ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Μικρή λεζάντα..

52633884_976136189244057_5898463034967326720_n(1)

Οι γυναίκες χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: σε αυτές που έχοντας αυτογνωσία, ζούνε τη ζωή τους κάνοντας αυτό που επιθυμούν και σε αυτές που πίσω από κλειστά μάνταλα παρακολουθούν τις πρώτες και μετά από καθαρή ζήλια τις συκοφαντούν…

Αφιερωμένο……….

 

Advertisements
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Αποχαιρετισμός στις ατέρμονες εμμονές. Ένα κείμενο μου από το 2015..

12087880_410814179109597_323685936961228337_o
Εγώ το 2015

Στις 5 ΟΚΤΩΜΒΡΙΟΥ 2015 είχα δημοσιεύσει το παρακάτω κείμενο στο προφίλ μου στο facebook. Το αναδημοσιεύω όπως έχει (η φωτογραφία τραβήχτηκε εκείνη την ημέρα  πάνω στα δεκάδες τεύχη του Cosmopolitan  που είχα)

 

 

 «Είχα κόλλημα με το περιοδικό Cosmopolitan  Ξεκίνησα να το αγοράζω από το 2000 όταν πρωτοκυκλοφόρησε.

Φανατική θαυμάστρια και «θέλω-να-σου-μοιάσω-τώρα» της Μόλλυ Ανδριανού που υπέγραφε για χρόνια τα editorials. Τα κείμενα της με συγκινούσαν πάντα. Έγραφε για το γάμο της, για το γιο της, για φίλους που έφυγαν, για την αντισύλληψη, για τα όνειρα, για τη Νάλα το κατοικίδιο της που σκότωσαν.

‘Ήταν συγκινητική, μεστή απλή, μες στο νόημα πάντα. Δεν υπήρχε περίπτωση να διαβάσω Μολλυ (αυτή τη φράση χρησιμοποιούσα:»ας διαβάσω λίγη Μολλυ») και να μη συγκινηθώ.

Και φυσικά το περιοδικό ολόκληρο ήταν σε στυλ «είσαι γυναίκα τόσο το καλύτερο». Μιλούσε για ιατρικά θέματα (δεν θα ξεχάσω τα άρθρα της Ειρήνης Ρουμπείδου) για οικογενειακή βια, για βιασμούς και που μπορείς να ζητήσεις βοήθεια, για σεξουαλική παρενόχληση, για ρατσισμό στο χώρο εργασίας, για τα δικαιώματα της γυναίκας.

Είχε λιγότερες σελίδες αφιερωμένες στα καλλυντικά και τη μόδα και τα κουτσομπολιά που περιοριζόταν στη τελευταία σελίδα του περιοδικού και είχε περισσότερες σελίδες με άρθρα. Αυτό ήταν το ξεχωριστό γνώρισμα του περιοδικού: ΤΑ ΑΡΘΡΑ. Και οι συντάκτριες. Όλες γυναίκες μόνο ένας άντρας έγραφε στο περιοδικό, ο Μελλισινός.

Έγραφαν για τη προσωπική τους ζωή προσπαθώντας να προσεγγίσουν ανθρώπινα μέσα από τις εμπειρίες τους τα θέματα τους. Η Ιωάννα Μιχελάκου, η Έφη Ανέστη, η Νάσια και η Χριστίνα Μπίθα (η Χριστίνα ήταν αυτή που μου άρεσε περισσότερο), η ειρήνη Ρουμπείδου, η Ειρήνη Χειρδάρη, η Ιφιγένεια Ματαράγκα με το τέλειο σπίτι της, πόσες ώρες είχα ξοδέψει να το χαζεύω, η Κατερίνα Μπέη.

Και πιο μετά η Γιώτα Ταχταρά, η Θέτιδα Πεχλιβανίδη. Τόσα κορίτσια της διπλανής πόρτας που έκαναν το όνειρο τους πραγματικότητα. Από αναγνώστριες να γίνουν συντάκτριες. Πόσο ζήλευα! Μέχρι και ε μαιλ είχα στείλει ζητώντας από το περιοδικό να δουλέψω μαζί τους.

Χωρίς να πάρω ποτέ απάντηση, λογικά, διότι είμαι κομμώτρια, δυστυχώς δεν ήξερε κανείς ότι έχω ταλέντο συγγραφικό. Μάζευα λοιπόν δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια όλα τα τεύχη του περιοδικού. Γύρω στα 180-190 μέχρι σήμερα. Έχοντας ξοδέψει αρκετά χρήματα. Ξεκίνησε με 1000 δραχμές και τώρα τελευταία η τιμή του ήταν 1,90 χωρίς δώρο και 3,20 με δώρο.

