ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Αγαπημένες παιδικές συνήθειες…

Λοιπόν,

έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που ήμουν παιδί, υπάρχουν όμως κάποιες συνήθειες που επιμένω να κρατάω είτε γιατί μου αρέσουν είτε γιατί έτσι….

Πρώτη και καλύτερη παιδική συνήθεια που έχει ριζώσει για τα καλά μέσα μου είναι η μερέντα. Γιατί σώζει τη μέρα περιμένοντας εκεί υπομονετικά να της κλέψεις μια κουταλιά. Γιατί η ζωή είναι καλύτερη όταν είναι γλυκιά. Για το παιδί που κρύβεις μέσα σου.

Συνεχίζω με τη πιτζάμα μέσα από τη κάλτσα σαν ποδοσφαιριστής… Γιατί απεχθάνομαι το βράδυ στον ύπνο μου να σηκώνεται το μπατζάκι και να κρυώνω.
Το φανελάκι μέσα από το βρακί. Όχι δε κάνω πλάκα. Προσπάθησε να βάλεις το τζιν σου ένα παγωμένο πρωινό που σηκώνεσαι και πρέπει να ντυθείς και να φύγεις. Το τζιν είναι κρύο από μόνο του, έχει και μεταλλικά κομμάτια, φερμουάρ κτλ τα οποία όταν έρχονται σε επαφή με το δέρμα ε κρυώνω.
Επίσης ζεσταίνω τα ρούχα πριν τα βάλω. Η μαμά όταν με έντυνε για το δημοτικό τα έβαζε πάνω  πάνω από το τζάκι, σε ένα ράφι. Σήμερα τα ζεσταίνω με το πιστολάκι πριν τα βάλω.


Πίνω γάλα αλλά μόνο με κακάο. Γιατί σκέτο το γάλα είναι μπλιαχ.


Η προσευχούλα πριν τον ύπνο «Πέφτω κάνω το σταυρό μου κι άγγελο έχω στο πλευρό μου δούλος του Θεού λογούμαι και κανέναν δε φοβούμαι»

Κοιμάμαι με αρκουδάκι. Μη γελάτε. Teddy bears protect innocent children from monsters who live under the bed


Παρακολουθώ καρτούν καθημερινά. Αυτό.


Πλέκω μαρτάκι κάθε 1 Μαρτίου.

Stay tuned….. ❤

Advertisements
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Περι γενεαλογικού μου δέντρου..

Οι Νικόλαος και Μαρία Απ ήταν οι προπροπροπαππούδες μου.

Από τον γιο τους τον Κωνσταντίνο και τη γυναίκα του τη Βασιλική, γεννήθηκε ο προπάππους μου ο «Κοτσιφάλης» (Νικόλαος Απ) που δούλευε στο Ηράκλειο σαν τυπογράφος! Ήταν γεννηθείς το 1911 στο Νιπιτό (παλαιά ονομασία του Νιπιδιτού).

Η προγιαγιά μου η Ευθυμία γεννήθηκε στη Μεσκινιά (σημερινή Χρυσοπηγή) Ηρακλείου από τον Μανώλη και τη Δοξανιώ Κρητ.

Η Μεσκινιά ήταν μια συνοικία όπου τα σπίτια ήταν χτισμένα σε σπηλιές στις πλαγιές (η αρχική του ονομασία ήταν Μαρουλάς από την εποχή των Βενετών). Το 1648 όταν άρχισε ο πολιορκία της  πόλης του Ηρακλείου, έπαψε να υφίσταται ο οικισμός του Μαρουλά. Το 1717 κατοικήθηκε ο Μαρουλάς από λεπρούς ανθρώπους. Έφτιαξαν τα σπιτικά τους μέσα στις σπηλιές που υπήρχαν εκεί. Οι σπηλιές μέχρι σήμερα λέγονται Μαγαράδες (τούρκικη ονομασία). Μετονομάστηκε από Μαρουλάς σε Μεσκινιά, από το «μισκίν» που σημαίνει λεπρός στα τούρκικα.

Από το 1717 έως το 1904 ζούσαν εκεί μέχρι που μεταφέρθηκαν στη Σπιναλόγκα.

