ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

2019 ΛΟΓΟΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ….

Αν με ρωτούσε κάποιος ποιοι είναι οι λόγοι που σε κάνουν χαρούμενη/ ευτυχισμένη/ ευγνώμων/ περήφανη κτλ θα απαντούσα «Έχω το Χαράλαμπο και τον Γιάννη, και αυτό είναι το βαρύτερο χρυσάφι του κόσμου»

Μια μέρα ο Χαράλαμπος ήθελε να φορέσει τα χαμηλά μποτάκια μου και του είπα πως δεν κάνει. γιατί θα χαλάσουν (τι θετε τώρα, αυτό σκέφτηκα) και μου απαντάει «θα σου πάρω άλλα όταν μεγαλώσω». Του τα έδωσα αμέσως.

Μια άλλη μέρα μου λέει ο Γιάννης πεντακάθαρα «Θεία.. Έλα» και πήγαινα χοροπηδήσουμε πάνω στο κρεβάτι μου και να τα γκρεμίσουμε όλα.

Πως να μη νιώθεις ευτυχία με αυτά τα πλάσματα; Πως να μη νιώθεις τυχερή που τα βλέπεις να μεγαλώνουν και τα καμαρώνεις;
Άλλος λόγος στη λίστα είναι το γεγονός πως τρώω ξανά και πήρα μετά από πολύ προσπάθεια κιλά. Εν το μεταξύ με βρίζουν όπου λέω ότι θέλω να πάρω βάρος ενώ εκείνοι θέλουν να χάσουν. Παιδιά όλα στο πρόγραμμα είναι. Όσο δύσκολο είναι να χάσεις τόσο δύσκολο είναι να πάρεις. Ο κάθε άνθρωπος έχει και ένα Γολγοθά να ανέβει. Χρειάστηκε πολύ ανάλυση και βοήθεια από γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων για να καταλάβω πως «Ή ταν Ή επί τας», ή παίρνω βάρος ή αντιμετωπίζω τις ΣΟΒΑΡΈΣ συνέπειες της ανορεξίας. Και να είναι καλά οι γιατροί μου που μου μίλησαν τρυφερά και πάντα με λίγο χιούμορ για να σκεφτώ χωρίς ΦΟΒΟ και να πάρω μια σημαντική και σωτήρια απόφαση. Τέρμα το άγχος ότι θα παχύνω, τέρμα η ανασφάλεια ότι μόνο αδύνατη θα είμαι όμορφη και σημαντική, τέρμα το ζύγισμα, τέρμα το μέτρημα θερμίδων, τέρμα οι ενοχές για την οποιαδήποτε τροφή που μου προκαλούσαν ψυχοσωματικά. Τέρμα όλα. Μηδενίζω το κοντέρ, τα διαγράφω όλα και αρχίζω από την αρχή σαν να μην είχα νοσήσει ούτε μια μέρα από ανορεξία. Πως να μην είμαι ευτυχισμένη που τρώω κανονικό φαγάκι ξανά; Χωρίς να φοβάμαι χωρίς να πονάω (ναι δεν έχετε ιδέα πόσο πονάει η ανορεξία σωματικά και ψυχικά), χωρίς να μετράω. Μου φαίνεται αδιανόητο να μπω στη διαδικασία να μετρήσω θερμίδες ξανά. Μου πήρε πάρα πάρα πάρα πολύ καιρό να ισορροπήσω και να φτάσω εδώ που είμαι. Είμαι 44 κιλά και συνεχίζω. Το θεωρώ προσωπικό μου άθλο που τρώω ξανά και τρώω τροφές που είχα αιώνες να φάω. Όπως ψωμί, μακαρόνια, γιαχνιά, μιαμ μιαμ. Κανείς δεν φαντάζεται πόσο μακρύ σκοτεινό και επίπονο ταξίδι έκανα. Και πραγματικά show some respect σε όλα τα κορίτσια που παλεύουν με διατροφικές διαταραχές διότι κυρίες και κύριοι είναι ΗΡΩΊΔΕΣ.
