ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

U CANT TOUCH THIS (ΜΕ ΈΝΑ ΑΡΛΕΚΙΝ ΞΕΧΝΙΕΣΑΙ)

Ladys and sisters
Χθες το βράδυ ήταν η συντέλεια του κόσμου. Αστραπές, βροντές, χαλάζι, δυνατός αέρας και διακοπή ρεύματος που κράτησε πολλές ώρες. Μου αρέσει ο χειμώνας αλλά σε λογικά πλαίσια, αγαπώ τη βροχούλα που ξεδιψά το έδαφος. Μ αρέσει η αγνότητα του χιονιού αλλά αέρας και αστραπόβροντα ρε φίλε δε τη παλεύω.

Άναψα όσα κεριά είχα (και προσευχήθηκα στον Άγιο Νικόλαο). Αλλά το ρεύμα δεν έλεγε να έρθει και πήγα για ύπνο μες στα σκοτάδια. Το κινητό έκλεισε από μπαταρία και βολεύτηκα με το παλιό Lumia. Τι βολεύτηκα δηλαδή, το ραδιόφωνο έβαλα αλλά δεν έπιανε τίποτα μόνο κάτι κρατικό και μιλούσε κάποιος που δεν ήξερα αν ήταν άντρας ή γυναίκα. Δεν αντέχω τα σκοτάδια αλλά ευτυχώς κοιμήθηκα.

Και σήμερα το πρωί που ξύπνησα ήταν όλα καλυμμένα με χιόνι. Φόρεσα το ροζ μπουφάν που ψώνισα προχθές από το Bershka και βγήκα να παίξω στο χιόνι. Τέλεια ευκαιρία να φορέσω και τους σκούφους και τα κασκόλ που έχω πλέξει. Όταν είσαι αποκλεισμένος λόγο κακοκαιρίας έχει και θετικά και αρνητικά. Αρνητικό είναι ότι βαριέσαι μέσα συνεχώς ή ότι κρυώνεις ακόμα κι αν φοράς ρόμπα και πυτζάμα μέσα από τη κάλτσα ή ότι μπορεί να έχει διακοπή ρεύματος .

20190116_13455720190116_122919snapchat-446990727

Τα θετικά είναι ότι βρίσκεις χρόνο να τα κάνεις όλα! Όλα όσα αναβάλεις για μέρες λόγω υποχρεώσεων. Έτσι κέντησα αρκετά (έχω μάθημα κεντήματος κάθε Πέμπτη), είδα χαζά ριάλιτι στο YouTube και στη TV. Είναι απελευθερωτικό να παραδέχεσαι ότι βλέπεις ριάλιτι. Γιατί είναι η τέλεια ευκαιρία να γελάσεις ακόμα και να νιώσεις καλύτερα (δες τη τρέσα της αλληνης πως είναι έτσι) και φυσικά διάβασα επιτέλους Αρλεκιν!!!!!! Μη γελάτε!!!

Ήταν το σωτήριο έτος 1995 (κάποιοι δεν είχατε γεννηθεί, θα σέβεστε) όταν πήγαινα στο πρώτο έτος κομμωτικής (ναι αυτό είναι το επάγγελμα μου, το οποίο ΣΙΧΕΝΟΜΑΙ) και επειδή ήμουν βλαχάκι και έφευγα πρώτη φορά από το σπίτι και από το χωριό οι γονείς μου δεν ήθελαν να αφήσουν κορίτσι πράμα μόνο του στη πόλη, έτσι με φιλοξενούσαν οι θείοι μου Αγγέλα και Γιώργος (αυτό που πάντα αναφέρω τη γυναίκα και μετά τον άνδρα το είχα από το σχολείο. Σας έχω πει για το δούλεμα που έφαγα από την ηλίθια τη φιλόλογο τη Κυριάκου).

Η θεία Αγγέλα λοιπόν είχε μια μεγάλη συλλογή από αρλεκιν και όταν έλειπε τα ξεφύλλιζα χωρίς να τα έχω διαβάσει ποτέ. Μια εικοσαετία και βάλε μετά απέκτησα επιτέλους το πρώτο μου γνήσιο Αρλεκιν. Θυμάστε το σλόγκαν; Με ένα άρλεκιν ξεχνιέσαι;»

Μου αρέσει ο εαυτός μου που ασχολείται με παλιομοδίτικα «γεροντοκοριστικα» πράγματα όπως το πλέξιμο το κέντημα τα αρλεκιν. Το θεωρώ πιο κούλ απο το να γυρνάω να αλητεύω στα μπαρ, η να βάφομαι σαν κλόουν. Επίσης λόγω κακοκαιρίας βρήκα χρόνο να γράψω αρκετά. Συνεχίζω τη συγγραφή των ιστοριών μου:

Ερευνήτρια Α,

Ρόουζ Μ,

Ροζαμουντ Ντ.

Η πιο αγαπημένη μου είναι η Ρόζαμουντ. Είναι μια γυναίκα που λύνει μυστήρια, με αυστηρό ντύσιμο βικτοριανό γοτθικό που χαλαρώνει με το κέντημα. Όπως κι εγώ δηλαδή.
Προχθές που πήγα να ψωνίσω στα Bershka, στο ταμείο είχε ένα φυλλάδιο now hiring. Ουσιαστικά μπαίνεις στο inditexcareers.com όπου φτιάχνεις ένα μικρό προφίλ για το που θέλεις να δουλέψεις, αν έχεις προϋπηρεσία κτλ και αν υπάρξει ανάλογη θέση ενημερώνεσαι
Εγώ έβαλα ότι θέλω να δουλέψω στο bershka σαν πωλήτρια. Βέβαια αυτό είναι αδύνατον γιατί δεν έχω προϋπηρεσία αλλά γούσταρα που το έκανα. Και ρε φίλε άσε με να σου μιλήσω το κόλλημα μου με τα bershka. Γιατί πλέον μόνο εκεί βρίσκω ρούχα στο νούμερο μου Extra Small. Νιώθω μια διαφορετική αύρα  από ότι σε άλλα μαγαζιά. Ανεξήγητο αυτό. Επίσης θαυμάζω τις πωλήτριες. Πόσο ψύχραιμες όταν δεκάδες τρελές σαν εμένα γύρω τους αρπάζουν ρούχα, όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε.

