ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Ένα πλέξιμο την ημέρα τη βαρεμάρα κάνει πέρα…

Το ξέρω, σας τα έχω κάνει κουδούνια για το πόσο αγαπώ το πλέξιμο αλλά και τι έγινε; Κουβέντα να γίνεται ρε παιδάκι μου. Αυτό πιθανών είναι το τελευταίο κείμενο για το 2019, σιγά μη κάτσω να γράφω Πρωτοχρονιάτικα, οπότε απολαύστε το.

Που λέτε παιδιά μου διάβαζα ένα ενδιαφέρον άρθρο περί διαφορών ανάμεσα στο πλέξιμο με βελονάκι που λέγεται chrochet και στο πλέξιμο με βελόνες που λέγεται knitting.

Στο chrocheting το πλέξιμο γίνεται αποκλειστικά στο χέρι με βελονάκι. Η ονομασία του διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, θα το ακούσεις τσιγκελάκι, άγκιστρο κτλ. Πάντως η λέξη προέρχεται από το το γαλλικό croc που σημαίνει γάντζος ή καμπύλο όργανο. Είναι πιο χαλαρό και εύκολο από το knitting γιατί το ξήλωμα ή το χάσιμο πόντων δεν αποτελεί καταστροφή για το πλεκτό μας.

Στο knitting είναι πιο σοβαρά τα πράγματα καθώς το πλέξιμο γίνεται μόνο με βελόνες κάτι που προσωπικά το βρίσκω πολύ άβολο. Γίνεται είτε στο χέρι είτε σε μηχανή ή σε loom και το θέμα είναι ένα αν χάσεις πόντο πάει ο κόπος σου πάεεειιιιιιιιιιιι…….

Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι το 2012, ξεκίνησα με βελόνες και αργότερα πέρασα στο βελονάκι όπου πλέον έχω γίνει master of commander. Aυτό που αγαπώ στο πλέξιμο είναι οι δυνατότητες. Το πόσο εξελίσσεσαι μαζί με τις δημιουργίες σου, βελτιώνεσαι στην αυτοσυγκέντρωση, στην ηρεμία (καλείσαι να επιλύσεις σημαντικά ζητήματα όπως τα  λάθη στο σχέδιο, στο χάσιμο πόντων, και στο ατελείωτο ξήλωμα). Επίσης καλείσαι να αυτοσχεδιάσεις αρκετά συχνά καθώς το σχέδιο ή οι οδηγίες, γραπτές ή σε βίντεο, μπορεί να σου δίνουν ένα αποτέλεσμα που δεν σε εξυπηρετεί και δεν σου αρέσει. Και το πιο μαγευτικό είναι τα ταξίδια που κάνεις ανάμεσα στα χνουδωτά ζωηρόχρωμα νήματα σαν να βρίσκεσαι σε ένα παραμυθένιο μέρος όπου όλα είναι απαλά και αγνά. Αγνά σαν χάδι. Και δεν υπάρχει πόνος εκεί μέσα, ανάμεσα στις ίνες, εκεί όλα είναι στη θέση του; εκεί όπου πρέπει να είναι και νιώθεις μια πρωτόγνωρη θαλπωρή σαν ζεστή θερμοφόρα που απλώνει ηδονικά και παρήγορα κύματα  ηρεμίας και περισυλλογής. Και αυτό που γαμεί με το πλέξιμο φίλοι μου, αυτό που με κάνει να νιώθω τέτοια καύλα είναι ότι ο δικός μου εγκέφαλος χρειάζεται το πλέξιμο ως έναν τρόπο χαλάρωσης κάτι σαν γιόγκα ρε παιδάκι μου,  για να δραπετεύει από τη πεζή πραγματικότητα και να ελευθερώνεται από τα περιττά ώστε να αναπνέει και να είναι σε θέση να δημιουργεί. Εκεί μέσα στις ίνες των νημάτων βρίσκονται όλες οι ηρωίδες μου και οι ήρωες μου. Η Βεατρίκη, Ο Ρόμπερτ, η Έλινορ, ο Κρίστιαν, Ο Δνοφερός, ο Γουάιτ, η Μόριγκαν, η Θεία ΜαΦία, η Γκιουλμπαχάρ, η Ερευνήτρια. η Μαρία, ΟΔρ Ν, η Ρόουζ, η Ή., Η Ρόζαμουντ, ο Φοκ, η Σκαιλαρ, η Άγνωστη, η καφετζού, ο Άγιος Βασίλης, τα αμαξάκια του Χαράλaμπου.

Δεν είναι απλά πλέξιμο και σίγουρα για μένα δεν είναι ένα ακόμα χόμπι. Είναι διέξοδος.

Σας αφήνω με μερικά από τα πραγματάκια που έπλεξα φέτος, έκανα πολλά και μικρά γιατί επισήμως το 2019 ήταν η χρονιά που διάβασα 20 βιβλία του Stephen King!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Και απόλαυσα κάθε σελίδα, κάθε παράγραφο, κάθε λέξη. Είκοσι ταξίδια σε κόσμους φτιαγμένους από αγνό τρόμο που σαν παγωμένο αεράκι στροβιλίζεται γύρω από κάθε ιστό σου.

Βέβαια διάβασα και άλλα βιβλία από Λαβκράφτ, Πόε, Αγκάθα Κρίστι, Άρθουρ Κόναν Ντόιλ. Χρηστομάνος (Κερένια κούκλα) και άκουσα και δυο poadcast, ένα με τον Benetict Cumberbatch να διαβάζει sherlock Holmes και ένα με την  ευχάριστα διαταραγμένη φωνή της υπέρ θεότητας Κατίνας Παξινού να διαβάζει τη Φόνισσα του Παπαδιαμάντη. Στα στατιστικά μου στο Goodreads μου εμφανίζει ότι διάβασα 45 βιβλία. Η αλήθεια είναι πως διάβασα λιγότερα και αυτό επειδή έφτιαξα το προφίλ μου το 2019 οπότε πρόσθεσα όσα βιβλία μπορούσα να θυμηθώ ότι έχω διαβάσει από παλιότερες εποχές.

‘Αντε, με το καλό να μας μπει η χρονιά….

 

80607885_1292606324263707_3987573574637453312_o

 

 

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Πως πέρασα το καλοκαίρι…..

Οκ αυτό θα μπορούσε να είναι επικεφαλίδα από έκθεση μαθήτριας δημοτικού χε χε. Αλλά αφού το κείμενο έχει τέτοια θεματολογία, τότε του ταιριάζει ταμάλα. Το καλοκαίρι που μόλις μας άφησε ήταν ένα καλοκαίρι που συνειδητοποίησα πολλά πράγματα, αυτονόητα για τους άλλους, τους νορμάλ, αλλά αυτά θα τα πούμε παρακάτω. Δεν πήγα διακοπές όπως οι περισσότεροι, έμεινα στα αβγά μου που λένε (έλλειψη παρέας και χρημάτων) αλλά συνέβησαν αρκετά πολλά πράγματα που με γέμισαν αισιοδοξία. Ήταν άκρως δημιουργικοί αυτοί οι μήνες καθώς έπλεξα, έραψα κτλ. Σας έχω φώτο παρακάτω….. Δεν ξέρω πως θα ακουστεί αλλά επέλεξα να μην βγω κανένα ραντεβού ολόκληρο το καλοκαίρι γιατί ήθελα ηρεμία, χαλάρωση και γενικά δεν μου βγήκε. Δεν με έκανε κανένας να θέλω να βγω μαζί του (ή εγώ γεροντοκορεύω ή χάλασαν οι άντρες έγιναν μη πω) Όμως διάβασα πολύ!!!! ΠΆΡΑ ΠΟΛΎ Επίσης έγραψα σαν τρελή. Έγραψα όπως δεν έχω γράψει ποτέ μου…

Βρίσκομαι στο φινάλε της ΕΡΕΥΝΉΤΡΙΑΣ αλλά παράλληλα δούλευα και τις άλλες μου ιστορίες:

