ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Στις καμπύλες των γραμμάτων…

Πάντα συγκρίνω τη διαδικασία της συγγραφής ενός μυθιστορήματος με το πλέξιμο, το ράψιμο, το γάζωμα και το κέντημα. Όπως η δημιουργία ενός πλεκτού, ενός κεντήματος, ενός ρούχου, ενός υφαντού απαιτεί πατρόν, προσχέδιο, ή οδηγίες, έτσι και η συγγραφή, στο ξεκίνημα της, πάνω από όλα, χρειάζεται το σκελετό του, τη βασική του ιδέα, το πατρόν δηλαδή, το σχέδιο του. Ο πρόλογος της ιστορίας είναι οι πόντοι που θα ρίξεις στο πλέξιμο και η αλυσίδα, η στάμπα και το μολύβωμα στο κέντημα, το τρώπωμα το πρόχειρο πιάσιμο δηλαδή μέχρι να γαζωθεί το ρούχο. Στο κυρίως θέμα η ανάπτυξη των χαρακτήρων, οι άπειρες λεπτομέρειες, οι παράγραφοι, οι χιλιάδες λέξεις, η μια πίσω από την άλλη, οι παρομοιώσεις, τα επίθετα, οι περιγραφές είναι όπως στο πλέξιμο που καθώς προχωρεί το πλεκτό και βλέπεις να σχηματίζονται τα σχέδια, το μοτίβο του που αποτελείται από άριχτα, από γαϊτανάκια, από βουβά γαϊτανάκια, από διπλά ποδαράκια, από τις αλυσίδες και άλλες πολλές τεχνικές, στο κέντημα το γέμισμα με τη κλωστή, τη σταυροβελονιά, τη ριζοβελονιά, στο ράψιμο και στο γάζωμα οι λεπτομέρειες του ρούχου, η ζώνη, τα κουμπιά, η φόδρα. Κάθε κεφάλαιο πρέπει να ενώνεται με το άλλο ομαλά με φυσική χάρη και απόλυτη συνάφεια όπως ενώνεις τις σειρές στο πλέξιμο, στο κέντημα τα φυλλαράκια, στα ρούχα τις ραφές. Και ο επίλογος, το φινάλε ανατρεπτικός απόλυτα άξιος στην όλη ιστορία έρχεται να αποκαταστήσει την ισορροπία και τη τάξη και να ικανοποιήσει αυτόν που το έγραψε και αυτόν που το διαβάζει, όπως στο πλεκτό που θα κλείσει με βουβό ή αλυσίδα και θα κόψεις και τραβήξεις το νήμα σφίγγοντας το. Το πλεκτό που θα αιχμαλωτίσει το βλέμμα, θα μαζέψει κοπλιμέντα και επαίνους και θα κάνει το δημιουργό του περήφανο. Όπως στο κέντημα που θα στερεωθεί καλά η κλωστή θα πλυθεί θα κολλαριστεί και θα κρεμαστεί στον τοίχο, στο ράψιμο γάζωμα που θα φρεσκοσιδερωθεί και θα φορεθεί με χάρη και θα αναπνεύσει στο καθαρό αέρα θα ονειρευτεί ανάμεσα στις πτυχώσεις του υφάσματος και θα κοκκινίσει ντροπαλά στη σκέψη ότι είναι μοναδικό. Είμαι περήφανη και ικανοποιημένη γεμάτη χαρά που μπορώ να κάνω πράγματα να δημιουργώ μοναδικά κομμάτια. Η ενασχόληση μου με το πλέξιμο το ράψιμο το κέντημα το γάζωμα με γεμίζει περηφάνια και χαρά. Και συγκρίνω αυτά τα συναισθήματα με τη συγγραφή γιατί νιώθω το ίδιο. Και όντως πρέπει να δουλέψω στο γράψιμο όπως δουλεύω και στο πλέξιμο στο κέντημα στο ράψιμο και στο γάζωμα. Πρώτα θα συλλάβω την ιδέα, μετά θα βρω σκελετό/προσχέδιο/πατρόν μετά θα το μολυβώσω, αναπτύξω, τροπώσω και μετά θα αφεθώ στη μαγική διαδικασία της συγγραφής των κεφαλαίων και τέλος θα βάλω τα δυνατά μου να κεντήσω το φινάλε με δεκάδες πλουμιστά στολίδια εντυπωσιακά.
Εσείς όταν βλέπετε ένα πλεκτό, ένα κέντημα, ένα εργόχειρο βλέπετε αυτά ακριβώς και τίποτα παραπάνω. Όσο θαυμάσια, πιτίδια και να είναι δεν παύουν να είναι εργόχειρα. Εγώ δεν τα αντιλαμβάνομαι έτσι. Για μένα είναι γραπτά κείμενα που αφηγούνται ιστορίες. Κάθε πόντος, κάθε βελονιά, κάθε κλωστή κάθε αλυσίδα κάθε είναι ιστορίες γραμμένες με πόνο με δάκρυα με γέλιο και αναστεναγμό. Και δεν έχει διαφορά το τσικ τσικ που κάνουν τα δάχτυλα μου πάνω στα πλήκτρα του υπολογιστή με το θρόισμα του υφάσματος όταν το τρυπά η βελόνα, ούτε με το φρουτ του χεριού καθώς χαϊδεύει πλέκει το νήμα και το μουρμουρητό από το μέτρημα των πόντων ούτε με τον επαναλαμβανόμενο μηχανικό ήχο της ραπτομηχανής καθώς γαζώνει ούτε με το τακα τουκ του αργαλειού. Για μένα είναι ένα μαγικός παιχνιδότοπος χτισμένος με εκατομμύρια μιλιούνα λέξεις, χιλιόμετρα λαχταριστών νημάτων, κουβάδες με βελόνια, ψαλίδια δαχτυλήθρες, τελάρα, βελόνες, μεζούρες, υφάσματα και άλλα ραφτικά. Και σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων μικραίνω και μεγαλώνω αναλόγως για να χωρέσω στις καμπύλες των γραμμάτων.