Είναι μέσα στα επαγγέλματα των ονείρων μου:

σε μαγαζί με νήματα πλεξίματος,

σε ζαχαροπλαστείο,

 

 και συγγραφέας

Είπα και εγώ να ακολουθήσω τη νεότερη τρέλα του Instagram με το 10yearchalenge αλλά δυστυχώς δεν έχω πολλές φωτογραφίες από εκείνα τα χρόνια. Ήταν τότε στο μεταίχμιο που ήμουν 35 κιλά περισσότερη και δεν τα έβρισκα με τον εαυτό μου Δεν με αποδεχόμουν και έψαχνα να βρω τη πραγματική Μαρία γιαυτό έπεσα στην παγίδα της ανορεξίας τόσο εύκολα.

Βρήκα μια φώτο του 2008  και την έδειξα στους γονείς μου και φυσικά προτίμησαν τη Μαρία του 2008 με τα κιλά της και την υγεία της. Τώρα είμαι λίγο φτενή (λεπτή)
Δεν με αναγνωρίζω σε παλιές φώτο σαν να μην είμαι εγώ. Όχι μόνο λόγο κιλών και γλώσσας σώματος που τότε έβγαζε μάτι η ανασφάλεια μου αλλά και για το βλέμμα. Δεν έχω το ίδιο βλέμμα με σήμερα και αυτό σημαίνει πολλά. Σημαίνει πως άλλαξα. Δεν βλέπω το κόσμο το ίδιο. Δεν φοβάμαι, δεν ντρέπομαι, δεν νιώθω πως είμαι κάτι λιγότερο από τους άλλους. Είμαι περήφανη για εμένα μόνο αυτό θα πω.

Και τέλος ένα τραγούδι που μου έχει κολλήσει τελευταία είναι μια διασκευή του u can’t touch this του mc hammer από την Aubrey Logan. Αυτά. Υπομονή με το κρύο, κρύο είναι θα περάσει. Σας φιλώ.

Advertisements
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Η εκδίκηση του Ντοστογιέφσκι

Ladys and sisters
Αχμ. Εν μεσούσης (ποιανής;) Σοφίας και πολικών θερμοκρασιών συνέβη το εξής παράδοξο. Για χρόνια πολλά στην αποθήκη υπάρχουν κάποιες παλιές εγκυκλοπαίδειες που άνηκαν στον θείο Νίκο που δεν ζει. Τα είχα εκεί σε ένα αυτοσχέδιο ράφι γιατί δεν χωρούσαν στη βιβλιοθήκη μου.

Πριν λίγες μέρες είδα ένα post στο instagram της bookito αν δεν κάνω λάθος όπου ανέφερε τον Παίκτη του Ντοστογιέφσκι. Θυμήθηκα λοιπόν πως ανάμεσα στα παλιά βιβλία υπήρχε και το συγκεκριμένο βιβλίο. Έβαλα ρομπίτσα και κατέβηκα αποθήκη. Μάταιος κόπος! Ο παίκτης είχε εξαφανιστεί. Θεώρησα πως θα τον έχω καταχωνιάσει στη βιβλιοθήκη. Δυστυχώς ούτε και εκεί υπήρχε. Έψαξα ξανά και ξανά στην αποθήκη και σε άλλα δωμάτια αλλά τίποτα. Και έτσι κατάλαβα ότι ο Ντοστογιέφσκι με εκδικήθηκε γιατί τον είχα τόσα χρόνια στη σκόνη λησμονημένο και διάβαζα αλχημιστές και λυκόφωτα (καλά να πάθω). Τώρα, δυο πράγματα μπορώ να κάνω: φανουρόπιτα μπας και μου τον φανερώσει ο Άγιος ή να σκεφτώ πολύ καλά πότε τον είδα τελευταία φορά. Συνήθως έτσι βρίσκω αυτά που χάνω.


Εν αναμονή της επιστροφής του game of thrones 👑 μου κρατάει συντροφιά το penny dreadful.


Άσχετο έκανα και λίγο update στο goodreeds. Έγραψα τη γνώμη μου για κάποια βιβλία που έχω διαβάσει.

 

 

Η φόνισσα

Η φόνισσα by Alexandros Papadiamantis

86483177

Maria Fanouraki‘s review

Είναι σπάνιο βιβλίο καθώς αγγίζει σκιαγραφεί μια σίριαλ κίλερ και γενικά Γ Α ΜΑ ΕΙ !!!!!! Διότι έχουμε συνηθίσει σκουπίδια ελληνικα βιβλία τύπου Δημουλιδες και μαντάδες και βλέπεις πόσο καλτ γαμάτα βιβλία υπάρχουν. Εμένα μου σήκωσε τη πέτσα με τη τρίχα όσο το διάβαζα και τρύπωσε στις φλέββες μου. Δυστυχώς το έχασα το βιβλίο! Γιαυτό πρεπει να το αγοράσω ξανα… 📖☠👵🏼

 

 

