ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

smile ρε…

Η Άννα με ρωτούσε επίμονα τι μεσολάβησε από τη τελευταία φορά που με είδε εκεί γύρω στις 20 Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα και είμαι τόσο χαρούμενη και ακτινοβολώ. Της απάντησα πως τίποτα απολύτως δε συνέβη, αλλά αν περίμενα να συμβεί κάτι αληθινά σπουδαίο (όπως το να αποκτήσω αμάξι ή να πάω στο Παρίσι) για να έχω κέφια, τότε δε θα γελούσα ποτέ. Ανεκτίμητης αξίας το γέλιο. Σαν διαμάντια που λαμπυρίζουν και δίνουν φως στο πρόσωπο σου. Και να σκεφτείς πως οι περισσότεροι άνθρωποι δε γελούν, το διαμάντι είναι εκεί κάτω από τη μύτη τους και δεν γελούν!

 

 

Ο Χαράλαμπος μου είπε πως ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΔΕΙ.. Αυτό αξίζει εκατομμύρια και όλα τα αστέρια του ουρανού μαζί και τους πλανήτες (συμπεριλαμβανομένου και του B12 που κατοικεί ο Μικρός Πρίγκιπας). Ο δικός μου μικρός πρίγκιπας είναι ένα πανέμορφο γλυκό σαν σοκολάτα αμυγδάλου παιδάκι που ομορφαίνει τις ζωές όλων μας. Του αγόρασα μαρκαδόρους και ένα μπλοκ ζωγραφικής με τον Μικρό Πρίγκιπα για να μας φτιάχνει τα ζωηρά αριστουργήματα του όταν έρχεται σπίτι μας (εκεί που μένω εγώ). Μου ζωγράφισε στον τοίχο του δωματίου μου ένα αμάξι λίγο χαλασμένο από ότι είπε και τον οδηγό του και λίγο πιο πέρα μου ζωγράφισε άλλο ένα ανθρωπάκι με πανκ μαλλί και μου είπε πως ήταν ο ζωγράφος Πικάσο!!! Φταίω που τον θεωρώ ακόμα μωρό ενώ είναι ένα ευφυέστατο πλάσμα και σοκάρομαι κάθε φορά με τα σπουδαία πράγματα που μου λέει. Βέβαια και 50 χρονών να πάει εγώ μωρό θα τον βλέπω..

50425919_961388667385476_520109140702396416_n
Ένα αμάξι «λίγο χαλασμένο» με τον οδηγό του
50863017_961388714052138_1694677143042129920_n
ο ζωγράφος Πικάσο
50715923_961520307372312_4975331141214011392_o
Η οικογένεια μας με τα ονόματα μας. Εγώ είμαι το μπασμένο αριστερά με το μαύρο στο κεφάλι

 

Ο Γιαννάκος τώρα έχει αποκτήσει νέο κούρεμα και μοιάζει απίστευτα με τον παππού Γιάννη (τον μπαμπά μου). Είναι ζιζάνιο και τρέχει παντού, έμαθε ανεβοκατεβαίνει το μικρό σκαλοπάτι στο δωμάτιο μου ενώ πρώτα χρειαζόταν βοήθεια και άπλωνε το χεράκι του για να πιάσει το δικό μου να κατέβει. Επίσης λέει «εκεί» καθαρά και άλλες λεξούλες συλλαβές. Και χορεύει ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Άντε εσύ τώρα να μη πετάς στον ουρανό από ευτυχία.

 

 

 

Διαβάζω τη Κερένια Κούκλα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου και έχω πάθει τη πλάκα μου. Σαν γάργαρο νεράκι τρέχουν οι λέξεις και οι περιγραφές τόσο ζωντανές. Και σοκαριστική η υπόθεση. Πόσο άθλιος αυτός ο Νίκος και το ξέκωλο η Λιόλια. Πολύ προχωρημένη ιστορία αν σκεφτείς πως γράφτηκε το 1911. Αλλά τώρα θα μου πεις πάντα υπήρχαν οι άπιστοι άνδρες και οι χαμηλοβλεπούσες πόρνες. Ναι από ότι καταλάβατε είμαι με τη Βιργινία. #teamvirginia

 

 

 


Διαβάζω συγχρόνως τέσσερα βιβλία: ντοστογιέφσι, σέρλοκ Χολμς, τελευταία θυσία και αχμ το άρλεκιν μου.
Επίσης είμαι ερωτευμένη με το νέο μου τζιν.

 


Και η κόντρα πλέξιμο vs κέντημα. Ακολουθεί μια λίστα με τα κατά και τα υπέρ και των δυο
Πλέξιμο

κατά       

  ΚΑΝΕΝΑ

 

Υπέρ

αγχολυτικό

δημιουργικό χόμπι

πρακτικό αφού φτιάχνεις πράγματα που τα χρησιμοποιείς στη καθημερινότητα τους όπως κουβέρτες ζακετες κασκολ


Υπερηφάνεια να σου λένε μπράβο ή να θέλουν να τους φτιάξεις το ίδιο και σε αυτούς


Απόδραση από τη πραγματικότητα,

γιόγκα για το μυαλό,

σε γλυτώνει από τον ψυχίατρο.