Συγγραφή

Πλέξιμο

Κέντημα

Ράψιμο

20190713_134426

Γάζωμα

20190713_134245

Αργαλειός

FB_IMG_1558037182706

 

Advertisements
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

‘Εφτιαξα τη Crafter granny μου….

Snapchat-945875625

Η Crafter granny μου είχε καρφωθεί εδώ και καιρό στο μυαλό και αλώνιζα όλο το YouTube να βρω κάποιο βίντεο με οδηγίες.  Δυστυχώς δε βρήκα ούτε ένα ρημαδο- βίντεο στα Ελληνικά που να φτιάχνουν τη συγκεκριμένη κούκλα.

Αλήθεια βρε κοριτσούδια εσείς που έχετε κανάλι εις τον Τύμβο γιατί τη σνομπάρετε τη κούκλα;; Από ότι έχω δει σε διάφορες ομάδες στο Facebook έχει πολύ πέραση η γιαγιά, δεν σκέφτηκε κάποια να τη φτιάξει;

Τέλος πάντως ήθελα να τη φτιάξω, έψαξα βίντεο, δεν βρήκα και απευθύνθηκα σε μια κυρία που έχει κανάλι στο YouTube και φτιάχνω πολλά πλεκτά με τα δικά της βίντεο. Μου εξήγησε ότι ένα θέμα με τα χέρια της δεν της επιτρέπει να φτιάξει τόσο περίπλοκο project.
Απευθύνθηκα στις ομάδες πλεξίματος που είμαι μέλος, αν κάποια γνώριζε τις οδηγίες αλλά οι περισσότερες έβαζαν φώτο της κούκλας από το pinterest. Απογοητευμένη άφησα το όνειρο της κούκλας στην άκρη. Πέρασε ο καιρός και πριν λίγες μέρες επιτέλους αποφάσισα να εξερευνήσω το άγνωστο για εμένα μέχρι πρότινος pinterest. Έπαθα πλάκα με τις χιλιάδες φώτο και φυσικά άρχισα να ξεσηκώνω ιδέες για διάφορες χειροτεχνίες.

Μέχρι που έπεσα και πάλι πάνω σε φώτο με τη crafter granny. Γαμώτο! Με προκαλούσε απροκάλυπτα να τη φτιάξω. Έψαξα και πάλι βίντεο στο Υoutube και βρήκα  σε Πορτογαλικά, Ρώσικα, Γαλλικά οπότε αποφάσισα να ρισκάρω και να φτιάξω τη κούκλα παρακολουθώντας το γαλλικό βίντεο.

Εγώ γρι γαλλικά δε ξέρω πέρα από τα γαλλικούλια που κάναμε στον ΟΑΕΔ όταν πήγαινα κομμωτική (ουν σεγβιετ, ουν λισουαγ, ζε νε πα τραβαγιέ κλπ κλπ). Δυστυχώς το βίντεο διέθετε υπότιτλους μόνο στα γαλλικά αλλά τους ενεργοποίησα, τουλάχιστον αν έβλεπα τις λέξεις ένιωθα πως θα τις καταλάβαινα καλύτερα από το να τις ακούω.

Ευτυχώς το βίντεο είχε πολύ καλό φωτισμό, η τοποθέτηση της κάμερας ήταν σωστά, και το βασικότερο η γυναίκα που έπλεκε δεν είχε μακρυά ψεύτικα νύχια με πανάθλια χρώματα που έχουν οι περισσότερες και κρύβουν με αυτά το εργόχειρο.

Τα πήγαινα πολύ καλά, έπλεκα χωρίς πρόβλημα κι ας μη καταλάβαινα γρι μέχρι που η κυρία αποφάσισε (από βαρεμάρα;) να κάνει skip σε κάποιο σημείο. Εντάξει μαντάμ εσύ δίνεις τις οδηγίες και κλείνεις τη κάμερα για να το πλέξεις. Με ρωτάς εμένα αν κατάλαβα Χριστό; Αφού δε ξέρω γαλλικά λέμε. Εκείνη την ώρα ήμουν σε φάση «τι της έχω κάνει μωρέ της μαλακισμένης;»


Λέω πάει θα το ξηλώσω. Κρίμα τόσος κόπος. Τελικά αποφάσισα να αυτοσχεδιάσω, το είδα λίγο σαν πρόκληση. Τόσα χρόνια πλέκω. Έχω δημιουργήσει εκατομμύρια πράγματα, γιατί να μη μπορώ να το κάνω και αυτό; Πολύ σημαντική η αυτοπεποίθηση σε ότι κι αν κάνουμε στη ζωή μας. Λέω δε γεννήθηκε το πλεκτό που θα με νικήσει εμένα.

Βρήκα λοιπόν ένα βίντεο για λαγουδάκι από την πολύ καλή kiki chrochet  που τα εξηγεί πάντα τόσο αναλυτικά. Έπιασα άλλο νήμα και άρχισα να κάνω το κεφάλι του λαγού από το βίντεο της κικής.  Το σκεπτικό μου ήταν: κεφάλι το ένα κεφάλι και το άλλο. Πλέκω αυτό του λαγού Που είναι στα ελληνικά και συνεχίζω από το λαιμό και κάτω με το γαλλικό βίντεο.