Οι τρεις αγάπες

Three Loves
Κρόνιν
Αχ και τι να πω που θα με πουν ονειροπαρμένη και παθιασμένη. Έτσι είμαι εγώ. Όταν το βιβλίο σε παίρνει μέσα στα έγκατα της ψυχής του σε μαγεύει σε κάνει να αναπνέεις το δικό του αέρα. Το συγκεκριμένο βιβλίο συγκαταλέγεται στα βιβλία του θείου Νίκου. Το διάβασα πρώτη φορά στις 27/10/1997. Τα θυμάμαι αυτά γιατί έχω το χούι όσες φορές διαβάζω ένα βιβλίο πάντα σημειώνω την ημέρα που ξεκινάω την ανάγνωση. Την ηρωίδα την Λουκία (τι όμορφο όνομα) της έχω δώσει τη μορφή της γιαγιάς μου. Δεν ξέρω γιατί σχημάτισα αυτή την εικόνα καθώς το διάβαζα αλλά να η Λουκία ήταν υπαρκτό άτομο θα είχε τη μορφή της γιαγιάς μου. Με στοιχειώνει η τελευταία σκηνή το φινάλε. «Ξαφνικά τα τελευταία κι αιώνια σκοτάδια πέσαν πάνω της. ….Την μετέφεραν στο νεκροτομείο. Εκεί τη ξάπλωσαν πάνω στη χοντρή πέτρινη πλάκα, που την είχε δει κάποτε σε εναν εφιάλτη της. Η νύχτα γταν γλυκειά ήρεμη μαυτη τη γαλήνη του φθινοπώρου που τόσο την αγαπούσε. Μέσα στη σιωπηλή κρύπτη έμπαινε μια γκρίζα ομίχλη που ερχόταν απ’το ποτάμι και τύλιγε με μυστήριο το κορμί της που τοχαν ξαπλωμένο σ’αυτή την πλάκα, σακατεμένο, γυμνό, στερημένο απ’όλα. Κλεισμένο το πρόσωπο της στη παγερή μάσκα του θανάτου δεν είχε καμιά έκφραση. Τα μάτια ήταν κλειστά τα χείλη χλωμά και μισάνοιχτα, τα διαφανή χέρια σταυρωμένα πάνω στο στήθος, τελειωτικά αδύναμα»

 

Έρωτας στα χρόνια της χολέρας
El amor en los tiempos del cólera

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές

Mε εχει σημαδέψει η στεφανωμένη θεά και το η Καραϊβική και το φινάλε απλά είναι από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ… και το φινάλε του το θυμάμαι απ’έξω «ο Καπετάνιος κοίταξε τη Φερμίνα Δάσα κι είδε στα βλέφαρα της τις πρώτες λάμψεις από μια χειμωνιάτικη πάχνη. Ύστερα κοίταξε τον φλορεντίνο Αρίσα την ακατανίκητη ψυχραιμία του, τον ατρόμητο έρωτα του και τον τρόμαξε η αργοπορημένη υποψία πως είναι η ζωή περισσότερο από το θάνατο αυτή που δεν έχει όρια. «Και μέχρι πότε νομίζετε πως μπορούμε να συνεχίσουμε αυτό το πηγαινε έλα του διαβόλου; τον ρώτησε. Ο Φλορεντίνο Αρίσα είχε την απάντηση έτοιμη έχω και πενήντα τρία χρόνια εφτά μήνες και έντεκα μέρες με τις νύχτες τους. «Για όλη μας τη ζωή» είπε»…….
Θέλω να με φανταστείτε καθώς το απαγγέλω μόνη μου με κλειστά μάτια στο δωμάτιο μου και έξω λυσσομανάει ο χιονιάς ο βοριάς οι καταιγίδες οι άνθρωποι και οι αναμνήσεις……
Λογια. Δεν. Εχω!!!!!

 

 

Η αγάπη άργησε μια μέρα

 

Η αγάπη άργησε μια μέρα
Λιλή Ζωγράφου
Το αγόρασα το 1998 και έκτοτε το έχω διαβάσει άπειρες φορές. Καταρχάς υπάρχει στη βιβλιοθήκη μου ΑΚΟΜΑ. Εγώ! Που πετάω τα πάντα γιατί τα βαριέμαι ή γιατί μετάνιωσα που τα απέκτησα. Κι όμως! Ένα από τα πιο συγκλονιστικά βιβλία που έζω διαβάσει ποτέ. Ελιναι το μοναδικό βιβλίο που θυμάμαι απ’έξω την αρχή του!!!!!! «Η σιωπή βασίλευε στην περιοχή τόσο που φαινόταν ακατοίκητη μες στο φθινοπωρινό σούρουπο ντυμένο στα ρόδινα ως πορτοκαλιά -αραχνούφαντες μουσελίνες που πλέανε στο κενό ξεκολλημένες από τον ουρανό. Τα θεριεμένα δέντρα, θάμνοι και λουλούδια όλα προμηνύματα εγκατάληψης ακατάστατα φυτρωμένα, δημιουργούσαν έναν φράκτη που απόκοβε τη θλιβερή μουδιασμένη κωμόπολη από το μισοκρυμμένο σιωπηλό σπίτι των Φτενούδων……» «… μπορούσεε να αντιληφθείς αθέατος δυο ή τρείς σκοτεινές κι αθόρυβες φιγούρες μάλλον γυναικείες να πηγαινοέρχονται με μαπαμπακένια βήματα στον εξώστη του σπιτιού. Δεν ήξερες αν ήταν τρείς ή μια και η σκιά της, τόσο ίδιες, παμπάλαιες, σαν ξεθωριασμένες φωτογραφίες κάποιων που δεν ζουν τώρα και δεκαετίες.»……
Δεν έχω συναντήση πιο ικανό συγγραφέα στο τρόπο με τον οποίο περιγράφει την ελληνική επαρχία και ιδιάιτερα τη Κρήτη. Περήφανη που ήταν Ηρακλειώτισσα η Ζωγράφου!! Λατρεμένο βιβλίο. Και αξεπέραστο.

Μαντάμ Μποβαρύ

Μαντάμ Μποβαρύ
Γκυστάβ Φλομπέρ
Θυμάμαι αναρωτιόμουν πως γίνεται ένας άνδρας το 1850τόσο να σκιαγραφήσει με τόση ακρίβεια τη δικιά μου ψυχοσύνθεση που ζω στο σήμερα.. τέτοια κουλά σκεφτόμουν. Προφανώς ο Φλομπέρ ήξερε να διεισδύσει τόσο καλά στη γυναίκεια ψυχή που ταυτίστικα. Το έγραφε πέντε χρόνια άρα το τελειοποιήσε όσο δε πήγαινε και σαν τελειομανείς είχε μόνιμη έννοια να πετύχει την ακριβή λέξη (mot juste) σε κάθετι που έγραφε. Εργαζόταν 12 ώρες τη μέρα. Ενδεικτικό της τελειομανία ς του το ότι κάποιες φορές το έπαιρνε να ολοκληρώσει μια σελίδα μέχρι και δέκα μέρες!!!! Αγαπώ αγαπώ αγαπώ… Φάρος και παράδειγμα μεσα στα σκατά από Δημουλιδομαντάδες που επιπλέουν.