🦋Αλυσοδεμένη ψυχή
🌹Ρόουζ
🧙‍♀️ Η συνέχεια του «ΤΟ ΜΑΚΑΒΡΙΟ ΠΆΡΤΙ ΤΗΣ ΜΟΡΙΓΚΑΝ» ( έχω σκοπό να το δημοσιεύσω την βραδιά του Halloween αν προλάβω)

Μου συνέβη το εξής θαυμάσιο για πρώτη φορά από το 2012 που ξεκίνησα να γράφω: βλέπω τις συνέχειες των ιστοριών μου σαν να είναι φιλμάκια στον ύπνο μου και ξυπνάω μες στη νύχτα για να τα γράψω)

Επίσης συνειδητοποίησα πως:

δεν είμαι υποχρεωμένη να σκάω για οτιδήποτε στραβό συμβαίνει γύρω μου.
Δεν είναι δουλειά μου να διορθώσω τα αποτελέσματα του κωλο χαρακτήρα του οποιουδήποτε.
Είναι απελευθερωτικό να μην είσαι η «μαμά» κανενός.
Επίσης είμαι πολύ περήφανη για μένα γιατί κατάφερα να εξαφανίσω κάποιες φοβίες.
Και το πιο σημαντικό είναι η πορεία της επούλωσης μου… Από την ανορεξία. Και είμαι πάνω από τις λέξεις περήφανη για τον αγώνα μου που είναι δικός μου και δεν θα τον μάθει κανείς.

Ξεκινάμε λοιπόν
ΙΟΥΝΙΟΣ
📓Οργάνωσα το τετράδιο με τις σημειώσεις ραπτικής/πλεξίματος. Έφτιαξα και κόλλησα δειγματάκια με τις βελονιές που έμαθα στα μαθήματα το χειμώνα.

70156940_1179798365544504_3430563449317359616_n70028206_1179798545544486_5296998791247822848_n
Καθάρισα τα αυτιά μου γιατί η ακοή μου είχε μειωθεί επικίνδυνα.
🍑 έφτιαξα ονειρεμένη μαρμελάδα βερίκοκο
Ⓜ️έπλεξα τα γράμματα του ονόματος μου και μετά τα έραψα σε μαξιλαράκι

70387559_1179803802210627_1375458178417819648_o
😘έπλεξα μια ραπτομηχανή μπρελόκ. Πήρα τις οδηγίες από ένα βίντεο για από ένα κουτί που είχε ραπτομηχανή στο καπάκι, τρέχα γύρευε δηλαδή καθώς δεν υπήρχε ούτε ένα βίντεο με ελληνικά ή έστω αγγλικά.

20190616_164631(0).jpg
😘έραψα ένα πουγγί με οδηγίες της πελαζί

69536050_1179812018876472_1376681904794763264_o
👩‍💻 γιόρτασα την επέτειο των 2 χρόνων στο blog μου δημοσιεύοντας νέο κεφάλαιο της Αλυσοδεμένης ψυχής (αν θυμάστε την είχα σταματήσει μέχρι να αποφασίσω ποια ιστορία θα στείλω σε εκδοτικό οίκο)
😋 έπλεξα ένα μαξιλάρι με ένα ιδιαίτερα δύσκολο νήμα που λέγεται κροκίδα και άνηκε στη γιαγιά μου.

70119035_1179815142209493_632108045102481408_o
📚Διάβασα το νεκροταφείο ζώων και όσο το διάβαζα είδα μια ψόφια γάτα στην αυλή κάτω από τον παλιό καναπέ. Σοκ. Ο Κινγκ με έκανε να φοβηθώ, αηδιάσω κτλ κτλ αλλά αυτή είναι η δουλειά του… Τον λατρεύω….

😘έπλεξα μια κολοκύθα

69813305_1179818435542497_4024326825265070080_n70356947_1179818352209172_6255228449074446336_n
🌹έπλεξα με διαφορετικά σχέδια τριαντάφυλλα

IMG_20190503_132309_37220190505_13110420190502_195155IMG_20190503_171408_501IMG_20190504_190350_051

IMG_20190702_140032_997

20190702_155403.jpg

68827206_1167960796728261_4450766341309202432_n

20190217_121543.jpg
👜Έκανα πρόοδο με τη πρώτη πλεκτή τσάντα που ξεκίνησα να πλέκω. Έβαλα φόδρα την οποία γάζωσα στη ραπτομηχανή μου. Σημείωση: το επίπεδο περηφάνιας οφείλεται στη μάχη με τη ραπτομηχανή καθώς σαν αρχάρια, συνήθως η κυρά ΜαΦία με αφήνει νοκ άουτ

69877234_1179825998875074_6579913403828011008_o(1)

ΙΟΥΛΙΟΣ
👨έκανε εγχείρηση ο μπαμπάς μου. Όλα πήγαν καλά.
🎨Με ζωγράφισε ο Χαράλαμπος

70149578_1179781362212871_2325229112903335936_n
😘Έπλεξα ένα βραχιόλι

70402108_1179829848874689_6800067775244009472_o
🤴αγόρασα τον Μικρό πρίγκιπα με σκοπό να τον χαρίσω στον Χαράλαμπο όταν μεγαλώσει λίγο περισσότερο και μετά να τον δώσει στον μικρότερο πρίγκιπα μας τον Γιάννη.

70406280_1179836488874025_3718563194315210752_o(1)
📚διάβασα τη Ρόουζ Μάντερ
📚Διάβασα το Κούτζο
👶Ο μικρός μου ανιψιός ο Γιαννάκος με είπε Χάτσον πρώτη φορά
🧒Ο Χαράλαμπος μου αφιέρωσε μαντινάδα
📚Διάβασα το Δρ Ύπνος
☑Με επέλεξαν ως τακτικό μέλος στην Εφορευτική επιτροπή στις εκλογές. Απίστευτη εμπειρία.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
👧Ανακάλυψα μια από την αγαπημένη μου εφηβική ταινία στο YouTube το Heathets και για να τιμήσω τα 90’s έραψα ένα Scrancy για τα μαλλιά.

IMG_20190816_133345_951
🏊‍♀️Δυστυχώς δεν πήγα καθόλου στη θάλασσα αλλά πήγα σε πισίνα μερικές φορές.
🦋 έκανα τατουάζ (χέννα που κράτησε αρκετές μέρες και μάλλον μου πήγαινε καθώς δέχθηκα κομπλιμέντο από ένα χωριανό 55αρη)

20190804_155037
📚διάβασα το Οργή
📚διάβασα το Ανεμοδαρμένα ύψη. Υπερεκτιμημένο.

👨‍⚕️ Άλλαξα Ενδοκρινολόγο. Είχα όλο το 2018 θέμα με απώλεια κιλών. Ναι ναι ξέρω, έχω ανορεξία χρόνια. Αλλά είχα δειλά δειλά αρχίσει να τρώω βραδινό ελαφρύ πάντα φαγητό από εκεί που δεν έτρωγα καθόλου εδώ και χρόνια. Οπότε άλλο είναι να χάνεις γιατί δε τρως και άλλο είναι να τρως έστω και λίγο και να χάνεις.

