ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Mia φωτογραφία μου….

Τη συγκεκριμένη φωτογραφία τη βρήκα τυχαία σε ένα παλιό ποστ, νομίζω είναι από πέρυσι. Μου άρεσε υπερβολικά πολύ και είπα να τη βάλω εδώ. Φοράω τον σκούφο μου, τον πρώτο που έπλεξα ποτέ (είναι με βελόνες πλεγμένος) και αν και έχω πλέξει και άλλους (πολλούς από αυτούς τους έχω ξηλώσει γιατί δεν μου έκαναν ή δεν μου άρεσαν) παραμένει ο αγαπημένος μου. Καταρχάς είναι εξ ολοκλήρου με την ανάποδη πλέξη και δίνει ένα ωραίο εφέ, το χρώμα του είναι από τα αγαπημένα μου και μου αρέσει πως δείχνω όταν τον φοράω. Είναι πολύ άνετος μου θυμίζει γαλλικό μπερέ και δεν πιτακώνει το μαλλί σαν να το έχουν γλύψει αγελάδες. χε χε.

Το κασκόλ τώρα, είναι στο ίδιο χρώμα, και αυτό με βελόνες και με την ίδια πλέξη (ανάποδη) που έπλεξα τον σκούφο. Είναι το τρίτο πρότζεκτ που έπλεξα ποτέ και το δεύτερο κασκόλ που έπλεξα ποτέ.

Παρόλο που ήμουν αρχάρια είχα ξεκινήσει με βελόνες να πλέκω και χρόνια αργότερα πέρασα στο βελονάκι. Τώρα το καλοκαίρι έπιασα πάλι τις βελόνες και έφτιαξα μερικά πραγματάκια. Και με παίδεψε πολύ να μάθω βελόνες από την αρχή αλλά τα κατάφερα. Είναι πολύ πιο εύκολο το βελονάκι αλλά και οι βελόνες δεν θέλουν να τους δείξεις ότι τις φοβάσαι. Και μετά είναι πανεύκολο.

Αυτά τα λίγα. Απλά ήθελα να δημοσιεύσω τη φωτογραφία μου. χε χε ..

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

The urban Legend of Sia Liaropoulou

Αν υπάρχει ένας αστικός μύθος που πρέπει σίγουρα να ερευνηθεί αυτός είναι ο μύθος της Σίας Λιαροπούλου.

Η Σία υπήρξε μια καλτ παρουσιάστρια που μεσουράνησε στα 90’s-αρχές 2000 στη τηλεόραση. Αν και ξεκίνησε ως ραδιοφωνική παραγωγός γρήγορα μεταπήδησε στη μικρή οθόνη για να γράψει ιστορία.

Η πρώτη της εκπομπή στη τηλεόραση ήταν το 1997 με τίτλο «Μια νέα αρχή» στο Star. Το 1998 συνέχισε στον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό με «τα μυστικά της αγάπης». Η εκπομπή κράτησε μέχρι το 2000.

Η επόμενη εκπομπή που θα παρουσίαζε από τον ίδιο σταθμό ήταν το «καλημέρα όλη μέρα» τη σεζόν 2000-2001. Όμως έσπασε το συμβόλαιο της και αποχώρησε από το δυναμικό του σταθμού. Μετακόμισε στο Tempo tv το 2001 όπου παρουσίαζε το «άγνωστες λέξεις». Το 2002 πήγε στο Άλτερ όπου παρουσίαζε την ίδια εκπομπή. Συνέχισε με τον ίδιο σταθμό το 2002 με Το ζευγάρι της χρονιάς ώσπου το 2003 το ΕΣΡ διέκοψε την εκπομπή ως ακατάλληλη.

Το 2002 παράλληλα παρουσίαζε και το «τελική απόφαση» η οποία ολοκληρώθηκε το  ίδιο έτος. Ενώ είχε ενεργό συμβόλαιο με τον σταθμό η Σία πολύ απλά εξαφανίστηκε.

Ψάχνοντας να βρω τα ίχνη της διάβασα διάφορα που δεν ξέρω αν ισχύουν. Η μια θεωρεία έλεγε πως ο λόγος που σταμάτησε ήταν γιατί ο τότε σύντροφος της, ζήτησε να σταματήσει (!!!), μια άλλη θεωρία έλεγε πως βρίσκεται στην Αμερική και η τρίτη πως έκανε καριέρα στις τουριστικές επιχειρήσεις. Αλήθεια ή ψέμματα κανείς δεν γνωρίζει τι έκανε η Σία όταν σταμάτησε τη τηλεόραση και που βρίσκεται σήμερα. Δεν βρήκα ούτε μια φωτογραφία της που να δείχνει πως είναι σήμερα ούτε κάποιος λογαριασμός στα social media που σημαίνει πως πραγματικά ήθελε να μείνει μακρυά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Υπάρχει κάποιο πρόσωπο της τηλεόρασης που να σας λείπει;

97972453_1408525346005137_6521134594538864640_n

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Happy birthday…

Σήμερα 13 Μαΐου έχει γενέθλια το μανάρι ο Robert Pattinson (να τον χαίρομαι ελάτε να σας κεράσω κάνα γλυκάκι). Το έχω πει πολλές φορές, βασικά σας έχω πρήξει, αλλά ο Rob είναι το No 1 celebrity crash μου. Και κρατάει πολλά χρόνια αυτό το κόλλημα.