Οδός Αβύσσου αριθμός 0

Οδός Αβύσσου αριθμός 0

Μενέλαος Λουντέμης

 
Ήμουν στο Δημοτικό όταν το κέρδισε ο μπαμπάς μου σε μια λοταρία. Σκισμένο ταλαιπωρημένο χιλιοδιαβασμένο και πολυλατρεμένο. Τόσο συγκινητικό τόσο δεν έχω λόγια… κλαίω με μαύρο δάκρυ όταν το διαβάζω… » Η αγωνία του ύπουλου Στελάρα είχε φτάσει στο κατακόρυφο. Το καημένο το κοριτσίσιο χεράκι..που ανέλαβε, αυτό μόνο, να σώσει τη κατάσταση.. Να τα πει όλα. Να πει για τον απέραντο έρωτα που σπαρταρούσε κάτω από το μαύρο εκείνο ρουχαλάκι… Δεσποινάκι ως πόσο μπορείς να περιμένειςς μπόρεσε επιτέλους να ρωτήσει. Ως το τέλος Γιώργο… Πόσο μπορείς να καθίσεις μέσα σε εκείνο το σπίτι Δεσποινάκι; Ωσπου να γκρεμίσει…..»
20190103_16521020190103_17102520190103_165803

 

 

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Ο Πρίγκιπας του εγκλήματος…

Ladys and sisters

καλή χρονιά δηλαδή υγεία πολύ πολύ, τύχη, κουβάδες έμπνευση, γέλιο γέλιο γέλιο, σοκολάτα. Αυτά.

΄Έξω κάνει κρύο μέσα το τρίπτυχο ρόμπα, τρελή κάλτσα (το κολάν μέσα από τη κάλτσα σαν ποδοσφαιριστής ΠΑΝΤΑ) και μαραθώνιος πριγκίπισσα Σισσυ.

Νωρίτερα έφτιαξα ένα «ημερολόγιο συμβουλών» το adventcalendar  που το είδα στο instagram acount της mindandseed. Βέβαια το δικό μου είναι τελείως διαφορετικό μια και ως γνήσια τεμπέλα δεν ήθελα να ψάχνω αποθήκες μπαούλα κτλ να βρω έναν κρίκο και πήρα ένα αερόστατο (μπομπονιέρα σε βάφτιση) και κρέμασα κορδέλες με καρτέλες μια για κάθε μήνα του έτους. Στη κάθε καρτέλα θα γράφω μια συμβουλή που θα μου δίνουν κίνητρο για να τη βγάζω καθαρή κάθε μήνα.

Επίσης έφτιαξα το βάζο της ευτυχίας. Πήρα ένα βάζο (της μερέντας) και μέσα θα ρίχνω χαρτάκια με τη καλύτερη στιγμή της βδομάδας. Και τη τελευταία μέρα του 2019 θα το ανοίξω και έτσι θα κάνω μαι βουτιά στα καλύτερα της χρονιά;. Καλό;

Αυτά με τα νέα μου…. Τώρα το θέμα του πρώτου μου κειμένου για το 2019 είναι άσχετο αλλά  και τι κάνεις;

Θυμάστε σε προηγούμενο κείμενο μου Οι ταινιοθήκες του Τζάνγκο (3 7 18) που αναφέρω: «κάποιοι ΗΘΟΠΟΙΟΊ ενσωματώνονται  τόσο πολύ με τους χαρακτήρες που υποδύθηκαν που δεν μου περνάει καν από το μυαλό να σκεφτώ κάποιον άλλο ηθοποιό να παίζει τον ίδιο ρόλο. Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να κατοχυρώνουν Πνευματικά δικαιώματα ρόλων!!»

Εξακολουθώ να πιστεύω το ίδιο με μια μικρή προσαρμογή όσον αφορά τη περίπτωση του Τζόκερ.
Καταρχάς να αναφέρουμε όλους τους ηθοποιούς που έχουν ενσαρκώσει τον Πρίγκιπα του εγκλήματος. Ο πρώτος ήταν ο Cesar Romero στη ταινία Batman του 1966. Δεν εκφέρω γνώμη καθώς δεν την έχω δει. Ο δεύτερος ήταν ο ακονισμένος Jack Nickolson στη ταινία του 1989 Batman. Παιδάκι τότε παρακολουθούσα τη ταινία με μάτια που γυάλιζαν θαμπωμένη από τον δαιμονικά ευφυή Τζάκ. Ο Νίκολσον λοιπόν έκανε δικό του τον Τζόκερ. Επόμενος Τζόκερ ο Mark Hamill που χάρισε τη φωνή του στη σειρά Batman the animated series 1992-1994. Δεν εκφέρω άποψη καθότι ούτε αυτά έχω δει. Επόμενος ο Heath Ledger στο The dark knight του 2008. Ψυχωτικός με μια ρομαντική χροιά ένα δράματικο background που υποβόσκει. Σαν να τον συμπονάς, σαν να κουβαλάει κάποιο μεγάλο δράμα. Με θυμάμαι να τον παρακολουθώ και να βλέπω το Τζόκερ έχοντας ξεχάσει τον Χιθ
.

