ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

U CANT TOUCH THIS (ΜΕ ΈΝΑ ΑΡΛΕΚΙΝ ΞΕΧΝΙΕΣΑΙ)

Ladys and sisters
Χθες το βράδυ ήταν η συντέλεια του κόσμου. Αστραπές, βροντές, χαλάζι, δυνατός αέρας και διακοπή ρεύματος που κράτησε πολλές ώρες. Μου αρέσει ο χειμώνας αλλά σε λογικά πλαίσια, αγαπώ τη βροχούλα που ξεδιψά το έδαφος. Μ αρέσει η αγνότητα του χιονιού αλλά αέρας και αστραπόβροντα ρε φίλε δε τη παλεύω.

Άναψα όσα κεριά είχα (και προσευχήθηκα στον Άγιο Νικόλαο). Αλλά το ρεύμα δεν έλεγε να έρθει και πήγα για ύπνο μες στα σκοτάδια. Το κινητό έκλεισε από μπαταρία και βολεύτηκα με το παλιό Lumia. Τι βολεύτηκα δηλαδή, το ραδιόφωνο έβαλα αλλά δεν έπιανε τίποτα μόνο κάτι κρατικό και μιλούσε κάποιος που δεν ήξερα αν ήταν άντρας ή γυναίκα. Δεν αντέχω τα σκοτάδια αλλά ευτυχώς κοιμήθηκα.

Και σήμερα το πρωί που ξύπνησα ήταν όλα καλυμμένα με χιόνι. Φόρεσα το ροζ μπουφάν που ψώνισα προχθές από το Bershka και βγήκα να παίξω στο χιόνι. Τέλεια ευκαιρία να φορέσω και τους σκούφους και τα κασκόλ που έχω πλέξει. Όταν είσαι αποκλεισμένος λόγο κακοκαιρίας έχει και θετικά και αρνητικά. Αρνητικό είναι ότι βαριέσαι μέσα συνεχώς ή ότι κρυώνεις ακόμα κι αν φοράς ρόμπα και πυτζάμα μέσα από τη κάλτσα ή ότι μπορεί να έχει διακοπή ρεύματος .

20190116_13455720190116_122919snapchat-446990727

Τα θετικά είναι ότι βρίσκεις χρόνο να τα κάνεις όλα! Όλα όσα αναβάλεις για μέρες λόγω υποχρεώσεων. Έτσι κέντησα αρκετά (έχω μάθημα κεντήματος κάθε Πέμπτη), είδα χαζά ριάλιτι στο YouTube και στη TV. Είναι απελευθερωτικό να παραδέχεσαι ότι βλέπεις ριάλιτι. Γιατί είναι η τέλεια ευκαιρία να γελάσεις ακόμα και να νιώσεις καλύτερα (δες τη τρέσα της αλληνης πως είναι έτσι) και φυσικά διάβασα επιτέλους Αρλεκιν!!!!!! Μη γελάτε!!!

Ήταν το σωτήριο έτος 1995 (κάποιοι δεν είχατε γεννηθεί, θα σέβεστε) όταν πήγαινα στο πρώτο έτος κομμωτικής (ναι αυτό είναι το επάγγελμα μου, το οποίο ΣΙΧΕΝΟΜΑΙ) και επειδή ήμουν βλαχάκι και έφευγα πρώτη φορά από το σπίτι και από το χωριό οι γονείς μου δεν ήθελαν να αφήσουν κορίτσι πράμα μόνο του στη πόλη, έτσι με φιλοξενούσαν οι θείοι μου Αγγέλα και Γιώργος (αυτό που πάντα αναφέρω τη γυναίκα και μετά τον άνδρα το είχα από το σχολείο. Σας έχω πει για το δούλεμα που έφαγα από την ηλίθια τη φιλόλογο τη Κυριάκου).