Δυστυχώς το κεφάλι του λαγού δεν μπορούσε να περάσει για κεφάλι γυναίκας (χχχαχαχαχ τι λέω;) και το παράτησα. Έπιασα ξανά το άλλο κεφάλι, της granny, που είχα φτιάξει. Έψαξα στο Google translate μπας και βγάλω άκρη με τις οδηγίες της Φρανσέζας (που λέει και η Ελένη Βλαχάκη στο Κων και Ελένης) αλλά μάταια.

Αυτό το μυστήριο του πως θα έπλεκα από την 10η σειρά έως την 19η μεγάλωνε αφού αυτό το κομμάτι παρέλειπε η Γαλλίδα από το βίντεο. Και τότε μου ήρθε η επιφοίτηση (καθώς έτρωγα μερεντα. Αν έχεις κάποιο κόλλημα φάε μερέντα να ξεκολλήσεις).

Γιατί να μη κάνω στο κεφάλι της granny αυτό που έκανα στο κεφάλι του λαγού; Έτσι έπλεξα από τη 10η έως και την 19η σειρά αυτά που έπλεξα και στο λαγό. Αλλά με δυο αλυσίδες σε κάθε αρχή σειράς και πλέκοντας την πρώτη αλυσίδα πάντα. Προσάρμοσα δηλαδή τις οδηγίες του κουνελιού στο κεφάλι της γιαγιάς. Και ω τι θαύμα. Είχα δίκιο. Το κεφάλι πλεκόταν εξαιρετικά. Είχα δίκιο και πάντα εμπιστεύομαι το ένστικτό μου (ότι πω αυτό είναι).


Μετά πήγα να συνεχίσω το πλέξιμο ακολουθώντας το γαλλικό βίντεο και ελπίζοντας να μη μου δημιουργήσει παρακάτω κι άλλα κενά αλλά έπεσα πάνω σε κάποιες καρτέλες στο pinterest που έγραφαν πως πλέκονται οι σειρές της crafter granny αναλυτικά!!!! Λέω χέσε τη Γαλλίδα, εδώ είμαστε. Διαβάζοντας τις καρτέλες διαπίστωσα πως οι σειρές από τη δέκατη έως και την δέκατη ένατη οι οδηγίες ήταν όπως τις είχα πλέξει κι εγώ κλέβοντας από το βίντεο με το λαγό!!!

Ένιωσα απίστευτα περήφανη για τον εαυτό μου και αποφάσισα να ακολουθήσω τις οδηγίες τις καρτέλας.

52513934_979338568923819_6102188430626652160_n52504095_979338665590476_1816836965106974720_n52584283_979338698923806_1510397989204525056_n52602047_979338635590479_774589006712143872_n52793066_979338542257155_7110032962246148096_n(1)

Νοιώθω ότι με αυτή τη πρόκληση ωρίμασα σαν πλέχτρουσα. Αν μπορώ να διαβάζω πατρόν ή κρυπτογραφημένα κείμενα ή αν αυτοσχεδιάζω με τόση επιτυχία σημαίνει πως είμαι έτοιμη να φτιάξω πολύ δύσκολα projects. Συνέχισα το πλέξιμο και όταν ολοκλήρωσα το κεφάλι και το γέμισα με εκείνο το χνουδωτό που έχουν μέσα τα λούτρινα αρκουδάκια (έσφαξα ένα και πήρα το μέσα) μου θύμισε το επεισόδιο από τον Macgyver με την ανάπλαση του κρανίου που στοίχειωσε τη παιδική μου ηλικία, άσχετο.

Το σώμα ήταν πολύ πιο εύκολο και συνέχισα ακάθεκτη. Να το λαιμουδάκι, να οι ώμοι, ο κορμός, η μεσούλα, η φούστα.. Όλα εκεί γραπτά και κατανοητά. Το σώμα δεν το γέμισα στη συγκεκριμένη φάση. Κατόπιν έφτιαξα το μαλλί σε κότσο που θύμιζε καπέλο και τη κορδέλα, μετά τα χεράκια χωριστά.

Έπρεπε να βρω με τι θα γέμιζα το εσωτερικό της κούκλας ώστε να στέκεται όρθια. Πήρα ένα μικρό μπουκάλι νερού το γέμισα με όσπρια φακές ρύζι κτλ. Τοποθέτησα το μπουκάλι στο εσωτερικό, αφού πρώτα είχα βάλει ένα πλαστικό σωληνάκι από ένα μπουκάλι άζαξ ώστε να στέκεται όρθιο το κεφάλι, και όλα τα υπόλοιπα κενά τα γέμισα με το βαμβάκι. Πήρα ένα μεταλλικό καπάκι από ένα βάζο μέλι για να μπει στο πάτο και μετά έπλεξα ένα κύκλο με άρικτα και το ένωσα με το κάτω μέρος του φορέματος κλείνοντας έτσι το εσωτερικό της κούκλας.

Ούφ! Το δύσκολο όμως δεν ήταν αυτό. Για δοκίμασε να φτιάξεις τη ποδιά. Δυστυχώς δεν μπορούσα να ακολουθήσω τις οδηγίες από τη καρτέλα και αναγκαστικά παρακολούθησα  βίντεο για να πάρω μια ιδέα αφού μιλούσαν είπαμε γαλλικά ρώσικα κτλ. Αυτοσχεδίασα και λιγάκι και μετά από δύο μέρες ήταν έτοιμη  η ποδιά!!!!