Επόμενος ο Jared Leto στο suiside squad το 2016 ο οποίος γενικά είναι αγαπημένος ηθοποιός/τραγουδιστής και γενικά αναιβ1!!!! Η ταινία σαν ταινία δεν με ενδιέφερε, είχα επικεντρωθεί στο ανώμαλο love story του Τζόκερ και της Μαργκό Ρόμπι η οποία είναι μια θεάρα γαμώτοσπιτακι και το τραγούδι Gangsta ξανά και ξανά στο repeat. Ο Τζόκερ του Jared είναι με περίεργα πράγματα πάνω του ιιιουυυ που όμως του προσδίδουν ένα σέξινες (τι γράφω η γυναίκα) και περιμένουμε να δούμε την ερμηνεία του Χοακίν Φοίνιξ στο τον Οκτώβριο του 2019. Πάντως από τις φωτογραφίες που είδα ο Χοακίν θα είναι ιδιαζόντως ειδεχθής…

49103580_946911145499895_1596273953322565632_n49294852_946911182166558_8916035481506938880_n49566368_946911218833221_2732014923025481728_n49285342_946911125499897_8914558974829789184_n

Οι παραπάνω ηθοποιοί νομίζω πήραν εργολαβία τον Τζόκερ καθώς ο καθένας έδωσε μια διαφορετική εκδοχή του Πρίγκιπα του εγκλήματος. Ανεπανάληπτος ο Τζακ Νίκολσον, και γενικά να τυλίξει πακέτο τον Τζόκερ και να τον πάρει σπίτι του καθώς του ανήκει αλλά δεν πρέπει να υποτιμηθούν οι Κύριοι Χιθ, Τζάρετ και προσεχώς Χοακίν. Και επειδή με ξέρω,  ΞΈΡΩ πως θα ερωτευτώ τον Τζόκερ του Χοακίν περισσότερο από των υπολοίπων (Εκτός συναγωνισμού ο Τζακ είπαμε)

Εδώ θα είμαστε να τα ξαναπούμε…

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Ένα κεφάλι γεμάτο χρυσάφι

Αφήστε με λίγο να σας μιλήσω για τη περιπλάνηση μου.  Πρώτα έκανα βόλτες στη θάλασσα για να με ηρεμεί το κυματάκι το απαλό. Τώρα περπατώ περπατώ εις το δάσος όταν οι λύκοι είναι εκεί και μου κλείνουν το μάτι. Εξάλλου εγώ δεν είμαι εκεί για να τους βλάψω. Είμαι εκεί για να βρω το μπαούλο μου στο ξέφωτο με τα κιτρινοκαφε φύλλα που τόσο αγαπώ να κοιτάζω. Το μπαούλο πάντα  εκεί ήταν όμως εγώ δεν το έβλεπα ή δεν ήμουν έτοιμη να το αναζητήσω. Τώρα που είμαι έτοιμη το είδα αμέσως και εκείνο με καλωσόρισε με χαρά.

 

«Εδώ» μου ψιθύρισε «μπορείς να βάλεις όσα σε βασανίζουν και σε αρρωσταίνουν, όσα σε βαραίνουν. Όλα όσα σε στοιχειώνουν. Όσα σε έκαναν να πονέσεις και να κλάψεις»

 
«Πως θα χωρέσουν τόσα πράγματα;» του είπα με απορία. «Ξέρεις πόσα πολλά βάσανα έχω εγώ;»

 

«Μη σε ξεγελάει το μέγεθος» μου απάντησε. «Για κοίτα προσεκτικά και πες μου τι βλέπεις»

 

Έσκυψα μέσα στο μπαούλο και μόλις το βλέμμα μου συνήθισε το σκοτάδι έκπληκτη διαπίστωσα πως το μπαούλο δεν είχε πάτο δεν είχε όρια. Ήταν απύθμενο σαν άβυσσος. Σηκώθηκα προβληματισμένη.

 

 

«Πως γίνεται να μην έχεις πάτο;» αναρωτήθηκα.
«Μόνο έτσι θα χωρέσουν όλα σου τα προβλήματα. Άρχισε να ρίχνεις» μου είπε κεφάτα. Γέλασα αδέξια. «Δηλαδή τι πρέπει να ρίξω;»
«Όλα. Συναισθήματα σκέψεις προβλήματα αναμνήσεις ανθρώπους όλα»
«Ανθρώπους!!» αναφώνησα και γυάλισε το μάτι μου. «Δηλαδή πρέπει να πάω να σου φέρω αυτόν που δεν θέλω να με βασανίζει άλλο;»
«Όχι δε χρειάζεται» γέλασε. «Απλά πες το όνομα του και δεν θα σε βασανίσει ποτέ ξανά»
Άρχισα να λέω ονόματα ενθουσιασμένη. Όσοι με πλήγωσαν στο παρελθόν. Όλα. Συναισθήματα, σκέψεις, προβλήματα, αναμνήσεις, ανθρώπους, όλα.

 

Μικρές δέσμες καπνού εμφανιζόταν από το πουθενά και έμπαιναν στο μπαούλο.  Συνέχισα για ώρες ατελείωτες μέχρι που με βρήκε το σκοτάδι. Και το πρωί ήρθε και εγώ συνέχιζα και έριχνα μέσα στο μπαούλο όλα όσα με χαλούσαν. Όταν επιτέλους τελείωσα το μπαούλο μου ζήτησε να το κλειδώσω. Έριξα το καπάκι και έβαλα το χοντρό λουκέτο και κλείδωσα.

 

«Το κλειδί πέταξε το» μου είπε το μπαούλο. Ανάλαφρη συνέχισα το δρόμο μου απολαμβάνοντας το πανέμορφο τοπίο με τη φθινοπωρινή βλάστηση.

 

«Τώρα ότι σε αγχώνει θα μπαίνει εδώ» μου είχε πει το μπαούλο λίγο πριν φύγω.
Στο δρόμο συνάντησα μια μπλε Ορτανσία που με χαιρέτησε ευγενικά.

 

«Τι γυρεύεις μέσα στο δάσος ολομόναχη κορίτσι πράμα;» είπε παραξενεμένη
«Πήγα να βρω το μπαούλο μου»
«Ω καταλαβαίνω. Και τα κατάφερες;»
«Ναι του ξεφόρτωσα όλα μου τα προβλήματα και τώρα δεν έχω κανένα»
«Χαίρομαι. Δες πως λάμπεις»
«Αλήθεια;» τη ρώτησα γεμάτη απορία
«Ω ναι δε το βλέπεις πόσο όμορφη είσαι;»
«Σιγά καλέ που είμαι όμορφη εγώ»
«Μη γελάς και κοίταξε γερά μέσα σου και να καταλάβεις επιτέλους ποια είσαι και τι αξίζεις»
«Μέσα μου; Μα δεν έχω κάτι το ιδιαίτερο»
«Λάθος σκέφτεσαι μικρή μου. Ο κάθε άνθρωπος έχει κι από ένα χάρισμα κι από ένα ελάττωμα. Έτσι επέρχεται η αρμονία. Εσύ κοιτάς μόνο τα στραβά σου και δε κοιτάς τα καλά σου. Εμπρός μέτρα τα» τίναξε τα όμορφα πεταλάκια της.