Όλα αυτά μέχρι πριν λίγες μέρες που πάνω σε μια κρίση υστερικής υστερίας (δεν μπορώ να το περιγράψω αλλιώς) άδειασα τη βιβλιοθήκη και πέταξα όλα τα τεύχη!!!!!

Ακόμα και το τελευταίο του Οκτωβρίου που μόλις το είχα αγοράσει και δεν το είχα διαβάσει καν. Και έτσι απλά εγώ και το λατρεμένο μου Cosmo χωρίσαμε.

Ήμουν εγώ που με πάθος υποστήριζα στους άλλους το περιοδικό όταν τολμούσαν να πουν ότι γράφει μόνο για σεξ (οοοοχιιιι δε γράφει μόνο για σεξ γράφει και για τα δικαιώματα της γυναικάς, τις αδικίες που συμβαίνουν εις βάρος της) και ξαφνικά αποφάσισα να συνεχίσω χωρίς αυτό..

Η αιτία ίσως δεν ήταν απλώς η υστερική υστερία που έπαθα. Ίσως είχε ξεκινήσει εδώ και κάμποσο διάστημα. Από τότε που το Cosmo έγινε νεανικό, χαζοχαρούμενο κάτω από τις οδηγίες της Λύδιας Παπαιωάννου μιας πρώην ριαλιτο-πορωμενης εκεί γύρω στα 27-30.

Η Μόλλυ είχε αποχωρίσει προ πολλού από το τιμόνι του Cosmo και είχε αναλάβει η Νάσια Μπίθα που ήταν αρκετά καλή αν και δεν έφτανε με τίποτα τη Μόλλυ. Μιλάμε για τη ΜΟΛΛΥ!!!!!!!!!!!!!!!! Κανείς δεν τη φτάνει. Και μετά τη Νάσια. Το χάος. Ήρθε η οικονομική κρίση, η συναισθηματική κρίση, η κρίση ταυτότητας και μαζί η πληγή που λέγεται Λύδια  και κάπως έτσι άλλαξε μορφή το περιοδικό.

Πάνε τα ιατρικά θέματα, τα δικαιώματα των γυναικών, οι μάχες στο χώρο εργασίας, πάνε όλα. Η Λύδια έγραφε για χαβαλεδιάρικα φοιτητικά χρόνια και το ίδιο και οι κοπελλλλιτσες τη. Οι περισσότερες δόξες του παρελθόντος (Ιφιγένεια,Κατερίνα, Ιωάννα κτλ) είχαν αποχωρήσει. Ξαφνικά ένιωθα ότι διάβαζα Μανίνα, σούπερ Κατερίνα. Τόσο ανωριμότητα μου έβγαζε.

Και κάπου εκεί το Cosmo εγινε » viral»!!!!!! Και το πήραν πάνω τους!! Το θεώρησαν κοπλιμέντο. ΔΕΝ ΗΤΑΝ!!!!!! Από τη στιγμή που οι συντάκτριες και οι διευθήντρια είναι χαζοκοπελιές λογικό να αρχίσουν να διαβάζουν το περιοδικό κοριτσάκια που δεν βγήκαν από το αβγό αλλά το παίζουν περπατημένες και γκομενάρες.

Κάπως έτσι το τουιτερ τρόλλαρε το Cosmo.

Αρχισε να ειρωνέυεται τη στήλη του περιοδικού  «απορίες» που έστελναν τα παρθενοκοριτσακια που το έπαιζαν προχω και ρωτούσαν απορίες τύπου «αν τα καταπιώ θα μείνω έγκυος?»

Πως λοιπόν να μη κυκλοφορήσουν τρολ τύπου «Αγαπητό cosmopolitan με έχυσε στη μούρη και μετά μου έφερε κωλόχαρτο να σκουπιστώ; μ αγαπαει; θα με παντρευτεί;» #apories_Cosmopolitan

Και αυτό οι κοπελλλιτσες που τώρα πια αποτελούν τη συντακτική ομάδα του Cosmo

το πήραν ως κοπλιμέντο και καλά ότι » έχουμε γίνει viral γιεααα»

Λες και είναι μαγκιά να είσαι 14 και να σου έχουνε βάλει δάχτυλο και να βγάζεις ξεκωλέ φώτο. Και κάπως έτσι άρχισα να νοιώθω εκτός. Που να χωρέσω τώρα εγώ σε ένα περιοδικό με τέτοιες απορίες και με τα φοιτητικά χρόνια και με τα καρπουζί φλούο πουά ηλεκτρίκ μανό που προτείνει να πάρεις οπωσδήποτε γιατί αλλιώς είσαι»ΕΚΤΟΣ ΜΟΔΑΣ γιεααα»

Βαρέθηκα να διαβάζω για μόδα, για καλλυντικά που δεν έχω λεφτά να αγοράσω, για φίλους με προνόμια, για αίσχη παρτούζες και πόσο κουλ και ιν θεωρούνται.