Πάντως αν ήξερα πόσο θα με παίδευε η ποδιά μπορεί και να μην ασχολιόμουν καθόλου.

Είμαι περήφανη όμως που το κατάφερα και ξέρω πλέον πως δεν θα με αμφισβητήσω ξανά. Δεν υπάρχει τίποτα που να μη μπορώ να το κάνω.

Αποφάσισα να ονομάσω τη κούκλα μου Μαφία, έτσι με είχε ονομάσει μια γλυκιά μπλόγκερ εδώ μέσα και μου άρεσε τόσο ώστε δημιούργησα έναν χαρακτήρα τη θεία Μαφία που πλέκει τα μαγικά πόντσο της κατάρας από ξερά έντερα ανδρών στην μίνι ιστορία μου  ΤΟ ΜΑΚΆΒΡΙΟ ΠΑΡΤΙ ΤΗΣ ΜΟΡΙΓΚΑΝ (ΜΟRΙGΑΝ ΜΟRBIT)

Snapchat-1341675743Snapchat-70896413420190302_173644Snapchat-192658088Snapchat-341792812Snapchat-418435749Snapchat-730430994Snapchat-762491780Snapchat-1248906742

Καθώς έπλεκα λοιπόν μες στη τρελή χαρά και νιώθοντας ευγνωμοσύνη για τους ανθρώπους που εφηύραν το πλέξιμο άρχισα να σκέφτομαι πως ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία του πλεξίματος;

Φαντάστηκα την εποχή των σπηλαίων όπου οι άνθρωποι ήταν  υποχρεωμένοι  να παράγουν όλα όσα είχαν ανάγκη και πώς μπορεί να στερέωναν τα δέρματα ζώων πάνω τους. Έφτιαχναν μπότες στα πόδια τους, πως τις έδεναν, πότε ξεκίνησε το ράψιμο και τι χρησιμοποιούσαν για βελόνα. Πως ξεκίνησαν να επεξεργάζονται τα φυτά ώστε να φτιάξουν ανθεκτικά  «δεματικά» και αργότερα νήματα;

Απίστευτες σκηνές ξεπήδησαν στον εγκέφαλο μου (έχω ζωηρή φαντασία η αλήθεια είναι). Καθώς οι εποχές άλλαζαν και ο κόσμος εξελισσόταν προόδευε και η εφευρετικότητα του ανθρώπου. Πότε ξεκίνησαν  τα πρώτα υφαντά; Ποιος πεφωτισμένος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που σκέφτηκε να κάνει ένα άρρηκτο ή ένα βουβό στο πλέξιμο; Θυμήθηκα το ομηρικό έπος Οδύσσεια όπου η Πηνελόπη ύφαινε όσο έλειπε ο Οδυσσέας. Άρα τόσο παλιά είναι αυτή η τέχνη, άρα θα υπάρχουν πηγές και στην μυθολογία περί πλεκτο-ραπτο-κεντηματο-υφαντουργίας (δικιά μου λέξη και φαίνεται).

Επειδή εγώ την μυθολογία τη παίζω στα δάχτυλα (τι σικ) ήταν εύκολο να θυμηθώ κάποια και κάποια άλλα να τα γκουγκλάρω.

Η Αράχνη μια θνητή προκάλεσε την θεά Αθηνά σε μονομαχία υφαντικής. Έχασε φυσικά και αυτοκτόνησε. Η Αθηνά γαρ Θεάρα την επανέφερε στη ζωή ως αραχνούλα για να υφαίνει τον ιστό της.

Δεν υπάρχουν πολλά περί πλεξίματος στην μυθολογία άρα είναι κάτι σχετικά νέο. Πότε και πως είναι δύσκολο να διευκρινιστεί. Και δεν με απασχολεί κιόλας. Το σημαντικό είναι ότι υπάρχει σήμερα και εγώ το απολαμβάνω.

Απλά θαυμάζω την εφευρετικότητα του ανθρώπου που η ανάγκη του για κάτι συμπαγές και ενιαίο που θα του πρόσφερε κάλυψη και ζεστασιά σε δύσκολες καιρικές συνθήκες τον έκανε να συλλάβει κάτι τόσο όμορφο, δημιουργικό, ζεστό και παρήγορο.

Κλείνοντας να δώσω τον σύνδεσμο από τον οποίο πήρα τις καρτέλες (pdf είναι αλλά εγώ έβγαλα screenshot τη κάθε σελίδα για να τις έχω στο κινητό μου για εύκολη πρόσβαση)

Θα το βρείτε εδώ

και ξεκίνησα τη κούκλα από αυτό το βίντεο:

 

 

 

 

 

 

Snapchat-1071659824

Η κούκλα αυτή έχει απεριόριστες δυνατότητες. Μπορείς να της προσθέσεις πράγματα όπως γυαλιά, σάλι, τσαντούλα, λουλούδια κτλ και να τη φτιάξεις τελείως του γούστου σου. Για αυτό με είχε ενθουσιάσει αρχικά αυτό το project….

Ελπίζω να σας άρεσε ❤

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Οι κουλ γυναίκες…..

Οι γυναίκες που πλέκουν, ράβουν, διαβάζουν, γράφουν είναι γαμάτες ανεξάρτητα την ηλικία τους.
Πλέξιμο κέντημα ράψιμο
Είναι το πάθος μας. Βρίσκουμε χαρά και αγαλλίαση ανάμεσα σε νήματα, βελόνες, βελονάκια, κλωστές, ραπτομηχανές, υφάσματα και δεν το κρύβουμε. Με τι καμάρι επιδεικνύουμε τα δημιουργήματα μας.

