stephen king-στεφεν κινγκ

ο ονειροτρόμοs του Βασιλιά….

Διαβάζω πολύ King/ Έχω εμμονή με King/ Με κάνει να γίνομαι προσεκτικότερη με τις λέξεις που χρησιμοποιώ στα κείμενα μου. Έμαθα καινούργιες λέξεις με τις ιστορίες του. Λάτρεψα το ονειροτρόμο λάτρεψα τις περιγραφές τις ασυνήθιστες παρομοιώσεις. Με κέρδισε για πάντα δικιά του φυλακισμένη στην έπαυλη του τρόμου.

Από τότε που άρχισα να τον διαβάζω, το πρώτο του βιβλίο που διάβασα ήταν το σαλεμς Λοτ, αυθόρμητα άρχισα να κρατάω σημειώσεις με τις προτάσεις περιγραφές λέξεις παρομοιώσεις μου έκαναν εντύπωση.
Αποφάσισα λοιπόν να δημιουργήσω μια νέα στήλη όπου θα δημοσιεύω τις σημειώσεις αυτές μαζί με τη προσωπική μου γνώμη.

Να πω ότι ανατριχιάζω με τα άτομα που έχουν μούτρα και εκφέρουν αρνητική γνώμη για βιβλία του King. Αν διαβάσεις Βιβλίο του και βρεις κάτι αρνητικό (περιγράφει περιττά πράγματα, είναι αρρωστημένο, έκανε κοιλιά μπλα μπλα μπλα) τότε έχεις χάσει τη μεγάλη εικόνα. ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ με λίγα λόγια πάρτο αλλιώς συγκεντρώσου βγάλε ότι σκατά έχεις στο κουβά που λέγεται εγκέφαλος και διάβασε τον ξανά. Ιερόσυλε!!!!!! Που θα μιλήσεις εσύ για τον Βασιλιά (οκ το παράκανα) .Τον πιο επιτυχημένο παραγωγικό μετρ του ονειροτρόμου που υπάρχει.


Ο αξιό-τρομος  ΣΤΙΒΕΝ ΕΝΤΓΟΥΙΝ ΚΙΝΓΚ γεννήθηκε στο Μέιν του Πόρτλαντ, λατρεμένο σκηνικό για τις ιστορίες τρόμου το 1947. Ο πατέρας του ήταν ναυτικός και όταν τους εγκατέλειψε ήταν περίπου δυο ετών. Ξεκίνησε να γράφει ιστορίες από πολύ μικρή ηλικία όταν του παρουσιάστηκαν προβλήματα υγείας και έμενε σπίτι αντί να πηγαίνει σχολείο. Ενώ ήταν καθηγητής αγγλικής φιλολογίας εκδόθηκε το 1974 η Καρυ. Είναι παντρεμένος με τη Ταμπιθα και έχει τρία παιδιά τη Ναόμι, τον Τζοε χιλ, και τον Οουεν Κινγκ. Τα αγόρια του είναι εξίσου συγγραφείς και πολύ καλοί. Τα βιβλία που έχει εκδώσει είναι αμέτρητα, πάνω από 240 και έχει βραβευτεί επίσης πολλές φορές. Το 2003 τιμήθηκε με το μετάλλιο Διακεκριμένης Συνεισφοράς από το Εθνικό Ίδρυμα Βιβλίου των ΗΠΑ.

65990755_1104264963097845_6506566293104099328_n

Θα δημοσιεύω τις σημειώσεις μου με τη σειρά που διαβάζω τα βιβλία του. Το πρώτο του βιβλίο που διάβασα ήταν το ΣΑΛΕΜΣ ΛΟΤ (οπότε ακολουθούν όσα σημείωνα στο κινητό μου τις ημέρες που το διάβαζα, χωρίς να διορθώσω κάτι)…..

 

«…οι δυο κύριοι δρόμοι της πόλης έμοιαζαν με σταυρόνημα τηλεοπτικής διόπτρας.»
«Σε όλες τις μικρές πόλεις, το σκάνδαλο σιγοβράζει πάντα στο πίσω μάτι, σαν τη φασολάδα της θείας σου της Σίντι»

«Το σπίτι του Χιουμπερτ Μάρστεν ήταν σαν κατάμεστη χαοτική ποντικοφωλιά»
«…Και στην πόλη βαριές δροσοσταλίδες έλαμπαν σαν άπειρα διαμάντια»
«Το χέρι του πονούσε σαν χαλασμένο δόντι».
«Τρόμος σαν καυτό σίδερο»
«Ένιωθε τα πόδια του σαν να ήταν φτιαγμένα από δέκα χιλιάδες γομολάστιχες»
«Σκυφτοί σαν παλιογριες»
«ΜΙΑ ΑΠΌ ΤΙΣ ΑΛΟΥΜΙΝΈΝΙΕΣ ΛΟΥΡΊΔΕΣ ΕΊΧΕ ΣΠΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΔΕΙΧΝΕ ΑΙΧΜΗΡΗ ΣΑΝ ΔΑΧΤΥΛΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΑΜΗΛΟ ΤΑΒΑΝΙ»

