ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ (CHAINED SOUL)

ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ..

Η ανάμνηση από τη τελευταία φορά που αυτοτραυματίστηκα ήταν έντονη. Για να είμαι ειλικρινής θυμάμαι καθεμιά από τις δεκαοκτώ φορές που αποφάσισα να κάνω κακό στον εαυτό μου. Ο σωματικός πόνος ήταν ένας αντιπερισπασμός για να ξεγελάσω το ταλαιπωρημένο μου μυαλό και τη τσακισμένη μου ψυχή. Αλυσοδεμένη ήμουν. Έρμαιο στα χέρια του. Είναι απάνθρωπο να αγαπάει μόνο ο ένας το ξέρω. Το ζω καθημερινά. Κανείς δε μπορεί να καταλάβει το μέγεθος του πόνου που βιώνει ένα άτομο για να φτάσει στο σημείο να αυτοτραυματιστεί. Ούτε οι γονείς μου, ούτε καν ο Gus.

Το βλέπω στα μάτια του αυτή τη στιγμή. Είναι μπερδεμένος οργισμένος. Με ρωτάει αν κόβομαι. Η γλώσσα μου αρνείται πεισματικά να συνεργαστεί. Έτσι το μόνο που κάνω είναι να τον κοιτάω σαν χαμένη. Τα δάκρυα μου ανεβαίνουν στα μάτια μου και με καίνε. Εξετάζει τα χέρια μου, ανεβάζει κι άλλο τα μανίκια, περνάει τα δάχτυλα του πάνω από τις χαρακιές. Μου ζητάει να γδυθώ.

“Είσαι τρελός” ψελλίζω κοιτάζοντας το κενό.
“Με έχεις φρικάρει! Θέλω να δω αν έχεις κοπεί κι αλλού”

“Δεν πρόκειται να γδυθώ μπροστά σου” πεισμώνω. Σταυρώνω τα χέρια μπροστά στο στήθος μου.

“Σοβαρά τώρα; Δεν έκανες αυτό που είδα μόλις ” βάζει τα γέλια.

“Σκάιλαρ κάνεις σαν πεντάχρονο. ‘Ένα χαριτωμένο πεντάχρονο” μου χαϊδεύει το μάγουλο και με κοιτάζει με ένα ανεξήγητο βλέμμα. Αν δεν ήταν ο κολλητός μου από το σχολείο θα νόμιζα ότι με γούσταρε. Κούνησα το κεφάλι θυμωμένη που τόλμησα να σκεφτώ κάτι τέτοιο για έναν άλλον άντρα.

Ο Φέλιξ είναι η ζωή μου κι ας καταστρέφει τη δική μου.

Μου άγγιξε απαλά τον αγκώνα. “Σε παρακαλώ θα μου πεις τι συμβαίνει; Γιατί θα τρελαθώ. Από τη μια η ανορεξία από την άλλη ο αυτοτραυματισμός. Για να μην αναφέρω τον κόπανο που σε έβριζε στο τηλέφωνο. Λοιπόν, ακούω”

Έγλυψα τα χείλη μου που είχαν στεγνώσει, να πάρω θάρρος και αποφάσισα να του τα πω όλα. Σχεδόν.

“Δεν είναι τίποτα, σκόνταψα και έπεσα πάνω σε μια τριανταφυλλιά» ούτε κι εγώ δε πίστευα τις βλακείες που αράδιαζα. «Είμαι αδύναμη εξαιτίας της δουλειάς. Δεν συμβαίνει τίποτα, όλα είναι μια χαρά και ο Φέλιξ είναι καλός μαζί μου απλά είχε γίνει μια παρεξήγηση και θύμωσε και…”

Το απότομο κουδούνισμα του τηλεφώνου μας έκαναν και τους δυο να τιναχτούμε, βάζοντας φρένο στα ασύστολα ψέμματα μου. Καμιά φορά τρομάζω κι εγώ με το πόσο τον υπερασπίζομαι. Αν κάποτε μου κάρφωνε ένα μαχαίρι στα σπλάχνα εγώ θα πήγαινα στο νοσοκομείο και θα έλεγα ότι έπεσα πάνω στο μαχαίρι καθώς καθάριζα ένα μήλο. Στην οθόνη εμφανίστηκε το όνομα του Φέλιξ. Μόλις ο Gus το είδε αγρίεψε.

