ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ (CHAINED SOUL)

ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24: ΕΝΤΑΣΗ

Ξύπνησα στις οκτώ το πρωί από τα κοκόρια που ακουγόταν κάπου εκεί γύρω, στην εξοχή βρισκόμουν άλλωστε. Μετά το καθημερινό πρωινό τελετουργικό που περιελάμβανε άδειασμα εντέρου, ντους, τα δόντια τα έπλενα μετά το πρωινό, επισκέφθηκα τη κουζίνα. Φόρεσα ένα απλό φόρεμα με λουλούδια σε ροζ απόχρωση. Όσο ετοίμαζα το πρωινό μου αναρωτήθηκα αν ο Rage είχε ξυπνήσει. Ετοίμασα βιαστικά καφέ όπως τον έπινε εκείνος: σκέτος και κατράμι, το γάλα μου, κρουασάν με γέμιση μαρμελάδα μήλο και κανέλα, μερικά μπισκοτάκια με γέμιση μαρμελάδα βερίκοκο και επικάλυψη σοκολάτας, και καθαρισμένα πορτοκάλια, ο Rage τα λάτρευε. Σήκωσα με προσοχή το μεγάλο δίσκο και κατευθύνθηκα προς το δωμάτιο του. Η πόρτα ήταν ακόμα μισάνοιχτη σημάδι πως δεν είχε βγει καθόλου από εχθές το βράδυ. Ανήσυχη την έσπρωξα με το δίσκο και βρέθηκα μέσα. Η σκιά μου έπεσε πάνω στο ημίγυμνο σώμα του. Ακούμπησα τον δίσκο σε μια άδεια καρέκλα και πήγα προς το μέρος του.

Η σκιά μου κάλυψε το σώμα του και με έκανε να ριγήσω. Προχώρησα με αργό βήμα στο προσκέφαλο του. Η σκιά δεν κουνήθηκε εκατοστό. Έμοιαζε σαν ρούχο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του ήταν βουτηγμένα στο σκοτάδι και δεν μπορούσα να τον δω. Το φως έλουζε το δωμάτιο αλλά πάνω στο σώμα του η σκιά μου τον κάλυπτε. Πετάχτηκε σαν ελατήριο πάνω και μου έκοψε τη χολή.

Κάτι μουρμούριζε συνεπαρμένος ακόμα από το όνειρο.
“Οι γυναίκες που είναι δυστυχισμένες επειδή οι άνδρες τους τις χτυπούν ή τις αδικούν τότε η Νεφερτάρι Μούτ θα τις επισκέπτεται. Θα τους δίνει δύναμη για να πάρουν το αίμα τους πίσω. Εσύ μέγα Άνουβι φύλακα και δικαστή θα καθοδηγείς το πνεύμα της Νεφερτάρι μέχρι να τελειώσει τη δουλειά της και να επιστρέψει στο αληθινό σύμπαν. Μεγάλη Μάατ
το αγχέμαχο ξίφος
της δικαιοσύνης ας μας οδηγήσει”

‘Ήθελα να τον ρωτήσω για το όνειρο που τον αναστάτωσε τόσο. Τελικά αποφάσισα να του μιλήσω για τα δικά μου μπερδεμένα όνειρα. “Είδα ξανά εκείνο το περίεργο όνειρο”

είπα καθώς βουτούσα τη φρυγανιά μου πασαλειμμένη με μαρμελάδα βερίκοκο μέσα στο κρύο μου γάλα. Ο Rage δεν μίλησε, το μόνο που έκανε ήταν να κοιτάζει και να κρίνει αθόρυβα τις διατροφικές μου επιλογές.

«Τρως σαν εξάχρονο» είπε
«Τουλάχιστον τρώω» είπα απότομα. «Θα μπορούσα να σταματήσω έτσι απλά» είπα κάνοντας ένα σναπ με τα δάχτυλα μου.
«Έχεις δίκιο. Δεν θέλω να σε πιέζω. Μίλησε μου για το όνειρο σου»
«Είχα ροζ μακρυά μαλλιά και εσύ είχες κεφάλι σκύλου ή κάτι τέτοιο»

Με κοίταξε αινιγματικά σαν να του φαινόταν λογικό αυτό που του είχα πει μόλις.