 

Προβληματισμένη κάθισα σε ένα βράχο. «Τι μπορεί να έχω εγώ που να το ζηλεύουν οι άλλοι; Είμαι καλή μαγείρισσα;»

 

«Έλα μπορείς καλύτερα από αυτό!!! Δεν μπορεί να μη ξέρεις να κάνεις κάτι αξιοθαύμαστο, κάτι για το οποίο θα σε ζήλευαν οι άλλοι»
«Είμαι καλή στο πλέξιμο στο κέντημα»
«Μόνο; Έλα τώρα»
«Ζωγραφίζω»
«Μόνο;»
«Γράφω ιστορίες. Αλλά κανείς δεν τις διαβάζει»
«Αυτό δε το ξέρεις σίγουρα»
«Κανείς δεν μου λέει ότι του αρέσουν»
«Επειδή δε στο λένε δε σημαίνει ότι δεν αρέσουν οι ιστορίες σου. Κάτι ποιο δυνατό. Μπες στο φωτεινό σημείο εκεί πάνω από τη κοιλιά σου και δες με τα μάτια μου τι θαυμαστά πράγματα έχεις»
Κοίταξα με επιμονή το φωτεινό σημείο. Κοίταζα για ώρες χωρίς να ξέρω τι αναζητούσα. Ξάφνου το φωτεινό σημείο άρχισε να παίρνει σχήμα. Κοίταξα ακόμα λίγο και εμφανίστηκε ένα λιοντάρι που βρυχόταν. Τινάχτηκα προς τα πίσω και παραλίγο να πέσω από τη πέτρα που καθόμουν.
«Μη φοβάσαι. Είναι το κουράγιο σου. Το θάρρος σου η δύναμη σου. Είσαι ένα θαρραλέο κορίτσι. Αυτό είναι ένα σημαντικό χάρισμα. Κοίταξε κι άλλο»

 
Κοίταξα το φωτεινό σημείο και είδα μια πεταλούδα να πετάει χαρωπά τριγύρω.

 

«Είναι η ψυχή σου, η ενσυναισθηση σου, η υπερευαισθησία σου, η συμπόνια σου. Η καλοσύνη σου. Μεγάλο προτέρημα μικρή μου»

 

Ενθουσιασμένη με όσα είχα ανακαλύψει συνέχισα να κοιτάζω μέσα μου.

 

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ……………

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Celebrity crash

Καταρχάς

ο Robert Pattinson!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

48372759_938818876309122_2402154103183507456_n48361595_938818909642452_4440145960928018432_n

Από το 2009-10 που τον ανακάλυψα παραμένει η νούμερο ένα φαντασίωση μου. Ήταν τόσο μεγάλο το κόλλημα μου που έστειλα γράμμα στη Μ. Βρετανία στο γραφείο του μάνατζερ του για αυτόγραφο. Και πήρα όντως ένα αυτόγραφο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τώρα ποιος το υπέγραψε δεν έχω ιδέα. Υποθέτω πως την υπογραφή του τη τυπώνουν επάνω στο αυτόγραφο. Κάπως έτσι. Μάντεψε που έχω το αυτόγραφο. Σε κορνίζα στο δωμάτιο μου!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ναι δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει η ηλικία μου με το νούμερο ένα Celebrity crash μου… Όλοι οι άνθρωποι έχουμε κάποιον σταρ ως «απωθημένο» ως «καψούρα». Ένας πρώην μου είχε την Ίνα Λάζοπούλου, η μαμά μου είχε και έχει τον Νίκο Ξανθόπουλο.

 

 

Jamie Dornan

48371842_938201806370829_1641693086448877568_n

ΑΧ Τζειμι. Αυτό μόνο!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 
Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης

48255913_938201686370841_6616300109061685248_n
Η βραχνή σέξυ φωνή του τα φταίει όλα. Πείτε μου ότι δεν έχετε δει ακόμα το Έταιρος Εγώ.

 

 


Βασίλης Μίχας

48194685_938201716370838_1441104747787452416_n

Ο Βασίλης είναι σέξυ και όποιος αντέξει. Εμφανίζεται στην Επιστροφή και πραγματικά έχω σκαλώσει. Εκεί πάνω στα χείλη του.

 

 


Henry Cavil

48356746_938822186308791_1481490535725137920_n

Χαζεύοντας κάτι ταινίες με σουπερμαν με τον πατέρα μου ανακάλυψα τον Χενρυ. Από τότε έχω γίνει stalker στο instagram account του.

 


Ο lord commander John Snow Kit Harigton

48269222_938201579704185_3226635644734275584_n

Άνευ σχολίων

 

 


Ο Τιτανομέγιστος Αλέξανδρος Κοντοπίδης

48260354_938201839704159_5351348780585189376_n

 

 

Ο Louis Graziatto

48365356_938201873037489_2149270058042392576_n

Αι αι αι .. Πραγματικά πόσο σέξυ με το σαξόφωνο του

 

 


O Σπάρτακος Liam McIntyre

48310403_938201763037500_5254691250258313216_n

Τι εννοείτε ΔΕΝ έχετε δει spartacus!!!! Από τα καλύτερες σειρές..

 

 

 


A man has no name Tom Wlaschiha (ως J hagar στο Game of thrones)

48373113_938201599704183_7120831102733778944_n

Valar Marghulis

 

 

 


O Kevin Lutolf

48277415_938201549704188_7537770249903407104_n

 

 

 


O Richard Madden (Rob Stark στο Game of thrones)

48207412_938201519704191_9132829251467214848_n

 

Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν μερικοί ακόμα που μου αρέσουν αλλά όχι τόσο ώστε να μπουν στη λίστα…

Αυτά….