“Δεν το πιστεύω…” μουρμούρησε.

Aγνόησα το σχόλιο του και με τη καρδιά μου να χτυπάει σαν τρελή στο στήθος μου από φόβο για το τι θα ακούσω και από ευτυχία που επιτέλους θα μιλούσα μαζί του, απάντησα με τη φωνή μου να δηλώνει το πόσο “γατούλα” με είχε κάνει ο τύραννος μου.

“Μωρό μου;” είπα με αγωνία.

“Οκ! Απάντησες επιτέλους;” η κακία και η ειρωνεία του μου ράγισαν τη καρδιά.

“Μωρό μου δεν ήμουν καλά. Νομίζω λιποθύμησα και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στο σπίτι με μετέφεραν στο δωμάτιο μου”

“Άρχισες πάλι τα παραμύθια σου;”

“Δεν είναι παραμύθια. Σε παρακαλώ. Μπορώ να πω στη κυρία Σνελ να σου τηλεφωνήσει και να επιβεβαιώσει τα γεγονότα”

“Ποια είναι πάλι αυτή; Καμιά κολλητή σου που σου κάνει πλάτες για να πηγαίνεις με όποιον έχει φράγκα;”

Ο Gus έκανε μια απότομη κίνηση να πιάσει το τηλέφωνο μου αλλά τον πρόλαβα και το έκρυψα πίσω από τη πλάτη μου, εκλιπαρώντας τον με τα μάτια, σχηματίζοντας με τα χείλη αθόρυβα τη λέξη “μη”.

Η πόρτα χτύπησε ξαφνιάζοντας μας και τους δυο. Ο Gus με κοίταξε με άγριο βλέμμα που δήλωνε ¨δεν τελειώσαμε” και σηκώθηκε να ανοίξει. Βρήκα την ευκαιρία και πετάχτηκα πάνω τρέχοντας προς το μπάνιο. Δεν ήθελα με τίποτα o Φέλιξ να ακούσει πάλι τη φωνή του Gus. Έπρεπε πάση θυσία να τον καθησυχάσω. Σε λίγες μέρες είχα το ρεπό μου και ήθελα να το περάσω μαζί του.

Μωρό μου χτύπησε η πόρτα και ήταν η κυρία Σνελ” είπα χαμηλόφωνα μόλις βρήκα καταφύγιο στο κρύο μπάνιο. Την άκουγα να μιλάει με τον Gus.

Σίγουρα μου λες αλήθεια; Θα σε σκοτώσω αν λες ψέμματα”

“Όχι μωρό μου, το ξέρεις ότι σε αγαπάω. Είσαι ο άντρας μου, δεν υπάρχω χωρίς εσένα”

“Λες αλήθεια;”

“Ναι άγγελε μου. Σε λατρεύω”

“Μου λείπει το κορμί σου”

Τουλάχιστον ήταν ειλικρινής. Τον ενδιέφερα όπως τον ενδιέφερε ένα κομμάτι κρέας. Ένα καλής ποιότητας νοστιμότατο φιλέτο. Εγώ του έλεγα “σ αγαπώ” και έλιωνα, εκείνος απλά είχε όρεξη για πήδημα.

“Πότε θα έρθεις;”

¨Τη Κυριακή καρδούλα μου έχω ρεπό. Θα περάσουμε όλη τη μέρα μαζί και το βράδυ μπορούμε να κοιμηθούμε μαζί. Το ρεπό τελειώνει την Δευτέρα στις δώδεκα το μεσημέρι”

“Άντε επιτέλους, έχω στερέψει”

Με έκανε να νιώθω φτηνή. Ότι ήμουν μια πόρνη που την έκλεινε να έρθει delivery στο σπίτι του. Φυσικά οι πόρνες πληρώνονταν. Εγώ δεν ήθελα χρήματα, αγάπη ήθελα. Ούτε αυτή δεν μπορούσε να δώσει. Αντίθετα τον πλήρωνα μάλιστα αρκετά συχνά, του “δάνειζα” χρήματα χωρίς φυσικά να θέλω να τα πάρω πίσω. Δυστυχώς για εκείνον, ήμουν πολύ έξυπνη και έβλεπα αν με αγαπούσε ή όχι.

Τον καθησύχασα και έκλεισα το τηλέφωνο με ανακούφιση. Ήμασταν ακόμα μαζί. Ήθελα να είμαστε μαζί κι ας μου φερόταν άθλια. Χάιδεψα τις χαρακιές στο χέρι μου και σκέφτηκα καλύτερα πληγές στο χέρι και μαζί με τον Φέλιξ παρά πληγές στη ψυχή μου και χώρια από εκείνον.

Βγήκα από το μπάνιο και ο Gus με τη κυρία Σνελ με περίμεναν. Είχε έρθει να με δει, και να με ενημερώσει ότι είχαν επιστρέψει τα αφεντικά μου.

Μετά από τη συνάντηση μου μαζί τους, μου έδειξαν μεγάλη κατανόηση μου έδωσαν μάλιστα ρεπό όλο το Σαββατοκύριακο, με ξεμονάχιασε ο Gus.

Δε θα γλυτώσεις εύκολα από μένα”

“Gus!!” είπα μέσα από τα δόντια μου. “Πρέπει να επιστρέψω στα καθήκοντα μου”

Έκανε πίσω, έγλειψε τα σαρκώδη αρχαγγελικά χείλη και είπε “Σύμφωνοι. Θα περιμένω όμως το βραδυ όταν τελειώσεις να τα πούμε”

Δεν ξέρω, μπορεί να αργήσω να τελειώσω” προέβαλλα ότι δικαιολογία μπορούσα, ξεχνώντας ότι το άτομο με ήξερε τόσο καλά που δεν θα μπορούσα να του ξεφύγω

Σκάι;” είπε με επιδοκιμασία.

Αμάν με έχεις τρελάνει, το ξέρεις;”

Εγώ; Εσένα; Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει”

Όποτε αγχωνόμουν έτριβα σαν τρελή τα αυτιά μου. Μικρή μάλιστα είχα πάθει μερικές ωραίες ωτίτιδες, που δεν μου έβαλαν μυαλό. Φυσικά το γνώριζε και αυτό. Ένα από τα αρνητικά του να γνωρίζεις κάποιον τόσο καλά, είναι το ότι δεν μπορείς να του κρυφτείς, ακόμα κι αν το θέλεις, αν το έχεις ανάγκη. Ένιωθα πως αν του έλεγα όσα περνούσα με το Φέλιξ θα προσπαθούσε να με απομακρύνει από εκείνος, ίσως ανακάτευε και τους γονείς μου και αυτό δεν το ήθελα με τίποτα.

Μου απομάκρυνε απαλά το χέρι από το ταλαιπωρημένο αυτί μου και το κράτησε στο δικό του. Μα τι κάνει;, αναρωτήθηκα. Προσπάθησα να το τραβήξω χωρίς αποτέλεσμα. Το είχε γραπώσει για τα καλά κάνοντας με να νιώθω άβολα αλλά υπέροχα άβολα. Έμοιαζε κάτι φυσικό. Εγώ και αυτός. Πάντα η καλύτερα ομάδα. Προσπάθησα να θυμηθώ γιατί είχαμε χαθεί τα τελευταία χρόνια. Α, ναι, είχε κοπέλα. Τη θυμόμουν αμυδρά. Τη ζήλευα γιατί μου είχε κλέψει τον κολλητό μου. Μετά είχε φύγει στο εξωτερικό για χρόνια. Στο Παρίσι. Πόσο ήθελα να ταξιδέψω στο Παρίσι κάποια μέρα.

Μικρή που ταξιδεύεις;” είπε βγάζοντας με από το ονειροπόλημα

“Στο Παρίσι” είπα αυθόρμητα.

Γέλασε απαλά. Τι γλυκό γέλιο. Χαμογέλασα ασυναίσθητα. Τι ωραίο συναίσθημα να σε περιτριγυρίζουν ήρεμοι, ζεστοί, αγνοί άνθρωποι. Είχα συνηθίσει τόσο πολύ στις φωνές του Φέλιξ που μου φαινόταν εξωπραγματικό ένα γλυκό χαμόγελο.

Με κοίταξε συνοφρυωμένος, σίγουρος ότι τρελάθηκα.

“Μπορείς να μου πεις τι σκέφτεσαι, γιατί δυσκολεύομαι λιγάκι να σε διαβάσω”

“Θυμήθηκα τις βλακείες που κάναμε στο σχολείο” βιάστηκα να τα μπαλώσω.