Η θεία Αγγέλα λοιπόν είχε μια μεγάλη συλλογή από αρλεκιν και όταν έλειπε τα ξεφύλλιζα χωρίς να τα έχω διαβάσει ποτέ. Μια εικοσαετία και βάλε μετά απέκτησα επιτέλους το πρώτο μου γνήσιο Αρλεκιν. Θυμάστε το σλόγκαν; Με ένα άρλεκιν ξεχνιέσαι;»

Μου αρέσει ο εαυτός μου που ασχολείται με παλιομοδίτικα «γεροντοκοριστικα» πράγματα όπως το πλέξιμο το κέντημα τα αρλεκιν. Το θεωρώ πιο κούλ απο το να γυρνάω να αλητεύω στα μπαρ, η να βάφομαι σαν κλόουν. Επίσης λόγω κακοκαιρίας βρήκα χρόνο να γράψω αρκετά. Συνεχίζω τη συγγραφή των ιστοριών μου:

Ερευνήτρια Α,

Ρόουζ Μ,

Ροζαμουντ Ντ.

Η πιο αγαπημένη μου είναι η Ρόζαμουντ. Είναι μια γυναίκα που λύνει μυστήρια, με αυστηρό ντύσιμο βικτοριανό γοτθικό που χαλαρώνει με το κέντημα. Όπως κι εγώ δηλαδή.
Προχθές που πήγα να ψωνίσω στα Bershka, στο ταμείο είχε ένα φυλλάδιο now hiring. Ουσιαστικά μπαίνεις στο inditexcareers.com όπου φτιάχνεις ένα μικρό προφίλ για το που θέλεις να δουλέψεις, αν έχεις προϋπηρεσία κτλ και αν υπάρξει ανάλογη θέση ενημερώνεσαι
Εγώ έβαλα ότι θέλω να δουλέψω στο bershka σαν πωλήτρια. Βέβαια αυτό είναι αδύνατον γιατί δεν έχω προϋπηρεσία αλλά γούσταρα που το έκανα. Και ρε φίλε άσε με να σου μιλήσω το κόλλημα μου με τα bershka. Γιατί πλέον μόνο εκεί βρίσκω ρούχα στο νούμερο μου Extra Small. Νιώθω μια διαφορετική αύρα  από ότι σε άλλα μαγαζιά. Ανεξήγητο αυτό. Επίσης θαυμάζω τις πωλήτριες. Πόσο ψύχραιμες όταν δεκάδες τρελές σαν εμένα γύρω τους αρπάζουν ρούχα, όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε.

Είναι μέσα στα επαγγέλματα των ονείρων μου:

σε μαγαζί με νήματα πλεξίματος,

σε ζαχαροπλαστείο,

 

 και συγγραφέας

Είπα και εγώ να ακολουθήσω τη νεότερη τρέλα του Instagram με το 10yearchalenge αλλά δυστυχώς δεν έχω πολλές φωτογραφίες από εκείνα τα χρόνια. Ήταν τότε στο μεταίχμιο που ήμουν 35 κιλά περισσότερη και δεν τα έβρισκα με τον εαυτό μου Δεν με αποδεχόμουν και έψαχνα να βρω τη πραγματική Μαρία γιαυτό έπεσα στην παγίδα της ανορεξίας τόσο εύκολα.

Βρήκα μια φώτο του 2008  και την έδειξα στους γονείς μου και φυσικά προτίμησαν τη Μαρία του 2008 με τα κιλά της και την υγεία της. Τώρα είμαι λίγο φτενή (λεπτή)
Δεν με αναγνωρίζω σε παλιές φώτο σαν να μην είμαι εγώ. Όχι μόνο λόγο κιλών και γλώσσας σώματος που τότε έβγαζε μάτι η ανασφάλεια μου αλλά και για το βλέμμα. Δεν έχω το ίδιο βλέμμα με σήμερα και αυτό σημαίνει πολλά. Σημαίνει πως άλλαξα. Δεν βλέπω το κόσμο το ίδιο. Δεν φοβάμαι, δεν ντρέπομαι, δεν νιώθω πως είμαι κάτι λιγότερο από τους άλλους. Είμαι περήφανη για εμένα μόνο αυτό θα πω.

Και τέλος ένα τραγούδι που μου έχει κολλήσει τελευταία είναι μια διασκευή του u can’t touch this του mc hammer από την Aubrey Logan. Αυτά. Υπομονή με το κρύο, κρύο είναι θα περάσει. Σας φιλώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s