Από το 1852 πολλοί λεπροί έφεραν τις οικογένειες τους στη Μεσκινιά μέχρι που έγινε ένα μικτό μέρος με υγιείς και λεπρούς κατοίκους. Υπήρχε ανάπτυξη σαν κοινωνία, είχαν φούρναρη, γιατρό, τσαγκάρη κτλ. Σε μια σπηλιά έφτιαξαν μια εκκλησία και την ονόμασαν Παναγιά η Χρυσοπηγή. Μετά τη Μικρασιάτικη κατάστροφή με την ανταλλαγή τον πληθυσμών, φύγανε πολλοί Τούρκοι και ήρθαν πολλοί Έλληνες με αποτέλεσμα να αλλάξουν το όνομα της συνοικίας από Μεσκινιά που είπαμε ήταν τούρκικο, σε Χρυσοπηγή.

Γνωρίστηκαν ο Νικολής και η Ευθυμία και πάρθηκαν λοιπόν. Τα πρώτα χρόνια τα έζησαν στη Μεσκινιά. Εκεί γεννήθηκε ο παππούς μου ο Γρηγόρης το 1934 και το 1940 στο πόλεμο ήρθαν στο Νιπιτό και στήσανε το σπιτικό τους από την αρχή. Οι συγγενείς του Νικολή δεν την ήθελαν την Ευθυμία. Ήταν ξένη προς εκείνους. Φορούσε «φελλούς» εσπαντρίγες και είχε κοντά μαλλιά (μοντέρνα) κάτι που δεν άρεσε στις γυναίκες του χωριού που είχαν μακρυά μαλλιά τα οποία τα έπλεκαν κούρλους (πλεξούδες) και τα έκρυβαν κάτω από τα τσεμπέρια τους. Οι γονείς της Ευθυμίας έμειναν στη Μεσκινιά μέχρι το θάνατο τους. Κανείς από την οικογένεια μου δεν ξέρει που είχαν στήσει το σπιτικό τους ακριβώς.. Τόσα χρόνια μετά  αναρωτιέμαι «ποιοι να μένουν στων προπαπουδων μου το σπιτικό;»

Ο παππούς μου ο Γρηγόριος Απ. σαν μεγάλωσε ερωτεύτηκε μια κοπελιά από το χωριό (Νιπιτό) τη Μαρία. Μια μέρα ο παππούς Γρηγόρης της ζήτησε νερό, περνώντας από το χωράφι όπου εργαζόταν . Ήπιε το νερό και της είπε «τη δροσιά του να έχεις κοπελιά». Η γιαγιά μου η Μαρία ήταν ένα πανέμορφο κορίτσι λυγερόκορμο με πλεξούδες που έφταναν μέχρι τη μέση. Είχε αμυγδαλωτά καστανά μάτια και γλυκό πρόσωπο. Ο παππούς ήταν δεκαοχτώ χρονών και η γιαγιά δεκατεσσάρων και πάρθηκαν. Έκαναν τη μαμά Ελένη και άλλα δυο αγόρια τον Μανώλη και τον Νίκο.

Ο θείος μου ο Νίκος όταν έγινε δεκαοχτώ χρονών αγόρασε μια μηχανή. Και σκοτώθηκε τη πρώτη μέρα που την καβάλησε.

Οι γονείς της γιαγιάς Μαρίας ήταν ο Δημήτρης και η Αννίκα (κενό)

Η προγιαγιά μου η Αννίκα ήταν από το Λασίθι, από το «γέρο το μούρη» τον σημερινό Άγιο Γεώργιο.

Οι γονείς του Δημήτρη ήταν ο περιβόητος Κωνσταντάκης και η (κενό)


Ο παππούς μου ο Μανώλης Φαν. δούλευε στο Ηράκλειο. Οι γονείς του ήταν ο Ιωάννης (από τη Παναγιά του Δήμου Μινώα, ενδοχώρα του Ηρακλείου) και η Αγγελική από τη Σμύρνη. Έμεναν στη Παναγιά.

Η γιαγιά μου η Νικούλα ήταν από την Αυλή ένα χωριό πολύ κοντά στη Παναγιά. Οι γονείς της, Αντώνης και Άννα είχαν έρθει από τη Σμύρνη το 1922. Τους έδωσαν γη και το επίθετο «Κρητικού». Έκαναν παιδιά. Ο Μανώλης και η Νικούλα πάρθηκαν και έμειναν στο Ηράκλειο πιθανόν στη περιοχή της Αλικαρνασσού (όσα γράφω είναι από διηγήσεις των γονιών παππούδων οπότε κάποια πράγματα λογικό είναι να μη τα θυμούνται).