 

 


Κέντημα

κατά

με τρυπάει η βελόνα

μπερδεύονται οι κλωστες

σαν αρχάρια δεν έχω όμορφο αποτέλεσμα οπότε νιωθω πως τσάμπα ασχολούμαι

δεν είναι ηρεμιστικό

βγαίνουν τα μάτια

 


Υπέρ

όταν καταφέρεις να περάσεις από τα χίλια αρνητικά και βλέπεις ένα μικρό φυλαράκι κεντημένο χαίρεσαι.

 

 

Οπότε νικητής το πλέξιμο, η πρώτη μου αγάπη και παντοτινή…

Φιλάκια

Advertisements
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

το χαμένο σκίτσο..

Ladys and sisters,

Σας έχω πει την ιστορία με το χαμένο σκίτσο; Ήμουν δημοτικάκι και κάποτε είχε περάσει από το χωριό ένας πλανόδιος ζωγράφος. Είχαμε μαζευτεί ένα τσούρμο παιδιά και τον είχαμε πάρει στο κατόπι από περιέργεια περισσότερο. Με διάλεξε ως μοντέλο του και κάθισα σε ένα βράχο και με ζωγράφισε. Φορούσα φόρεμα με γιακαδάκι και σκουλαρίκια λικάκια όπως τα λέω εγώ. Ακόμα θυμάμαι πως ένιωθα. Προσπαθούσα να μη γελάσω και έσφιγγα τα χείλη, τσουλούφια έμπαιναν στα μάτια μου γενικά ήμουν το πιο αποτυχημένο μοντέλο όλων των εποχών. Στο τέλος μου χάρισε το σκίτσο και έφυγε. Θυμάμαι το είχα στο συρτάρι της βιβλιοθήκης μου. Και μετά από πόσο καιρό απλά χάθηκε. Ή το πέταξα δε θυμάμαι.

Το έχω μετανιώσει οικτρά και φρικτά αλλά ήμουν παιδάκι τότε δεν μπορούσα να το εκτιμήσω. Από τότε μου έχει μείνει άχτι να με ζωγραφίσει κάποιος.εγώ στη ζωγραφική τα ψιλοκαταφερνω αλλά το θέμα είναι να με ζωγραφίσει κάποιος άλλος με τα δικά του μάτια να φυλακίσει στο χαρτί αυτό που βλέπει όχι κάτι άλλο. Εγώ μπορεί να με φτιάξω κούκλα και να μην είμαι. Θέλω να βγω όπως είμαι. Τεσπά σήμερα με έπιασε έμπνευση (με φώτισε ο Θεός) και έφτιαξα ένα μικρό πορτραίτο αλα μινωίτισσα. Το κόλλημα μου για τη Μινωική Κρήτη είναι γνωστό οπότε το συνδύασα. Μέχρι να βρω τον ζωγράφο που θα με απεικονίσει ακριβώς όπως είναι η ψυχή μου…
Και ένα μίνι αφιέρωμα στη γυναίκα της Μινωικής Κρήτης. Χμ λοιπόν οι γυναίκες τότε είχαν ισότιμη θέση με τους άνδρες για να μη πω ανώτερη! Στο Ιερατείο συμμετείχαν γυναίκες και οι λιγοστοί άνδρες που έπαιρναν μέρος φορούσαν γυναικείες ενδυμασίες. Έπαιρναν μέρος όχι μόνο στη κοινωνική ζωή αλλά σε οποιαδήποτε εξωοικιακη ασχολία όπως και κυνήγι.
Υπήρχε η Βασίλισσα που περιστοιχιζόταν από κύκλο κυριών. Ανάλογα με τη τάξη στην οποία άνηκαν οι γυναίκες είχαν και τα ανάλογα προνόμια, εμφάνιση, αγαθά κτλ. Οι τοιχογραφίες στο ανάκτορο της Κνωσού τις απεικονίζουν ελεύθερες καλοντυμένες να συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, γιορτές κτλ. Στα περιβόητα Ταυροκαθάψια (άθλημα) είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Πρωταγωνιστούσε  ακόμα και στη θρησκεία όπου λάτρευαν τη μητέρα με τα εκτεθειμένα στήθη. Γενικά οι γυναίκες ήταν γαμάτες εκείνη την εποχή, σήμερα έχουν χαλάσει. Ένα από τα προβλήματα
μας είναι ότι ξεχνάμε ποιες είμαστε!  Η γυναίκα για μένα είναι κάτι ανάμεσα σε πολεμίστρια ατρόμητη, ωκεανός αγάπης και βόμβα ευφυΐας. Αυτά.

9 5 1720190106_170608