Νομίζω από το 2008 που είχε βγει το Twilight τότε τον είχα προσέξει. Βέβαια τότε είχα αντιδράσει σαν δεκατετράχρονη έφηβη, μάζευα περιοδικά με φωτογραφίες, αφίσες (δεν είχα τότε ίντερνετ να μπαίνω ινστα να χαζεύω τις φώτο του μέχρι να ξελιγωθώ) μέχρι και μπλούζα με το πρόσωπο του είχα αγοράσει και περνούσα αμέτρητες ώρες να τον ζωγραφίζω. Είχα φτάσει στο σημείο να στείλω γράμμα στην Αγγλία στο γραφείο του μάνατζερ του και μου είχαν στείλει αυτόγραφο του το οποίο το έχω κορνιζώσει εννοείται.

  Χρόνια πολλά λοιπόν στο μανάρι, να μεγαλώσει να γίνει τούμπανο να τον βλέπω να μου τρέχουν τα σάλια. Όλο αυτό ήταν ο πρόλογος γιατί το θέμα είναι άλλο.
Ο Χρυσός Αριθμός φ αποδίδεται στον Πυθαγόρα και θεωρήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες ως η θεϊκή αναλογία που εφαρμογή της σε καλλιτεχνικά δημιουργήματα και κατασκευές οδηγούσε σε «άριστα» αποτελέσματα. Πρόκειται για έναν «κανόνα» που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται έως και σήμερα.


Ακολουθώντας τον κανόνα αυτόν, ο πλαστικός χειρούργος δρ. Julian De Silva διαπίστωσε πως ο Robert Pattinson είναι ο πιο όμορφος άνθρωπος στον κόσμο. Πιο συγκεκριμένα είναι 92.15% ακριβής για την Ελληνική Χρυσή αναλογία της ομορφιάς. Ο Robert ήταν ο αδιαμφισβήτητος νικητής όταν όλα τα στοιχεία του προσώπου του μετρήθηκαν με ολοκαίνουργιες τεχνικές χαρτογράφησης έλυσαν το μυστήριο της τελειότητας.


Η ίδια εξίσωση είχε χρησιμοποιηθεί και από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι για το τέλειο ανθρώπινο σώμα στο διάσημο έργο του τον Βιτρούβιο. Η εξίσωση υποστηρίζει πως όσο πιο κοντά είναι οι αναλογίες ενός προσώπου/σώματος
στον αριθμό 1.618 (Φ) τόσο πιο όμορφα είναι.
Οπότε δεν έχω να πω τίποτα άλλο.
Η επιστήμη μίλησε…


Τα φιλιά μου….

97121199_1405440339646971_7972032709574787072_n96819355_1405440249646980_8602474307366420480_n96691439_1405440382980300_5662754143136120832_n97968559_1405440289646976_8592533605559828480_n96646496_1405440219646983_1942751267193356288_n

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Σχετικά με την Κάντυ…

Σήμερα ξύπνησα με μια όρεξη να δω Κάντυ Κάντυ. Έψαξα στο YouTube τα επεισόδια. Πριν κανα δυάρι χρόνια κάπου τα είχε πάρει το μάτι μου. Δυστυχώς η έρευνα μου αποδείχτηκε άκαρπη, κοινώς μάπα το καρπούζι. Τα επεισόδια με εξαίρεση το πρώτο είχαν εξαφανιστεί. Βρήκα τα πρώτα επτά στο site dailymotion  ελπίζω ότι θα βρω περισσότερα εκεί.

 

Το τελευταίο επεισόδιο πάντως δεν το βρήκα πουθενά. Μόνο σε μια σελίδα στο facebook βρήκα την  «ιταλική εκδοχή» του φινάλε.

 

 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Κάντυ Κάντυ είναι η κορωνίδα των παιδικών που κάθε μα κάθε κορίτσι της ηλικίας μου έχει για πάντα στη μνήμη του με μια τρελή νοσταλγία και χαρά.

Η Κάντυ ήταν λοιπόν, ένα ρομαντικό anime που εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε μια νουβέλα της Γιαπωνέζας συγγραφέας Κιοκο Μιζούκι. Όταν η συγγραφέας συνεργάστηκε με την εικονογράφο Γιουμίκο Ιγκαράσι ένα περιοδικό ενδιαφέρθηκε και η Κάντυ εκδιδόταν για τέσσερα χρόνια μέσω του περιοδικού. Έτσι μετά το manga έγινε σειρά anime. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το manga το βιβλίο δηλαδή από το 1986 έως το 1989. Η σειρά (το anime δηλαδή) προβλήθηκε από την ΕΡΤ από το 1984 έως το 1987 (προβλήθηκε και αργότερα από ΕΡΤ3 και ALPHA). Υπήρχαν επίσης και βιντεοκασέτες με τα επεισόδιο που κυκλοφόρησαν.