Αγαπητό Cosmo έγινες και συ σαν τα άλλα τραγικά γυναικεία περιοδικά. Εγώ προτιμούσα τον σοβαρό φεμιμνιστικό ιντελέξιουαλ συντηριτικό, με τη καλή έννοια, εαυτό σου. Οπότε σε αφήνω στις νέες κοπελλλλιτσες σου. Εγώ στα 30 τόσο (σιγα μη πω ηλικία) είμαι πολύ μεγάλη, πολύ συντηριτική και πολύ άουτ για να σε διαβάζω. Άσε να σε διαβάζουν τα ξεκωλάκια που είναι 14 και ρωτάνε «Τριφτήκαμε αλλά ήμασταν και οι δύο ντυμένοι. Φοβάμαι ότι μπορεί να έμεινα έγκυος, τι να κάνω; Απελπισμένη, 14 #apories_Cosmopolitan. «

Έχε γειά Cosmo…..      

Όχι εσένα, το νεανικό Cosmo έτσι όπως κατάντησες. ΑΝΤΙΟ στο παλιό συντηριτικό σοβαρό φεμινιστικό λατρεμένο Cosmopolitan

Αντίο Μόλλυ θεά…..«

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Οι κουλ γυναίκες…..

Οι γυναίκες που πλέκουν, ράβουν, διαβάζουν, γράφουν είναι γαμάτες ανεξάρτητα την ηλικία τους.
Πλέξιμο κέντημα ράψιμο
Είναι το πάθος μας. Βρίσκουμε χαρά και αγαλλίαση ανάμεσα σε νήματα, βελόνες, βελονάκια, κλωστές, ραπτομηχανές, υφάσματα και δεν το κρύβουμε. Με τι καμάρι επιδεικνύουμε τα δημιουργήματα μας.

Κανείς δε γνωρίζει πως τα δάχτυλα μας και οι αρθρώσεις μας πονάνε. Δουλεύουμε πάντα πολλά projects ταυτόχρονα και το μυαλό μας εφευρίσκει χίλιες ιδέες που περιμένουν στωικά να πραγματοποιηθούν. Κάθε δημιούργημα μας είναι κομμάτι μας ακόμα κι αυτά που χαρίζουμε ή πουλάμε. Νιώθουμε καλά όταν ασχολούμαστε, ήρεμες και ασφαλείς. Το πλέξιμο είναι σαν ασπίδα έτοιμη να μας προφυλάξει από κάθε κακό. Το ράψιμο είναι τραγούδι κεφάτο και ανυπόμονο. Το κέντημα είναι ζωγραφική με βελόνα και κλωστή αντί για πινέλα και μπογιές.


Δεν χρειάζεται να αναλύσω ποια είναι τα οφέλη στην υγεία μας
σωματικά και πνευματικά, αυτά είναι αποδεδειγμένα και γνωστά. Είναι κάτι περισσότερο για μας. Είναι ο έρωτας μας. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει το κόλλημα μας. Βλέπουμε μέσα στα νήματα, στις κούτσες, στις κλωστές, πολύχρωμα όνειρα. Κάθε θηλιά, κάθε αλυσιδάκι, κάθε πόντος, κάθε βελονιά, σε δένει με τη ζωή, με τη χαρά, με την ευτυχία, με τη γαλήνη. Κεντημένα άνθη, κήποι κρεμαστοί, λιβάδια ελπίδας. Ολόλευκα εργόχειρα σαν λουκούμι τριαντάφυλλο πασπαλισμένο με άχνη ζάχαρη. Πλεκτά ζεστά σαν παιδικές αναμνήσεις, σαν μαγιάτικα μεσημέρια.

 


Διάβασμα συγγραφή
Ο συγγραφέας πριν γράψει πάντα διαβάζει. Διαβάζει για να ανοίξει τις πύλες
του μυαλού ώστε η έμπνευση να αρχίσει να τρέχει σαν γάργαρο νεράκι. Πάντα γράφει αυτά που θα ήθελε να διαβάσει και ο ίδιος σαν αναγνώστης. Και είναι μαγικό το διάβασμα. Κάτι που έχει γράψει κάποιος άγνωστος σε εσένα τρυπώνει στο μυαλό και σου γεννά εικόνες, συναισθήματα, ιδέες.


Μόνο οι κουλ γυναίκες αρέσκονται να ασχολούνται με τόσο «παλιομοδίτικα» πράγματα.