Άλλος λόγος που με γεμίζει υπερηφάνεια και ευτυχία είναι η απόφαση να είμαι μόνη μου για όσο διάστημα χρειαστεί για να γιατρέψω τις πληγές από την κακοποιητική σχέση που είχα. Κόμπλεξ φοβίες και μια αφύσικη απέχθεια προς τους υπόλοιπους νορμάλ άντρες. Ξέρεις πολλές δε μιλάνε. Τις καταλαβαίνω. Και εγώ όταν τα περνούσα και αρκετό καιρό μετά το χωρισμό, τα έκρυβα. Ούτε στην αδελφή μου δεν τα έλεγα. Τι να της έλεγα; Ότι το αρχίδι με έπιασε από τα χέρια και με έσπρωχνε να βγω όξω από το σπίτι του; Η αδελφή μου, μου έλεγε μέρα νύχτα «φύγε από το μαλάκα θα σε βρουν σε χαντάκι πεταμένη». Και εγώ καθόμουν. Και τα περνούσα όλα. Μέχρι που φάνηκα αληθινά τυχερή και έφυγε ξεβρόμισε. Πόνεσα, έκλαψα, χτυπήθηκα. Για καιρό. Αλλά μετά στέγνωσε το δάκρυ. Και έμεινα μουδιασμένη, κενή, μετέωρη για καιρό. Και μετά από πάρα πάρα πολύ καιρό αποφάσισα να κάνω σχέση ξανά με ένα πολύ καλό παιδί. Και όντως ήταν το καλύτερο
Άψογος. Κανένα παράπονο. Αλλά εγώ ήμουν νευρωτική. Ανέτοιμη να εμπιστευτώ άντρα ξανά κι ας είχε περάσει ένα εκατομμύριο χρόνια. Και ξέσπασα. Τον έβρισα και χωρίσαμε. Χωρίς να μου κάνει το παραμικρό. Μετά από λίγο του ζήτησα συγνώμη και αποφάσισα να απέχω από το σπορ. Δεν φταίνε όλοι οι άντρες για τα πέντε δέκα καθίκια που φέρονται άσχημα στις γυναίκες. Οπότε δεν έχω το δικαίωμα να είμαι με κάποιον και να του κάνω μαύρη τη ζωή χωρίς να φταίει επειδή κάπου κάποτε κάποιος φέρθηκε πούστικα. Είναι γενναία απόφαση και για αυτό με γουστάρω και με θαυμάζω που την πήρα. Όσο περνάει ο καιρός νιώθω πιο χαλαρή και όλα έχουν τακτοποιηθεί μέσα μου οπότε λογικά κάποια στιγμή θα είμαι με κάποιον χωρίς να νιώθω ότι θα μου τη κάνει επειδή κάπου κάποτε κάποιος μου φέρθηκε χειρότερα κι από πούστικα. Βλέπω πολλά άτομα που με το που χωρίζουν βρίσκουν άλλον/άλλη και λέω πως το κάνουν αυτό; Ή ακόμα πριν χωρίσουν βρίσκουν αντικαταστάτη και τα χαλάνε με το σύντροφο τους το μεσημέρι και τα φτιάχνουν με τον επόμενο το ίδιο βράδυ. Σαν τα μαιμουδάκια που δεν αφήνουν το πρώτο κλαδί πριν πιάσουν το επόμενο.
Επόμενος λόγος και λίγο αλλοπρόσαλλος: θεραπεύτηκε η υπερευαισθησία μου!!! Από μωρό παιδάκι τα έμπηγα εύκολα. Με το παραμικρό έκλαιγα, πληγωνόμουν κτλ. Δεν είναι καλό να νιώθεις τα πάντα στον υπέρτατο βαθμό (καψουρες, απογοήτευση, πληγές, απόρριψη, αγενή συμπεριφορά, αδικία κτλ). Σου βάζει τρικλοποδιά στη ζωή σου και δεν πας μπροστά. Δε σου είπα να είσαι αναίσθητη γομάρα αλλά όχι και να νιώθεις σκουπίδι, ότι δεν αξίζεις επειδή ένας αγενής στη τράπεζα σου έκλεψε τη θέση στην ουρά!!! Μια ζωή γεμάτη κλάματα και πληγές. Μέχρι το περιβόητο καλοκαίρι του 2018. Είχα φτάσει στο πάτο. Και στα κιλά και στις φοβίες στις κρίσεις πανικού στο τρόμο στο φόβο στην ανισορροπία του οργανισμού (το τελευταίο από λάθος χάπι του θυρεοειδή από τον μουροχαβλο τον ενδοκρινολόγο. Ευτυχώς άλλαξα γιατρό by the way..). Βέβαια το να γράφω φοβίες και τρόμο δεν μπορεί κανείς να φανταστεί πως ένιωθα. Όλα αυτά είχαν αποτέλεσμα στο να μπλοκάρω συναισθηματικά. Για πρώτη φορά ένιωθα άδεια (φτενή που λέμε έδω), σαν πούπουλο, άνευ εσωτερικών διεργασιών, χωρίς συναισθήματα. Μπλόκαρα και σταμάτησα να κλαίω (μου πήρε πάνω από ένα χρόνο για να καταφέρω να κλάψω ξανά. Και έκλαψα από συγκίνηση όταν μου πήραν δώρο μια ραπτομηχανη!!! Τυχαίο; Δε νομίζω)