Η Ματίνα Καρρά ήταν η ηθοποιός που έντυσε με τη φωνή της την Κάντυ, ενώ η χαρακτηριστική φωνή της κακίστρως Ελίζας ήταν της Δήμητρας Δημητριάδου. Αφηγητές η Μαρία Κυριακίδου και ο Γιώργος Μάζης. Η ελληνική εκτέλεση των τραγουδιών των τίτλων της Κάντυ έγινε από τον Ανδρέα Διαμαντίδη.

Πάμε τώρα στο σημαντικό. Ο λόγος που αποσύρθηκαν τα επεισόδια από το YouTube. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 προέκυψε μια διαμάχη ανάμεσα στην συγγραφέα της Κάντυ, Κιοκο Μιζούκι με την εικονογράφο Γιουμίκο Ιγκαράσι. Συγκεκριμένα η Ιγκαράσι χρησιμοποιούσε την Κάντυ σε μια ραδιοφωνική παραγωγή ενώ είχε δικαιώματα καθαρά μόνο για τα σκίτσα της Κάντυ. Το αποτέλεσμα ήταν να απαγορευτεί η προβολή της σειράς σε οποιαδήποτε χώρα 😮😮


Η δικαστική διαμάχη κράτησε χρόνια με την Μιζούκι να βγαίνει νικήτρια με αποκλειστική χρήση της Κάντυ (λογικό αφού εκείνη δημιούργησε τη Κάντυ, η άλλη απλώς έφτιαξε τα σκίτσα. Τώρα θα μου πεις αυτή η πανέμορφη αιθέρια ρομαντική εικόνα της Κάντυ θα ήταν ίδια αν την έφτιαχνε οποιαδήποτε άλλος εκτός από την Ιγκαράσι;).
Αυτή λοιπόν είναι η πραγματικότητα.

Αυτό που θυμάμαι ως «τελευταίο επεισόδιο» είναι τον Άλμπερτ με γυαλιά να κρατάει τη Κάντυ αγκαλιά και μετά να φεύγει μόνος του σε ένα φιδογυριστό μονοπάτι. Καμία σχέση όπως ανακάλυψα. Πέρασα όλο το πρωινό να ερευνώ το μυστήριο της Κάντυ και έπεσα από τα σύννεφα. Γιατί δεν είχα ιδέα πραγματικά, τα είχα απωθήσει στο μυαλό μου όπως η παρέα στο Ντέρι στο ΑΥΤΟ του Κινγκ.  Δεν ξέρω σε τι πλανήτη ζούσα πραγματικά αλλά δεν θυμάμαι τίποτα για το ατύχημα του Άντονι, ότι η Άννυ και ο Άρτζι παντρεύτηκαν, ότι ο Άρτζι πέθανε, και ότι ο πρίγκιπας που είχε δει η Κάντυ και τον είχε συνδέσει με τον Άντονι ήταν στη πραγματικότητα ο Άλμπερτ!!!!!!!!!!!!!!! Και ο Θείος Γουίλιαμ ήταν ο ‘Άλμπερτ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Αυτό που με σόκαρε όμως περισσότερο ήταν η ίδια η Κάντυ! Μωρή κλαψομούνα από τα δέκα σου είσαι ερωτευμένη με τον πρίγκιπα του λόφου που για κάποιο ανεξήγητο λόγο μας τα  έχεις πρήξει ότι είναι ο Άντονι και όταν ο Άντονι που τον θεωρείς τον πρίγκιπα του λόφου επαναλαμβάνω, πεθαίνει εσύ τι κάνεις; Αποφασίζεις ότι αγαπάς τον Τέρυ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Εξαιτίας λοιπόν της διαμάχης της συγγραφεώς με την εικονογράφο η σειρά έμεινε ατελής. Αυτό που εμείς ξέρουμε ως φινάλε είναι η ιταλική εκδοχή όπου η Κάντι συναντάει τον Τέρι και αποφασίζουν να μείνουν μαζί.Τώρα θα μου πείτε που κολλάνε οι Ιταλοί. Εκείνοι είχαν «ανακαλύψει» το μάνγκα (έντυπη μορφή της Κάντυ) και το άνιμε (κινούμενα σχέδια) και το είχαν αγοράσει και είχαν βάλει χρώματα και δε ξέρω τι άλλες προσθήκες είχαν κάνει. Αφού λοιπόν η σειρά έμεινε μισή εξαιτίας της διαμάχης οι Ιταλοί έφτιαξαν το δικό τους φινάλε με την Κάντι και τον Τέρι.

Ένα μυστήριο λύθηκε και παρόλο που είμαι σοκαρισμένη από όσα έμαθα δεν έχω αλλάξει γνώμη. Ήταν είναι και θα είναι το αγαπημένο μου «παιδικό» όλων των εποχών.

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Hashtag καιρό είχαμε…. (πέφτουλες)

Ένα γιατρό γρήγορα για να γιατρέψει πάσα νόσο και πάσα μαλακίαν. Απορώ με την όρεξη που την έχουν μερικοί! Καμιά επιδημία δεν είναι αρκετή για να αποθαρρύνει το γνωστό είδος των πέφτουλων.

