουχίες. Έμοιαζε με ελαφίνα.
Κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να περιποιείσαι το σώμα σου μέχρι εκεί που πρέπει. Να μη το μισείς, να μη το αλλάζεις, να μη το πονάς. Άλλα έχουν προτεραιότητα στη ζωή. Να αγαπάς, να αγαπιέσαι να περιτριγυρίζεσαι από την οικογένεια και τους φίλους που επέλεξες. Να έχεις επαφή με τη φύση. Να τη φροντίζεις κι αυτή να σου δίνει τους καρπούς της. Να τρέφεσαι αγνά. Όχι «βέγκαν» κι άλλες βλακείες που στερούν πολύτιμα συστατικά από τον οργανισμό σου. Μιλάω για τη παραδοσιακή Κρητική κουζίνα. Μόνο ελαιόλαδο καμιά άλλη επιλογή. Τα φρούτα και τα λαχανικά που φυτέψεις εσύ χωρίς φυτοφάρμακα. Κρασί από το αμπέλι σου. Γιαχνιστά, λαδερά, όσπρια. Ρακί. Γλυκά του κουταλιού από τα φρούτα σου. Ζύμη απο τα χέρια σου (με λαδάκι, αλατάκι και λεμόνι) να κάνεις μυζηθρόπιτες απο το τυρί σου. Τα χόρτα σου, τις κολοκύθες σου, τον ντάκο, το παξιμάδι το ζυμωμένο με τα χέρια σου, τις ελιές τις τσακιστές σου. Για αγνή διατροφή του χωριού μιλάω. Τώρα θα μου πείτε ποιος θα ζυμώσει στη πόλη; Ποιος θα βάλει μποστάνι; Ποιος θα φτιάξει τυρί. Δε χρειάζεται να τα κάνει όλα αυτά. Υπάρχουν τα παραδοσιακά προϊόντα στα super market.
Πολλές γυναίκες σήμερα έχασαν τη θηλυκότητα και την αυτοεκτίμηση τους ανάμεσα σε στρώσεις make up και πούδρας.
Θεωρούν ότι όσο πιο πολυ βάφονται τόσο περισσότερο καμουφλάρουν την ανασφάλεια τους. Δεν γίνεται δουλειά έτσι. Θέλει το μερεμέτι από μέσα. Από τα εσώψυχα σου. Θα πάρει κάτι χρόνια αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Καθαρίζεις την χαμηλή αυτοεκτίμηση, πετάς τις φοβίες και τα κόμπλεξ, ξεσκονίζεις τύψεις, δεύτερες σκέψεις, κλάψεις, ενοχές και πατάς κι ένα σφουγγάρισμα με άρωμα αυτοπεποίθησης και δυναμισμού να μοσχοβολήσει ο τόπος. Κι άμα φτιάξεις τα μέσα σου θα φτιάξουν και τα έξω σου. Θα γλυκάνει το πρόσωπο σου, θα καρφωθεί το χαμόγελο μόνιμα, θα έχεις μια ανεξήγητη λάμψη και γοητεία. Βάλε και το κραγιονάκι άμα θες. Το θέμα είναι να σε αγαπάς!!!
Και να μη φοβάσαι να κυκλοφορήσεις άβαφη. Εγώ πέρα απο την εμμονή μου με την ενυδατική,  κυκλοφορώ σχεδόν άβαφη καθημερινά (τσέκαρε το κείμενο μου «Η εμμονή μου με τις κρέμες» να μάθεις από που προέκυψε αυτή η εμμονή). Έχω τα φυσικά μου φρύδια. Τα έβγαζα κάποτε αλλά παίζει να έχω κανένα χρόνο να τα πειράξω και είναι υπέροχα με το φυσικό τους σχήμα. Μόνο σε ειδικές περιπτώσεις βάφομαι και καμία φορά τολμάω και κατακόκκινο κραγιόν. Αλλά έχω ξεπεράσει τα κόμπλεξ μου. Νιώθω καλά όπως είμαι. Δεν εξαρτάται η ευτυχία μου από το μακιγιάζ, τις βλεφαρίδες κτλ. Ναι, αγαπάω τα ρούχα, αλλά μέχρι εκεί. Προτιμώ να φροντίζω τα μέσα μου, τη ψυχή μου το μυαλό μου. Μετά από ότι έχω περάσει μου το οφείλω να με φροντίζω. Η ομορφιά της κάθε γυναίκας πηγάζει από μέσα της. Φροντίστε τον εαυτό σας με αγάπη και μην μασάτε από μόδες και δηθενιές, αυτό λέω εγώ.

Σας φιλώ 💋

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì    

 

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “ΣΟΒΑΤΙΣΜΕΝΕΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ..”