Κανείς δε γνωρίζει πως τα δάχτυλα μας και οι αρθρώσεις μας πονάνε. Δουλεύουμε πάντα πολλά projects ταυτόχρονα και το μυαλό μας εφευρίσκει χίλιες ιδέες που περιμένουν στωικά να πραγματοποιηθούν. Κάθε δημιούργημα μας είναι κομμάτι μας ακόμα κι αυτά που χαρίζουμε ή πουλάμε. Νιώθουμε καλά όταν ασχολούμαστε, ήρεμες και ασφαλείς. Το πλέξιμο είναι σαν ασπίδα έτοιμη να μας προφυλάξει από κάθε κακό. Το ράψιμο είναι τραγούδι κεφάτο και ανυπόμονο. Το κέντημα είναι ζωγραφική με βελόνα και κλωστή αντί για πινέλα και μπογιές.


Δεν χρειάζεται να αναλύσω ποια είναι τα οφέλη στην υγεία μας
σωματικά και πνευματικά, αυτά είναι αποδεδειγμένα και γνωστά. Είναι κάτι περισσότερο για μας. Είναι ο έρωτας μας. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει το κόλλημα μας. Βλέπουμε μέσα στα νήματα, στις κούτσες, στις κλωστές, πολύχρωμα όνειρα. Κάθε θηλιά, κάθε αλυσιδάκι, κάθε πόντος, κάθε βελονιά, σε δένει με τη ζωή, με τη χαρά, με την ευτυχία, με τη γαλήνη. Κεντημένα άνθη, κήποι κρεμαστοί, λιβάδια ελπίδας. Ολόλευκα εργόχειρα σαν λουκούμι τριαντάφυλλο πασπαλισμένο με άχνη ζάχαρη. Πλεκτά ζεστά σαν παιδικές αναμνήσεις, σαν μαγιάτικα μεσημέρια.

 


Διάβασμα συγγραφή
Ο συγγραφέας πριν γράψει πάντα διαβάζει. Διαβάζει για να ανοίξει τις πύλες
του μυαλού ώστε η έμπνευση να αρχίσει να τρέχει σαν γάργαρο νεράκι. Πάντα γράφει αυτά που θα ήθελε να διαβάσει και ο ίδιος σαν αναγνώστης. Και είναι μαγικό το διάβασμα. Κάτι που έχει γράψει κάποιος άγνωστος σε εσένα τρυπώνει στο μυαλό και σου γεννά εικόνες, συναισθήματα, ιδέες.


Μόνο οι κουλ γυναίκες αρέσκονται να ασχολούνται με τόσο «παλιομοδίτικα» πράγματα.

Μερικές από τις γυναίκες- πρότυπα που πλέκουν

51766002_974934766030866_5693374249184526336_n
Anjelica Huston
51823969_974936059364070_6629556452606345216_n
Merilyn Monroe

 

51794148_974936039364072_6841101845545353216_n
Merilyn Monroe
52577860_974937532697256_9037936596216709120_n
Meryl Streep

 

52097706_974933802697629_2752777434884472832_n
Julia Louis Dreyfus
52513852_974939302697079_7680291648630161408_n
Aundrey Heborn

 

51377824_974935992697410_5927971676493971456_n
Kristen Stewart

 

Grace Kelly, Sara Jesica Parker, Rita Heyworth, Elizabeth Taylor, Kate Middleton, Briggitte Bardot,

 

Αριστερά: Jane Masfield  Δεξιά: η κόρη της Jane, Mariska Hargitay

Vintage εικόνες γυναικών που γαζώνουν

Έχω από καιρό οραματιστεί τον εξιδανικευμένο εαυτό μου και μέρα με τη μέρα τον αφήνω να με κυριεύσει. Αυτός ο εαυτός περιλαμβάνει:

ντύσιμο με φορέματα όπως στις παλιές ελληνικές ταινίες

διάβασμα χιλιάδων βιβλίων

να γίνω best selling author όπως η Αγκάθα Κρίστι

να γίνω μια τέλεια μοδιστρούλα, να ξέρω όλες τις βελονιές και στο κέντημα και όλες τις πλέξεις στο πλέξιμο.

Διαβάζω λοιπόν, και γράφω, και πλέκω, και κεντάω, και ράβω, και θέλω να δοκιμάσω επιτέλους τη ραπτομηχανή.

52333470_976043569253319_4118980779118166016_n52020602_976043509253325_6425003287900061696_n52130149_976043642586645_2393279566878605312_n52369179_976043752586634_6245098584023236608_n52020899_976043442586665_8583900390582386688_n

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

smile ρε…

Η Άννα με ρωτούσε επίμονα τι μεσολάβησε από τη τελευταία φορά που με είδε εκεί γύρω στις 20 Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα και είμαι τόσο χαρούμενη και ακτινοβολώ. Της απάντησα πως τίποτα απολύτως δε συνέβη, αλλά αν περίμενα να συμβεί κάτι αληθινά σπουδαίο (όπως το να αποκτήσω αμάξι ή να πάω στο Παρίσι) για να έχω κέφια, τότε δε θα γελούσα ποτέ. Ανεκτίμητης αξίας το γέλιο. Σαν διαμάντια που λαμπυρίζουν και δίνουν φως στο πρόσωπο σου. Και να σκεφτείς πως οι περισσότεροι άνθρωποι δε γελούν, το διαμάντι είναι εκεί κάτω από τη μύτη τους και δεν γελούν!