Ναι ναι καλά καταλάβατε, αυτό είναι το τρίτο κείμενο των #πέφτουλων_του_διαδικτύου

Η αλήθεια είναι πως έχω από καιρό σταματήσει να συλλέγω μετά περισσής μανίας υλικό από μηνύματα και φωτογραφίες των πέφτουλων, έχω καλύτερα πράγματα να ασχοληθώ ξέρεις. Βέβαια δε πρέπει να σταματήσω να ξεμπροστιάζω τα γλοιώδη αυτά υποκείμενα. Το να εκθέτω μέσα από το μπλόγκ μου τις διαδικτυακές επιθέσεις τους είναι ένας τρόπος να τους «τιμωρώ» αν και η χαζή πάντα σβήνω τα πρόσωπα και τα ονόματα τους.

Σήμερα λοιπόν ξύπνησα λίγο αργά λόγω αλλαγής ώρας  και βρήκα σε μια από τις εφαρμογές μου ένα μήνυμά από έναν γλοιώδη τύπο ο οποίος με έβριζε, ισχυριζόταν μάλιστα ότι έχουμε συναντηθεί!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αλήθεια γελάω πολύ με κάτι τέτοια, αλλά το να ισχυρίζεται κάποιος ότι σε έχει γνωρίσει δεν είναι καλό. Του γιατρού.

Έχω λοιπόν να πω σε αυτόν το τύπο:

Άμε γαμήσου.

Ηλία ή Μάνο ή Αλβανέ ή όπως αλλιώς στο πούτσο υποκρίνεσαι ότι σε λένε.

Αυτό. Τίποτα άλλο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Δεν θα αναλύσω τους λόγους που μπορούν να οδηγούν ένα άντρα (σιγά τον άντρα) σε τέτοια συμπεριφορά, η οποία συμπεριφορά δηλώνει απροκάλυπτα ότι δεν διατηρεί κανένα σεβασμό απέναντι στις γυναίκες αλλά ούτε και στον ίδιο του το σεβασμό.

Δεν θα κατηγορήσω τη μανούλα του, τον πατερούλη του, ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του.

Το μόνο που έχω να πω είναι πως πρέπει να αλλάξει η νομοθεσία. Να μπορώ να πάω με ένα τέτοιο μήνυμα στην αστυνομία και να τον συλλάβουν αμέσως. Μόνο από το μήνυμα, να μην χρειάζονται άλλα πράγματα.

Και όλες αυτές οι γαμημένες εφαρμογές να εφεύρουν μια πατέντα όπου θα μπλοκάρονται αυτομάτως τέτοια μηνύματα πριν φτάσουν στο παραλήπτη.

Δεν είμαι υποχρεωμένη να ανέχομαι τον κάθε συγκαμένο βρομιάρη. Τον κάθε παπαρομαλακοκάβλη που βαρέθηκε να τραβάει μαλακία και είπε ας πειράξω και καμιά άσχετη να νιώσω λίγο άντρας.

Αυτό…….

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Γιατί μπορώ….

Με την Άννα προσπαθήσαμε να βρούμε μια λύση pour moi. Μια λύση να μου λύσει τα χέρια να με σώσει από το τέλμα που έχω βαλτώσει (παίζει λυπητερό βιολί). Με λίγα λόγια έχω να εργαστώ κανονικά κάτι αιώνες, είμαι κομμώτρια μόνο σε δικά μου άτομα και λιομαζώχτρα (φέτος πήγα έξι ολόκληρες μέρες στις ελιές μη το γελάς). Όλα αυτά απέχουν τόσο μα τόσο πολύ από αυτά που ονειρεύτηκα να κάνω στη ζωή μου! Και μάντεψε: αποφέρουν μηδαμινό κέρδος.

Ούτε τη κάρτα WhatsApp που βάζω στο κινητό μου δε καλύπτουν. By the way σήμερα έκανα ενεργοποίηση ξανά του αριθμού μου γιατί είχα από τον Σεπτέμβριο να βάλω κάρτα και μου είχαν βάλει φραγή (πρώτης τάξεως νταβατζιλίκι από τις εταιρείες ειιιι ρε συ δεν περιστρέφεται ο κόσμος γύρω από εσάς. Δεν είμαι υποχρεωμένη να βάζω συνέχεια 12 ευρώ κάρτα αλλιώς θα μου το κόψετε τουτέστιν θα με κάνετε ντα. Κάποιες γκουχου δεν έχμ έχουν γκουχου γκόμενο και δεν τους χρειάζεται πακέτο 999 μηνύματα τη βραδιά ξεκολλάτε. Ζηλεύω τις εποχές που υπήρχαν επιλογές έβαζες πχ πέντε ευρώ κάρτα αν δεν ήθελες των δέκα).