Ο παλιός ενδοκρινολόγος στον οποίο πήγαινα από το 2012 που ανακάλυψα το θυρεοειδή ήταν μουρόχαυλος και ένιωθα παραμελημένη (ορίστε το είπα). Σας είχα πει ότι το καλοκαίρι του 2018 ήταν πανάθλιο, δεν ήμουν καθόλου καλά σωματικά και ψυχολογικά και η μαμά επιτέλους θορυβήθηκε και με άκουσε (χρόνια γκρίνιαζα ότι δεν μου αρέσει ο γιατρός που με στέλνει) και βρήκαμε καινούργια Ενδοκρινολόγο στις αρχές του 2019. Με ξετίναξε στις εξετάσεις, όλα από την αρχή και ανακαλύψαμε για πιο λόγο δεν ένιωθα καλά και για ποιο λόγο ενώ είχα αρχίσει σιγά σιγά να τρώω σαν φυσιολογικό άτομο, έχανα κιλά αντί να πάρω. Ο λόγος ήταν το λάθος χάπι που μου έδινε ο παλιός ενδοκρινολόγος. Με τη παρότρυνση λοιπόν της καινούργιας μου γιατρού άρχισα να τρέφομαι κανονικά. Μου εξήγησε τα πάντα στο σώμα μου και για πιο λόγο ένιωθα έτσι και τι μου έκανε το λάθος χάπι και τι θα μου κάνει το σωστό χάπι. Πέρασαν μήνες μέχρι να πάρω έστω κι ένα γραμμάριο και με μεγάλη υπερηφάνεια δηλώνω πως επιτέλους ανέβηκε ο δείκτης της ζυγαριάς και αυτή τη στιγμή είμαι 43 κιλά!!!!! Στον αγώνα αυτό μπήκε και ο οικογενειακός μας γιατρός όπου κι εκείνος με βοήθησε με το χιούμορ του πάνω από όλα να δω κάποια πράγματα. Ο γιατρός, αγάπη μου όπως και ο γκόμενος αν δεν είναι ο κατάλληλος σε καταστρέφει…..
😘 Με ένα αυτοσχέδιο χάρτινο αργαλειό δημιούργησα το πρώτο μου Υφαντό. Από μικρή είχα κόλλημα με τον τεράστιο αργαλειό της γιαγιάς Μαρίας αλλά δυστυχώς έναν δύσκολο χειμώνα που είχαμε παπαριάσει στις βροχές, πλημμύρισε το παλιό πατρικό της γιαγιάς και ο πρόχειρα αποθηκευμένος αργαλειός σάπισε. Οπότε μέχρι να καταφέρω να αγοράσω έναν δικό μου, βρήκα ευκολάκι τρόπο να φτιάχνω μικρά πραγματάκια.

69398115_1165618446962496_7088840588585336832_n
😘Έπλεξα μια θήκη για το στικάκι μου

🎧 Έπλεξα μια θήκη για τα ακουστικά του κινητού μου

IMG_20190901_215955_856

📚Η αστυνομία της βιβλιοθήκης. Σοκαριστικό…

👝Έφτιαξα ένα πορτοφολάκι και ανακάλυψα το back bumb. Αυτό που με κάνει να καμαρώνω ακόμα πιο πολύ για το συγκεκριμένο γιατί στο κάτω κάτω ένα απλό πορτοφολάκι πρόκειται, είναι πως κατάφερα να το ολοκληρώσω σχεδόν μόνη μου καθώς οι δυσνόητες έως ελλιπείς γραπτές οδηγίες της με δυσκόλεψαν οπότε τις παράτησα και αυτοσχεδίασα.

20190831_192636.jpg
🎎Παρακολούθησα Θέατρο Σκιών
🤸‍♀️🤸‍♂️🤸‍♂️Πήγα στη παιδική χαρά με τα ανίψια
😘Ο Χαράλαμπος μου αφιέρωσε μια Μαντινάδα
😘‘Έφτιαξα νήμα plarn (plastic+yarn) από ναύλον σακούλες και έπλεξα ένα καλαθάκι για να βάζει ο Χαράλαμπος τους μαρκαδόρους του όταν ζωγραφίζει στο δωμάτιο μου

69109721_1170654986458842_8156699196448047104_o
🥧Έφτιαξα τη πρώτη επιτυχημένη Φανουρόπιτα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
😘Έφτιαξα νήμα από ένα παλιό  σεντόνι και έπλεξα ένα καλάθι με παραθυράκι για να περνάει το νήμα όταν πλέκω τα projects μου.

20190831_122730.jpg
👨‍🏫 Παρακολούθησα τη τρίτη σαιζόν του Casa de papel. ΤΟ ΛΑΤΡΕΥΩ!!! Εννοείται είμαι #team_Berlin #team_nairobi #team_professor #team_palermo
👨‍🎤👩‍🎤 Παρακολούθησα συναυλία για το ρεμπέτικο. Απλά ήταν δωρεάν και ήταν στο χωριό οπότε πήγα να ξεσκάσω.
😘 Έφτιαξα ένα πουγκί

69736716_1179860872204920_8903373308032974848_o
😘Κέντησα σε τελάρο ένα γυμνό γυναικείο σώμα. Το δικό μου.
😘Έπλεξα φύλλα σφένδαμου (maple) και βελανιδιάς (oak)

61044545_1053190584871950_7076708976716414976_n

70000257_1179866425537698_4729715718336020480_o
📚Διάβασα το σκυλί της πολαροιντ

Σημαντική συνειδητοποίηση ήταν πως όσο άσχημα κι αν αισθάνομαι την όποια στιγμή α)δεν θα κρατήσει για πάντα β) όσο δυσάρεστα κι αν νομίζω ότι νιώθω ή όσο κόπο νομίζω ότι ξοδεύω αξίζει το πόσο ωραία νιώθω με  το αποτέλεσμα
Αξιοσημείωτο είναι ότι κατάφερα να ξεπεράσω μια όχι φοβία όσο κόλλημα. Βλέπετε υπάρχουν πολλά που δεν γνωρίζετε για εμένα. Υπήρχε μια Σκοτεινή Περίοδος (όπως η γαλάζια περίοδος του Πικάσο ξέρω γω) όπου ήμουν ένα διαφορετικό άτομο από αυτό (το τσαχπίνικο) που είμαι σήμερα. Είναι βαρετό να αναλύσω εκείνη την εποχή, οπότε μένω στο θέμα. Είχα λοιπόν από απροσδιόριστη ηλικία βλαστική ακμή όχι στο πρόσωπο το οποίο παραδόξως ήταν πεντακάθαρο αλλά στο ντεκολτέ (άκου τώρα). Ένα μπουκέτο με πέντε έξι μεγάλα κόκκινα σπυράκια από εκείνα που πονάνε ότι και να κάνεις τα αγγίξεις τα σκουπίσεις ότι αφρόλουτρο και να τα πλύνεις. Τα είχα για αρκετά χρόνια δε ξέρω γιατί. Ήμουν χαζή προφανώς γιατί υπάρχουν και γιατροί ξέρω γω και δεν είναι ότι δεν θα έβρισκα τα χρήματα. Ήμουν ντροπαλή, άβουλη δε ξέρω πως να με χαρακτηρίσω. Είχα λοιπόν χαμηλή αυτοπεποίθηση που εν μέρη οφειλόταν ΚΑΙ στα σπυράκια. Φανταστείτε, δεν έβαζα ανοιχτέ μπλούζες άσε δε που ντρεπόμουν όταν απέκτησα αγόρι μήπως μάθει για τα σπυριά και εξαφανιστεί. Κάποια στιγμή με παρακίνησε η μαμά και πήγα σε δερματολόγο. Ξεκίνησα μια χρονοβόρα θεραπεία και ευτυχώς το δέρμα καθάρισε χωρίς να αφήσει ουλές ενθύμια των αντιπαθητικών «καυλόσπυρων» όπως τα αποκαλούσε η αδελφή μου. Από τότε πρόσεχα σε σημείο υστερίας για να μην ξαναβγάλω σπυράκια. Συγκεκριμένο υγρό σαπουνάκι από το φαρμακείο για χρόνια και όταν δεν το έβρισκα πια το σαπουνάκι παραγγελία από το ίντερνετ από Αθήνα. Πλούσια είχα κάνει τη Castalia. Και φυσικά δεν φορούσα κοσμήματα μπλούζες κλειστές μέχρι πάνω ούτε κασκόλ δεν έβαζα δεν ήθελα να με αγγίζει τίποτα εκεί. Ναι καλά μαντέψατε, ούτε και το μποιφρεντ. Μου έχουν κάνει παράπονα γιαυτό αλλά μόνο αν μπει κάποιος στη θέση μου θα με καταλάβαινε. Δεν ήταν κακό που δεν ήθελα να γεμίσω σπυριά και πάλι. Βέβαια το παράκανα. Το φετινό καλοκαίρι λοιπόν μετά από έναν περίεργο χειμώνα που δεν ήθελα να με αγγίζει ούτε το νερό εκεί μη με ρωτάτε πως έκανα μπάνιο μόνο ο Θεός ξέρει, δεν ξέρω πως μου βγήκε και σταμάτησα να χρησιμοποιώ καθημερινά το σαπουνάκι, άρχισα να βάζω και άλλα αφρόλουτρα χωρίς να ανησυχώ.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Ανυπομονώ για ένα όμορφο φθινόπωρο…