Του έβγαλα αυθάδικα τη γλώσσα σαν πεντάχρονο, δεν είχα καμία όρεξη να τσακωθώ μαζί του. Εκείνος πάλι έδειχνε να έχει όλες τις ορέξεις του κόσμου μαζεμένες κάτω από τη καυτή του σάρκα. Ένιωσα την ανάγκη να τον αγγίξω αλλά η σκέψη πως από τότε που έφυγε από τη μέση ο Φέλιξ όλα πήγαιναν καλύτερα με έκανε να ηρεμήσω. Διάολε με έκανε να χαμογελάσω. Είχα σταματήσει να είμαι άβουλη και είχα αντιμετωπίσει τον εχθρό. Είχα ακρωτηριάσει το άρρωστο μέλος που έπαθε γάγγραινα πριν μολύνει ολόκληρη την ύπαρξη μου. Το πίστευα πλέον ακράδαντα, αντί να γίνω μια άρρωστη σίριαλ κίλερ και να σκοτώνω άνδρες που δεν μου φταίνε σε τίποτα επειδή ένας από δαύτους μου είχε φερθεί σκάρτα, είχα αντιμετωπίσει τον ίδιο τον βίαιο άνδρα που μου φερόταν απαίσια. Είχα ξεριζώσει το πρόβλημα από τη ρίζα μια για πάντα. Εξαιτίας αυτής της όλης εμπειρίας μου είχα γίνει πιο συμπονετική προς τις άλλες γυναίκες που βρισκόταν στη θέση που είχα βρεθεί εγώ, υποχείρια στα χέρια άνανδρων ανδρών μεγαλωμένων από ανάξιες κοινωνίες. Ναι τους έσπαγα στο ξύλο, ναι τους έστελνα ακόμα και στο νοσοκομείο αλλά δεν είχα δολοφονήσει κανένα τους. Τους άξιζε όσα πάθαιναν από την Αληκτώ.

«Πρέπει να φύγουμε από εδώ σύντομα»
Τα λεγόμενα του με έβγαλαν από την ονειροπόληση μου.

«Να φύγουμε;» κάγχασα. «Δεν πάω πουθενά. Λατρεύω αυτό το μέρος» έκανα μια κίνηση με το χέρι δείχνοντας αόριστα το χώρο.
«Σκάι» φύσηξε. «Πότε θα σταματήσεις να είσαι αντιδραστική σε εκνευριστικό βαθμό;»
«Έλα τώρα» είπα «που θα βρούμε ταπετσαρίες σαν αυτές;»

«Έχεις κάνει τόσες επιθέσεις που πλέον υπάρχει σκίτσο σου στην αστυνομία από τους άτυχους που έχεις τσακίσει»

«Ε τότε να αρχίσω να τους σκοτώνω από την επόμενη φορά»

«Δεν βοηθάς καθόλου ξέρεις. Προσπαθώ απλά να σε βοηθήσω»

«Ναι, μόνο που δεν έχω ιδέα τι έχεις κατά νου. ΠΩΣ υποτίθεται πως πρέπει να βοηθηθώ;»
«Δεν έχεις καθόλου υπομονή» αναστέναξε.

«Υπομονή; Υπομονή έκανα τόσο καιρό με το να ανέχομαι το σκουπίδι τον Φέλιξ. Ξέρεις πόση βία έζησα; Πόσες φωνές; Πόση ταπείνωση; Μη μου λες εμένα για υπομονή! Γιατί εξαιτίας αυτής της υπομονής παραλίγο να με σκοτώσει το κτήνος» σηκώθηκα χτυπώντας και τα δυο μου χέρια στο τραπέζι. «Θα γίνω πυρά θριάμβου και θα προκαλέσω τον κόσμο να με δαμάσει»

Έφυγα χωρίς να κοιτάξω πίσω μου.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì
———————————————————————————————————————
(TA ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΥΒΕΛΑΣ, ΑΝΗΚΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΡΗΤΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΑΥΤΗΣ. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ.
——————————————————————————————————————–
ΜΑΡΙΑ ΦΑΝΟΥΡΑΚΗ

70394253_1175445562646451_858712065827667968_n(1)

ΥΓ: Ένα ευχαριστώ στα άτομα που διαβάζουν την αλυσοδεμένη μου.

Κανονικά θα έπρεπε να γράψω ένα κείμενο με το πως πέρασα το καλοκαίρι… θα γίνει κι αυτό… απλά γράφω την ερευνήτρια μανιωδώς και που χρόνος… όμως επειδή η χαρά μου είναι μεγάλη που για πρώτη φορά στη ζωή μου πέτυχε η φανουρόπιτα (πέρυσι ήταν λίγο τραγική η προσπάθεια μου, δες εδώ το κείμενο) δεν κρατήθηκα και σας έχω φωτογραφία….

Καλό μήνα….

69541357_1175445625979778_7590944285785063424_n

ΣΥΝΤΑΓΕΣ

mistakes just mean you are trying..

Σήμερα αποφάσισα να φτιάξω πρώτη φορά μόνη μου Φανουρόπιτα. Αύριο είναι του Αγίου Φανουρίου και είπα ¨Η τώρα ή ποτέ» (Συγνώμη αν δε φτιάξω εγώ Φανουρόπιτα που με λένε Φανουράκη Ποιος θα φτιάξει;) Στη Κρήτη έχουν σε πολύ εκτίμηση τον Άγιο οι ελεύθερες κοπέλες, γιατί αυτός τους φανερώνει μια «καλή τύχη» όπου τύχη βάλε γαμπρός.  Ο Άγιος Φανούριος δεν φανερώνει μόνο τύχες αλλά και υγεία χαμένα αντικείμενα κτλ. Από τα λίγα που ξέρω ήταν νεαρός στρατιώτης ο οποίος υπέφερε δώδεκα μαρτύρια. Η εικόνα του βρέθηκε στη Ρόδο και από τότε έγινε γνωστός και σε άλλα μέρη.