Το να κλαις, να θυμώνεις, να φοβάσαι, όλα είναι φυσικά και απαραίτητα. Αλλά μέχρι ενός σημείου και σε ισορροπία το ένα με το άλλο. Όχι όπως εγώ που το είχα παρακάνει. Είναι ωραίο να μη κλαις όταν δεν υπάρχει λόγος. Είναι θεσπέσιο να έχεις το άγχος σου υπό έλεγχο, είναι ωραίο ρε γαμώτο να γελάς, να χαίρεσαι, και να κοιμάσαι τα βράδια σαν πουλάκι. Κατάφερα δηλαδή να μπορώ να διαχειριστώ τα συναισθήματα μου όπως πρέπει και να νιώθω περισσότερο ευτυχισμένη παρά δυστυχισμένη (πρέπει να δείτε τη ταινία τα μυαλά που κουβαλάς. Σου δείχνει με απλό τρόπο βασικούς άξονες της ψυχολογίας. Τα συναισθήματα αρνητικά και θετικά είναι ΟΛΑ απαραίτητα αλλά σε νορμάλ δόσεις για να μπορεί ένας άνθρωπος να λειτουργεί φυσιολογικά). Οπότε ακόμα ένα respect to me λέμε. Νομίζω επιτέλους ότι ωρίμασα. Και μου αρέσει.
Άλλοι λόγοι για να είμαι ευτυχισμένη και υπερήφανη για τον εαυτό μου είναι η συγγραφή, το πλέξιμο, το κέντημα, το ράψιμο και η ραπτομηχανή.
Α) Συγγραφή. Δεν νομίζω ότι πρέπει να αιτιολογήσω το συγκεκριμένο. Αν δεν είχα την ικανότητα να δημιουργώ νέους κόσμους θα ήταν τόσο μίζερη η ζωή μου. Δεν θα είχα τρόπο να μιλήσω για όσα με έχουν πονέσει. Τώρα τελείως μάγκας εγώ, δημιουργώ χαρακτήρες τους βάζω να περνάνε όσα πέρασα και με αυτό αυτό το τρόπο νιώθω ότι όλα τα άσχημα που έχω ζήσει φεύγουν από πάνω μου και δεν με βαραίνουν. Μέγα παράδειγμα η αλυσοδεμένη ψυχή που αν δεν την έγραφα δεν θα έβρισκα τρόπο να πω τι είχα περάσει με τον μαλάκα και θα καθόμουν να τα σκέφτομαι και να υποφέρω ακόμα. Ενώ τώρα νιώθω πως δεν τα έζησα εγώ, τα έζησε μια άλλη και εγώ απλά τα διηγήθηκα μέσα από τη Σκαιλαρ. Εξαιρετικός τρόπος να ξαλαφρώσεις. Γιατί όπως είχε πει και ο Ερνέστ Χέμινγουεϊ «γράψε για ότι σε πονάει μέχρι να μη σε πονάει πια». Been there done that Ερνέστο!!!!!! Και ήταν και μια θαυμάσια αφορμή για να μιλήσω και για ένα θέμα που αφορά δυστυχώς πολλές γυναίκες που έχουν κακοποιηθεί. Υπερήφανη και ευτυχισμένη λοιπόν για τις ιστορίες μου και δεν θα μπορούσα να με φανταστώ να ΜΗΝ γράφω.