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Στις καμπύλες των γραμμάτων…

Πάντα συγκρίνω τη διαδικασία της συγγραφής ενός μυθιστορήματος με το πλέξιμο, το ράψιμο, το γάζωμα και το κέντημα. Όπως η δημιουργία ενός πλεκτού, ενός κεντήματος, ενός ρούχου, ενός υφαντού απαιτεί πατρόν, προσχέδιο, ή οδηγίες, έτσι και η συγγραφή, στο ξεκίνημα της, πάνω από όλα, χρειάζεται το σκελετό του, τη βασική του ιδέα, το πατρόν δηλαδή, το σχέδιο του. Ο πρόλογος της ιστορίας είναι οι πόντοι που θα ρίξεις στο πλέξιμο και η αλυσίδα, η στάμπα και το μολύβωμα στο κέντημα, το τρώπωμα το πρόχειρο πιάσιμο δηλαδή μέχρι να γαζωθεί το ρούχο. Στο κυρίως θέμα η ανάπτυξη των χαρακτήρων, οι άπειρες λεπτομέρειες, οι παράγραφοι, οι χιλιάδες λέξεις, η μια πίσω από την άλλη, οι παρομοιώσεις, τα επίθετα, οι περιγραφές είναι όπως στο πλέξιμο που καθώς προχωρεί το πλεκτό και βλέπεις να σχηματίζονται τα σχέδια, το μοτίβο του που αποτελείται από άριχτα, από γαϊτανάκια, από βουβά γαϊτανάκια, από διπλά ποδαράκια, από τις αλυσίδες και άλλες πολλές τεχνικές, στο κέντημα το γέμισμα με τη κλωστή, τη σταυροβελονιά, τη ριζοβελονιά, στο ράψιμο και στο γάζωμα οι λεπτομέρειες του ρούχου, η ζώνη, τα κουμπιά, η φόδρα. Κάθε κεφάλαιο πρέπει να ενώνεται με το άλλο ομαλά με φυσική χάρη και απόλυτη συνάφεια όπως ενώνεις τις σειρές στο πλέξιμο, στο κέντημα τα φυλλαράκια, στα ρούχα τις ραφές. Και ο επίλογος, το φινάλε ανατρεπτικός απόλυτα άξιος στην όλη ιστορία έρχεται να αποκαταστήσει την ισορροπία και τη τάξη και να ικανοποιήσει αυτόν που το έγραψε και αυτόν που το διαβάζει, όπως στο πλεκτό που θα κλείσει με βουβό ή αλυσίδα και θα κόψεις και τραβήξεις το νήμα σφίγγοντας το. Το πλεκτό που θα αιχμαλωτίσει το βλέμμα, θα μαζέψει κοπλιμέντα και επαίνους και θα κάνει το δημιουργό του περήφανο. Όπως στο κέντημα που θα στερεωθεί καλά η κλωστή θα πλυθεί θα κολλαριστεί και θα κρεμαστεί στον τοίχο, στο ράψιμο γάζωμα που θα φρεσκοσιδερωθεί και θα φορεθεί με χάρη και θα αναπνεύσει στο καθαρό αέρα θα ονειρευτεί ανάμεσα στις πτυχώσεις του υφάσματος και θα κοκκινίσει ντροπαλά στη σκέψη ότι είναι μοναδικό. Είμαι περήφανη και ικανοποιημένη γεμάτη χαρά που μπορώ να κάνω πράγματα να δημιουργώ μοναδικά κομμάτια. Η ενασχόληση μου με το πλέξιμο το ράψιμο το κέντημα το γάζωμα με γεμίζει περηφάνια και χαρά. Και συγκρίνω αυτά τα συναισθήματα με τη συγγραφή γιατί νιώθω το ίδιο. Και όντως πρέπει να δουλέψω στο γράψιμο όπως δουλεύω και στο πλέξιμο στο κέντημα στο ράψιμο και στο γάζωμα. Πρώτα θα συλλάβω την ιδέα, μετά θα βρω σκελετό/προσχέδιο/πατρόν μετά θα το μολυβώσω, αναπτύξω, τροπώσω και μετά θα αφεθώ στη μαγική διαδικασία της συγγραφής των κεφαλαίων και τέλος θα βάλω τα δυνατά μου να κεντήσω το φινάλε με δεκάδες πλουμιστά στολίδια εντυπωσιακά.
Εσείς όταν βλέπετε ένα πλεκτό, ένα κέντημα, ένα εργόχειρο βλέπετε αυτά ακριβώς και τίποτα παραπάνω. Όσο θαυμάσια, πιτίδια και να είναι δεν παύουν να είναι εργόχειρα. Εγώ δεν τα αντιλαμβάνομαι έτσι. Για μένα είναι γραπτά κείμενα που αφηγούνται ιστορίες. Κάθε πόντος, κάθε βελονιά, κάθε κλωστή κάθε αλυσίδα κάθε είναι ιστορίες γραμμένες με πόνο με δάκρυα με γέλιο και αναστεναγμό. Και δεν έχει διαφορά το τσικ τσικ που κάνουν τα δάχτυλα μου πάνω στα πλήκτρα του υπολογιστή με το θρόισμα του υφάσματος όταν το τρυπά η βελόνα, ούτε με το φρουτ του χεριού καθώς χαϊδεύει πλέκει το νήμα και το μουρμουρητό από το μέτρημα των πόντων ούτε με τον επαναλαμβανόμενο μηχανικό ήχο της ραπτομηχανής καθώς γαζώνει ούτε με το τακα τουκ του αργαλειού. Για μένα είναι ένα μαγικός παιχνιδότοπος χτισμένος με εκατομμύρια μιλιούνα λέξεις, χιλιόμετρα λαχταριστών νημάτων, κουβάδες με βελόνια, ψαλίδια δαχτυλήθρες, τελάρα, βελόνες, μεζούρες, υφάσματα και άλλα ραφτικά. Και σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων μικραίνω και μεγαλώνω αναλόγως για να χωρέσω στις καμπύλες των γραμμάτων.

Συγγραφή

Πλέξιμο

Κέντημα

Ράψιμο

20190713_134426

Γάζωμα

20190713_134245

Αργαλειός

FB_IMG_1558037182706

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

‘Εφτιαξα τη Crafter granny μου….

Snapchat-945875625

Η Crafter granny μου είχε καρφωθεί εδώ και καιρό στο μυαλό και αλώνιζα όλο το YouTube να βρω κάποιο βίντεο με οδηγίες.  Δυστυχώς δε βρήκα ούτε ένα ρημαδο- βίντεο στα Ελληνικά που να φτιάχνουν τη συγκεκριμένη κούκλα.

Αλήθεια βρε κοριτσούδια εσείς που έχετε κανάλι εις τον Τύμβο γιατί τη σνομπάρετε τη κούκλα;; Από ότι έχω δει σε διάφορες ομάδες στο Facebook έχει πολύ πέραση η γιαγιά, δεν σκέφτηκε κάποια να τη φτιάξει;

Τέλος πάντως ήθελα να τη φτιάξω, έψαξα βίντεο, δεν βρήκα και απευθύνθηκα σε μια κυρία που έχει κανάλι στο YouTube και φτιάχνω πολλά πλεκτά με τα δικά της βίντεο. Μου εξήγησε ότι ένα θέμα με τα χέρια της δεν της επιτρέπει να φτιάξει τόσο περίπλοκο project.
Απευθύνθηκα στις ομάδες πλεξίματος που είμαι μέλος, αν κάποια γνώριζε τις οδηγίες αλλά οι περισσότερες έβαζαν φώτο της κούκλας από το pinterest. Απογοητευμένη άφησα το όνειρο της κούκλας στην άκρη. Πέρασε ο καιρός και πριν λίγες μέρες επιτέλους αποφάσισα να εξερευνήσω το άγνωστο για εμένα μέχρι πρότινος pinterest. Έπαθα πλάκα με τις χιλιάδες φώτο και φυσικά άρχισα να ξεσηκώνω ιδέες για διάφορες χειροτεχνίες.