Μερικές από τις γυναίκες- πρότυπα που πλέκουν

51766002_974934766030866_5693374249184526336_n
Anjelica Huston
51823969_974936059364070_6629556452606345216_n
Merilyn Monroe

 

51794148_974936039364072_6841101845545353216_n
Merilyn Monroe
52577860_974937532697256_9037936596216709120_n
Meryl Streep

 

52097706_974933802697629_2752777434884472832_n
Julia Louis Dreyfus
52513852_974939302697079_7680291648630161408_n
Aundrey Heborn

 

51377824_974935992697410_5927971676493971456_n
Kristen Stewart

 

Grace Kelly, Sara Jesica Parker, Rita Heyworth, Elizabeth Taylor, Kate Middleton, Briggitte Bardot,

 

Αριστερά: Jane Masfield  Δεξιά: η κόρη της Jane, Mariska Hargitay

Vintage εικόνες γυναικών που γαζώνουν

Έχω από καιρό οραματιστεί τον εξιδανικευμένο εαυτό μου και μέρα με τη μέρα τον αφήνω να με κυριεύσει. Αυτός ο εαυτός περιλαμβάνει:

ντύσιμο με φορέματα όπως στις παλιές ελληνικές ταινίες

διάβασμα χιλιάδων βιβλίων

να γίνω best selling author όπως η Αγκάθα Κρίστι

να γίνω μια τέλεια μοδιστρούλα, να ξέρω όλες τις βελονιές και στο κέντημα και όλες τις πλέξεις στο πλέξιμο.

Διαβάζω λοιπόν, και γράφω, και πλέκω, και κεντάω, και ράβω, και θέλω να δοκιμάσω επιτέλους τη ραπτομηχανή.

52333470_976043569253319_4118980779118166016_n52020602_976043509253325_6425003287900061696_n52130149_976043642586645_2393279566878605312_n52369179_976043752586634_6245098584023236608_n52020899_976043442586665_8583900390582386688_n

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Θλίψη…

Θλίβεται, υποτίθεται, η κοινωνία αλλά κράζει στα τουίτερ γράφοντας καφρίλες για άκρως σοβαρά θέματα όπως είναι οι απειλές που δέχονται γυναίκες από γνωστούς τους ή άγνωστους άνδρες, προκειμένου να τους στείλουν γυμνές φωτογραφίες τους ακόμα και να κάνουν σεξ μαζί τους.

Μελετώντας εγκλήματα γιατί γράφω την Ερευνήτρια Α. έπεσα σε μια υπόθεση που μου έκανε αίσθηση. Κάποιος «ταλαντούχος» στο μπλα μπλά έψησε μια κοπέλα ότι θα γινόταν διάσημο μοντέλο και εκείνη δέχτηκε να  κάνει γυμνή φωτογράφηση. Η κοπέλα αυτοκτόνησε μετά από τους εκβιασμούς και την διαπόμπευση της αν και οι γονείς της φωνάζουν δυνατά πως την σκότωσαν.
Πόσο κρίμα. Κανιβαλισμός. Γιατί φέρονται έτσι οι άντρες; Έχω δεχτεί δεκάδες απειλές και δεν έχω κάνει καμιά γυμνή φωτογράφιση αλλά φαντάζομαι τι περνούσε εκείνη η κοπέλα. Και δεν χρειάζεται να πούμε καλά να πάθει. Δεν έπαθε καλά. Έχασε τη ζωή της. Και είναι κρίμα. Δεν φταίει η κοπέλα φταίει ο κάθε μαλάκας που εκμεταλλεύεται καταστάσεις. Πάντα κατηγορούμε το θύμα και όχι το θύτη. Και μόνο που έχει μια γυναίκα fb δεν υπάρχει περίπτωση να μη δεχτεί παρενόχληση. Τώρα θα μου πεις εσείς φταίτε με τις σέλφι που ανεβάζετε. Δεν πρέπει να πούμε στις γυναίκες να κλειδωθούν μέσα για να μην τις πειράξει κανείς. Δεν έχουμε χούντα. Πρέπει να πούμε στους άντρες να μην υπερβαίνουν τα όρια. Δεν είμαστε ζώα να μην ξεχωρίζουμε το καλό από το κακό. Δηλαδή αν ο άλλος επιλέγει να είναι μαλάκας καμιά ανατροφή και κανένα περιβάλλον δεν θα του κάνει τίποτα.

«Για παρτούζα σε καλύπτει το πενηντάρικο;» μου είχε στείλει κάποτε ένας κοντοχοντρος άσχημος τύπος που δεν τον γνώριζα. Γιατί το έκανε αυτό; Και που θες να ξέρω; Μπορεί να είναι στο φτύσιμο λόγο εμφάνισης ή απλά να θεωρεί τον εαυτό του κουλ και αστείο και ότι είναι οκ να προσβάλλεις γυναίκες. Το πρόβλημα το είχε αυτός όχι εγώ. Πόσες γυναίκες δεν έχουν δεχθεί παρενόχληση σεξουαλικό εκβιασμό απειλές για σωματική βία; Και οι πάντες το αντιμετωπίζουν ως αστείο. Χαβαλέ στο τουίτερ και έτσι. Δεν έχουμε εκπαιδευτεί σωστά. Δεν έχουμε σεβασμό προς τα αυτονόητα και το μυαλό μας είναι μόνο στα τσιτάτα.. πεθαίνει κάποιος και το κάνουν θέμα σε memes… Το λιγότερο τραγικό.