  1. Έτσι μπράβο Μαρία μου!
    Γιατί ναι! Το μέσα είναι που φτιάχνει το έξω και ψυχολογικά και εμφανισιακά! 😀
    «Καθαρίζεις την χαμηλή αυτοεκτίμηση, πετάς τις φοβίες και τα κόμπλεξ, ξεσκονίζεις τύψεις, δεύτερες σκέψεις, κλάψεις, ενοχές και πατάς κι ένα σφουγγάρισμα με άρωμα αυτοπεποίθησης και δυναμισμού να μοσχοβολήσει ο τόπος».
    Εξαιρετικά γραμμένο κείμενο!

    ΑΦιλάκια πάντα τρυφερά! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Δεν γνωρίζω τη γιαγιά σου, αλλά η περιγραφή της με μάγεψε!
    Έχεις απόλυτο δίκιο, για το πως είναι τα πράγματα, για το πως ήταν κάποτε, για τη δουλειά που πρέπει όλοι να κάνουμε με τον εαυτό μας.

    Προσωπικά δεν βάφομαι σχεδόν ποτέ, ε μόνο κανά κραγιονάκι που και που αλλά σπάνια, πλέον ούτε τα μαλλιά μου βάφω εδώ και 2 χρόνια.
    Δυστυχώς το να παράγεις τα δικά σου πράγματα δεν είναι εύκολο, ούτε ακατόρθωτο βέβαια. Όπως και το να ψωνίζεις βιολογικά, ειδικά για μια εξαμελή οικογένεια, καταλαβαίνεις τις δυσκολίες. Θα ήταν υπέροχο βέβαια να ξέρεις τι τρως, κατά καιρούς επιχειρούμε μιας και είμαστε στην επαρχία να βάλουμε φρούτα και λαχανικά αλλά ως εκεί, το ψέμα δεν το θέλω.

    Θέλει πολύ προσωπική δουλειά για να αγαπήσεις τον εαυτό σου, δεν λέω ότι τον αγαπώ γιατί είναι πολλά που απεχθάνομαι ακόμη, παλεύω όμως με τους δαίμονες μου.
    Το παν νομίζω πως όντως είναι να περιτρυγυρίζεσαι από ανθρώπους που αγαπάς, να αποβάλλεις τους τοξικούς, την ψευτιά, και να ανοίξεις την καρδιά σου. Να είσαι απλά ο εαυτός σου, πιστεύω είναι τεράστιο βήμα και νομίζω σε αυτό τα καταφέρνω!

    Χάρηκα που σε βρήκα χάρη στη μαγισσούλα από πάνω!
    Καλό Σαββατοκύριακο!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Νικολέτα μου, σε ευχαριστώ πραγματικά για τα καλά σου λόγια. Και συμφωνώ μαζί σου. Δυστυχώς όταν έχεις οικογένεια να θρέψεις είναι δύσκολο να αγοράζεις όλα αυτά τα πανακριβα βιολογικά προιόντα. Είναι τυχεροί όσοι έιναι στα χωριά και έχουν τα δικά τους προιόντα με πολυ μόχθο βέβαια, αγροτόπαιδο είμαι και ξέρω από πρώτο χέρι. Πιστέυω μπορούμε να βρούμε μια μέση λύση όπως μια δυο ζαρτινιέρες στο μπαλκόνι, ή από τη λαική που είναι πιο οικονομικά. Αλλα πέρα από τη διατροφή, σημαντικό είναι και το ταξίδι της αυτογνωσίας. Αν δεν το κάνεις δεν πρόκειται να δεις ποιος είσαι, τι αξίζεις και τι μπορείς να καταφέρεις. Μου πήρε πολύ καιρό για να ξε-μισήσω τον εαυτό μου, να δω μέσα στη ψυχή μου, στον πυρήνα μου ποια είμαι τι έχω κάνει. Να με δικάσω, για όλα όσα έχω κάνει στη ζωή μου και να αποφανθώ για ποια είμαι ένοχη και για ποιά είμαι αθώα. Είναι ιδιαιτέρως επίπονο. Αλλά στο τέλος λυτρώνεσαι. Σου φέυγει ένα βάρος. Και αρχίζεις να σε αγαπάς. Έχω συμφιλιωθεί με όλα. Με την εμφάνιση μου, με την ηλικία μου.
    Η μαγισσούλα μας από πάνω είναι, μαζί με άλλη μια υπέροχη blogger, ο λόγος που δεν τα παράτησα, καθότι αρχάρια, ήμουν πελαγωμένη, όταν ξεκίνησα το blogg μου και με τα καλά τους λόγια και τις συμβουλές με βοήθησαν να ξεπεράσω το κομπλεξ ότι δεν αξίζω σαν συγγραφέας και να προσπαθήσω περρισότερο να βελτιωθώ.
    Καλώς εσμίξαμε λοιπόν όπως λέμε και στη Κρήτη. Χαιρόμαι και εγώ πολύ. Καλό Σαβατοκύριακο. ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s