Μέχρι που έπεσα και πάλι πάνω σε φώτο με τη crafter granny. Γαμώτο! Με προκαλούσε απροκάλυπτα να τη φτιάξω. Έψαξα και πάλι βίντεο στο Υoutube και βρήκα  σε Πορτογαλικά, Ρώσικα, Γαλλικά οπότε αποφάσισα να ρισκάρω και να φτιάξω τη κούκλα παρακολουθώντας το γαλλικό βίντεο.

Εγώ γρι γαλλικά δε ξέρω πέρα από τα γαλλικούλια που κάναμε στον ΟΑΕΔ όταν πήγαινα κομμωτική (ουν σεγβιετ, ουν λισουαγ, ζε νε πα τραβαγιέ κλπ κλπ). Δυστυχώς το βίντεο διέθετε υπότιτλους μόνο στα γαλλικά αλλά τους ενεργοποίησα, τουλάχιστον αν έβλεπα τις λέξεις ένιωθα πως θα τις καταλάβαινα καλύτερα από το να τις ακούω.

Ευτυχώς το βίντεο είχε πολύ καλό φωτισμό, η τοποθέτηση της κάμερας ήταν σωστά, και το βασικότερο η γυναίκα που έπλεκε δεν είχε μακρυά ψεύτικα νύχια με πανάθλια χρώματα που έχουν οι περισσότερες και κρύβουν με αυτά το εργόχειρο.

Τα πήγαινα πολύ καλά, έπλεκα χωρίς πρόβλημα κι ας μη καταλάβαινα γρι μέχρι που η κυρία αποφάσισε (από βαρεμάρα;) να κάνει skip σε κάποιο σημείο. Εντάξει μαντάμ εσύ δίνεις τις οδηγίες και κλείνεις τη κάμερα για να το πλέξεις. Με ρωτάς εμένα αν κατάλαβα Χριστό; Αφού δε ξέρω γαλλικά λέμε. Εκείνη την ώρα ήμουν σε φάση «τι της έχω κάνει μωρέ της μαλακισμένης;»


Λέω πάει θα το ξηλώσω. Κρίμα τόσος κόπος. Τελικά αποφάσισα να αυτοσχεδιάσω, το είδα λίγο σαν πρόκληση. Τόσα χρόνια πλέκω. Έχω δημιουργήσει εκατομμύρια πράγματα, γιατί να μη μπορώ να το κάνω και αυτό; Πολύ σημαντική η αυτοπεποίθηση σε ότι κι αν κάνουμε στη ζωή μας. Λέω δε γεννήθηκε το πλεκτό που θα με νικήσει εμένα.

Βρήκα λοιπόν ένα βίντεο για λαγουδάκι από την πολύ καλή kiki chrochet  που τα εξηγεί πάντα τόσο αναλυτικά. Έπιασα άλλο νήμα και άρχισα να κάνω το κεφάλι του λαγού από το βίντεο της κικής.  Το σκεπτικό μου ήταν: κεφάλι το ένα κεφάλι και το άλλο. Πλέκω αυτό του λαγού Που είναι στα ελληνικά και συνεχίζω από το λαιμό και κάτω με το γαλλικό βίντεο.

Δυστυχώς το κεφάλι του λαγού δεν μπορούσε να περάσει για κεφάλι γυναίκας (χχχαχαχαχ τι λέω;) και το παράτησα. Έπιασα ξανά το άλλο κεφάλι, της granny, που είχα φτιάξει. Έψαξα στο Google translate μπας και βγάλω άκρη με τις οδηγίες της Φρανσέζας (που λέει και η Ελένη Βλαχάκη στο Κων και Ελένης) αλλά μάταια.

Αυτό το μυστήριο του πως θα έπλεκα από την 10η σειρά έως την 19η μεγάλωνε αφού αυτό το κομμάτι παρέλειπε η Γαλλίδα από το βίντεο. Και τότε μου ήρθε η επιφοίτηση (καθώς έτρωγα μερεντα. Αν έχεις κάποιο κόλλημα φάε μερέντα να ξεκολλήσεις).

Γιατί να μη κάνω στο κεφάλι της granny αυτό που έκανα στο κεφάλι του λαγού; Έτσι έπλεξα από τη 10η έως και την 19η σειρά αυτά που έπλεξα και στο λαγό. Αλλά με δυο αλυσίδες σε κάθε αρχή σειράς και πλέκοντας την πρώτη αλυσίδα πάντα. Προσάρμοσα δηλαδή τις οδηγίες του κουνελιού στο κεφάλι της γιαγιάς. Και ω τι θαύμα. Είχα δίκιο. Το κεφάλι πλεκόταν εξαιρετικά. Είχα δίκιο και πάντα εμπιστεύομαι το ένστικτό μου (ότι πω αυτό είναι).


Μετά πήγα να συνεχίσω το πλέξιμο ακολουθώντας το γαλλικό βίντεο και ελπίζοντας να μη μου δημιουργήσει παρακάτω κι άλλα κενά αλλά έπεσα πάνω σε κάποιες καρτέλες στο pinterest που έγραφαν πως πλέκονται οι σειρές της crafter granny αναλυτικά!!!! Λέω χέσε τη Γαλλίδα, εδώ είμαστε. Διαβάζοντας τις καρτέλες διαπίστωσα πως οι σειρές από τη δέκατη έως και την δέκατη ένατη οι οδηγίες ήταν όπως τις είχα πλέξει κι εγώ κλέβοντας από το βίντεο με το λαγό!!!

Ένιωσα απίστευτα περήφανη για τον εαυτό μου και αποφάσισα να ακολουθήσω τις οδηγίες τις καρτέλας.

52513934_979338568923819_6102188430626652160_n52504095_979338665590476_1816836965106974720_n52584283_979338698923806_1510397989204525056_n52602047_979338635590479_774589006712143872_n52793066_979338542257155_7110032962246148096_n(1)

Νοιώθω ότι με αυτή τη πρόκληση ωρίμασα σαν πλέχτρουσα. Αν μπορώ να διαβάζω πατρόν ή κρυπτογραφημένα κείμενα ή αν αυτοσχεδιάζω με τόση επιτυχία σημαίνει πως είμαι έτοιμη να φτιάξω πολύ δύσκολα projects. Συνέχισα το πλέξιμο και όταν ολοκλήρωσα το κεφάλι και το γέμισα με εκείνο το χνουδωτό που έχουν μέσα τα λούτρινα αρκουδάκια (έσφαξα ένα και πήρα το μέσα) μου θύμισε το επεισόδιο από τον Macgyver με την ανάπλαση του κρανίου που στοίχειωσε τη παιδική μου ηλικία, άσχετο.

Το σώμα ήταν πολύ πιο εύκολο και συνέχισα ακάθεκτη. Να το λαιμουδάκι, να οι ώμοι, ο κορμός, η μεσούλα, η φούστα.. Όλα εκεί γραπτά και κατανοητά. Το σώμα δεν το γέμισα στη συγκεκριμένη φάση. Κατόπιν έφτιαξα το μαλλί σε κότσο που θύμιζε καπέλο και τη κορδέλα, μετά τα χεράκια χωριστά.

Έπρεπε να βρω με τι θα γέμιζα το εσωτερικό της κούκλας ώστε να στέκεται όρθια. Πήρα ένα μικρό μπουκάλι νερού το γέμισα με όσπρια φακές ρύζι κτλ. Τοποθέτησα το μπουκάλι στο εσωτερικό, αφού πρώτα είχα βάλει ένα πλαστικό σωληνάκι από ένα μπουκάλι άζαξ ώστε να στέκεται όρθιο το κεφάλι, και όλα τα υπόλοιπα κενά τα γέμισα με το βαμβάκι. Πήρα ένα μεταλλικό καπάκι από ένα βάζο μέλι για να μπει στο πάτο και μετά έπλεξα ένα κύκλο με άρικτα και το ένωσα με το κάτω μέρος του φορέματος κλείνοντας έτσι το εσωτερικό της κούκλας.

Ούφ! Το δύσκολο όμως δεν ήταν αυτό. Για δοκίμασε να φτιάξεις τη ποδιά. Δυστυχώς δεν μπορούσα να ακολουθήσω τις οδηγίες από τη καρτέλα και αναγκαστικά παρακολούθησα  βίντεο για να πάρω μια ιδέα αφού μιλούσαν είπαμε γαλλικά ρώσικα κτλ. Αυτοσχεδίασα και λιγάκι και μετά από δύο μέρες ήταν έτοιμη  η ποδιά!!!!