Δύσκολες εποχές για μόνες γυναίκες άνεργες και πονεμένες (αι μαρή Μάρθα Βούρτση). Ούτε το ΚΕΑ μπορώ να πάρω, άλλο κουλό κι αυτό!! Δεν πληρώ τις προϋποθέσεις μάνα μου. Αί μωρή! Και βλέπω τη κουλή τη κόρη της από κάτω και το παίρνει!! Άνεργη εκείνη άνεργη κι εγώ. Ανύπαντρη εκείνη ανύπαντρη κι εγώ. Φιλοξενούμενο μέλος εκείνη φιλοξενούμενο μέλος κι εγώ!! Και τι παραπάνω έχει δηλαδή και της το δίνετε; Και να συνέχεια οι καινούργιες μπότες Ugg και να τα κολάν και να πάντα χτενισμένο το μαλλί και εκείνο το περλέ κραγιόν (εμένα μ’αρέσουν τα περλέ υπάρχει πρόβλημα;) να μου φωνάζουν «λου-χου ου ζερ» (looser αλά Jim Carey). Δηλαδή και  κάθεται και παίρνει το ΚΕΑ και εγώ τον πούλο! Ούτε ΚΈΑ, ούτε ΜΕΑ, ούτε ΓΑΜΕΑ, ούτε ΣΚΑΤΕΑ.!!! Για τη δική μου τη περίπτωση δεν προβλέπει κάτι ο νόμος; Θα μπορούσε να είναι μια επιστολή προς τον πρωθυπουργό αυτό εδώ το πονεμένο κείμενο. Γιατί κύριε τάδε μας με έχετε Χιου-ε-σμένη (χεσμένη αλά Ελένη Βλαχάκη);;;;;;;;

Ούτε κάρτα ανεργίας στον ΟΑΕΔ μπορώ να βγάλω γιατί πληρώνω τον ΟΓΑ. Ένας λαβύρινθος αδικίας και τρέλας. Και meanwhile να οι αιτήσεις και τα βιογραφικά σε Lidl  μήπως και ποτέ δε ξέρεις. Μπορεί. Κι ας μην έχω το τρίπτυχο 24 ετών-32 ξένες γλώσσες-42 χρόνια προϋπηρεσία. Εγώ έχω άλλου είδους  προϋπηρεσία, είναι ο αγώνας μου και οι νίκες μου, αυτά θα έπρεπε να αναγράφονται στα βιογραφικά μας ως ένα δείγμα του ατσάλινου χαρακτήρα μας. Έπιζήσασα από κακοποιητική σχέση. Αναρρώνει από την ανορεξία. Για τέτοιες νίκες ομιλώ.
Και να τα σεμινάρια από το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης άνευ χρημάτων φυσικά μόνο και μόνο για να βγαίνω λιγάκι η καψερή έξω από το σπίτι και να έχω τη ψευδαίσθηση ότι κάτι κάνω με κάτι ασχολούμαι και να οι αγγελίες και να το κυνήγι το μάταιο.

Προσπαθώ όμως και έχω και υποστήριξη, για να βρω μια λύση για τη δική μου τη περίπτωση. Ακόμα και για τη συγγραφή που αυτό είναι το νούμερο ένα στόχος μου έκανα ένα πλάνο. Η ερευνήτρια πρέπει να έχει ολοκληρωθεί, διορθωθεί και αποσταλεί μέχρι το καλοκαίρι. Και μέχρι τότε τι;

Μου κατέβηκαν πολλές ιδέες ακόμα και τη λατρεία μου για το πλέξιμο είπα να εκμεταλλευτώ και δεν κάνω πίσω γιατί «πενία τέχνας κατεργάζεται»…. Γιατί αυτό το ΚΕΑ μου την έδωσε πολύ άσχημα…..

Stay tuned…

ΥΓ: Κατάφερα και κράτησα την υπόσχεση μου για νέο κείμενο κάθε Κυριακή. Γιούππππιιιιι….

 

IMG_20200115_141807_894
moultitasking καταστάσεις. Αναζήτηση εργασίας, συγγραφή, πλέξιμο… όλα τα μπορώ…

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Αθώες αναμνήσεις… not

«Άντε μωρή κωλού»
Πρόσφατα θυμήθηκα τη συγκεκριμένη ανάμνηση λες και είχε επίτηδες καταποντιστεί στα έγκατα της ύπαρξης μου και βρήκε έναν τρόπο να αναδυθεί ξανά στην επιφάνεια του μυαλού μου όπου πιάστηκε από ένα σωσίβιο έως ότου περάσει η μνήμη μου με τη βάρκα και τη διασώσει.


Με λίγα λόγια θυμήθηκα στο δημοτικό που ένα παιδάκι με είχε αποκαλέσει κωλού (είχα μεγάλο κώλο δηλαδή σύμφωνα με τα γούστα μιας εννιάχρονης. Πως στο μπουτσο ένα μικρό παιδί γνώριζε τι σημαίνει κωλού; Ίσως το είχε ακούσει από τη μάνα της όταν και έβριζε την ερωμένη του συζύγου της).

Θυμήθηκα λοιπόν αυτό το παράδοξο γεγονός και μου έκανε εντύπωση γιατί με το κορίτσι αυτό είχαμε πάντα καλές σχέσεις και μέχρι σήμερα αν και δεν τη βλέπω καθημερινά. Κωλού λοιπόν. Πληροφοριακά ουδέποποτε υπήρξα, ίσα ίσα έχω ακούσει στη ζωή μου άκρως κολακευτικά σχόλια και έχουν κλάψει για το αντικείμενο του πόθου (true story).