 

 

Ο Χαράλαμπος μου είπε πως ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΔΕΙ.. Αυτό αξίζει εκατομμύρια και όλα τα αστέρια του ουρανού μαζί και τους πλανήτες (συμπεριλαμβανομένου και του B12 που κατοικεί ο Μικρός Πρίγκιπας). Ο δικός μου μικρός πρίγκιπας είναι ένα πανέμορφο γλυκό σαν σοκολάτα αμυγδάλου παιδάκι που ομορφαίνει τις ζωές όλων μας. Του αγόρασα μαρκαδόρους και ένα μπλοκ ζωγραφικής με τον Μικρό Πρίγκιπα για να μας φτιάχνει τα ζωηρά αριστουργήματα του όταν έρχεται σπίτι μας (εκεί που μένω εγώ). Μου ζωγράφισε στον τοίχο του δωματίου μου ένα αμάξι λίγο χαλασμένο από ότι είπε και τον οδηγό του και λίγο πιο πέρα μου ζωγράφισε άλλο ένα ανθρωπάκι με πανκ μαλλί και μου είπε πως ήταν ο ζωγράφος Πικάσο!!! Φταίω που τον θεωρώ ακόμα μωρό ενώ είναι ένα ευφυέστατο πλάσμα και σοκάρομαι κάθε φορά με τα σπουδαία πράγματα που μου λέει. Βέβαια και 50 χρονών να πάει εγώ μωρό θα τον βλέπω..

50425919_961388667385476_520109140702396416_n
Ένα αμάξι «λίγο χαλασμένο» με τον οδηγό του
50863017_961388714052138_1694677143042129920_n
ο ζωγράφος Πικάσο
50715923_961520307372312_4975331141214011392_o
Η οικογένεια μας με τα ονόματα μας. Εγώ είμαι το μπασμένο αριστερά με το μαύρο στο κεφάλι

 

Ο Γιαννάκος τώρα έχει αποκτήσει νέο κούρεμα και μοιάζει απίστευτα με τον παππού Γιάννη (τον μπαμπά μου). Είναι ζιζάνιο και τρέχει παντού, έμαθε ανεβοκατεβαίνει το μικρό σκαλοπάτι στο δωμάτιο μου ενώ πρώτα χρειαζόταν βοήθεια και άπλωνε το χεράκι του για να πιάσει το δικό μου να κατέβει. Επίσης λέει «εκεί» καθαρά και άλλες λεξούλες συλλαβές. Και χορεύει ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Άντε εσύ τώρα να μη πετάς στον ουρανό από ευτυχία.

 

 

 

Διαβάζω τη Κερένια Κούκλα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου και έχω πάθει τη πλάκα μου. Σαν γάργαρο νεράκι τρέχουν οι λέξεις και οι περιγραφές τόσο ζωντανές. Και σοκαριστική η υπόθεση. Πόσο άθλιος αυτός ο Νίκος και το ξέκωλο η Λιόλια. Πολύ προχωρημένη ιστορία αν σκεφτείς πως γράφτηκε το 1911. Αλλά τώρα θα μου πεις πάντα υπήρχαν οι άπιστοι άνδρες και οι χαμηλοβλεπούσες πόρνες. Ναι από ότι καταλάβατε είμαι με τη Βιργινία. #teamvirginia

 

 

 


Διαβάζω συγχρόνως τέσσερα βιβλία: ντοστογιέφσι, σέρλοκ Χολμς, τελευταία θυσία και αχμ το άρλεκιν μου.
Επίσης είμαι ερωτευμένη με το νέο μου τζιν.

 


Και η κόντρα πλέξιμο vs κέντημα. Ακολουθεί μια λίστα με τα κατά και τα υπέρ και των δυο
Πλέξιμο

κατά       

  ΚΑΝΕΝΑ

 

Υπέρ

αγχολυτικό

δημιουργικό χόμπι

πρακτικό αφού φτιάχνεις πράγματα που τα χρησιμοποιείς στη καθημερινότητα τους όπως κουβέρτες ζακετες κασκολ


Υπερηφάνεια να σου λένε μπράβο ή να θέλουν να τους φτιάξεις το ίδιο και σε αυτούς


Απόδραση από τη πραγματικότητα,

γιόγκα για το μυαλό,

σε γλυτώνει από τον ψυχίατρο.

 

 


Κέντημα

κατά

με τρυπάει η βελόνα

μπερδεύονται οι κλωστες

σαν αρχάρια δεν έχω όμορφο αποτέλεσμα οπότε νιωθω πως τσάμπα ασχολούμαι

δεν είναι ηρεμιστικό

βγαίνουν τα μάτια

 


Υπέρ

όταν καταφέρεις να περάσεις από τα χίλια αρνητικά και βλέπεις ένα μικρό φυλαράκι κεντημένο χαίρεσαι.

 

 

Οπότε νικητής το πλέξιμο, η πρώτη μου αγάπη και παντοτινή…

Φιλάκια

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Η ΚΟΥΒΕΡΤΟΎΛΑ ΤΩΝ ΞΕΧΑΣΜΈΝΩΝ ΝΗΜΆΤΩΝ (Η ΟΔΎΣΣΕΙΑ ΜΙΑΣ ΠΛΕΧΤΡΟΥΣΑΣ)..

Γεια σας, γεια σας ….