Πάντως αν ήξερα πόσο θα με παίδευε η ποδιά μπορεί και να μην ασχολιόμουν καθόλου.

Είμαι περήφανη όμως που το κατάφερα και ξέρω πλέον πως δεν θα με αμφισβητήσω ξανά. Δεν υπάρχει τίποτα που να μη μπορώ να το κάνω.

Αποφάσισα να ονομάσω τη κούκλα μου Μαφία, έτσι με είχε ονομάσει μια γλυκιά μπλόγκερ εδώ μέσα και μου άρεσε τόσο ώστε δημιούργησα έναν χαρακτήρα τη θεία Μαφία που πλέκει τα μαγικά πόντσο της κατάρας από ξερά έντερα ανδρών στην μίνι ιστορία μου  ΤΟ ΜΑΚΆΒΡΙΟ ΠΑΡΤΙ ΤΗΣ ΜΟΡΙΓΚΑΝ (ΜΟRΙGΑΝ ΜΟRBIT)

Snapchat-1341675743Snapchat-70896413420190302_173644Snapchat-192658088Snapchat-341792812Snapchat-418435749Snapchat-730430994Snapchat-762491780Snapchat-1248906742

Καθώς έπλεκα λοιπόν μες στη τρελή χαρά και νιώθοντας ευγνωμοσύνη για τους ανθρώπους που εφηύραν το πλέξιμο άρχισα να σκέφτομαι πως ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία του πλεξίματος;

Φαντάστηκα την εποχή των σπηλαίων όπου οι άνθρωποι ήταν  υποχρεωμένοι  να παράγουν όλα όσα είχαν ανάγκη και πώς μπορεί να στερέωναν τα δέρματα ζώων πάνω τους. Έφτιαχναν μπότες στα πόδια τους, πως τις έδεναν, πότε ξεκίνησε το ράψιμο και τι χρησιμοποιούσαν για βελόνα. Πως ξεκίνησαν να επεξεργάζονται τα φυτά ώστε να φτιάξουν ανθεκτικά  «δεματικά» και αργότερα νήματα;

Απίστευτες σκηνές ξεπήδησαν στον εγκέφαλο μου (έχω ζωηρή φαντασία η αλήθεια είναι). Καθώς οι εποχές άλλαζαν και ο κόσμος εξελισσόταν προόδευε και η εφευρετικότητα του ανθρώπου. Πότε ξεκίνησαν  τα πρώτα υφαντά; Ποιος πεφωτισμένος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που σκέφτηκε να κάνει ένα άρρηκτο ή ένα βουβό στο πλέξιμο; Θυμήθηκα το ομηρικό έπος Οδύσσεια όπου η Πηνελόπη ύφαινε όσο έλειπε ο Οδυσσέας. Άρα τόσο παλιά είναι αυτή η τέχνη, άρα θα υπάρχουν πηγές και στην μυθολογία περί πλεκτο-ραπτο-κεντηματο-υφαντουργίας (δικιά μου λέξη και φαίνεται).

Επειδή εγώ την μυθολογία τη παίζω στα δάχτυλα (τι σικ) ήταν εύκολο να θυμηθώ κάποια και κάποια άλλα να τα γκουγκλάρω.

Η Αράχνη μια θνητή προκάλεσε την θεά Αθηνά σε μονομαχία υφαντικής. Έχασε φυσικά και αυτοκτόνησε. Η Αθηνά γαρ Θεάρα την επανέφερε στη ζωή ως αραχνούλα για να υφαίνει τον ιστό της.

Δεν υπάρχουν πολλά περί πλεξίματος στην μυθολογία άρα είναι κάτι σχετικά νέο. Πότε και πως είναι δύσκολο να διευκρινιστεί. Και δεν με απασχολεί κιόλας. Το σημαντικό είναι ότι υπάρχει σήμερα και εγώ το απολαμβάνω.

Απλά θαυμάζω την εφευρετικότητα του ανθρώπου που η ανάγκη του για κάτι συμπαγές και ενιαίο που θα του πρόσφερε κάλυψη και ζεστασιά σε δύσκολες καιρικές συνθήκες τον έκανε να συλλάβει κάτι τόσο όμορφο, δημιουργικό, ζεστό και παρήγορο.

Κλείνοντας να δώσω τον σύνδεσμο από τον οποίο πήρα τις καρτέλες (pdf είναι αλλά εγώ έβγαλα screenshot τη κάθε σελίδα για να τις έχω στο κινητό μου για εύκολη πρόσβαση)

Θα το βρείτε εδώ

και ξεκίνησα τη κούκλα από αυτό το βίντεο:

 

 

 

 

 

 

Snapchat-1071659824

Η κούκλα αυτή έχει απεριόριστες δυνατότητες. Μπορείς να της προσθέσεις πράγματα όπως γυαλιά, σάλι, τσαντούλα, λουλούδια κτλ και να τη φτιάξεις τελείως του γούστου σου. Για αυτό με είχε ενθουσιάσει αρχικά αυτό το project….

Ελπίζω να σας άρεσε ❤

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Οι κουλ γυναίκες…..

Οι γυναίκες που πλέκουν, ράβουν, διαβάζουν, γράφουν είναι γαμάτες ανεξάρτητα την ηλικία τους.
Πλέξιμο κέντημα ράψιμο
Είναι το πάθος μας. Βρίσκουμε χαρά και αγαλλίαση ανάμεσα σε νήματα, βελόνες, βελονάκια, κλωστές, ραπτομηχανές, υφάσματα και δεν το κρύβουμε. Με τι καμάρι επιδεικνύουμε τα δημιουργήματα μας.

Κανείς δε γνωρίζει πως τα δάχτυλα μας και οι αρθρώσεις μας πονάνε. Δουλεύουμε πάντα πολλά projects ταυτόχρονα και το μυαλό μας εφευρίσκει χίλιες ιδέες που περιμένουν στωικά να πραγματοποιηθούν. Κάθε δημιούργημα μας είναι κομμάτι μας ακόμα κι αυτά που χαρίζουμε ή πουλάμε. Νιώθουμε καλά όταν ασχολούμαστε, ήρεμες και ασφαλείς. Το πλέξιμο είναι σαν ασπίδα έτοιμη να μας προφυλάξει από κάθε κακό. Το ράψιμο είναι τραγούδι κεφάτο και ανυπόμονο. Το κέντημα είναι ζωγραφική με βελόνα και κλωστή αντί για πινέλα και μπογιές.


Δεν χρειάζεται να αναλύσω ποια είναι τα οφέλη στην υγεία μας
σωματικά και πνευματικά, αυτά είναι αποδεδειγμένα και γνωστά. Είναι κάτι περισσότερο για μας. Είναι ο έρωτας μας. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει το κόλλημα μας. Βλέπουμε μέσα στα νήματα, στις κούτσες, στις κλωστές, πολύχρωμα όνειρα. Κάθε θηλιά, κάθε αλυσιδάκι, κάθε πόντος, κάθε βελονιά, σε δένει με τη ζωή, με τη χαρά, με την ευτυχία, με τη γαλήνη. Κεντημένα άνθη, κήποι κρεμαστοί, λιβάδια ελπίδας. Ολόλευκα εργόχειρα σαν λουκούμι τριαντάφυλλο πασπαλισμένο με άχνη ζάχαρη. Πλεκτά ζεστά σαν παιδικές αναμνήσεις, σαν μαγιάτικα μεσημέρια.

 


Διάβασμα συγγραφή
Ο συγγραφέας πριν γράψει πάντα διαβάζει. Διαβάζει για να ανοίξει τις πύλες
του μυαλού ώστε η έμπνευση να αρχίσει να τρέχει σαν γάργαρο νεράκι. Πάντα γράφει αυτά που θα ήθελε να διαβάσει και ο ίδιος σαν αναγνώστης. Και είναι μαγικό το διάβασμα. Κάτι που έχει γράψει κάποιος άγνωστος σε εσένα τρυπώνει στο μυαλό και σου γεννά εικόνες, συναισθήματα, ιδέες.