«Μπορείς να δεις τη χρυσόβεργα, αυτό το πιο πεισματάρικο, ολέθριο και όμορφο από όλα τα φυτά της Νέας Αγγλίας, να σκύβει στον άνεμο, σαν μεγάλο και σιωπηλό εκκλησίασμα.
Οι σκιές της επερχόμενης νύχτας είχαν ήδη λιμνάσει μέσα του, σαν κάτι κολλώδες και ζωντανό.»
«Υπήρχε ο καυστήρας σαν ιμπρεσιονιστικό γλυπτό της θεάς Κάλι»
«Το πρόσωπο του έδειχνε θλιμμένο και γερασμένο σαν τα θλιβερά παλιά νεροποτηρα που σου φέρνουν στα φτηνά εστιατόρια»
«Το σπίτι των Μάρστεν..σαν γοτθική γεροντοκόρη»

«Το πρώτο ηλιοφως, ανάριο και πολύτιμο χρυσάφι..»
«Το μενεξεδί σύθαμπο»
«Ο ήλιος έδυε πορφυρός»

«Οι πρώτες λαγαρές αχτίδες»

Οι άγνωστες λέξεις (άνοιξα λεξικό)
Ραμπελαίσιες

Ροδόχρωμη
Φρονώ

Καμεές
Μετείκασμα
Εξαχνώνεται
Σύθαμπο
Γρίπισαν
Λόχμες
Θυσανοσωρείτες
Βερμιγιόν
Οίησή
Τεφρό
Ρεπροντιξιόν

Bογιάρος
Αποχρέμψεις
Άλλες φράσεις
«Κυρίως βρίσκεις αδιαφορία καρυκευμένη με περιστασιακή ανιαρή κακία»
«Κάποιον που πως να το πω πήρε τη λέξη και την έκανε σάρκα»
«Με το φως και το σκοτάδι να εναλλάσσονται λες και ανοιγοκλείνουν τα πατζούρια των θεών Η φωτιά πύρωνε μέσα του, σαν παλλόμενα άλικα νήματα και άνθη, ένα όργιο λουλουδιών σε μια μεταμεσονύχτια ζούγκλα»
«Καθώς κοιτάζω έξω τα πάντα μοιάζουν με σπουδή στο μολυβί»

65688012_1104274743096867_5715185162560471040_n

Η γνώμη μου τώρα για το συγκεκριμένο βιβλίο. Λάτρης των ιστοριών βαμπίρ, το σαλεμς λοτ με ενθουσίασε. Όχι όχι, η λέξη «ενθουσιασμός» είναι πολύ μικρή για να περιγράψω ΤΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΒΙΩΣΑ ΌΣΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΑ. Έγραφε για το κρύο και ένιωθα να κρυώνω, έγραφε για ιδρώτα και ίδρωνα.

Ένα τεράστιο χέρι έβγαινε μέσα από τις σελίδες με έπιανε από το πρόσωπο και με τραβούσε μέσα στον ονειροτρόμο του Βασιλιά, γιατί είναι στα αλήθεια ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΤΡΟΜΟΥ.

Πάντα διψούσα για μάθηση,  για τις λέξεις. Με χόρτασε λέξεις μου γέμισε τη ψυχή μου ηδονικές, γεμάτες σάρκα λέξεις.

Και κάτι άλλο που δεν έπαθα ποτέ με κανένα άλλο συγγραφέα όσο σπουδαία και να ήταν τα βιβλία του, ένιωθα το δέρμα μου, το πετσί μου να ξε κολλάει.

Ο μύθος του βρικόλακα με μια ξεχωριστή προσέγγιση αυτή της «εισβολής» ενός ξένου σε μια κλειστή κοινωνία βλέπε χωριό.  Πάντα ότι μήνυμα και να περνάει ο Κινγκ το κάνει με το δικό του ευφυέστατο τρόπο, αυτό του τρόμου. Του τρόμου που έχει γεύση χαλκού……

65361345_1104275526430122_814420009429237760_n

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Σχετικά με το βιβλίο φάντασμα..

Χθες λοιπόν δημοσίευσα ένα κείμενο-έκκληση για να βρεθεί ένα βιβλίο που ναι μεν είχα διαβάσει στο παρελθόν αλλά δεν μπορούσα να θυμηθώ το τίτλο με τίποτα. Μετά από έναν χορταστικό ύπνο που αναπλήρωσε τα εγκεφαλικά μου κύτταρα η απάντηση ήρθε σχεδόν μαγικά στον ύπνο μου. Η πρωταγωνίστρια λεγόταν Ιφιγένεια όχι Αντιγόνη. Πληκτρολόγησα λοιπόν στο Google Ιφιγένεια, Νερίνα, Κιουσης, τα ονόματα των πρωταγωνιστών και βουαλά μου το έβγαλε πρώτο πρώτο. Οπότε μπόρεσα κι εγώ να το προσθέσω στη λίστα με τα διαβασμένα μου στο Goodreads.