Συνήθως τη φτιάχνουν τη παραμονή της εορτής του και καθ όλη τη διάρκεια της παρασκευής της έχουν αναμμένη μια λαμπάδα ή καντήλι. Πρέπει να διαβάσεις την ευχή και μετά να τη πας στην εκκλησιά να την ευλογήσει ο παππάς. Μαζί έχεις και ένα χαρτάκι με τα ονόματα της οικογενείας σου για να διαβάσει Υπέρ της Υγείας τους. Όλα αυτά τη παραμονή.

Εγώ επειδή δεν μένω κοντά σε εκκλησία Αγίου Φανουρίου και δεν έκω αμάξι καρντια μου τα έκανα μόνη μου. Διάβασα την ευχή, τη σταύρωσα, είχα και τη λαμπάδα αναμμένη.

Πήρα λοιπόν τη συνταγή της νύφης μου και σαν πρωτάρα πήγαν όλα στραβά. Να ξεκαθαρίσω η συνταγή είναι δοκιμασμένη. Εγώ έκανα το λάθος. Πάμε να δούμε λοιπόν τι έκανα σήμερα.

ΥΛΙΚΑ:

4 φλυτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα

1 μπεικιν παουντερ

1 φλιτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο

1 φλιτζάνι του τσαγιού ζάχαρη

1/2 φλιτζάνι του τσαγιού νερό

3/4 φλυτζάνια του τσαγιού (185 ml) φρέσκο χυμό πορτοκάλι

ελάχιστη σόδα μαγειρική

ξύσμα πορτοκαλιού

1 φλιτζάνι του τσαγιού σταφίδες

ΟΠΟΥ ΦΛΥΤΖΑΝΙ ΤΟΥ ΤΣΑΓΙΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΑΛΕΤΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΛΑΣΙΚΟ ΝΕΡΟΠΟΤΗΡΟ

 

20180826_122803

20180826_123203

Έχουμε ανάψει και τη λαμπάδα και όση ώρα τη φτιάχνουμε λέμε την ευχή.

40089830_880985488759128_3510281985111097344_n

Βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ το λάδι τη ζάχαρη. Σε ένα ποτήρι που το κρατάω πάνω από το μπολ, έχω βάλει τη πορτοκαλάδα και ανακατεύω στο πορτοκάλι τη σόδα με ένα κουταλάκι μέχρι να αφρίσει και να χυθεί μέσα στο μπολ.

Ρίχνω και τα υπόλοιπα υλικά και τα ανακατεύω με τον αβγογδάρτη ή το χέρι. Ποτέ μίξερ.

Οι σταφίδες τώρα, ήταν αυτό που μου κατέστρεψαν τη πίτα. Θέλουν αλεύρωμα πριν τις ρίξουμε στο μείγμα για να μη κολλήσουν στον πάτο του ταψιού. Το λάθος μου ήταν ότι έριξα το μείγμα στο ταψί και από πάνω τις αλευρωμένες σταφίδες. Ενώ πρέπει να τις ανακατέψεις στο μείγμα και μετά να ρίξεις το μείγμα στο ταψί. Εκείνη τη στιγμή ήρθε ο μπαμπάς μου και καθόταν και μου μιλούσε και από τη βιασύνη μου κούνησα λίγο το ταψί να χωθούν οι σταφίδες μέσα και τις έβαλα στο φούρνο. Μέγα λάθος.

Στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά περίπου. Βυθίζουμε ένα μαχαίρι στην άκρη της πίτας (όχι στη μέση λέει θα ξεφουσκώσει) και αν βγει καθαρό το μαχαίρι είναι ψημένη.

Το αποτέλεσμα ήταν αυτό.

20180826_134536

Αφαίρεσα τις σταφίδες από την επιφάνεια και όταν κρύωσε την αναποδογύρισα σε μια πιατέλα και από πάνω έβαλα ένα σεμέν της μαμάς μου. Κοσκίνισα άχνη ζάχαρη και μετά προσεκτικά έβγαλα το σεμέν.

 

20180826_14392420180826_14412120180826_144159

Από γεύση ήταν απλά καλή μιας και έλειπαν οι περισσότερες σταφίδες αλλά τουλάχιστον τρώγεται.

Να επαναλάβω δε φταίει η συνταγή, το λάθος ήταν δικό μου.

Καλή επιτυχία.

(Σας άρεσε το τελικό αποτέλεσμα;)

40159402_880985698759107_4009944951180754944_n