Μόνο οι κουλ γυναίκες αρέσκονται να ασχολούνται με τόσο «παλιομοδίτικα» πράγματα.

Μερικές από τις γυναίκες- πρότυπα που πλέκουν

51766002_974934766030866_5693374249184526336_n
Anjelica Huston
51823969_974936059364070_6629556452606345216_n
Merilyn Monroe

 

51794148_974936039364072_6841101845545353216_n
Merilyn Monroe
52577860_974937532697256_9037936596216709120_n
Meryl Streep

 

52097706_974933802697629_2752777434884472832_n
Julia Louis Dreyfus
52513852_974939302697079_7680291648630161408_n
Aundrey Heborn

 

51377824_974935992697410_5927971676493971456_n
Kristen Stewart

 

Grace Kelly, Sara Jesica Parker, Rita Heyworth, Elizabeth Taylor, Kate Middleton, Briggitte Bardot,

 

Αριστερά: Jane Masfield  Δεξιά: η κόρη της Jane, Mariska Hargitay

Vintage εικόνες γυναικών που γαζώνουν

Έχω από καιρό οραματιστεί τον εξιδανικευμένο εαυτό μου και μέρα με τη μέρα τον αφήνω να με κυριεύσει. Αυτός ο εαυτός περιλαμβάνει:

ντύσιμο με φορέματα όπως στις παλιές ελληνικές ταινίες

διάβασμα χιλιάδων βιβλίων

να γίνω best selling author όπως η Αγκάθα Κρίστι

να γίνω μια τέλεια μοδιστρούλα, να ξέρω όλες τις βελονιές και στο κέντημα και όλες τις πλέξεις στο πλέξιμο.

Διαβάζω λοιπόν, και γράφω, και πλέκω, και κεντάω, και ράβω, και θέλω να δοκιμάσω επιτέλους τη ραπτομηχανή.

52333470_976043569253319_4118980779118166016_n52020602_976043509253325_6425003287900061696_n52130149_976043642586645_2393279566878605312_n52369179_976043752586634_6245098584023236608_n52020899_976043442586665_8583900390582386688_n

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

smile ρε…

Η Άννα με ρωτούσε επίμονα τι μεσολάβησε από τη τελευταία φορά που με είδε εκεί γύρω στις 20 Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα και είμαι τόσο χαρούμενη και ακτινοβολώ. Της απάντησα πως τίποτα απολύτως δε συνέβη, αλλά αν περίμενα να συμβεί κάτι αληθινά σπουδαίο (όπως το να αποκτήσω αμάξι ή να πάω στο Παρίσι) για να έχω κέφια, τότε δε θα γελούσα ποτέ. Ανεκτίμητης αξίας το γέλιο. Σαν διαμάντια που λαμπυρίζουν και δίνουν φως στο πρόσωπο σου. Και να σκεφτείς πως οι περισσότεροι άνθρωποι δε γελούν, το διαμάντι είναι εκεί κάτω από τη μύτη τους και δεν γελούν!

 

 

Ο Χαράλαμπος μου είπε πως ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΔΕΙ.. Αυτό αξίζει εκατομμύρια και όλα τα αστέρια του ουρανού μαζί και τους πλανήτες (συμπεριλαμβανομένου και του B12 που κατοικεί ο Μικρός Πρίγκιπας). Ο δικός μου μικρός πρίγκιπας είναι ένα πανέμορφο γλυκό σαν σοκολάτα αμυγδάλου παιδάκι που ομορφαίνει τις ζωές όλων μας. Του αγόρασα μαρκαδόρους και ένα μπλοκ ζωγραφικής με τον Μικρό Πρίγκιπα για να μας φτιάχνει τα ζωηρά αριστουργήματα του όταν έρχεται σπίτι μας (εκεί που μένω εγώ). Μου ζωγράφισε στον τοίχο του δωματίου μου ένα αμάξι λίγο χαλασμένο από ότι είπε και τον οδηγό του και λίγο πιο πέρα μου ζωγράφισε άλλο ένα ανθρωπάκι με πανκ μαλλί και μου είπε πως ήταν ο ζωγράφος Πικάσο!!! Φταίω που τον θεωρώ ακόμα μωρό ενώ είναι ένα ευφυέστατο πλάσμα και σοκάρομαι κάθε φορά με τα σπουδαία πράγματα που μου λέει. Βέβαια και 50 χρονών να πάει εγώ μωρό θα τον βλέπω..

50425919_961388667385476_520109140702396416_n
Ένα αμάξι «λίγο χαλασμένο» με τον οδηγό του
50863017_961388714052138_1694677143042129920_n
ο ζωγράφος Πικάσο
50715923_961520307372312_4975331141214011392_o
Η οικογένεια μας με τα ονόματα μας. Εγώ είμαι το μπασμένο αριστερά με το μαύρο στο κεφάλι

 

Ο Γιαννάκος τώρα έχει αποκτήσει νέο κούρεμα και μοιάζει απίστευτα με τον παππού Γιάννη (τον μπαμπά μου). Είναι ζιζάνιο και τρέχει παντού, έμαθε ανεβοκατεβαίνει το μικρό σκαλοπάτι στο δωμάτιο μου ενώ πρώτα χρειαζόταν βοήθεια και άπλωνε το χεράκι του για να πιάσει το δικό μου να κατέβει. Επίσης λέει «εκεί» καθαρά και άλλες λεξούλες συλλαβές. Και χορεύει ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Άντε εσύ τώρα να μη πετάς στον ουρανό από ευτυχία.

 

 

 

Διαβάζω τη Κερένια Κούκλα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου και έχω πάθει τη πλάκα μου. Σαν γάργαρο νεράκι τρέχουν οι λέξεις και οι περιγραφές τόσο ζωντανές. Και σοκαριστική η υπόθεση. Πόσο άθλιος αυτός ο Νίκος και το ξέκωλο η Λιόλια. Πολύ προχωρημένη ιστορία αν σκεφτείς πως γράφτηκε το 1911. Αλλά τώρα θα μου πεις πάντα υπήρχαν οι άπιστοι άνδρες και οι χαμηλοβλεπούσες πόρνες. Ναι από ότι καταλάβατε είμαι με τη Βιργινία. #teamvirginia

 

 

 


Διαβάζω συγχρόνως τέσσερα βιβλία: ντοστογιέφσι, σέρλοκ Χολμς, τελευταία θυσία και αχμ το άρλεκιν μου.
Επίσης είμαι ερωτευμένη με το νέο μου τζιν.

 


Και η κόντρα πλέξιμο vs κέντημα. Ακολουθεί μια λίστα με τα κατά και τα υπέρ και των δυο
Πλέξιμο

κατά       

  ΚΑΝΕΝΑ

 

Υπέρ

αγχολυτικό

δημιουργικό χόμπι

πρακτικό αφού φτιάχνεις πράγματα που τα χρησιμοποιείς στη καθημερινότητα τους όπως κουβέρτες ζακετες κασκολ


Υπερηφάνεια να σου λένε μπράβο ή να θέλουν να τους φτιάξεις το ίδιο και σε αυτούς


Απόδραση από τη πραγματικότητα,

γιόγκα για το μυαλό,

σε γλυτώνει από τον ψυχίατρο.

 

 


Κέντημα

κατά

με τρυπάει η βελόνα

μπερδεύονται οι κλωστες

σαν αρχάρια δεν έχω όμορφο αποτέλεσμα οπότε νιωθω πως τσάμπα ασχολούμαι

δεν είναι ηρεμιστικό

βγαίνουν τα μάτια

 


Υπέρ

όταν καταφέρεις να περάσεις από τα χίλια αρνητικά και βλέπεις ένα μικρό φυλαράκι κεντημένο χαίρεσαι.

 

 

Οπότε νικητής το πλέξιμο, η πρώτη μου αγάπη και παντοτινή…

Φιλάκια

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Η ΚΟΥΒΕΡΤΟΎΛΑ ΤΩΝ ΞΕΧΑΣΜΈΝΩΝ ΝΗΜΆΤΩΝ (Η ΟΔΎΣΣΕΙΑ ΜΙΑΣ ΠΛΕΧΤΡΟΥΣΑΣ)..