“Και το Παρίσι που κολλάει;” είπε γεμάτος απορία.

“Δε ξέρω” γέλασα νευρικά.

Συμφώνησα να βρεθούμε στη κουζίνα μόλις τελείωνα τη δουλειά. Ήξερα ότι αργά ή γρήγορα έπρεπε να τον αντιμετωπίσω.

Προσπαθούσα όλο το απόγευμα, ενώ δούλευα, να σκεφτώ άκρως πειστικές δικαιολογίες για να τις πω στον Gus αλλά μάταια.

Ήταν περασμένες εννιά όταν μου έκανε αναπάντητη κλήση. Mόλις είχα βάλει για ύπνο τον μικρό Λούις και αποφάσισα να κάνω ένα μπάνιο πριν κατέβω. Πριν μπω στο ντους μου έστειλε μήνυμα ρωτώντας με αν θα πήγαινα. Του απάντησα να ανέβει στο δωμάτιο μου. Δεν ήθελα να νομίζει ότι τον απέφευγα.

Άφησα το καυτό νερό να τρέξει πάνω μου, να μαλακώσει τα τεντωμένα μου νεύρα και τους σφιγμένους μυς μου. Έβαλα αφρόλουτρο στο σφουγγάρι μου και έκανα μασάζ σε όλο μου το σώμα. Σκέφτηκα το Παρίσι και μετά η φιγούρα του Gus μου διατάραξε την ηρεμία μου. Τι ήταν πάλι αυτό; Δεν είχα μάτια για άλλον άντρα μόνο για τον Φέλιξ. Γιατί σκέφτηκα τον παλιό μου συμμαθητή ενώ ήμουν γυμνή στο ντους καλυμμένη με σαπουνάδες; ‘Έδιωξα τις ανάρμοστες σκέψεις και σκέφτηκα το ρεπό μου. Ανυπομονούσα να περάσω το Σαββατοκύριακο με τον Φέλιξ.

Σκέφτηκα τα χέρια του Φέλιξ και αναστέναξα. Μου είχε λείψει. Ένιωσα την ανάγκη να του τηλεφωνήσω, αλλά θυμήθηκα ότι είχε νυχτερινή βάρδια απόψε και ήξερα ότι θύμωνε να τον ενοχλώ όταν δούλευε βράδυ. Γιατί να είναι τόσο δύσκολος άνθρωπος;

Σκέφτηκα ξανά τον Gus και αναστέναξα. Γιατί ο Φέλιξ να μην ήταν ζεστός και ευγενικός όπως εκείνος; Καθώς τελείωνα το ντους κρύωσα λίγο το νερό και ξέπλυνα όλο μου το σώμα. Άκουσα τη πόρτα του δωματίου μου να ανοίγει και τον Gus να φωνάζει το όνομα μου. Του ζήτησα να με περιμένει και ολοκλήρωσα το ντους μου.

Βγήκα με το μπουρνούζι, νιώθοντας άβολα που ήμουν γυμνή από μέσα αλλά δεν υπήρχε άλλος τρόπος. Τα ρούχα μου ήταν στη ντουλάπα μου και η ντουλάπα μου ήταν στο δωμάτιο μου. Το ίδιο και ο Gus.

Είχε καθίσει στην άκρη του κρεβατιού μου και στο κομοδίνο βρισκόταν ένας δίσκος με διάφορα που ήξερε ότι μου άρεσαν. Μια σοκολάτα, ένα μεγάλο κομμάτι μηλόπιτα, ζεστό γάλα με κακάο και ένα μπολ με κομμένα φρούτα. Υπήρχε και δεύτερη κούπα με σκέτο γάλα, για εκείνον και μερικές φρυγανιές.

Κάθισα στο κρεβάτι και του χαμογέλασα.

“Πρέπει να σταματήσεις να επιμένεις τόσο πολύ” είπα με νάζι.

“Ποτέ”

Με παρότρυνε να φάω, διαμαρτυρήθηκα ότι με πιέζει και δε θέλω να παχύνω. Όπως στο σχολείο.

Φάγαμε τα καλούδια του δίσκου και με λευκά μουστάκια από το γάλα στο άνω χείλος περάσαμε στα πιο δύσκολα.