Περήφανη για τις ιστορίες μου. Περήφανη για την Μάγισσα Βεατρίκη,

περήφανη για το Halloween trick or treat

Περήφανη για το Μακάβριο πάρτι της Μόριγκαν
Περηφανη για τα ουρλιαχτά των μαγισσών,

περήφανη για την αλυσοδεμένη ψυχή

περήφανη για τον Δνοφερό Διηζήτωρ

περήφανη για την Έλινορ

περήφανη για την ερευνήτρια Α,

περήφανη για την καφετζού

περήφανη για τις αναμνήσεις μιας δολοφόνου,

περήφανη για τη Ροζαμουντ,

περήφανη για τη Ροουζ Μ.

Περήφανη για το ερωτικό ημερολόγιο,

περήφανη για τα παραμύθια μου «τη φυλακισμένη πριγκίπισσα» και τα «Χριστούγεννα και το σιροπάκι του Άγιου Βασίλη»

Περήφανη για το παραμύθι του Χαράλαμπου.
Β)πλέξιμο. Ξεκίνησε σαν μια λύση χαλαρωτική μια δύσκολη περίοδος της ζωής μου. Και από τότε με συντροφεύει καθημερινά. Χειμώνα καλοκαίρι. Ακόμα κι όταν δεν έχω κάποιο προτζεκτ να ασχολούμαι πράγμα σπάνιο, πάντα θα βρω να κάνω κάτι μικρούλι έτσι να περάσει η ώρα ( κανένα μπρελόκ, κανένα, τριανταφυλλάκι, κανένα σελιδοδείκτη). Με κάνει ευτυχισμένη το πλέξιμο. Δημιουργείς κάτι το βλέπουν στον κύκλο σου, σου λένε θετικά σχόλια και νιώθεις μοναδικά. Γιατί και αυτό που έφτιαξες μοναδικό είναι. Άσε που σε κάνει να ξεχνιέσαι και να χαλαρώνεις. Αποδεδειγμένο και επιστημονικά πως ωφελεί τη μνήμη, ανεβάζει τη ψυχολογία και την αυτοπεποίθηση και ρίχνει το άγχος τη πίεση, το ζάχαρο. Υπάρχουν άνθρωποι που αν δεν εκφράσουν τη δημιουργικότητα τους πνίγονται. Είμαι και εγώ μια από αυτούς.
Γ) Ράψιμο και κέντημα. Είμαι κάπως αρχάρια σε αυτά γιατί μπορεί να κεντούσα σαν παιδάκι αλλά δεν ασχολήθηκα συστηματικά και τώρα είναι ένας καινούργιο πεδίο για εξερεύνηση και ανυπομονώ. Έμαθα στο ράψιμο κάποιες βελονιές δύσκολες και νιώθω ακόμα πιο χαρούμενη και υπερήφανη. Άσε που το κέντημα μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια που πηγαίναμε όλα τα κορίτσια στο παρκάκι κοντά στο σπίτι μας και στην εκκλησία δίπλα του με ένα ραδιοφωνάκι και ακούγαμε Πασχάλη, Αλέξια, Γιοκαρίνη (Αχχχχ Ευλαμπία) και κεντάγαμε τα εργόχειρα μας. Και μετά παίρναμε κρυφά σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό για αφιερώσεις!!! Η Μαρία αφιερώνει το Ο τελευταίος χορός της Βίσση στη Νίκη, στη Μαρία, Στη Ρόη, στη Χρυσούλα, στη Βαγγελιώ, στη Κατερίνα, στη Ροδαμία» Άσε τρελό γέλιο. Μια φορά είχα πάρει και ο εκφωνητής μου έλεγε πως είμαι αγόρι δεν είμαι η Μαρία (wtf🤣🤣🤣🤣)…