Ποιος δεν έχει ακούσει την ατάκα «Δημήτρη κλείσε τη κάμερα» Πόσες αστείες φώτο και ανέκδοτα δε κοσμεί η συγκεκριμένη ατάκα; Αναρωτήθηκε κανείς πως ένιωσε αυτή η κοπέλα με την διαπόμπευση της;;;;;;;;;;;;;;;;

Και η κοινωνία κατά τα άλλα θλίβεται και έχει συμπόνια.

Έχω γράψει και άλλα κείμενα περί βίας ανδρών εις βάρος γυναικών, περί πέφτουλων κτλ. Και θυμάμαι κάποιον σε ένα από τα κείμενα αυτά να μου γράφει πως και οι γυναίκες σκοτώνουν άνδρες. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι πρόκειται περί διαγωνισμού φίλτατε. Με ξεπερνά. Και αν πεις το παραμικρό σε χαρακτηρίζουν φεμινίστρια και ότι μισώ τους άνδρες.

ΠΡΏΤΟΝ: ΤΙΜΉ ΜΟΥ ΝΑ ΕΊΜΑΙ ΦΕΜΙΝΊΣΤΡΙΑ ΓΙΑΤΊ ΚΟΥΒΑΛΆΩ ΣΤΗ ΠΛΆΤΗ ΜΟΥ ΤΗ ΒΑΡΙΆ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΆ ΣΠΟΥΔΑΊΩΝ ΓΥΝΑΙΚΏΝ ΟΠΩΣ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗ ΓΟΥΟΛΣΤΟΝΚΡΑΦΤ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΙΜΟΝ ΝΤΕ ΜΠΟΒΟΥΑΡ ΚΑΙ ΔΕΎΤΕΡΟΝ ΔΕΝ ΜΙΣΏ ΤΟΥΣ ΆΝΔΡΕΣ, ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΘΑΥΜΆΖΩ….ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΦΤΟΥΛΕΣ ΕΧΩ ΤΟ ΘΈΜΑ….

Διότι άλλο ΑΝΔΡΑΣ άλλο πέφτουλας.

Μπορείς να κατηγορήσεις την κοινωνία, το σχολείο, τους γονείς για την συμπεριφορά των πέφτουλων αλλά έτσι τους δίνει άφεση αμαρτιών και δεν γουστάρω καθόλου. Όλοι είναι υπεύθυνοι για τις επιλογές τους και τη συμπεριφορά τους. Πως εμένα μου λένε καλά να πάθεις που έκανες δίαιτα και έπαθες ανορεξία; Έτσι και οι πέφτουλες έχουν την πλήρη ευθύνη για όσα λένε και κάνουν.

ΕΠΈΛΕΞΑΝ ΝΑ:

ΣΚΟΤΏΣΟΥΝ

ΒΙΑΣΟΥΝ

ΑΣΕΛΓΗΣΟΥΝ

‘ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΟΥΝ

ΑΠΑΓΑΓΟΥΝ

ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ

ΜΕΙΩΣΟΥΝ

ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΟΥΝ

ΧΤΥΠΉΣΟΥΝ

ΒΡΙΣΟΥΝ

ΚΑΚΟΠΟΙΉΣΟΥΝ

Το επέλεξαν. Δεν φταίνε τα ναρκωτικά ούτε οι εξωγήινοι. Και δεν τους κάηκε καρφί για το πως ένιωσαν όλες αυτές οι γυναίκες.

Βαρέθηκα να υπάρχει ανοχή και «έλα μωρέ σιγά πως κάνεις έτσι;»

Θα κάνω όπως θέλω και θα αντιδράσω όπως κρίνω ότι πρέπει να αντιδράσω προκειμένου να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.

Και ας με πουν φεμινίστρια ΜΑΓΚΙΑ ΜΟΥ!!!!! Είναι τιμή να είσαι φεμινίστρια όπως η Έμιλι Πανκχερστ (αν είσαι γυναίκα και δεν γνωρίζεις ποια είναι η Πανκχερστ, έχεις λάθος πρότυπα) …

ΤΑΝΙΑ

ΝΙΚΟΛ

ΛΑΜΠΡΙΝΗ

ΚΙΚΗ

ΜΑΡΙΑ

ΣΟΥΛΑ

ΖΩΗ

ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Κάποιες από τις χιλιάδες γυναίκες που δολοφονήθηκαν. Πόσοι θα πουν «καλά να πάθουν; Πόσοι θα γράψουν κάποια αστεία ατάκα στο τουίτερ;

Και η ζωή συνεχίζεται με τους πέφτουλες να αντιμετωπίζονται ελαφριά μέχρι να βιάσουν ή να σκοτώσουν….

