ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΣ…

Βρισκόμαστε στο 2012. Από τη μία η ανορεξία και το πρόβλημα υγείας που μου παρουσιάστηκε, με αποτέλεσμα να παθαίνω κρίσεις πανικού και από την άλλη η απώλεια του Ντίνου και η καθυστερημένη εφηβεία που περνούσα, καθιστούν το 2012 τη πιο παραδόξως κουλή χρονιά μου μέχρι τώρα.
Δεν ήμουν μικρό κορίτσι, δεν ήμουν καν κοπέλα. Ήμουν μια κανονικότατη (αλλά όχι φυσιολογικότατη) γυναίκα. Ήμουν πάνω από 25 ετών. Απλά το αναφέρω για τα πρακτικά.
Η ανορεξία είχε ξεκινήσει ήδη από το 2007.
Το 2012 λοιπόν ο οργανισμός μου ταλαιπωρημένος και στερημένος από τα αυτονόητα (hello τροφή) ξέσπασε με έναν ωραιότατο «παροξυσμό θυρεοειδούς». Είχα χάσει προσφάτως το μοναδικό μου παρεάκι, το ντινιό μου, το τρεχαντήρι μου, με αποτέλεσμα να σταματήσω να τρέφομαι εντελώς. Όχι ότι σαν ανορεξική που ήμουν, έτρωγα αλλά με αυτή την απώλεια απλά στάματησα να σιτίζομαι εντελώς. Επίσης σταμάτησα να μιλάω!!! Έναν ολόκληρο μήνα αφωνίας από το σοκ ίσως. Ίσως απλά ήταν η θλίψη που με κλείδωσε μαζί της.

Μια μεγάλη περιπέτεια ξεκίνησε με επισκέψεις σε νοσοκομεία, γιατρούς, οι οποίοι προσπαθούσαν να με πείσουν, χωρίς να με εξετάσουν ποτέ, οτι είχα γαστρεντερίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, επιλόχειο κατάθλιψη (ΔΕΝ ΕΧΩ ΜΕΙΝΕΙ ΕΓΚΥΟΣ ΠΟΤΕ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΠΟΤΕ)… Με ρωτούσαν αν βαφόμουν όταν έβγαινα έξω, αν εχουμε μπαλκόνι στο σπίτι!!!!!

Γενικά αν δεν υπέφερα τόσο πολύ εκείνη τη περίοδο θα γελούσα αφάνταστα με όσα μου έλεγαν!!!!!! Αλλά εγώ ήμουν πιο φοβισμένη από ποτέ. Δεν ήξερα τι μου συνέβαινε (λιποθυμούσα όλο το καλοκαίρι και όλο το φθινόπωρο του 2012) και γιαυτό ανέπτυξα μια παράλογη φοβία ότι πεθαίνω, κάτι έχω και δεν μου το λένε. Δεν μπορούσα καν να κοιμηθώ!!!! Άπειρες ατελείωτες άγρυπνες νύχτες. Μέσα στο φόβο. Η αδελφή μου κοιμόταν μαζί μου κάποια βράδiα (ευχαριστώ αμπλά). Επίσης κοιμόμουν σε μια θεία μου (ευχαριστώ Στέλλα) όταν χρειάστηκε να μπει νοσοκομείο για λίγες μέρες η μητέρα μου. Και κάπου εκεί πάθαινα κρίσεις πανικού. Όταν επιτέλους έκανα κάποιες εξετάσεις και είδα ότι το πρόβλημα μου (θυροειδής) είναι απολύτως συνηθισμένο, το έχει η μισή Κρήτη εξαιτίας του ιωδίου της θάλασσας, ηρέμησα λίγο. Και φύγανε οι κρίσεις πανικού. Και βγήκαν στην επιφάνεια άλλα πράγματα. Καθυστερημένη εφηβεία ένα πράγμα.

Πήρα λίγο βάρος και έφτασα στα 43 και πως μου την έδωσε και άρχισα να ασχολούμαι μόνο με την εμφάνιση μου! Βρήκα το πρότυπο μου για να μιμηθώ: την kristen Stewart. Είχα κόλλημα με το twilight, τα βιβλία και τις ταινίες και φυσικά όπως κάθε «έφηβη» ήμουν ερωτευμένη με τον Robert Pattinson!! Μέχρι την Αγγλία έφτασε η χάρη μου όπου έστειλα γράμμα στον ατζέντη του για αυτόγραφο. Δεν χρειάζεται να περιγράψω την αντίδραση μου όταν έλαβα απάντηση!!

20180319_232045
Αχ Ρόμπερτ!!