56161676_1010862695771406_7881144651766300672_n

Τώρα θα μου πεις γιατί τόσο κόπο; Που είναι το βιβλίο; Το είχες διαβάσει στο παρελθόν άρα από κάπου το είχες βρει, το αγόρασες ή το δανείστηκες, πάντως το είχες στα χέρια σου. Ναι. Το είχα. Και μετά το πέταξα! Νομίζω ήρθε η ώρα να εξομολογηθώ (children gather up που λέει και ο Gerard τούμπανο Buttler στους 300). Κάπου είχα διαβάσει για τη διαταραχή Παρασυσσώρευσης που χαρακτηριστικό της είναι το να μαζεύεις ψυχαναγκαστικά δεκάδες χιλιάδες πράγματα και να μη πετάς τίποτα. Ε εγώ έπασχα από το ακριβώς αντίθετο. Ήταν μια περίοδος σκοτεινή και καταραμένη που δεν έβρισκα αναπαμό που ήμουν δυστυχισμένη ως τα απύθμενα βάθη της ψυχής μου. Τη γνωστή περίοδο από 2015 έως 2016. Σας τα έχω πρήξει αλλά οκ δικό μου είναι το blog. Και αν στην αρχή ντρεπόμουν να γράφω και να ζαλίζω κόσμο η κριτική της αγαπημένης μου Αναστασίας από το Μολύβι και Χαρτί με έκανε να αφήσω κουτές αμφιβολίες στην άκρη και να αφεθώ σε αυτό το όμορφο ταξίδι μέσα στις χαδιάρες λέξεις που ανακουφίζουν, παρηγορούν και αναζωογονούν.

56673097_1010991599091849_5269949430814998528_n

Έλεγα λοιπόν πως ήμουν εγκλωβισμένη μέσα σε μια πανάθλια σχέση που τίποτα δεν ήταν στο χέρι μου και όταν χάνεις τον έλεγχο σε κάποιο τομέα της ζωής σου, τον ψάχνεις κάπου αλλού. Με είχε πιάσει μια μανία να πετάω όσα θεωρούσα άχρηστα. Κι ας μην ήταν άχρηστα. Απλά ήθελα να έχω κάτι υπό τον έλεγχο μου, να ορίζω κάτι. Να πετάω να αδειάζει το δωμάτιο και να χαϊδεύω τις γυμνές επιφάνειες των επίπλων (άκου τώρα). Πετούσα λοιπόν ότι έβρισκα. Το μοβ φόρεμα με το σέξι ντεκολτέ, διάφορα άλλα ρούχα, βιβλία, βιβλία, βιβλία κι άλλα βιβλία. 📚📚📚📚 Εγώ!!!!!! Εγώ!!!! Εγώ;;;;;;; 🙀 Εγώ που αν υπάρχει ένα πράγμα να με προσδιορίζει και να με χαρακτηρίζει από μωρό παιδί είναι τα βιβλία. Η μυρωδιά τους και οι λέξεις τους που χορεύουν αισθησιακά μπροστά στα μάτια μου (πάσχω κι από κάτι άλλο προφανώς, καθώς όταν διαβάζω ένα βιβλίο χαϊδεύω τις σελίδες και οι σκηνές που περιγράφονται προβάλλονται πίσω από τα μάτια μου, ζωηρή φαντασία λέγεται θαρρώ). Έτσι κλαίω τα βιβλία της Ζυράννας Ζατέλη, και μερικά άλλα πολύ καλά βιβλία. Για το μόνο που δεν μετάνιωσα που ξεφορτώθηκα αλλά μετάνιωσα που δεν το έσκισα πριν το πετάξω ήταν το ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ της Τζέην Όστιν. Ευτυχώς, μόλις έφυγε αυτό το σκουπίδι ο πρώην από τη ζωή μου θεραπεύτηκα ως δια μαγείας από αυτό το κουλό σύνδρομο εκκαθάρισης. Αλλιώς θα είχα μείνει χωρίς ρούχα, παπούτσια, βρακιά και βιβλία. Συμπέρασμα: μη ξεσπάτε σε πράγματα που δεν φταίνε. Φτάστε στη πηγή που σας προκαλεί δυστυχία και διώξτε την από τη ζωή σας. Μια και καλή.
Βρήκα λοιπόν το βιβλίο που δεν θυμόμουν τον τίτλο του «μου μαθαίνεται να χαμογελάω σας παρακαλώ;» και πάω παρακάτω. Έμαθα το μάθημα μου πάντως. Δεν πετάω τίποτα (όχι τζεην οστιν θα πέταγα χωρίς δεύτερη σκέψη μη ρωτάς τη πήρα από κακό μάτι, ε μα πια με τους στενούς κορσέδες της με έπρηξε).
Βιβλία μέσα λοιπόν ψεύτες «άντρες» έξω όμορφα και ξηγημένα.
Σας φιλώ ρουφηχτά.
#dramafree