Χωρίς επίλογο…

 

52090425_973647509492925_3713975782696026112_n

 

 

 

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Maθήματα…

Μεσημέρι. Βρέχει. Χαζεύω Κωνσταντίνου και Ελένης. Δεν μπορώ να αντισταθώ σε έναν γλυκό μεσημεριάτικο ύπνο. Είχα μάθημα κεντήματος το απόγευμα αλλά αναβλήθηκε. Ευκαιρία να δουλέψω λίγο τη βελονιά φεστονάκι. Ξεκίνησα τα μαθήματα από τον Νοέμβρη όμως δεν έχουμε κάνει παραπάνω από πέντε μαθήματα. Όλο αναβάλλονται για διάφορους λόγους. Αυτό βέβαια είναι θέμα της δασκάλας και του φορέα που τα διοργανώνει. Έχω διδαχθεί μερικές βελονιές όπως τη ριζοβελονιά και τη διπλή ριζοβελονιά. Το φεστονακι,το ανεβατό, το αζούρι, το κοφτό και κάτι λίγο από την αλυσιδοβελονιά. Πέρα από αυτό μαθαίνεις και κάποια πράγματα που δεν είναι μόνο για το κέντημα, όπως το να ξεκινάς πάντα το κέντημα με προσευχή. Να είσαι ήρεμη. Αν κουραστεί το χέρι πάντα να σταματάς γιατί αλλοιώνεται το αποτέλεσμα. Καλύτερα να κάνεις λίγο και να το κάνεις τέλειο παρά να κάνεις πολύ και να βγαίνει χάλια. Να μη βιάζεσαι ποτέ. Και πάντα να χρησιμοποιείς δαχτυλίθρα (το δάχτυλο μου από τις πρώτα μαθήματα έκανε βαβα από την άτιμη βελόνα)
Από τη πρώτο μάθημα σχεδιάσαμε ένα τυπικό σχέδιο κοφτού σε ένα κομμάτι ύφασμα για να εξασκηθούμε. Εκεί μαθαίνουμε όλες τις βελονιές τις οποίες δουλεύουμε μέχρι το επόμενο μάθημα. Η κυρία Βασιλική μας επισημάνει τα λάθη μας και μας επιβραβεύει για τη προσπάθεια μας. Δούλευα λοιπόν στο
ύφασμα που μας είχε ετοιμάσει η δασκάλα και ήταν η απειρία μου έκανε μπαμ. Όσο απογοητευτικό και να ήταν δεν σκέφτηκα να τα παρατήσω. Πως είμαι αστέρι στο πλέξιμο. Αστέρι θα γίνω και στο κέντημα. Υπομονή και εξάσκηση χρειάζεται. Και δαχτυλίθρα. Κάποια στιγμή τελείωσα το σχέδιο που κεντούσα, το λες και επιφάνεια εργασίας (χιουμοράκι) και αναγκαστικά έπρεπε να φτιάξω δεύτερο εργόχειρο για να συνεχίσω την εξάσκηση μου. Μολύβωσα το ίδιο σχέδιο και συνέχισα το κέντημα. Η βελτίωση ήταν απίστευτη. Η ριζοβελονιά άψογη, η πίσω μεριά του εργόχειρου καθαρή και τώρα επικεντρώνομαι στο φεστονάκι. Εδώ και δύο βδομάδες κεντάω- ξηλώνω το ίδιο σημείο γιατί δεν βιάζομαι να το τελειώσω μόνο για να τελειώσει. Θέλω να παιδευτώ να εκπαιδευτώ, να βελτιωθώ να του πάρω το κολάι. Έτσι πάω μπρος πίσω κεντάω ξηλώνω ξανά και ξανά μέχρι να βγει άψογο και ομοιόμορφο.
Είμαι πολύ περήφανη που έχω βελτιωθεί τόσο πολύ. Και τα μαθήματα συνεχίζονται….

52269922_970800189777657_6684375349293219840_n
Η ανάποδη του πρώτου εργόχειρου
51333492_970800016444341_223346584383913984_n
Φεστονάκι, αζούρι, κοφτό, διπλή ριζοβελονιά, ανεβατό, διάφορες βελονιές σε πρώτη απόπειρα που στέφθηκε από πλήρη αποτυχία.
51443414_970799983111011_7258228296238759936_n
Η «καλή» του πρώτου μου εργόχειρου
51822171_970800323110977_2921287118078607360_n
Το φεστονάκι στο δεύτερο εργόχειρο μου
51574577_970800356444307_1636037851470626816_n
Η ανάποδη του δεύτερου εργόχειρου. Η νοικοκυρά λένε στο χωριό μου φαίνεται από την ανάποδη της.
51342616_970800289777647_707424668914548736_n
Η «καλή» του δεύτερου εργόχειρου μου.