Και τότε είχαν διαδώσει επίτηδες ένα «ειδύλλιο» ανάμεσα στον Robert και τη Kristen και άρχισα να έχω εμμονή μαζί της. Ήθελα να αλλάξω την εμφάνιση μου και να γίνω όπως εκείνη. Ίσως πίστευα πως αν της μοιάσω εξωτερικά θα βρώ κάποιον σαν τον Robert. Πόσο ανώριμη αλήθεια υπήρξα! Και βαθειά ανασφαλής!!!! Και δεν ήμουν κανένα κοριτσάκι. Είπαμε ήμουν μεγάλη γυναίκα.

Αλλά αν έχεις άλυτα θέματα να συσσωρεύονται μέσα σου κάποια στιγμή βγαίνουν στην επιφάνεια. Ευτυχώς που συνέβη το 2012 και δεν ήμουν παντρεμένη με παιδιά να φέρομαι σαν δεκαπεντάχρονο. Έπρεπε να το περάσω όλο αυτό για να ωριμάσω να ξεκαθαρίσω τα μπερδεμένα κουβάρια μέσα μου. Γιατί σήμερα δεν μου περνάει καν από το μυαλό να αμφισβητήσω τον εαυτό μου. Νιώθω βρε παιδί μου κομπλέ πως το λένε. Οχυρωμένη. Στέρεη. Δεν μου βγαίνει να συγκρίνω με κάποια άλλη τον εαυτό μου όχι γιατί είμαι ψωνισμένη αλλά γιατί αναγνωρίζω πλέον ποια είμαι. Έχω δει τα μέσα μου και τα έξω μου και είναι θαυμαστά.

Όλες οι γυναίκες πρέπει να νιωθουν έτσι. Έχω υποβάλλει τον εαυτό μου σε τέτοια βασανιστήρια (ανορεξία, μίσος, λάθος άντρες) που το λιγότερο που μπορώ να κάνω είναι να μην τον αμφισβητώ. Σε όλη μου αυτή τη δοκιμασία που κράτησε κάποια χρονάκια με βοήθησε η Αργυρώ. Την ευχαριστώ βαθύτατα. Χωρίς εκείνην δεν μπορώ να φανταστώ που μπορεί να ήμουν σήμερα. Η Κristen εξακολουθεί να μου αρέσει, γιατί ότι και να φορέσει αυτή η γυναίκα της πάει. Αλλά έχω σταματήσει να την αντιγράφω. Δεν αγοράζω αξεσουάρ, μανό, τζιν σαν τα δικά της.

Το σακάκι που αγόρασα παρόμοιο με αυτό που φορούσε στο Twilight είναι στη ντουλάπα μου. Δεν το φοράω πια. Μεγάλη γυναίκα. Το δερμάτινο με τα φερμουάρ κι αυτό μια ανάμνηση. Άλλα γούστα άλλα μυαλά τώρα.

 

1521499381128
Σακάκι παρόμοιο με της Μπέλλα
1521499321329
Το δερμάτινο με καπιτονέ υφή στους ώμους.

Σήμερα πλέον έχοντας ξεπεράσει ΟΟΟΟΛΑ αυτά τα προβλήματα μεγάλα και μικρά, γνωστά και άγνωστα νιώθω καλά για όσα είμαι και για όσα δεν είμαι. Καλό είναι να θαυμάζουμε, να εμπνεόμαστε αλλά μέχρι ενός σημείου. Γιατί όταν προσπαθείς να ακυρώσεις, να εξαφανίσεις τον εαυτό σου γιατί πιστεύεις ότι δεν αξίζεις και προσπαθείς να μοιάσεις σε κάποια άλλη που δεν είναι καν φυσιολογικό άτομο καθώς η εικόνα της είναι κατασκευασμένη όντας «διάσημη» τότε έχεις θέμα.

Ευτυχώς η ωριμότητα και η νοημοσύνη κέρδισαν αλλιώς θα με βγάζανε στα «παρατράγουδα». Όχι, φαντάζεσαι μια άνω των 30 (γκουχου) να φοράει το σακάκι της Μπέλλας;

Πάντως τώρα ασχολούμαι μαζί της σπάνια. Χαζεύω καμιά φορά τις εμφανίσεις της σε διάφορες πρεμιερες κτλ.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Μου αρέσει γενικά που ότι και να φορέσει, από τη πιο ακριβή τουαλέτα μέχρι το σκισμένο τζίν έχει ένα αλήτικο στυλάκι. Σε κάθε επίσημη εμφάνιση της τη βλέπεις να ισορροπεί σε ψηλοτάκουνα και μετά από λίγο τα πετάει πέρα και φοράει αθλητικά.

 Κλείνω με μια φωτογραφία από το αγαπημένο μου φόρεμα όλων των εποχών Zuhair Murad.