Το φθινόπωρο είναι η αγαπημένη μου εποχή, δεν είμαι η μόνη τώρα θα μου πεις.  Το ξέρω. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ζεστό, οικείο που να φωνάζει θαλπωρή και ηρεμία από ένα απόγευμα μπροστά στο τζάκι με τα ξύλα να τριζοβολούν (ΝΕ ΤΙ) και εσύ να χουχουλιάζεις σκεπασμένη με ένα ριχτάρι που έχεις πλέξει με τα χεράκια σου και μια ζεστή κούπα αχνιστής σοκολάτας μπισκοτάκια κρουασανάκια κτλ δε περιγράφω άλλο.

Με κάνει να ονειροπολώ αυτή η γλυκιά χουχουλιάρικη εποχή που μοσχοβολάει κανέλες, νοτισμένο χώμα και ρομαντισμό.

Halloween, κίτρινες κολοκύθες με ή χωρίς ζωγραφισμένες τρομακτικές φάτσες, κιτρινισμένα φύλα, και τα πλεκτά μου. Τα πλεκτούλια μου που με κάνουν να νιώθω υπερήφανη το λιγότερο.

Είχα λοιπόν περί τα τέλη Αυγούστου, ξεκινήσει το πρότζεκτ «Χατσοκουβερτούλα (ριχτάρι  από διάφορα νήματα που είχαν ξεμείνει από προηγούμενα πλεκτά)

Το είχα δει σε ένα άλλο μπλογκ και με είχε ενθουσιάσει η ιδέα να το δοκιμάσω για να αξιοποιηθούν επιτέλους όλα αυτά τα περισσεύματα που δεν ήξερα τι να τα κάνω. η αλήθεια είναι ότι με παίδεψε αρκετά εξαιτίας των ανομοιομορφίας των νημάτων, δηλαδή κάποια ήταν πολύ λεπτά όπως το ανκορά και κάποια πιο παχιά οπότε έβγαινε σε άλλα σημεία στενό και σε άλλα πιο φαρδύ το πλεκτό. Το ξήλωσα και το άρχισα από την αρχή τουλάχιστον τρεις φορές. Κι όταν λέμε ξήλωμα εννοούμε ξήλωμα!!!!!!!!!!!!!!!!

Χιλιάδες πόντοι χαμένοι, χιλιάδες νεύρα τεντωμένα αλλά εγώ η μικρή νίντζα του πλεξίματος, δεν το έβαλα κάτω. Η μαμά, σαν πιο έμπειρη πλέχτρουσα με συμβούλευσε στο τέλος κάθε σειράς, όταν πάω να πλέξω την επόμενη σειρά, να μην πλέκω τη πρώτη τρύπα (τι σικ) και να ξεκινάω από τη δεύτερη. Το έκανα με αποτέλεσμα να αρχίσει να στενεύει επικίνδυνα το πλεκτό μου. Το ξήλωσα ξανά και ξανά ώσπου αποφάσισα να παρακούσω τη μαμά και να υπακούσω τη μικρή φωνούλα μέσα μου και άρχισα να  μπαίνω στη πρώτη τρύπα (απλά κάποιες φορές πρέπει να την ακούς τη φωνούλα  που σου λέει μπες στη γαμημένη τη τρύπα)

20181017_222733
Το «κόλπο» που με έσωσε..

Και ευτυχώς είχα δίκιο και το ριχτάρι επιτέλους απέκτησε το σχήμα που έπρεπε. Και το ολοκλήρωσα. Ήθελα να του φτιάξω και μια όμορφη μπορντούρα τριγύρω αλλά αποφάσισα να το αφήσω έτσι ώστε όταν σε λίγο καιρό θα έχω πάλι νήματα που δεν θα ξέρω τι να τα κάνω να του τα προσθέσω….

20181030_133449

Και φυσικά δεν τελείωσα εκεί. Για καιρό σκεφτόμουν να τολμήσω να φτιάξω ένα ροζ κασκόλ (μιλάμε για πενήντα αποχρώσεις του ροζ) και το έφτιαξα. Είναι λίγο για οκτάχρονη πριγκιποπούλα, ιδιαίτερα με τη ροζ κορώνα που του έβαλα αλλά αδιαφορώ. Μου αρέσει ως έχει. Θα το συνδυάσω με τη ροζ τσάντα από το Stradivarius.

Screenshot_20181025-214229
κασκόλ «πενήντα αποχρώσεις του ροζ»

Snapchat-58859401

Επίσης έπλεξα ένα ροζ τριανταφυλλάκι και το έραψα σε έναν φούξια λαιμό που είχα κάνει πριν καιρό και ήταν σκέτος.

Snapchat-1451747021

Έπλεξα επίσης έναν λαιμό με κουκουτσάκι, πραγματικά τη λάτρεψα αυτή τη πλέξη…

20181030_150618

Επιτέλους διόρθωσα το πρώτο πρώτο κασκόλ που έφτιαξα ποτέ (το 2012) και είχε κάποια ψεγάδια. Έραψα ένα τρισδιάστατο τριαντάφυλλο πάνω σε μια τρύπα που είχε σχηματιστεί από κάτι χαμένους πόντους και μάζεψα λίγο ένα άνοιγμα που έκανε στην μια του άκρη μετά από λάθος υπολογισμό πόντων και πραγματικά νιώθω σαν να έχω ένα ολοκαίνουργιο κασκόλ.

20181024_17095020181030_150723

Εννοείται διόρθωσα και τον αγαπημένο μου σκούφο με πλέξη  Beanie, εγώ το λέω φυλλαράκια, που έμοιαζε τεράστιος και δεν μπορούσα να τον φορέσω με τίποτα.