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Ξαράχνιασμα…

Δεν χρειάζεται να περιμένεις τη πρωτοχρονιά για να βάλεις τίποτα μεγάλους στόχους ούτε new year’s resolution. Μια στιγμή, οποιαδήποτε στιγμή, αρκεί για να πάρει ανάποδες στροφές το μυαλό και να δει το προφανές, αυτό που δεν έβλεπε τόσο καιρό. Καθόμουν που λέτε έτσι στο άσχετο μια μέρα σκέφτηκα πόσα άχρηστες επαφές  είχα στο κινητό μου. Πόσους πρώην ή παρολίγον γκόμενους είχα φίλους στο fb και δεν μιλάγαμε ποτέ. Πόσες άχρηστες συνομιλίες στο viber.

Αποφάσισα λοιπόν να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου. Μόλις γύρισα σπίτι αμέσως διέγραψα συνομιλίες (ναι ναι είχα ακόμα τα μηνύματα του μαλάκα στον οποίο βασίστηκε ο χαρακτήρας του Φέλιξ στην αλυσοδεμένη ψυχή), μπλόκαρα άχρηστους που μου έστελναν χυδαία πραγματάκια, μικρά αν με πιάνεις, (κατά τα άλλα, τέτοια άτομα λένε τις γυναίκες τσούλες. Όχι καριολάκο εσύ είσαι ο τσούλος που στέλνει ντικ πικ το πικολίνο σου γιατί έτσι έμαθες. Ότι θα πας 80 χρονών και θα σε ρωτάνε τα εγγονάκια «τι έκανες όταν ήσουν νέος παππού» και εσύ με περηφάνεια θα λες «η ώρα τρεις κι εμείς τον επέζαμε», εσωτερικό αστείο ανάμεσα στον Κοντοπίδη και στους φανατικούς).

Επίσης έβαλα τέλος σε μια χαμένη υπόθεση που κακώς την άφηνα να διαιωνίζεται. Τσεχία μου τι να σε κάνω μάνα μου, τούμπανος είσαι αλλά μαλάκας. Μείνε μόνος με τη καράφλα σου εγώ «νιετ πανιμαγιου» που έλεγε και η Μαρούσκα στους Δυο ξένους. 

Διαπίστωσα πως στο fb μου είχα φίλους δυο πρώην και κάνα δυο γκαβά προξενιά που μου είχαν κάνει πριν καιρό. Γιατί; Ποιος ο λόγος αλήθεια; Δεν μπορώ να ασχολούμαι με κάποιον με τον οποίο τα είχα πριν πέντε χρόνια. Δεν είμαι η ίδια Μαρία που ήμουν τότε. Ούτε εκείνοι πιστεύω είναι οι ίδιοι (λίγο χειρότεροι χα χα). Δεν υπάρχει χώρος για άτομα του παρελθόντος. Δεν είμαι της άποψης πως πρέπει να διατηρείς φιλικές σχέσεις με πρώην. Είτε ήταν μια απλή καψούρα είτε η σχεσάρα της ζωής σου δεν έχει καμία απολύτως λογική να μαθαίνεις νέα τους μέσα από τα σόσιαλ.

Ήταν ωραίο το συναίσθημα του να κόβεις δεσμούς που είχαν γίνει θηλιές. Ιστοί αράχνης πες καλύτερα. Από αυτούς που τυλίγουν τα πάντα και δεν κόβονται εύκολα. Εγώ όμως σαν νοικοκυροκόριτσο έβαλα φακιόλι και ποδίτσα και του έδωσα και κατάλαβε με το  ξαράχνιασμα. Δεν έμεινε μάνα μου μήτε χνούδι.

