ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Χρονικογράφος…

DSC06080

Σήμερα διάβασα κάπου τυχαία, ότι η 2η Μαΐου είναι η Διεθνής Ημέρα Weblogger. Δεν γνωρίζω αν αυτός ο όρος αφορά μόνο του δημοσιογράφους ή και όλους όσοι έχουν blog. Εμένα πάντως πολύ μου άρεσε και είπα να πω ένα «χρόνια πολλά» βρε αδερφέ, σε όλες και όλους τους bloggers, επαγγελματίες και μη που προσπαθούν, που αγωνιούν και δεν το βάζουν κάτω παρόλο που πολλές φορές απλά θέλουν- θέλω- να τα παρατήσουν και να κρυφτούν πίσω στην ασφαλή φωλίτσα τους, όπου κανένας δεν θα μπορεί να τους πειράξει. Εκεί όπου δεν θα υπάρχουν ούτε άθλια στατιστικά, ούτε likes, ούτε άλλα bloggs  να μπαίνεις να χαζεύεις και να αχμζηλευειςγκουχου χκουχου.

 

Σας έχει τύχει ποτέ να δείτε κάτι και να πείτε «οχι ρε γαμώτο, αυτό ήθελα να το έχω δημιουργήσει/γράψει εγώ»;;;;;;;;;;;

Και έχετε νιώσει ποτέ τόσο αδύναμοι, που να θέλετε να σταματήσετε να γράφετε;;;;;;;;;;;;

Ένοχη σε όλα. Been there done that!! Είναι πολλές φορές που νιώθω εκείνο το μίζερο καχεκτικό τερατίνι της ανασφάλειας να μου λέει «Α πα πα νομίζεις ότι γράφεις καλά;»

Συνήθως του λέω να το βουλώσει, και το κάνει χε χε. Σιγά καλέ που δε γράφω εγώ καλά. Λοιπόν δεν γίνεται δουλίτσα έτσι, το να σε λυπάσαι είναι ΟΤΙ ΧΕΡΟΤΕΡΟ μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου (αμέσως μετά από το να καθίσεις να δεις game of thrones, γιατί πολύ VALAR MORGHOULIS ρε γαμώτο εκεί μέσα. ‘Εχω ρίξει κλάμα, έχω ρίξει κατάρες στον G Martin, αλήθεια ποιο είναι το πρόβλημα του; Όλοι μα όλοι ρε Τζόρτζ;)

Έχω μάθει στη ζωή μου η αυτολύπηση σε κατατρώει, σου καταστρέφει την εσωτερική σου ομορφιά. Τη ψυχή σου.

Η κυρία Αργυρώ μου είχε πει κάποτε ότι ήμουν το πιο ενοχικό πλάσμα που είχε γνωρίσει ποτέ. Από τότε έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια. Έχω αφήσει πίσω αυτό το πλάσμα, το άφησα να πνιγεί στις ενοχές και στην αυτολύπηση. Εγώ η καινούργια Μαρία δε λυπάμαι για τίποτα πια. Πέρασα δια πυρός και κολάσεως έβδομο πάτωμα και φωτιάς γωνία.

«Να ψωνιστείς,  μπας και πάρεις λίγο τα πάνω σου» μου είχε πει η Αργυρώ, που με είχε βρει ερείπιο. Χριστέ μου μοιάζει να έχουν περάσει αιώνες από τότε. Πως τα κατάφερα, πως τα έκοψα κι έραψα στα μέτρα μου μόνο εγώ το ξέρω. Αλλά δεν ψωνίστηκα, απλά αγάπησα τον εαυτό μου, έναν τον έχω βρε παιδιά να μην τον προσέχω και λιγάκι;

«Τη Μαρία σου και τα μάτια σου» μου ψιθυρίζω όταν είμαι μόνη μου και δεν ακούει κανείς. Δεν ξέρω αν μπορώ να περιγράψω ακριβώς πόσο ανασφαλής και ενοχική ήμουν. Αλλά ήμουν. Και δεν διεκδικούσα τίποτα για μένα. Φοβόμουν να πω ότι μου αρέσει να γράφω, λες και θα με έβαζαν φυλακή.

Τώρα λοιπόν γράφω σε ένα blog, το δικό μου,  που με κάνει να νιώθω ότι βρίσκομαι ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρο μου. Το μεγαλύτερο όνειρο της ζωής μου, να εκδόσω σε έντυπη μορφή τις ιστορίες μου. Να βγάλω βιβλίο ντε. Πέρυσι τέτοιο καιρό δεν είχα καν φανταστεί ότι θα έχω το δικό μου blog. Του χρόνου μπορεί να έχω εκδώσει το πρώτο μου βιβλίο ποτέ δε ξέρεις. Αυτό το όνειρο με τρέφει, μου δίνει οξυγόνο. Με κάνει να αντέχω οποιαδήποτε κόλαση. Έχεις προσέξει ποτέ πως λάμπει το πρόσωπο κάποιου που μιλάει για κάτι που αγαπάει; Έτσι είμαι και εγώ. Νιώθω να κυλάει το αίμα στις φλέβες μου όταν γράφω.

Είμαι η μόνη που νιώθω έξαψη όταν γράφω; Που κλαίω; Μάλλον χε χε. Είπαμε είμαι υπερευαίσθητη. Είμαι ευτυχισμένη όμως που μου δόθηκε η ευκαιρία μέσα από το διαδίκτυο να γράφω τις ιστορίες μου και τα κείμενα μου, γιατί είχα απογοητευτεί λιγάκι όταν είχα τελειώσει τη «Μάγισσα Βεατρίκη» και ψαχνόμουν να την εκδόσω. Αυτά που είχα πληροφορηθεί με είχαν κάνει να βάλω την ιστορία μου στο συρτάρι (κυριολεκτικά αφού την είχα γράψει με στυλό σε τετράδια, μιλάμε για τη προ υπολογιστή εποχή κάπου το 2012). Τα χρόνια που πέρασαν δεν ήταν ευνοϊκά για να το κυνηγήσω (μετάφραση δεν είχα λεφτά να πάω σε συμβολαιογράφο να κατοχυρώσω πνευματικά δικαιώματα, να βγάλω φωτοτυπίες και να στείλω σε εκδοτικούς οίκους το έργο μου). Ώσπου το 2017 ήρθε το blog μου. Είναι το καμάρι μου. Προσπάθησα πολύ και προσπαθώ μέρα νύχτα, το σημαντικό είναι ότι βελτιώνομαι καθημερινά (βάζω τόνους το βασικό). Και με αισιοδοξία περιμένω τις ευκαιρίες που αξίζω για να δω επιτέλους τυπωμένη τη μάγισσα Βεατρίκη, την Έλινορ, τη Σκαίλαρ.

 

ΥΓ Ποτέ μου δεν κατάλαβα τι εστί αυτοέκδοση. Αν μπορεί κάποιος να με διαφωτίσει πολύ θα το ήθελα

Σας φιλώ

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì    

 

 

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “Χρονικογράφος…”

  1. Να συνεχίσεις να γράφεις και να κυνηγάς το ονειρό σου. Ήδη γράφεις όμορφα. Όσο περισσότερο γράφεις όμως τόσο πιο έμπειρη γίνεσαι και κάποια στιγμή θα διαβάζουν άλλοι τις ιστορίες σου και θα ζηλεύουν που δε γράφουν το ίδιο. Απλά μη το παρατάς. Keep on.

    ΥΓ. Συμφωνω με το game of thrones 🙂

    Μου αρέσει!

    1. Σε ευχαριστώ τόσο πολύ για τα όμορφα σου λόγια!!! Μου δίνουν απίστευτη δυναμη για τη συνέχεια… Συμφωνώ πως όσο πιο πολύ γράφει κανείς τόσο πιο πολύ βελτιώνεται οπότε δε σκοπέυω να τα παρατησω γιατί το γράψιμο μου δίνει πνοη…
      ΥΓ είσαι φαν του game of thrones?? Πόσο χαίρομαι… ❤ ❤ ❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Χρόνια μας ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΆ και όσο αντέξουμε, γιατί όταν κάτι αρχίσει και γίνεται πιεστικό καλύτερα να το κόψεις ή να το ελαττώσεις! 😛
    Χαίρομαι που κάνεις ένα διάλειμμα στη συγγραφή του βιβλίου σου και γράφεις τις σκέψεις σου! 😉
    ΑΦιλάκια άπειρα Μαρία μου και μη το βάλεις ποτέ κάτω! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Χρόνια μας πολλά και να αγαπάμε αυτό που κάνουμε… Συνήθως με «πιέζει» η κάθε καινούργια ιστορία όταν την ξεκινάω, Αλλά σε καμία περίπτωση δεν νιώθω πίεση.. Το γράψιμο είναι η ζωή μου.
      Είπα να δουλέψω λίγο καλύτερα τους χαρακτήρες και να μη βιάζομαι όταν θα γράφω τα κεφάλαια οπότε ανάμεσα στα κεφάλαια της Σκάιλαρ θα γράφω κι άλλα κείμενα. Σε φιλώ και σε ευχαριστώ… ❤ ❤ ❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s