Snapchat-162235346320181030_150647

Έφτιαξα έναν σελιδοδείκτη λουλουδάκι, μια καμπανούλα χριστουγεννιάτικη και τώρα ασχολούμαι με μια ιδέα που σκέφτηκα και το ξέρω ότι θα βγει τέλεια γιατί είπαμε πρέπει να ακούς το ένστικτο σου.

20181028_000050

20181028_145719

Η γιαγιά Μαρία ήταν η καλύτερη πλέχτρουσα, βρήκα λοιπόν στη παλιά ντουλάπα κάποια βελονάκια της και αρκετό νήμα. Όχι οποιοδήποτε νήμα, λέγεται κορκίδα και πραγματικά είναι τόσο δύσκολη στο πλέξιμο, μπερδεύει συνεχώς kai δεν ξεπλέκεται επίσης εύκολα. Ενώ αρχικά ξεκίνησα να το πλέκω χαλάκι διαπίστωσα  ότι το υλικό αυτό δεν κάνει για χαλί και αποφάσισα να φτιάξω ένα ράνερ ή τραβέρσα ή σεμέν μακρόστενο τραπεζομάντιλο ξέρετε αυτά τα λεπτούτσικα που δεν ξεπερνάνε το μήκος του τραπεζιού και δεν κρέμονται κάτω.

Βρήκα λοιπόν το σχέδιο που μου άρεσε από το You tube και αποφάσισα να φτιάξω μικρούς όμοιους κύκλους και να τους ενώσω.

20181030_152021

Από ότι έχετε καταλάβει έχω παραδοθεί στο μαγικό κόσμο του πλεξίματος, κυριολεκτικά δεν ασχολούμαι με τίποτα άλλο όλη μέρα. Μου αρέσει και είναι το μόνο που θέλω να κάνω στη παρούσα φάση.

Με το στανιό τελείωσα την ιστορία που είχα προαναγγείλει για την ημέρα των Αγίων Πάντων (ALL HALLOWS EVE) στις 31 Οκτωβρίου και πάλι νιώθω ότι δεν έδωσα το εκατό τοις εκατό του εαυτού μου σε αυτή την ιστορία γιατί πραγματικά το μυαλό μου ήταν στο πλέξιμο. Θα τη δημοσιεύσω όμως σήμερα αργά ή αύριο γιατί το υποσχέθηκα.

Αυτά τα λίγα από μένα ❤ ❤

Σας φιλώ ❤

 

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Η κουβερτούλα των ξεχασμένων νημάτων..

Πριν ένα χρόνο περίπου είχα δει στο sealedbyelsa μια υπέροχη κουβέρτα που η Έλσα είχε πλέξει με τα υπολείμματα νημάτων που είχε στο σπίτι της. Ξέρετε όλα αυτά τα μικρά κατσιασμένα κουβαράκια που έχουν απομείνει μοναχά τους όταν το έργο στο οποίο συμμετείχαν είχε ολοκληρωθεί. Σκουφιά, κασκόλ, κουβερτούλες όλα αυτά τα υπέροχα μοναδικά δημιουργήματα που όλες οι πλέχτρουσες έχουν φτιάξει με τα χεράκια τους και τα λίγα απομεινάρια νημάτων είναι καταχωνιασμένα σε τσάντες συρτάρια κούτες.

43000389_899039543620389_8029231683863576576_n
Η Κουβέρτα της Έλσας

Ήθελα πολύ να φτιάξω και εγώ μια τέτοια κουβέρτα/ριχτάρι καθώς είχα αρκετά νήματα και δεν ήξερα τι να τα κάνω, ήταν πολύ λίγα για να φτιάξω το οτιδήποτε. Είχα όμως άλλα πρότζεκτ να ολοκληρώσω (μια δικιά μου κουβέρτα με μοτίφ και μια κουβερτούλα με κοχύλια για τον Γιαννάκο μου). Φέτος λοιπόν αποφάσισα να το βάλω μπροστά επιτέλους. Μάζεψα όλα τα παράταιρα κακορίζικα νηματάκια μου και επικοινώνησα με την Έλσα στο fb. Με καθοδήγησε και ξεκίνησα. Δεν μπορούσα και δεν ήθελα να κάνω τη κυματιστή πλέξη που είχε χρησιμοποιήσει και εκείνη. Δεν ήθελα να κάνω ένα πανομοιότυπο ριχτάρι. Ήθελα να είναι καθαρά δικό μου. Βρήκα μια απλή πλέξη σε ευθεία και ξεκίνησα.

43050759_899039496953727_26057394786140160_n
Η Χατσοκουβερτούλα

 

Χαίρομαι που βλέπω επιτέλους όλα αυτά τα νήματα να αξιοποιούνται. Και ας με παιδεύει. Αποφασισμένη να χρησιμοποιήσω όλα μα όλα τα νήματα έβαλα μέχρι και τα πολύ λεπτά (ανκορά βαλμένο τριπλά) ..

Και κάπου αλλού διάβασα για μια άλλη κουβέρτα που λέγεται  «η κουβέρτα των αναμνήσεων».. Είναι με νήματα που έχουν περισσέψει από κάλτσες. Θα μπορούσε και η δικιά μου κουβερτούλα να λέγεται των αναμνήσεων γιατί θυμάμαι το κάθε νήμα που το έχω χρησιμοποιήσει. Προτιμώ όμως να της δώσω ένα δικό μου όνομα. Η χατσοκουβερούλα (Χάτσον το παρατσούκλι μου)….

 

43047903_899157116941965_8919890760115945472_n
Η Κουβέρτα των αναμνήσεων

Μείνετε συντονισμένοι, θα σας τη παρουσιάσω όταν ολοκληρωθεί