Γεια σας, γεια σας ….

Το φθινόπωρο είναι η αγαπημένη μου εποχή, δεν είμαι η μόνη τώρα θα μου πεις.  Το ξέρω. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ζεστό, οικείο που να φωνάζει θαλπωρή και ηρεμία από ένα απόγευμα μπροστά στο τζάκι με τα ξύλα να τριζοβολούν (ΝΕ ΤΙ) και εσύ να χουχουλιάζεις σκεπασμένη με ένα ριχτάρι που έχεις πλέξει με τα χεράκια σου και μια ζεστή κούπα αχνιστής σοκολάτας μπισκοτάκια κρουασανάκια κτλ δε περιγράφω άλλο.

Με κάνει να ονειροπολώ αυτή η γλυκιά χουχουλιάρικη εποχή που μοσχοβολάει κανέλες, νοτισμένο χώμα και ρομαντισμό.

Halloween, κίτρινες κολοκύθες με ή χωρίς ζωγραφισμένες τρομακτικές φάτσες, κιτρινισμένα φύλα, και τα πλεκτά μου. Τα πλεκτούλια μου που με κάνουν να νιώθω υπερήφανη το λιγότερο.

Είχα λοιπόν περί τα τέλη Αυγούστου, ξεκινήσει το πρότζεκτ «Χατσοκουβερτούλα (ριχτάρι  από διάφορα νήματα που είχαν ξεμείνει από προηγούμενα πλεκτά)

Το είχα δει σε ένα άλλο μπλογκ και με είχε ενθουσιάσει η ιδέα να το δοκιμάσω για να αξιοποιηθούν επιτέλους όλα αυτά τα περισσεύματα που δεν ήξερα τι να τα κάνω. η αλήθεια είναι ότι με παίδεψε αρκετά εξαιτίας των ανομοιομορφίας των νημάτων, δηλαδή κάποια ήταν πολύ λεπτά όπως το ανκορά και κάποια πιο παχιά οπότε έβγαινε σε άλλα σημεία στενό και σε άλλα πιο φαρδύ το πλεκτό. Το ξήλωσα και το άρχισα από την αρχή τουλάχιστον τρεις φορές. Κι όταν λέμε ξήλωμα εννοούμε ξήλωμα!!!!!!!!!!!!!!!!

Χιλιάδες πόντοι χαμένοι, χιλιάδες νεύρα τεντωμένα αλλά εγώ η μικρή νίντζα του πλεξίματος, δεν το έβαλα κάτω. Η μαμά, σαν πιο έμπειρη πλέχτρουσα με συμβούλευσε στο τέλος κάθε σειράς, όταν πάω να πλέξω την επόμενη σειρά, να μην πλέκω τη πρώτη τρύπα (τι σικ) και να ξεκινάω από τη δεύτερη. Το έκανα με αποτέλεσμα να αρχίσει να στενεύει επικίνδυνα το πλεκτό μου. Το ξήλωσα ξανά και ξανά ώσπου αποφάσισα να παρακούσω τη μαμά και να υπακούσω τη μικρή φωνούλα μέσα μου και άρχισα να  μπαίνω στη πρώτη τρύπα (απλά κάποιες φορές πρέπει να την ακούς τη φωνούλα  που σου λέει μπες στη γαμημένη τη τρύπα)

20181017_222733
Το «κόλπο» που με έσωσε..

Και ευτυχώς είχα δίκιο και το ριχτάρι επιτέλους απέκτησε το σχήμα που έπρεπε. Και το ολοκλήρωσα. Ήθελα να του φτιάξω και μια όμορφη μπορντούρα τριγύρω αλλά αποφάσισα να το αφήσω έτσι ώστε όταν σε λίγο καιρό θα έχω πάλι νήματα που δεν θα ξέρω τι να τα κάνω να του τα προσθέσω….

20181030_133449

Και φυσικά δεν τελείωσα εκεί. Για καιρό σκεφτόμουν να τολμήσω να φτιάξω ένα ροζ κασκόλ (μιλάμε για πενήντα αποχρώσεις του ροζ) και το έφτιαξα. Είναι λίγο για οκτάχρονη πριγκιποπούλα, ιδιαίτερα με τη ροζ κορώνα που του έβαλα αλλά αδιαφορώ. Μου αρέσει ως έχει. Θα το συνδυάσω με τη ροζ τσάντα από το Stradivarius.

Screenshot_20181025-214229
κασκόλ «πενήντα αποχρώσεις του ροζ»

Snapchat-58859401

Επίσης έπλεξα ένα ροζ τριανταφυλλάκι και το έραψα σε έναν φούξια λαιμό που είχα κάνει πριν καιρό και ήταν σκέτος.

Snapchat-1451747021

Έπλεξα επίσης έναν λαιμό με κουκουτσάκι, πραγματικά τη λάτρεψα αυτή τη πλέξη…

20181030_150618

Επιτέλους διόρθωσα το πρώτο πρώτο κασκόλ που έφτιαξα ποτέ (το 2012) και είχε κάποια ψεγάδια. Έραψα ένα τρισδιάστατο τριαντάφυλλο πάνω σε μια τρύπα που είχε σχηματιστεί από κάτι χαμένους πόντους και μάζεψα λίγο ένα άνοιγμα που έκανε στην μια του άκρη μετά από λάθος υπολογισμό πόντων και πραγματικά νιώθω σαν να έχω ένα ολοκαίνουργιο κασκόλ.

20181024_17095020181030_150723

Εννοείται διόρθωσα και τον αγαπημένο μου σκούφο με πλέξη  Beanie, εγώ το λέω φυλλαράκια, που έμοιαζε τεράστιος και δεν μπορούσα να τον φορέσω με τίποτα.

Snapchat-162235346320181030_150647

Έφτιαξα έναν σελιδοδείκτη λουλουδάκι, μια καμπανούλα χριστουγεννιάτικη και τώρα ασχολούμαι με μια ιδέα που σκέφτηκα και το ξέρω ότι θα βγει τέλεια γιατί είπαμε πρέπει να ακούς το ένστικτο σου.

20181028_000050

20181028_145719

Η γιαγιά Μαρία ήταν η καλύτερη πλέχτρουσα, βρήκα λοιπόν στη παλιά ντουλάπα κάποια βελονάκια της και αρκετό νήμα. Όχι οποιοδήποτε νήμα, λέγεται κορκίδα και πραγματικά είναι τόσο δύσκολη στο πλέξιμο, μπερδεύει συνεχώς kai δεν ξεπλέκεται επίσης εύκολα. Ενώ αρχικά ξεκίνησα να το πλέκω χαλάκι διαπίστωσα  ότι το υλικό αυτό δεν κάνει για χαλί και αποφάσισα να φτιάξω ένα ράνερ ή τραβέρσα ή σεμέν μακρόστενο τραπεζομάντιλο ξέρετε αυτά τα λεπτούτσικα που δεν ξεπερνάνε το μήκος του τραπεζιού και δεν κρέμονται κάτω.

Βρήκα λοιπόν το σχέδιο που μου άρεσε από το You tube και αποφάσισα να φτιάξω μικρούς όμοιους κύκλους και να τους ενώσω.

20181030_152021

Από ότι έχετε καταλάβει έχω παραδοθεί στο μαγικό κόσμο του πλεξίματος, κυριολεκτικά δεν ασχολούμαι με τίποτα άλλο όλη μέρα. Μου αρέσει και είναι το μόνο που θέλω να κάνω στη παρούσα φάση.

Με το στανιό τελείωσα την ιστορία που είχα προαναγγείλει για την ημέρα των Αγίων Πάντων (ALL HALLOWS EVE) στις 31 Οκτωβρίου και πάλι νιώθω ότι δεν έδωσα το εκατό τοις εκατό του εαυτού μου σε αυτή την ιστορία γιατί πραγματικά το μυαλό μου ήταν στο πλέξιμο. Θα τη δημοσιεύσω όμως σήμερα αργά ή αύριο γιατί το υποσχέθηκα.

Αυτά τα λίγα από μένα ❤ ❤

Σας φιλώ ❤