 

Καλά είναι όλα αυτά, να χαζεύουμε και κανένα φόρεμα αλλά πιστεύω ότι το στιλ της κάθε γυναίκας είναι ένα σύνολο πραγμάτων και δεν καθορίζεται μόνο από το ντύσιμο. Πάνω από όλα εχει να κάνει με τη προσωπικότητα, το χαρακτήρα και την αυτοπεποίθηση.

Σας φιλώ ❤

 

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì    

 

 

Advertisements

10 σκέψεις σχετικά με το “ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΣ…”

  1. Πιστεύω ότι η αρχή όλων είναι να συμβιβαστούμε με την εικόνα μας. Να καταλάβουμε ότι αποτελούμε την πιο όμορφη εκδοχή του εαυτού μας και οποιαδήποτε απόπειρα μας να μοιάσουμε κάποια δεν οδηγεί πουθενά. Πολύ όμορφο το κείμενο σου! Εύχομαι να είσαι καλα και ευτυχισμένη 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Δεν θα έλεγα να «συμβιβαστούμε», αλλα να αποδεκτούμε ή να συμφιλιωθούμε. Το θέμα είναι να σκεφτείς ότι όλοι οι άνθρωποι είναι θνητοί και έχουν θετικά και αρνητικά ακόμα και οι πλούσιοι και διασήμοι. Δεν υπάρχει τελειος άνθρωπος. ακόμα και όλοι αυτόι οι διάσημοι έχουν τα ελλατωματα τους. Δεν έχει νόημα να ζηλέυεςις την εμφάνιση κάπιου, γιατί την ίδια στιγμη κάποιος άλλος ζηλέυει κάτι που έχεις εσύ. το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να δουλέψεις τα θετικά σου να τ βελτιώσεις και να απαλύνεις τα αρνητικά σου όσο γίνεται. Ευτυχώς «εφηβεία» ήταν και πέρασε χαχα…. Είμαι καλά, και δεν το λέω έτσι τυπικά. Όντως είμαι καλά, γιατί νιώθω καλα…Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια… ❤

      Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Πριν λίγες μέρες άκουσα από το internet μια πολύωρη διάλεξη, ψυχολογικού περιεχομένου στα Γαλλικά και ένα από αυτά που αποκόμισα είναι το πόσο σημαντική είναι η ΑΠΟΔΟΧΗ!
    Γιατί όλα μας τα προβλήματα ξεκινούν που δεν μπορούμε να αποδεχτούμε αυτό που είναι! 😉

    ΑΦιλάκια πολλά και τρυφερά! ❤

    ΥΓ: Πάντως προσωπικά ένα δερμάτινο τζάκετ λείπει απ΄τη ντουλάπα μου….(άσχετο) αλλά θα ψάξω να βρω ένα! 😛

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Ουάου! Είναι το πρώτο κείμενό σου που διαβάζω (από το κινητό και δυσκολεύομαι με το σχόλιο) και οφείλω να σου βγάλω το καπέλο για την ειλικρίνεια. Θεωρώ πολύ σημαντικό άνθρωποι που έχουν βιώσει προβλήματα όπως η ανορεξία, η κατάθλιψη κ.λπ. να αρθρώνουν λόγο, ώστε συνάνθρωποί μας που αντιμετωπίζουν παρόμοιες καταστάσεις να βλέπουν πως δεν είναι μόνοι και πως υπάρχει διέξοδος. Αυτά προς το παρόν. Από υπολογιστή τα υπόλοιπα. ☺

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Σε ευχαριστω πολύ για τα καλά σου λόγια. Η ειλικρίνια είναι για μένα απαραίτητη Δεν φοβάμαι να εκφραστώ για αυτά που έχω περάσει και για όσα έχω μέσα μου. Κανείς δεν είναι μόνος του!!!!!!!!!!!!!!! Υπάρχουν κι άλλοι που εχουν περάσει τα ίδια μαρτυρια. Αρκει να βρουμε λίγο τοσοδούλικο θάρρος να μιλήσουμε. Κανεις δεν γνωρίζει τι κρύβει ο άλλος μέσα του. Μόνο αν μιλήσει θα μπορέσει κάποιος να τον βοηθήσει. Με συγκίνησες με τα λόγια σου σε ευχαριστώ και πάλιιι ❤ ❤ ❤ ❤

    Μου αρέσει!

    1. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια… Μην φοβάσαι, θα το ξεπεράσεις. Περνάμε από διάφορα στάδια για να βρούμε τον εαυτό μας, να μας αρέσουμε, να βρούμε το στυλ μας κτλ…. Μπορούμε να εμπνευστούμε από όποια γυναίκα θέλουμε, αρκεί να μη χάσουμε τον εαυτό μας … ❤ ❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: