ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ (CHAINED SOUL)

ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ (ΚΕΦ. 2 ΕΓΩ ΚΙ ΑΥΤΟΣ)..

«Νυστάζω σε παρακαλώ», είπα ξεψυχισμένα.
Κόντευε τέσσερις το πρωί. Άλλο ένα άυπνο βράδυ.
«Γιατί να σου επιτρέψω να κοιμηθείς; Αφού το πρώτο που θα κάνεις μόλις κλείσουμε το τηλέφωνο, είναι να ξεπορτίσεις με κάποιον από αυτούς που σε περιτριγυρίζουν».
«Φέλιξ…» ψέλλισα εξουθενωμένη. Οι αντοχές μου ήταν μειωμένες. Πόσο ακόμα θα υπέμενα τέτοια βασανιστήρια; Ήταν ακόμα ένα από τα καθημερινά του καψώνια. Ήξερε ότι είχα μια πάθηση που μου επέβαλλε να έχω μια ήρεμη ζωή με σωστά ωράρια ύπνου και ξεκούρασης. Αλλά εκείνος δεν ενδιαφερόταν για την υγεία μου. Ήθελε μόνο να με βασανίζει για να είμαι πειθήνια. Κάθε βράδυ λοιπόν μου απαγόρευε να κοιμηθώ εαν δεν πήγαινε τέσσερις ή και πέντε το πρωι. Η δικαιολογία του ήταν ότι αν λέγαμε «Καληνύχτα» νωρίτερα, αντί να πήγαινα για ύπνο θα ξεπόρτιζα. Αν δεν ήμουν τόσο ταλαιπωρημένη θα γελούσα δυνατά.
Έμενα το τελευταίο διάστημα σε ένα μικρό οικισμό κάπως παραδοσιακό, λίγα χιλιόμετρα έξω απο το Λονδίνο. Στην αρχή μου φάνηκε καλή ιδέα να φύγω απο τους γονείς μου που έμεναν στο Σάουθγουορκ και να δουλέψω για λίγο στην εξοχή. Η αγγελία ζητούσε μια κοπέλα να προσέχει ένα μικρό παιδάκι που κάποια προβλήματα υγείας δε του επέτρεπαν να συνεχίσει το σχολείο. Όλο αυτό όμως ήταν προσωρινό. Θα έμενα για έξι μήνες περίπου μέχρι ο μικρός Λούις να επιστρέψει στα μαθήματα του.
Με τον Φέλιξ ήμουν ήδη πέντε μήνες και σε γενικές γραμμές τα πηγαίναμε καλά, είχαμε τους καβγαδες μας αλλά σε λογικά πλαίσια. Όταν του είπα ότι σκεφτόμουν να δουλέψω στο Hollow χάρηκε, πράγμα που με ξάφνιασε. Όπως είπε του άρεσε η ιδέα να δουλέψω και να μη περιμένω τα έτοιμα. Οι προσβολές υπήρχαν από τη πρώτη μέρα που τα φτιάξαμε αλλά πάντα θεωρούσα οτι έτσι είναι ο τρόπος που μιλάει, ντόμπρος. Και πως τα λέει για το καλό μου. Ήμουν ηλίθια. Πίστευα όντως ότι με αγαπούσε. Στην αρχή ήταν ο πιο τρυφερός, ο πιο δοτικός άντρας του κόσμου. Με έλεγε βασίλισσα του. Με φιλούσε στο μέτωπο.
Είχαμε γνωριστεί σε ένα super market όπου δούλευε ως φύλακας ασφαλείας. Το σπίτι των γονιών μου ήταν λίγα βήματα πιο πέρα οπότε κάναμε απο εκεί τα ψώνια μας. Τον έβλεπα συχνά όταν είχε βάρδια. Μια μέρα που μετέφερα τα ψώνια με το καρότσι προς το αμάξι άκουσα κάποιον να φωνάζει. Κοιταξα πίσω από τον ώμο μου τη στιγμή που άνοιξα το πορτμπαγκάζ για να φορτώσω τα ψώνια. Τον είδα να τρέχει κρατώντας κάποια πράγματα. Πλησιάζοντας συνειδητοποίησα πως μια απο τις σακούλες είχε σκιστεί και είχαν πέσει τα ψώνια χωρίς να το πάρω είδηση. Τον ευχαρίστησα και εκείνος αντί να φύγει, στο κάτω κάτω βρισκόταν εν ώρα εργασίας, μου ζήτησε το τηλέφωνο μου.
Δεν έχει περάσει μέρα που να μη έχω μετανιώσει που ανταποκρίθηκα.

Όλοι οι κορυφαίοι επιστήμονες, οι ψυχίατροι και οι κοινωνιολόγοι λένε πως μια γυναίκα είναι πιθανότερο να δολοφονηθεί από τον σύντροφο της παρά από τον οποιοδήποτε εγκληματία.
Αλήθεια τι οδηγεί έναν άνδρα στο να είναι βίαιος απέναντι σε μια γυναίκα; Είχε άσχημα παιδικά χρόνια; Υπήρξε θύμα πριν εξελιχθεί σε θύτη; Μεγάλωσε μέσα σε μια βίαιη οικογένεια με αποτέλεσμα να θεωρεί «φυσιολογικό» το ξύλο, τη λεκτική και ψυχολογική κακοποίηση;
Μεγάλωσε σε μια κοινωνία όπου η γυναίκα θεωρείται κατώτερη άρα του επιτρέπεται να είναι βίαιος;
Είναι ναρκομανής ή αλκοολικός με αποτέλεσμα να χάνει τον έλεγχο;
Ή απλά θέλει να αποδείξει με τη βία τον ανδρισμό του;
Πόσα συμπλέγματα κρύβει ένας βίαιος άνδρας;
Είναι απλά ένας εν δυνάμει δολοφόνος καθώς η βία είναι κλιμακούμενη; Δοκιμάζει δηλαδή τα όρια ανεκτικότητας της γυναίκας που έχει δίπλα του; Πρώτα την κακοποιεί ψυχολογικά μειώνοντας την και όταν δεν έχει ίχνος αυτοεκτίμησης την χτυπάει. Ξέρει οτι δεν θα φύγει να πάει πουθενά. Δε θα ζητήσει βοήθεια. Θα υπομένει τη συμπεριφορά του γιατί έτσι την εχει εκπαιδεύσει.
Πόσο παράλογο είναι για μια γυναίκα να είναι ερωτευμένη με έναν εξουσιαστή δολοφόνο;

Ήμουν μια άγρια δροσοσταλίδα ελεύθερη σαν τον ωκεανό. Είχα τα όνειρα μου, πολύχρωμα και ζωντανά όπως κάθε γυναίκας. Τώρα δεν έχω τίποτα. Εκείνος μου τα σκότωσε όλα.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Αν άκουγα κάποια γυναίκα να λέει όσα εγώ θα την έβριζα. Θα προσπαθούσα να τη πείσω να πάει στην αστυνομία. Δεν είμαι καμιά αμόρφωτη γυναικούλα. Ξέρω ότι δεν με αγαπάει. Είναι ένας νάρκισσος. Με θέλει υποταγμένη για να νιώθει σημαντικός.
Εγώ τον αγαπάω σαν τρελή. Κλαίω απο απελπισία. Και μόνο στη σκέψη ότι θα χωρίσουμε με πιάνει δύσπνοια. Υποφέρω. Η υγεία μου είναι κλονισμένη. Αλλά προτιμώ να είμαι μαζί του και ας μη με αγαπάει παρά να μην τον ξαναδώ. Είμαι βαθύτατα και αμετάκλητα ερωτευμένη μαζί του. Τον έχω σαν Θεό μου. Ακόμα κι όταν με βρίζει ή με τραβολογάει εγώ τον δικαιολογώ. Είμαι χαμένη από χέρι. Ξέρω ότι δεν θα έχουμε καλό φινάλε.

«Η βία είναι κλιμακούμενη» είχα διαβάσει κάποτε. Αυτό σημαίνει πως θα ξεφύγει κάποια στιγμή και θα με βλάψει. Κάποιες φορές τον μισώ που δεν καταλαβαίνει πόσο τον αγαπάω, πόσο κακό μου κάνει. Αλλά όλα σβήνουν στο χάδι του στο σώμα του όταν μου κάνει έρωτα.
Είμαι η Σκάιλαρ, μια αλυσοδεμένη ψυχή.

«Σε ξαναρωτάω! Είσαι μάγισσα;» είπε με θυμό καθώς βημάτιζε πάνω κάτω σαν αγρίμι.
Τό βλέμμα μου έπεσε πάνω στο τατουάζ στο αριστερό του μπράτσο. Ο αριθμός 107 με καλλιγραφικό τρόπο γραμμένος. Ήξερα τι σήμαινε αυτός ο αριθμός. Ήταν οι γυναίκες του. Εγώ ήμουν ο αριθμός 108. Υποθέτω πως μόλις τελειώσει μαζί μου θα μετατρέψει το τατουάζ, το επτά θα γινει οκτώ.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì      

 

ΥΓ: Μπορείτε να βρείτε τις ιστορίες μου στο MariaFanouraki στο wattpad.

ΥΓ2: Η kαινούργια μου εμμονή Louis Graziatto (το μανάρι με το σαξόφωνο)

 
Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ (ΚΕΦ. 2 ΕΓΩ ΚΙ ΑΥΤΟΣ)..”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s