Εντάξει πέρα από τη πλάκα ήμουν αδύνατο παιδί, στα φοιτητικά μου χρόνια πάχυνα κάπως και ήμουν παχουλή για χρόνια ώσπου το 2008 ξεκίνησα το τρομακτικό ταξίδι στην ανορεξία. Πάντως και στα πιο παχιά μου δε νομίζω να είχα κωλάρες. Τέλος πάντων με προβλημάτισε το γεγονός ότι δεν το θυμόμουν καθώς παίζει να είναι η πηγή της ανασφάλειας μου που με χαρακτήριζε πάντα και που με έσπρωξε τελικά στην ανορεξία. Ίσως δεν ήθελα να το θυμάμαι.

Τώρα όμως θυμάμαι καθαρά εκείνη την ανάμνηση. Θυμάμαι πως ένιωσα όταν με αποκάλεσε έτσι. Φούντωσαν οι λυγμοί στα μούτρα μου που θύμιζαν φλογισμένο Ιούνη και ένιωσα κατάφωρη αδικία. Και σαφώς πήγα χαλαρά και στη ψύχρα like a boss και την έδωσα στο δάσκαλο. «Κύριε η Ρ. με είπε κωλού»


«Τι είναι παιδί μου το κωλού;» Ντρεπόμουν να του εξηγήσω και του απάντησα ότι σημαίνει κάτι σε χοντρή. Δε θυμάμαι τι της είπε και αν έγινε κάτι. Πάντως συνεχίσαμε για χρόνια να κάνουμε παρέα και να πηγαίνουμε στο σπίτι της να ακούμε σε κασετόφωνο παραμύθια μάλιστα μια μέρα που την είχε δείρει η μαμά της είχα βάλει τα κλάματα. Η οποία μαμά της, είχε τεράστια συλλογή από γόβες ξέρεις εκείνες τις 80s σέξι γόβες σε απίστευτα χρώματα και ήθελα να μεγαλώσω να φοράω και εγώ τακούνια, τώρα καταλαβαίνω πως έπρεπε να έχει κάνει περισσότερη δουλίτσα με
τη κόρη της για να μην αποκαλεί άλλα παιδιά με απαίσια επίθετα αντί να το παίζει καρι μπραντσο στο κωλοχώρι που δεν υπήρχε ούτε στο χάρτη.

Τα παιδιά γίνονται πολύ κακά καμιά φορά γιατί μιμούνται τη συμπεριφορά των μεγάλων. Έχω περάσει ατελείωτες ώρες αναλύοντας τα παιδικά μου χρόνια με τη βοήθεια ειδικών στην νευρική ανορεξία και είχα κατανοήσει το πως και γιατί έπαθα ανορεξία στα 30 μου. Σαφώς προϋπήρχε ένα συνονθύλευμα αρνητικών συναισθημάτων με βασίλισσα του καρναβαλιού την μαλακισμένη την ανασφάλεια που τη φαντάζομαι ως μια κακομοίρα ματίνα μανταρινάκη που με τα γιγάντια χέρια της σου βάζει φρένο στη καθημερινότητα σου αλλά και πάλι κάτι μου ξέφυγε προφανώς.

Παράδειγμα χαμηλής ανασφάλειας: Θέλεις να πας στου Γερμανού να εμφανίσεις κάποιες φώτο του Χαράλαμπου και του Γιάννη σου και ντρέπεσαι να μπεις μέσα γιατί υπάρχουν δυο νεαροί (ο ένας κούκλος, εσύ τους κούκλους τους ντρέπεσαι, και μια κοπελιά πιο όμορφη από σένα γιατί νομίζεις ότι είσαι το πιο άσχημο πλάσμα στο κόσμο και όλοι είναι ομορφότεροι από εσένα) και τελικά δεν μπαίνεις μέσα. Γιατί έχεις τη χαμηλή αυτοπεποίθηση να σου βάζει φρένο.

Και όχι μόνο αυτό, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση μπορούν να οδηγήσουν σε βλαβερές συμπεριφορές όπως η ανορεξία. Και ενώ τα έχω αναλύσει και τα έχω κατανοήσει και είχα πλήρη εικόνα πότε επλήγη η παιδική μου ψυχή από το καρναβάλι των αρνητικών συναισθημάτων που οδήγησαν πολύ αργότερα σε ανορεξία, πετάχτηκε η ανάμνηση της κωλούς και έμεινα μετέωρη. Για λίγο. Δε θα κάτσω να σκάσω κιόλας.

Θέλω να πω πως σίγουρα δεν μπορούμε να θυμόμαστε κάθε τι που συνέβη στη παιδική μας ηλικία και πως δεν οδηγούν όλα σε ψυχολογικά τραύματα ευτυχώς. Εννοώ πως είχα στο μυαλό μου ως αφετηρία της κακής σχέσης μου με το φαγητό το κυνηγητό στο πάρκο της γειτονιάς μου (τι πάρκο, πρώην νεκροταφείο ήταν) από τη μαμά για να φάω το μελάτο αβγουλάκι μου με το ψωμάκι και το αλατάκι στο ποτήρι. Και επειδή πίστευα ότι δεν με αγαπούσε κανείς γιατί δεν ήμουν αρκετά καλή ήθελα να τους τιμωρήσω με το να μη δέχομαι τη τροφή. Αυτό μου πήρε ένα χρόνο συζητήσεων για να το καταλάβω!!!!!!!

 Λογικά τέτοια φαινομενικά ασήμαντα γεγονότα έβαζαν για χρόνια βενζίνη στο όχημα του καρναβαλιού των αρνητικών συναισθημάτων.

Γιατί άμα αρχίσω δε θα σταματάω. Θα πω για το χαστούκι της Βαγγελιώς, για τις αδελφές χοντριδου κτλ. Τώρα θα μου πεις σε τι χωριό μεγάλωσες ρε κοπέλα μου; Είδες!!! Δε θα πω περισσότερα για να μη σε ταράξω.


Γιατί η νύχτα εκεί είναι σκοτεινή και γεμάτη τρόμους.
(Game of thrones for life)


ΥΓ: Πάντως πληροφοριακά βρίσκομαι στο ευωδιαστό λιβάδι γεμάτο αγριολούλουδα του αγρού μυρωδάτα τριαντάφυλλα και φως άπλετο ζωηρό φως της αυτοεκτίμησης και δεν μου περνάει ΚΑΝ από το μυαλό α) να συγκρίνω τον εαυτό μου με άλλους και β) να νιώσω κατώτερη από κανέναν. Βασικά όλα όσα πέρασα και όση ανάλυση έκανα ήταν σαν ένεση με θετικά συναισθήματα ως προς τον εαυτό μου:
ΑΥΤΟΕΚΤΊΜΗΣΗ

ΑΥΤΟΠΕΠΟΊΘΗΣΗ
ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ
ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ
ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ
ΕΙΡΗΝΗ
ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ
ΗΡΕΜΙΑ
ΧΑΡΑ
ΕΥΤΥΧΙΑ


Πόσο σπουδαίο είναι να μετατρέψεις όλο τον ΠΟΝΟ την ΑΠΟΓΝΩΣΗ τη ΠΙΚΡΑ την οποιαδήποτε ΠΛΗΓΗ σε θετικά συναισθήματα….

ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ (CHAINED SOUL)

ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24: ΕΝΤΑΣΗ

Ξύπνησα στις οκτώ το πρωί από τα κοκόρια που ακουγόταν κάπου εκεί γύρω, στην εξοχή βρισκόμουν άλλωστε. Μετά το καθημερινό πρωινό τελετουργικό που περιελάμβανε άδειασμα εντέρου, ντους, τα δόντια τα έπλενα μετά το πρωινό, επισκέφθηκα τη κουζίνα. Φόρεσα ένα απλό φόρεμα με λουλούδια σε ροζ απόχρωση. Όσο ετοίμαζα το πρωινό μου αναρωτήθηκα αν ο Rage είχε ξυπνήσει. Ετοίμασα βιαστικά καφέ όπως τον έπινε εκείνος: σκέτος και κατράμι, το γάλα μου, κρουασάν με γέμιση μαρμελάδα μήλο και κανέλα, μερικά μπισκοτάκια με γέμιση μαρμελάδα βερίκοκο και επικάλυψη σοκολάτας, και καθαρισμένα πορτοκάλια, ο Rage τα λάτρευε. Σήκωσα με προσοχή το μεγάλο δίσκο και κατευθύνθηκα προς το δωμάτιο του. Η πόρτα ήταν ακόμα μισάνοιχτη σημάδι πως δεν είχε βγει καθόλου από εχθές το βράδυ. Ανήσυχη την έσπρωξα με το δίσκο και βρέθηκα μέσα. Η σκιά μου έπεσε πάνω στο ημίγυμνο σώμα του. Ακούμπησα τον δίσκο σε μια άδεια καρέκλα και πήγα προς το μέρος του.

Η σκιά μου κάλυψε το σώμα του και με έκανε να ριγήσω. Προχώρησα με αργό βήμα στο προσκέφαλο του. Η σκιά δεν κουνήθηκε εκατοστό. Έμοιαζε σαν ρούχο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του ήταν βουτηγμένα στο σκοτάδι και δεν μπορούσα να τον δω. Το φως έλουζε το δωμάτιο αλλά πάνω στο σώμα του η σκιά μου τον κάλυπτε. Πετάχτηκε σαν ελατήριο πάνω και μου έκοψε τη χολή.

Κάτι μουρμούριζε συνεπαρμένος ακόμα από το όνειρο.
“Οι γυναίκες που είναι δυστυχισμένες επειδή οι άνδρες τους τις χτυπούν ή τις αδικούν τότε η Νεφερτάρι Μούτ θα τις επισκέπτεται. Θα τους δίνει δύναμη για να πάρουν το αίμα τους πίσω. Εσύ μέγα Άνουβι φύλακα και δικαστή θα καθοδηγείς το πνεύμα της Νεφερτάρι μέχρι να τελειώσει τη δουλειά της και να επιστρέψει στο αληθινό σύμπαν. Μεγάλη Μάατ
το αγχέμαχο ξίφος
της δικαιοσύνης ας μας οδηγήσει”

‘Ήθελα να τον ρωτήσω για το όνειρο που τον αναστάτωσε τόσο. Τελικά αποφάσισα να του μιλήσω για τα δικά μου μπερδεμένα όνειρα. “Είδα ξανά εκείνο το περίεργο όνειρο”

είπα καθώς βουτούσα τη φρυγανιά μου πασαλειμμένη με μαρμελάδα βερίκοκο μέσα στο κρύο μου γάλα. Ο Rage δεν μίλησε, το μόνο που έκανε ήταν να κοιτάζει και να κρίνει αθόρυβα τις διατροφικές μου επιλογές.