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

ON YOUR WAY LORD COMMANDER!!

Ladys and sisters,

η ευτυχία κρύβεται στις λεπτομέρειες. Είναι απαραίτητο να διατηρήσεις το ηθικό σου ακμαιότατο σε συνθήκες πολέμου. Να κάνεις τα πράγματα που μόνο εσύ ξέρεις, τα οποία σε ανεβάζουν ψυχολογικά. Ας φέρω ένα παράδειγμα: όταν το κινητό σου μείνει από μπαταρία το φορτίζεις. Έτσι λοιπόν χρειάζεται να φορτίζουμε τον εαυτό μας όταν πέφτει κάπως και δεν έχει διάθεση να συνεχίσει τη καθημερινότητα του.

Εγώ ας πούμε, μου αρέσει να βάφω τα νύχια των ποδιών μου παρδαλά χρώματα. Τώρα το χειμώνα δεν τα βλέπει κανείς εκτός από μένα αλλά με ανεβάζει απίστευτα. Επίσης νιώθω τελείως διαφορετικά όταν φοράω βαμβακερά φανελάκια σε ρομαντικά χρώματα. Η λίστα είναι ατελείωτη, μπορεί να είναι το πιο χαζό αδιάφορο πράγμα που σε κάνει να χαμογελάς σαν χαζό (το να μιλάς στον εαυτό σου και να τον αποκαλείς lord commander) Δεν έχει σημασία, αρκεί να πετύχει τον σκοπό του.

Έφτιαξα έναν πίνακα και τον χώρισα σε τρεις στήλες. Στη πρώτη έγραψα ΤΙ ΕΧΩ ΚΕΡΔΙΣΕΙ. Στη δεύτερη έγραψα ΤΙ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ και στη τελευταία και πιο σημαντική ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΩ,

Τα στοιχεία που συμπλήρωσα σε κάθε στήλη ήταν αποκαλυπτικά. Δεν τα είχα συνειδητοποιήσει καθόλου κι ας ήταν αυτονόητα.

Ο συγκεκριμένος πίνακας σε βοηθάει να καταλάβεις που βρίσκεσαι και που πρέπει να πας.

Είναι τρομακτικό να αφήσεις τον εαυτό σου να πέσει στη παγίδα της αυτολύπησης (το λες και καταθλιψάρα). BEEN THERE DONE THAT!

Όμως όμως όμως!!!!! Το παν είναι το κίνητρο!!! Μπορεί να σε κάνει να σηκωθείς από το έβδομο πάτωμα της προσωπικής σου κόλασης σαν άλλος σούπερμαν και να κατατροπώσεις τον εχθρό. Το κίνητρο μπορεί να είναι τοσοδούλι δεν έχει σημασία, αρκεί να σε παρακινήσει. Να κάνεις εκείνο το πρώτο βήμα εμπρός.

Έχω αποφασίσει να στείλω προς αξιολόγηση την ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ Α (ο τίτλος προσωρινός), το δουλεύω όσο περισσότερο μπορώ. Πρόσφατα συζήτησα με έναν συγγραφέα του οποίου το βιβλίο διαβάζω τώρα και μου έλυσε αρκετές απορίες.

Τους γουστάρω πολύ αυτούς τους ανθρώπους που ΔΕΝ έχουν κανένα απολύτως όφελος από εσένα αλλά προσφέρονται να σε βοηθήσουν. Πραγματικά είναι τόσο σπουδαίο.

On your way Lord Commander…..

51472324_968937299963946_6558896419451699200_o

 

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

smile ρε…

Η Άννα με ρωτούσε επίμονα τι μεσολάβησε από τη τελευταία φορά που με είδε εκεί γύρω στις 20 Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα και είμαι τόσο χαρούμενη και ακτινοβολώ. Της απάντησα πως τίποτα απολύτως δε συνέβη, αλλά αν περίμενα να συμβεί κάτι αληθινά σπουδαίο (όπως το να αποκτήσω αμάξι ή να πάω στο Παρίσι) για να έχω κέφια, τότε δε θα γελούσα ποτέ. Ανεκτίμητης αξίας το γέλιο. Σαν διαμάντια που λαμπυρίζουν και δίνουν φως στο πρόσωπο σου. Και να σκεφτείς πως οι περισσότεροι άνθρωποι δε γελούν, το διαμάντι είναι εκεί κάτω από τη μύτη τους και δεν γελούν!

 

 

Ο Χαράλαμπος μου είπε πως ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΔΕΙ.. Αυτό αξίζει εκατομμύρια και όλα τα αστέρια του ουρανού μαζί και τους πλανήτες (συμπεριλαμβανομένου και του B12 που κατοικεί ο Μικρός Πρίγκιπας). Ο δικός μου μικρός πρίγκιπας είναι ένα πανέμορφο γλυκό σαν σοκολάτα αμυγδάλου παιδάκι που ομορφαίνει τις ζωές όλων μας. Του αγόρασα μαρκαδόρους και ένα μπλοκ ζωγραφικής με τον Μικρό Πρίγκιπα για να μας φτιάχνει τα ζωηρά αριστουργήματα του όταν έρχεται σπίτι μας (εκεί που μένω εγώ). Μου ζωγράφισε στον τοίχο του δωματίου μου ένα αμάξι λίγο χαλασμένο από ότι είπε και τον οδηγό του και λίγο πιο πέρα μου ζωγράφισε άλλο ένα ανθρωπάκι με πανκ μαλλί και μου είπε πως ήταν ο ζωγράφος Πικάσο!!! Φταίω που τον θεωρώ ακόμα μωρό ενώ είναι ένα ευφυέστατο πλάσμα και σοκάρομαι κάθε φορά με τα σπουδαία πράγματα που μου λέει. Βέβαια και 50 χρονών να πάει εγώ μωρό θα τον βλέπω..

50425919_961388667385476_520109140702396416_n
Ένα αμάξι «λίγο χαλασμένο» με τον οδηγό του
50863017_961388714052138_1694677143042129920_n
ο ζωγράφος Πικάσο
50715923_961520307372312_4975331141214011392_o
Η οικογένεια μας με τα ονόματα μας. Εγώ είμαι το μπασμένο αριστερά με το μαύρο στο κεφάλι

 

Ο Γιαννάκος τώρα έχει αποκτήσει νέο κούρεμα και μοιάζει απίστευτα με τον παππού Γιάννη (τον μπαμπά μου). Είναι ζιζάνιο και τρέχει παντού, έμαθε ανεβοκατεβαίνει το μικρό σκαλοπάτι στο δωμάτιο μου ενώ πρώτα χρειαζόταν βοήθεια και άπλωνε το χεράκι του για να πιάσει το δικό μου να κατέβει. Επίσης λέει «εκεί» καθαρά και άλλες λεξούλες συλλαβές. Και χορεύει ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Άντε εσύ τώρα να μη πετάς στον ουρανό από ευτυχία.

 

 

 

Διαβάζω τη Κερένια Κούκλα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου και έχω πάθει τη πλάκα μου. Σαν γάργαρο νεράκι τρέχουν οι λέξεις και οι περιγραφές τόσο ζωντανές. Και σοκαριστική η υπόθεση. Πόσο άθλιος αυτός ο Νίκος και το ξέκωλο η Λιόλια. Πολύ προχωρημένη ιστορία αν σκεφτείς πως γράφτηκε το 1911. Αλλά τώρα θα μου πεις πάντα υπήρχαν οι άπιστοι άνδρες και οι χαμηλοβλεπούσες πόρνες. Ναι από ότι καταλάβατε είμαι με τη Βιργινία. #teamvirginia

 

 

 


Διαβάζω συγχρόνως τέσσερα βιβλία: ντοστογιέφσι, σέρλοκ Χολμς, τελευταία θυσία και αχμ το άρλεκιν μου.
Επίσης είμαι ερωτευμένη με το νέο μου τζιν.

 


Και η κόντρα πλέξιμο vs κέντημα. Ακολουθεί μια λίστα με τα κατά και τα υπέρ και των δυο
Πλέξιμο

κατά       

  ΚΑΝΕΝΑ

 

Υπέρ

αγχολυτικό

δημιουργικό χόμπι

πρακτικό αφού φτιάχνεις πράγματα που τα χρησιμοποιείς στη καθημερινότητα τους όπως κουβέρτες ζακετες κασκολ


Υπερηφάνεια να σου λένε μπράβο ή να θέλουν να τους φτιάξεις το ίδιο και σε αυτούς


Απόδραση από τη πραγματικότητα,

γιόγκα για το μυαλό,

σε γλυτώνει από τον ψυχίατρο.

 

 


Κέντημα

κατά

με τρυπάει η βελόνα

μπερδεύονται οι κλωστες

σαν αρχάρια δεν έχω όμορφο αποτέλεσμα οπότε νιωθω πως τσάμπα ασχολούμαι

δεν είναι ηρεμιστικό

βγαίνουν τα μάτια

 


Υπέρ

όταν καταφέρεις να περάσεις από τα χίλια αρνητικά και βλέπεις ένα μικρό φυλαράκι κεντημένο χαίρεσαι.

 

 

Οπότε νικητής το πλέξιμο, η πρώτη μου αγάπη και παντοτινή…

Φιλάκια