Ο παππούς Μανώλης εργαζόταν ως μαραγκός (ξυλουργός). Κάποια στιγμή πούλησαν το σπίτι τους στο Ηράκλειο για 22 χιλιάδες δραχμές και επέστρεψαν στο χωριό από το οποίο καταγόταν η γιαγιά Νικούλα (Αυλή.) Η Αυλή ήταν γνωστή ως η «γη της επαγγελίας» εξαιτίας του χώματος που είναι ευλογημένο και «ότι φυτεύεις πιάνει». Ήταν παντρεμένοι για επτά χρόνια χωρίς να μπορούν να κάνουν παιδιά και ξαφνικά έκαναν μετά από τόσα χρόνια τον μπαμπά μου και άλλα έξι παιδιά!!!!!! Άραγε ποιοι μένουν στο σπίτι των προππαπούδων μου στη Σμύρνη;

Ο μπαμπάς μου Γιάννης Φαν σταμάτησε το σχολείο για να εργαστεί. Έμενε στην Αυλή. Λίγα χιλιόμετρα πιο δίπλα, στο Νιπιδιτό υπήρχε ένα ρακοκάζανο. Εκεί έκανε κάποια μεροκάματα. Είχε γνωρίσει τον Γρηγόρη Απ και του ζήτησε τη κόρη του Ελένη να τη παντρευτεί. Η μαμά Ελένη ήταν 18 χρονών, ο μπαμπάς εικοσιένα. Έκαναν τέσσερα παιδιά, επέζησαν τα τρία. Ο Μανώλης, η Μαρία (εγώ) και η Νίκη..

Ο Μανώλης πήρε την Μαίρη με καταγωγή από το χωριό Αυλή

Η Νίκη πήρε τον Κριτόλαο από το Μονοφάτσι και έκαναν τον ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ και τον ΓΙΆΝΝΗ

Και εγώ έγινα συγγραφέας……..

ΥΓ: το γενεαλογικό μου δέντρο το δουλεύω χρόνια. Κατάφερα να συγκεντρώσω τον βασικό κορμό της οικογένειας μου. Δυστυχώς όσο περνάνε τα χρόνια οι αναμνήσεις χάνονται και οι παλιοί που έχουν απομείνει με δυσκολία θυμούνται ονόματα και τοποθεσίες με αποτέλεσμα να μην έχω καταγράψει σημαντικά παρακλάδια του δέντρου μου. Πάντως είμαι περήφανη που κατάφερα να καταγράψω ακόμα και αυτά τα λίγα. Να αναφέρω πως γνωρίζω πάρα πολλές λεπτομέρειες για ξαδέλφια θείους κτλ αλλά επειδή είναι πολλά δεν τα έγραψα εδώ.

 

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ     

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΕΓΩ ΜΟΥ

Όταν στέκομαι στο κέντρο του οβάλ αντικέ καθρέπτη με τα χέρια στη μέση, με ευχαριστεί αυτό που βλέπω!! Απόλυτα!!!!

Δεν υπάρχει πόρος, τρίχα, κοιλότητα, ατέλεια, ρυτίδα, που να μην αγαπώ πάνω μου. Κάθε μου κομμάτι, κάθε μου ουλή, την αγαπώ γιατί είναι δικά μου απόλυτα και ολοκληρωτικά.

Ήταν ένα μακρύ οδυνηρό ταξίδι όπου βούτηξα στα σκοτάδια της ψυχής μου, στα έγκατα της ύπαρξης μου για να καταφέρω να βρω κάθε κατεστραμμένο μου κύτταρο να το περιθάλψω, να του πασπαλίσω με αστερόσκονη και μέλι όλα του τα ψεγάδια, όλα του τα κουσούρια, να τα λειάνω, να τα μαλακώσω στις άκρες, ώστε από Γολγοθάς να γίνει Ιλίσια Πεδία. Αποτέλεσμα η πλήρης και καθολική αποδοχή! Δες με! Είμαι εγώ! Και είναι η ψυχή μου πανέμορφη.

ΥΓ: Θα μου ταίριαζε θαυμάσια ένα φόρεμα σε στιλ 50’s όμως…. Όπως αυτό που φορούσε η Audrey Hepburn το 1955 για τον Dior


52345129_978357509021925_5196274549661892608_n52263833_978357409021935_6342828516144316416_n

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Μικρή λεζάντα..

52633884_976136189244057_5898463034967326720_n(1)

Οι γυναίκες χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: σε αυτές που έχοντας αυτογνωσία, ζούνε τη ζωή τους κάνοντας αυτό που επιθυμούν και σε αυτές που πίσω από κλειστά μάνταλα παρακολουθούν τις πρώτες και μετά από καθαρή ζήλια τις συκοφαντούν…

Αφιερωμένο……….

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

ON YOUR WAY LORD COMMANDER!!

Ladys and sisters,

η ευτυχία κρύβεται στις λεπτομέρειες. Είναι απαραίτητο να διατηρήσεις το ηθικό σου ακμαιότατο σε συνθήκες πολέμου. Να κάνεις τα πράγματα που μόνο εσύ ξέρεις, τα οποία σε ανεβάζουν ψυχολογικά. Ας φέρω ένα παράδειγμα: όταν το κινητό σου μείνει από μπαταρία το φορτίζεις. Έτσι λοιπόν χρειάζεται να φορτίζουμε τον εαυτό μας όταν πέφτει κάπως και δεν έχει διάθεση να συνεχίσει τη καθημερινότητα του.

Εγώ ας πούμε, μου αρέσει να βάφω τα νύχια των ποδιών μου παρδαλά χρώματα. Τώρα το χειμώνα δεν τα βλέπει κανείς εκτός από μένα αλλά με ανεβάζει απίστευτα. Επίσης νιώθω τελείως διαφορετικά όταν φοράω βαμβακερά φανελάκια σε ρομαντικά χρώματα. Η λίστα είναι ατελείωτη, μπορεί να είναι το πιο χαζό αδιάφορο πράγμα που σε κάνει να χαμογελάς σαν χαζό (το να μιλάς στον εαυτό σου και να τον αποκαλείς lord commander) Δεν έχει σημασία, αρκεί να πετύχει τον σκοπό του.

Έφτιαξα έναν πίνακα και τον χώρισα σε τρεις στήλες. Στη πρώτη έγραψα ΤΙ ΕΧΩ ΚΕΡΔΙΣΕΙ. Στη δεύτερη έγραψα ΤΙ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ και στη τελευταία και πιο σημαντική ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΩ,

Τα στοιχεία που συμπλήρωσα σε κάθε στήλη ήταν αποκαλυπτικά. Δεν τα είχα συνειδητοποιήσει καθόλου κι ας ήταν αυτονόητα.

Ο συγκεκριμένος πίνακας σε βοηθάει να καταλάβεις που βρίσκεσαι και που πρέπει να πας.

Είναι τρομακτικό να αφήσεις τον εαυτό σου να πέσει στη παγίδα της αυτολύπησης (το λες και καταθλιψάρα). BEEN THERE DONE THAT!

Όμως όμως όμως!!!!! Το παν είναι το κίνητρο!!! Μπορεί να σε κάνει να σηκωθείς από το έβδομο πάτωμα της προσωπικής σου κόλασης σαν άλλος σούπερμαν και να κατατροπώσεις τον εχθρό. Το κίνητρο μπορεί να είναι τοσοδούλι δεν έχει σημασία, αρκεί να σε παρακινήσει. Να κάνεις εκείνο το πρώτο βήμα εμπρός.

Έχω αποφασίσει να στείλω προς αξιολόγηση την ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ Α (ο τίτλος προσωρινός), το δουλεύω όσο περισσότερο μπορώ. Πρόσφατα συζήτησα με έναν συγγραφέα του οποίου το βιβλίο διαβάζω τώρα και μου έλυσε αρκετές απορίες.

Τους γουστάρω πολύ αυτούς τους ανθρώπους που ΔΕΝ έχουν κανένα απολύτως όφελος από εσένα αλλά προσφέρονται να σε βοηθήσουν. Πραγματικά είναι τόσο σπουδαίο.

On your way Lord Commander…..

51472324_968937299963946_6558896419451699200_o

 

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

smile ρε…

Η Άννα με ρωτούσε επίμονα τι μεσολάβησε από τη τελευταία φορά που με είδε εκεί γύρω στις 20 Δεκεμβρίου μέχρι σήμερα και είμαι τόσο χαρούμενη και ακτινοβολώ. Της απάντησα πως τίποτα απολύτως δε συνέβη, αλλά αν περίμενα να συμβεί κάτι αληθινά σπουδαίο (όπως το να αποκτήσω αμάξι ή να πάω στο Παρίσι) για να έχω κέφια, τότε δε θα γελούσα ποτέ. Ανεκτίμητης αξίας το γέλιο. Σαν διαμάντια που λαμπυρίζουν και δίνουν φως στο πρόσωπο σου. Και να σκεφτείς πως οι περισσότεροι άνθρωποι δε γελούν, το διαμάντι είναι εκεί κάτω από τη μύτη τους και δεν γελούν!