Τα φιλιά μου

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Μ Α Ρ Ι Α

Σήμερα λοιπόν γιορτάζω! Και μαζί μου γιορτάζει η Βιργινία, η Λεμονιά, η Σουλτάνα, η Δέσποινα, και όλα τα παράγωγα του ονόματος Μαρία: Μαριωρή, Μαρούλα, Μαριγούλα, Μαρίκα κτλ. Ο παππούς με φωνάζει Μαρούλι, η μαμά Μαράκι, ο μπαμπάς Μαριώ. Η αδελφή μου Μέριλιν και ο αδελφός μου κανονικά Μαρία.
Αγαπάω το όνομα μου, θεωρώ πως δεν θα μπορούσαν να με έχουν βαφτίσει διαφορετικά. Μου ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μου. Βρήκα πολλές ερμηνείες του ονόματος μου. Οι πιο ενδιαφέρουσες:
Ο Άγιος Ιερώνυμος (342-320) ετυμολόγησε το όνομα ως λατινικό. Στην αρχή ως ΣΤΑΓΌΝΑ ΤΗΣ ΘΆΛΑΣΣΆΣ από το stilla maris και μετά ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΘΆΛΑΣΣΑΣ από το Stella Maris = πολικό αστέρι. Οι Χριστιανοί ναυτικοί το είχαν ταυτίσει το άστρο με την Παναγία και το ονόμασαν Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΘΆΛΑΣΣΑΣ.
Στην Οξφόρδη θεωρούν το όνομα λατινικό και συμφωνούν με τον Άγιο Ιερώνυμο. Το Mariam είναι ο Αραμαικός τύπος του εβραϊκού Μiriam. Η άποψη ότι το Μαρία σημαίνει Πριγκίπισσα είναι λάθος! Στα εβραϊκά η πριγκίπισσα είναι Neseekh.
Μαρία σημαίνει παράπονο, εξέγερση, σοβαρή.
Ενδιαφέρουσα είναι η ανάλυση γιατί η Παναγία έχει αρχαίο όνομα: η Θέμις (δικαιοσύνη) είχε προφητέψει ότι μια θεά της θάλασσας θα γεννήσει τον νέο κυρίαρχο. Στα Ελληνικά Μαρία σημαίνει ΜΎΡΟ ΤΗΣ ΘΆΛΑΣΣΑΣ. Στα εβραϊκά Μαριάμ Μυριάμ σημαίνει ΠΡΙΓΚΊΠΙΣΣΑ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ. Μορέομαι στα Ελληνικά σημαίνει ανάγομαι στη θάλασσα, βγαίνω.
Το Βιβλικό Μαρία είναι παράγωγο του αρχαίου μυθολογικού και Ομηρικού ονόματος ΜΑΙΡΑ ή ΜΑΡΙΑ. Έχει ως ρίζα το αρχαίο Ελληνικό ρήμα ΜΑΡΜΑΊΡΩ = λάμπουσα ή ακτινοβολούσα. Μαρ-μαίρω = λάμπω. Μαρία η λάμπουσα η ακτινοβολουσα. Μάρμαρο, Mare = θάλλασα. Ο Ηρόδοτος είχε γράψει για μια αιγυπτιακή πόλη τη Μαρέα που χώριζε τη Μαρεώτιδα λίμνη από τη μεσόγειο. Οι Αιγύπτιοι την ονόμαζαν Μέρεν και ο Ηρόδοτος την εξελλήνισε σε Μαρέα και μετονομάστηκε σε Μαριούτ όταν την κατέλαβαν οι Άραβες.
Σύμφωνα με τον Ιωάννη Δαμασκηνό (8ος αιώνας) ιδρυτή της φιλοσοφικής θεολογίας της Ανατολικής Εκκλησίας το όνομα Μαρία σημαίνει Κυρία. «Την Κυρίαν τούτογαρ της Μαρίας σημαίνει το όνομα»
Ο θρυλικός σκύλος του Ικάρου λεγόταν ΜΑΙΡΑ.
ΜΑΙΡΑ έλεγαν και τη κόρης της Άντειας και του Προίτου. Ήταν ακόλουθος της Άρτεμις η οποία τη σκότωσε όταν καταπάτησε τον όρκο αγνότητας και γέννησε Λοκρό από την ένωση της με τον Δία& (γνωστό το κόλλημα της Άρτεμις να τις έχει όλες παρθένες. Τέτοιο μίσος πχια για του άντρες. Ούτε κι εγώ τους χωνεύω αλλά δε κάνω κι έτσι).
Ο Παυσανίας αναφέρει μια πόλη την ΜΑΡΙΟΝ βορειοανατολικά του Πάρνωνα και ανατολικά των Γερονθρών, όπου είχε ένα ιερό της Άρτεμις.
Τώρα ας αναλύσουμε λίγο γιατί κάποιες Μαρίες γιορτάζουν Δεκαπενταύγουστο και κάποιες, όπως εγώ, Νοέμβριο.
8 Σεπτεμβρίου Γέννηση της Παναγίας
21 Νοεμβρίου τα Εισόδια
25 Μαρτίου ο Ευαγγελισμός (η χαρμόσυνη είδηση της γέννησης του Χριστού)
15 Αυγούστου η Κοίμηση.
Στις 15 Αυγούστου λοιπόν η Παναγία εκοιμήθει. Ήταν σε μεγάλη ηλικία και είχε παντρευτεί και γεννήσει φυσικά. Άρα τότε γιορτάζουν οι παντρεμένες.
Στις 21 Νοεμβρίου είναι τα Εισόδια. Τι σημαίνει αυτό;

Ο Ιωακείμ και η Άννα οι γονείς της Παναγίας έφτασαν σε μεγάλη ηλικία και δεν έκαναν παιδιά. Προσευχόταν να τους χαρίσει ο Θεός ένα παιδί και εκείνοι θα το αφιέρωναν στον Ναό του. Όταν η Άννα γέννησε ένα κοριτσάκι περίμεναν να γίνει τριών ετών και το πήγαν στον Ναό του Σολομώντα και το παρέδωσαν στον Αρχιερέα Ζαχαρία. Η μικρή Μαρία έμεινε στον Ναό για δώδεκα χρόνια. Αυτό το γεγονός γιορτάζεται στις 21 Νοεμβρίου και γιορτάζουν μόνο οι ανύπαντρες όπως η Παναγία που ήταν ανύπαντρη και μικρή όταν μπήκε στον Ναό.
Τώρα γιατί γιορτάζουν και οι Ένοπλες Δυνάμεις (στρατός ξηράς, Ναυτικό, Αεροπορία) στις 21 Νοεμβρίου;
Ο διπλός αυτός εορτασμός έλαβε χώρα το 1974 μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Πριν από αυτό εορταζόταν τον Δεκαπενταύγουστο.
Δεν υπάρχει σημαντικότερη Αρετή από την υπεράσπιση της Πατρίδας και ποιον έχει συμπαραστάτη ο Έλληνας; Τη Κεχαριτωμένη, ΤΗ ΠΡΟΣΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ. Τη Παναγία. Ως ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ οδηγεί τα Ελληνικά Όπλα και προστατεύει τις Ένοπλες δυνάμεις.

Ο Ακάθιστος Ύμνος σύμφωνα με ιστορικές πηγές, συνδέεται με διάφορα γεγονότα όπως τις πολιορκίες και τη σωτηρία της Κωνσταντινούπολης επί των Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου του Παγωνάτου 673, Λέοντος του Ισάυρου 717 – 718 και Μιχαήλ του Γ’ 860.
Παρόλο που το θεωρούν το πιο συνηθισμένο όνομα της Ελλάδας εγώ θεωρώ πως είναι το πιο όμορφο που υπάρχει.
Λένε πως πως το όνομα μας επηρεάζει το χαρακτήρα μας. Το όνομα ΜΑΡΙΑ λοιπόν συμβολίζει μια δυναμική, αγωνίστρια,  με τεράστια αποθέματα θάρρους επιμονής και υπομονής. Όπως μια γενναία Στρατηγός.
Χρόνια πολλά στις ανύπανδρες Μαρίες
Χρόνια πολλά στις Ένοπλες δυνάμεις

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΥΓ: Το καλύτερο δώρο που πήρα πάντως ήταν μια τεράστια αγκαλιά από τον Χαράλαμπο μου! Άνοιξε τα χεράκια του και όρμησε στην αγκαλιά μου!!! Σ αγαπάω μικρέ μου το ξέρεις.. ❤

Α, ΜΚαι το Σάλεμς Λότ του Στίβεν Κίνγκ (ευχαριστώ Νίκη Κριτόλαε)