4) Η Ραπτομηχανή!!!! Πριν λίγους μήνες είχα παραγγείλει μια μινι ραπτομηχανή από το ιντερνετ και δούλεψε 3-4 φορές και μετά δεν δούλεψε. Και είχα ξενερώσει. Γιατί γούσταρα να μάθω αλλά άμα δεν έχεις ραπτομηχανή πως θα μάθεις; Ο μπαμπάς μου ήταν ράφτης πριν παντρευτεί τη μαμά μου και μέχρι σήμερα μας δίνει τις γνώσεις του. Η μάνα μου είναι «μέγα πλέχτρουσα» έτσι τις λέμε εδώ τις ικανές ταλαντούχες που ασχολούνται με πλέξιμο κέντημα ράψιμο κτλ. Οπότε ήθελα και εγώ να φτάσω στο επίπεδο των γονιών μου. Έχουμε μια παλιά ραπτομηχανή σινγκερ από αυτές στο ντουλάπι και ακόμα μια πιο παλιά που δεν δουλεύει οπότε δεν είχα τρόπο να μάθω. Και πριν λίγες μέρες στα γενέθλια μου ο αδελφός μου και η νύφη μου, μου έκαναν δώρο μια ραπτομηχανή Victoria. Ήμουν λίγο ασχέτου γιατί δεν μπορούσα να γαζώσω ίσια πήγαινα καμπυλόγραμμα 😂. Αλλά προχθές έραψα με τις οδηγίες της νύφης μου που είναι και εκείνη μέγα πλέχτρουσα μια τσάντα!!! Εγώ που δεν μπορούσα να κρατήσω την ευθεία. Πιο υπερήφανη δε γίνεται!!!! Και ξέρεις γουστάρω να βλέπουν αυτά που βλέπουν και να τα ζηλεύουν.
Άλλος λόγος, τα βιβλία του Stephen king. Τον αγαπώ. Είναι τα πάντα. Είναι ο ψυχρός άνεμος στο πρόσωπο. Είναι ο τρόμος που ελλοχεύει στο σκοτάδι. Είναι για μένα ο μοναδικός ο ένας Βασιλιάς. Όχι. Τον αγαπώ!! Νιώθω τυχερή που μπορώ να τον διαβάζω.
Επιγραμματικά μερικοί λόγοι ακόμα:
Άλλαξα ενδοκρινολόγο που με είχε καταστρέψει.
Καθάρισα τα αυτιά μου. Είχε μειωθεί η ακοή μου.
Η Άννα. Αυτό.
Η σοκολάτα. Ναι γιατί; Με γεμίζει δύναμη και έμπνευση. Κι άλλα πολλά μικρά αλλά σημαντικά που σου κάνουν lift στη ψυχολογία, και σκας και ένα χαμόγελο. Τι να κάθομαι να γράφω. Που λατρεύω τις κουρτίνες μου που τις έφτιαξα μόνη μου; Το φθινόπωρο, τον Σερλοκ (αχ benedict), τον ύπνο, το κινητό μου ,το λαπτοπ; Τους ανθρώπους που μου χαμογελούν. Τον μπαμπά μου που όταν φτιάχνουμε γλυκά περιμένει να δοκιμάσει το πρώτο για να μας πει τη γνώμη του; Που έχω την υγειά μου, την οικογένεια μου;;;;;;; ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΑ ΑΠΕΙΡΕΣ ΜΙΚΡΈΣ ΦΟΒΊΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΔΥΣΚΟΛΗ?????????? Κανείς κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει τις μάχες μου γιατί είναι εσωτερικές και δικές μου.
Και στη τελική ρε φίλε, αναπνέεις… κάτσε καλά.

2 σκέψεις σχετικά με το “2019 ΛΟΓΟΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ….”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s