 

 

Ο Χαράλαμπος μου είπε πως ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΔΕΙ.. Αυτό αξίζει εκατομμύρια και όλα τα αστέρια του ουρανού μαζί και τους πλανήτες (συμπεριλαμβανομένου και του B12 που κατοικεί ο Μικρός Πρίγκιπας). Ο δικός μου μικρός πρίγκιπας είναι ένα πανέμορφο γλυκό σαν σοκολάτα αμυγδάλου παιδάκι που ομορφαίνει τις ζωές όλων μας. Του αγόρασα μαρκαδόρους και ένα μπλοκ ζωγραφικής με τον Μικρό Πρίγκιπα για να μας φτιάχνει τα ζωηρά αριστουργήματα του όταν έρχεται σπίτι μας (εκεί που μένω εγώ). Μου ζωγράφισε στον τοίχο του δωματίου μου ένα αμάξι λίγο χαλασμένο από ότι είπε και τον οδηγό του και λίγο πιο πέρα μου ζωγράφισε άλλο ένα ανθρωπάκι με πανκ μαλλί και μου είπε πως ήταν ο ζωγράφος Πικάσο!!! Φταίω που τον θεωρώ ακόμα μωρό ενώ είναι ένα ευφυέστατο πλάσμα και σοκάρομαι κάθε φορά με τα σπουδαία πράγματα που μου λέει. Βέβαια και 50 χρονών να πάει εγώ μωρό θα τον βλέπω..

50425919_961388667385476_520109140702396416_n
Ένα αμάξι «λίγο χαλασμένο» με τον οδηγό του
50863017_961388714052138_1694677143042129920_n
ο ζωγράφος Πικάσο
50715923_961520307372312_4975331141214011392_o
Η οικογένεια μας με τα ονόματα μας. Εγώ είμαι το μπασμένο αριστερά με το μαύρο στο κεφάλι

 

Ο Γιαννάκος τώρα έχει αποκτήσει νέο κούρεμα και μοιάζει απίστευτα με τον παππού Γιάννη (τον μπαμπά μου). Είναι ζιζάνιο και τρέχει παντού, έμαθε ανεβοκατεβαίνει το μικρό σκαλοπάτι στο δωμάτιο μου ενώ πρώτα χρειαζόταν βοήθεια και άπλωνε το χεράκι του για να πιάσει το δικό μου να κατέβει. Επίσης λέει «εκεί» καθαρά και άλλες λεξούλες συλλαβές. Και χορεύει ΣΥΝΕΧΕΙΑ. Άντε εσύ τώρα να μη πετάς στον ουρανό από ευτυχία.

 

 

 

Διαβάζω τη Κερένια Κούκλα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου και έχω πάθει τη πλάκα μου. Σαν γάργαρο νεράκι τρέχουν οι λέξεις και οι περιγραφές τόσο ζωντανές. Και σοκαριστική η υπόθεση. Πόσο άθλιος αυτός ο Νίκος και το ξέκωλο η Λιόλια. Πολύ προχωρημένη ιστορία αν σκεφτείς πως γράφτηκε το 1911. Αλλά τώρα θα μου πεις πάντα υπήρχαν οι άπιστοι άνδρες και οι χαμηλοβλεπούσες πόρνες. Ναι από ότι καταλάβατε είμαι με τη Βιργινία. #teamvirginia

 

 

 


Διαβάζω συγχρόνως τέσσερα βιβλία: ντοστογιέφσι, σέρλοκ Χολμς, τελευταία θυσία και αχμ το άρλεκιν μου.
Επίσης είμαι ερωτευμένη με το νέο μου τζιν.

 


Και η κόντρα πλέξιμο vs κέντημα. Ακολουθεί μια λίστα με τα κατά και τα υπέρ και των δυο
Πλέξιμο

κατά       

  ΚΑΝΕΝΑ

 

Υπέρ

αγχολυτικό

δημιουργικό χόμπι

πρακτικό αφού φτιάχνεις πράγματα που τα χρησιμοποιείς στη καθημερινότητα τους όπως κουβέρτες ζακετες κασκολ


Υπερηφάνεια να σου λένε μπράβο ή να θέλουν να τους φτιάξεις το ίδιο και σε αυτούς


Απόδραση από τη πραγματικότητα,

γιόγκα για το μυαλό,

σε γλυτώνει από τον ψυχίατρο.