“Με βοηθάει το να κόβομαι” του είπα δειλά. Ήξερα πόσο παράλογο ακουγόταν.

“Εξήγησε μου”

“Με ανακουφίζει. Το να προκαλώ πόνο στο σώμα με κάνει ξεχνάω τον ψυχικό πόνο. Δεν είναι τόσο φοβερό, απλά πονάω για μερικά λεπτά και μετά είμαι καλά. Ηρεμώ. Νιώθω να αδειάζει το ψυχικό φορτίο”

“Γιατί νιώθεις τόσο χάλια ψυχολογικά που πρέπει να τραυματίσεις το σώμα σου για να ξεχαστείς;”

Δάγκωσα τα χείλη μου. Δεν ήθελα να πω γιατί δεν θα με καταλάβαινε. Σαν να διάβασε τη σκέψη μου, χαίδεψε το μάγουλο μου και μετά έπιασε μια τούφα από τους ώμους μου και τη στερέωσε πίσω από το αυτί μου.

“Μπορείς να μου πεις ότι θέλεις. Δε θα σε αποδοκιμάσω, δεν θα σε κρίνω. Θέλω μόνο να σε βοηθήσω”

“Αυτός με κάνει να πονάω. Αυτός φταίει για όλα!” Η καταπιεσμένη μου οργή βρήκε μια χαραμάδα για να ξεχυθεί.

“Τι σου κάνει Σκάιλαρ; Σε χτυπάει; Πες μου!!!!”

“Μου συμπεριφέρεται άθλια” παραδέχτηκα. “Αλλά τον αγαπώ. Είμαι τρελή για αυτόν. Τον λατρεύω, θέλω να είμαι μαζί του όλη μου τη ζωή. Θέλω να κάνω παιδιά μαζί του” μιλούσα γρήγορα σαν να τελείωνε ο χρόνος μου, σαν να φοβόμουν ότι θα μου αφαιρούσαν το δικαίωμα να μιλήσω, να εξομολογηθώ πόσο άρρωστη ήμουν μαζί του. Ποσό αμετάκλητα δοσμένη ήμουν σε αυτόν τον άντρα που το μόνο που έκανε ήταν να με πληγώνει.

“Τον αγαπάω τόσο πολύ, είναι η ζωή μου. Όπως και να μου φέρεται εγώ τον λατρεύω είναι ο ένας και ….”

Ο Gus σηκώθηκε απότομα και χωρίς να πει λέξη έφυγε.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ….

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì                                

Advertisements

6 σκέψεις σχετικά με το “ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ..”

    1. Σε ευχαριστώωωω πολυυυ για τα καλά σου λόγιαα ❤ ❤ ❤ Με εμψυχώνεις και με κάνεις να θέλω να βελτιωθώ ακόμα περισσότερο… Ελπίζω να εξελιχθεί η ιστορία οπώς την έχω πλάσει στο μυαλό μου και ελπίζω να σου αρέσει.. ❤ ❤ Τα φιλιά μου ❤ ❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

  1. Καλημέρα Μαρία μου! 😀
    Είναι γεγονός πως έχω χάσει την αρχή της ιστορίας και πάντα λέω να βρω χρόνο να κάτσω να την πιάσω από την αρχή… αλλά δεν ήρθα να δικαιολογηθώ, απλά να σου προτείνω, στο ενδιάμεσο της συγγραφής, να γράφεις και πώς είσαι εσύ ή ότι άλλο σου κάνει κέφι… έτσι για να μη χανόμαστε ή να μεταφέρεις το παραπάνω κείμενο σε δική του στήλη! 😛

    ΑΦιλάκιαααααααααααααααααα χαμογελαστά! 🙂

    Μου αρέσει!

    1. Το σκεφτόμουν μέρες ότι δε γίνεται να ασχολούμαι μόνο με την αλυσοδεμένη ψυχή αλλά με είχε απορροφήσει σε τέτοιο βαθμό που παραμέλησα οτιδήποτε άλλο. Το κείμενο που δημοσιευσα σήμερα το είχα στο περίμενε γιατί ήθελα να ασχολούμαι με την ιστορία μου μόνο αλλά ευτυχώς το θυμήθηκα…. ❤ ❤ ❤ ❤ ❤ Φιλιά πολλά ❤ ❤ ❤

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s