 

 


Κέντημα

κατά

με τρυπάει η βελόνα

μπερδεύονται οι κλωστες

σαν αρχάρια δεν έχω όμορφο αποτέλεσμα οπότε νιωθω πως τσάμπα ασχολούμαι

δεν είναι ηρεμιστικό

βγαίνουν τα μάτια

 


Υπέρ

όταν καταφέρεις να περάσεις από τα χίλια αρνητικά και βλέπεις ένα μικρό φυλαράκι κεντημένο χαίρεσαι.

 

 

Οπότε νικητής το πλέξιμο, η πρώτη μου αγάπη και παντοτινή…

Φιλάκια

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Πες μου μια λέξη, αυτή τη μόνη λέξη…

Lady’s and sisters,

να ξεκινήσω με το εξής: βρέθηκε ο Ντοστογιέφσκι! Στον μπουφέ του παππού (ήθελε να πιει κονιάκ). Σκονισμένος, ταλαιπωρημένος και λησμονημένος. Αλλά, αλλά, αλλά, ξεκίνησα να τον διαβάζω και του πέρασε.

Επίσης συνεχίζω τα μαθήματα κεντήματος και είμαι σούπερ ευτυχισμένη.

 

Στο θέμα μας τώρα,

το οποίο αποφάσισα να είναι κάτι ευχάριστο και ελαφρύ. Έχω αναφέρει ξανά ότι μαζεύω τα θετικά αλλά και τα αρνητικά σχόλια/ κριτικές που μου γράφουν εδώ στο blog-ακι μου, στο wattpad και στο facebook.

Ακολουθεί το «άλμπουμ» των πολύτιμων λέξεων που κάποιοι από εσάς αποφασίσατε να μου κάνετε δώρο. Γιατί είναι σημαντικό πολύ να αφιερώνει ο αναγνώστης ένα λεπτό από το χρόνο του για να εκφράσει την άποψη του για το κείμενο που μόλις διάβασε…. Σου δίνει έτσι μια γεύση το τι μπορεί να σκέφτεται κάποιος για κάτι που έγραψες. Γιατί είναι λίγο τρομακτικό να εκτίθεσαι και να μην σου λέει κανείς το παραμικρό. Είναι σαν να έχεις ένα κομματάκι μαρούλι στα δόντια κολλημένο και να μην έχει κανείς την ευγένεια και τη συμπόνια να σου πει «κοπελιά έχεις λίγο πρασινάδα στο δόντι»…. Εγώ θα πω ακόμα μια φορά ευχαριστώ για όλα τα θετικά αλλά και τα αρνητικά που έχω λάβει μέχρι σήμερα.

ΥΓ: ένα άτομο που εκτιμώ πολύ μου είπε ότι έχω ταλέντο στο γράψιμο… Ε κάτι θα ξέρει τόσα πτυχία έχει… χαχαχα

 

24774682_720338674823811_8884308987604703211_n24312660_720335971490748_1194723846770458020_n24796449_720334644824214_1148768192216277244_n26114102_731019120422433_1847444122233607058_n26165807_731983523659326_8410996823134178869_n27858029_749491255241886_7906994473248801844_n29472439_769166279941050_8530896469765390336_n29473002_769164873274524_3155893156797480960_o24312660_720335971490748_1194723846770458020_n29512657_769707093220302_2913990335702184387_n29597396_773116352879376_5711771287921980381_n29793161_776215995902745_7047953857137082368_o30656679_779913222199689_6336094325251768320_n30714099_779911995533145_2625893187448733696_n30743951_782863335238011_593548855216177152_n31968275_791559907701687_1214897530500808704_n32090083_791055794418765_5201076400408231936_n32150264_791056667752011_2137940380992143360_n33232485_798331523691192_6863740931695181824_n33782050_800437216813956_2426778623865257984_n34118861_802278856629792_8726305704933064704_n34789226_805612559629755_7823823107700817920_n35519880_811812959009715_1572057935570272256_o36177006_818312075026470_2393694679762731008_n36278282_821873821336962_1600669276824403968_n36295419_821254998065511_2491296892441329664_n36351994_821872811337063_516480782395506688_n37074009_836778373179840_287357690336772096_n37200310_839238332933844_6902017005927268352_n37412592_842161519308192_8612267172103716864_n37874399_850193231838354_2713298851413884928_n37952772_850192135171797_677619133478600704_n42856423_897709950420015_1775344364097110016_o

49795473_954917271365949_6878269062300827648_n