«Τρως σαν εξάχρονο» είπε
«Τουλάχιστον τρώω» είπα απότομα. «Θα μπορούσα να σταματήσω έτσι απλά» είπα κάνοντας ένα σναπ με τα δάχτυλα μου.
«Έχεις δίκιο. Δεν θέλω να σε πιέζω. Μίλησε μου για το όνειρο σου»
«Είχα ροζ μακρυά μαλλιά και εσύ είχες κεφάλι σκύλου ή κάτι τέτοιο»

Με κοίταξε αινιγματικά σαν να του φαινόταν λογικό αυτό που του είχα πει μόλις.

Του έβγαλα αυθάδικα τη γλώσσα σαν πεντάχρονο, δεν είχα καμία όρεξη να τσακωθώ μαζί του. Εκείνος πάλι έδειχνε να έχει όλες τις ορέξεις του κόσμου μαζεμένες κάτω από τη καυτή του σάρκα. Ένιωσα την ανάγκη να τον αγγίξω αλλά η σκέψη πως από τότε που έφυγε από τη μέση ο Φέλιξ όλα πήγαιναν καλύτερα με έκανε να ηρεμήσω. Διάολε με έκανε να χαμογελάσω. Είχα σταματήσει να είμαι άβουλη και είχα αντιμετωπίσει τον εχθρό. Είχα ακρωτηριάσει το άρρωστο μέλος που έπαθε γάγγραινα πριν μολύνει ολόκληρη την ύπαρξη μου. Το πίστευα πλέον ακράδαντα, αντί να γίνω μια άρρωστη σίριαλ κίλερ και να σκοτώνω άνδρες που δεν μου φταίνε σε τίποτα επειδή ένας από δαύτους μου είχε φερθεί σκάρτα, είχα αντιμετωπίσει τον ίδιο τον βίαιο άνδρα που μου φερόταν απαίσια. Είχα ξεριζώσει το πρόβλημα από τη ρίζα μια για πάντα. Εξαιτίας αυτής της όλης εμπειρίας μου είχα γίνει πιο συμπονετική προς τις άλλες γυναίκες που βρισκόταν στη θέση που είχα βρεθεί εγώ, υποχείρια στα χέρια άνανδρων ανδρών μεγαλωμένων από ανάξιες κοινωνίες. Ναι τους έσπαγα στο ξύλο, ναι τους έστελνα ακόμα και στο νοσοκομείο αλλά δεν είχα δολοφονήσει κανένα τους. Τους άξιζε όσα πάθαιναν από την Αληκτώ.

«Πρέπει να φύγουμε από εδώ σύντομα»
Τα λεγόμενα του με έβγαλαν από την ονειροπόληση μου.

«Να φύγουμε;» κάγχασα. «Δεν πάω πουθενά. Λατρεύω αυτό το μέρος» έκανα μια κίνηση με το χέρι δείχνοντας αόριστα το χώρο.
«Σκάι» φύσηξε. «Πότε θα σταματήσεις να είσαι αντιδραστική σε εκνευριστικό βαθμό;»
«Έλα τώρα» είπα «που θα βρούμε ταπετσαρίες σαν αυτές;»

«Έχεις κάνει τόσες επιθέσεις που πλέον υπάρχει σκίτσο σου στην αστυνομία από τους άτυχους που έχεις τσακίσει»

«Ε τότε να αρχίσω να τους σκοτώνω από την επόμενη φορά»

«Δεν βοηθάς καθόλου ξέρεις. Προσπαθώ απλά να σε βοηθήσω»

«Ναι, μόνο που δεν έχω ιδέα τι έχεις κατά νου. ΠΩΣ υποτίθεται πως πρέπει να βοηθηθώ;»
«Δεν έχεις καθόλου υπομονή» αναστέναξε.

«Υπομονή; Υπομονή έκανα τόσο καιρό με το να ανέχομαι το σκουπίδι τον Φέλιξ. Ξέρεις πόση βία έζησα; Πόσες φωνές; Πόση ταπείνωση; Μη μου λες εμένα για υπομονή! Γιατί εξαιτίας αυτής της υπομονής παραλίγο να με σκοτώσει το κτήνος» σηκώθηκα χτυπώντας και τα δυο μου χέρια στο τραπέζι. «Θα γίνω πυρά θριάμβου και θα προκαλέσω τον κόσμο να με δαμάσει»

Έφυγα χωρίς να κοιτάξω πίσω μου.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì
———————————————————————————————————————
(TA ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΥΒΕΛΑΣ, ΑΝΗΚΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΡΗΤΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΑΥΤΗΣ. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ.
——————————————————————————————————————–
ΜΑΡΙΑ ΦΑΝΟΥΡΑΚΗ

70394253_1175445562646451_858712065827667968_n(1)

ΥΓ: Ένα ευχαριστώ στα άτομα που διαβάζουν την αλυσοδεμένη μου.

Κανονικά θα έπρεπε να γράψω ένα κείμενο με το πως πέρασα το καλοκαίρι… θα γίνει κι αυτό… απλά γράφω την ερευνήτρια μανιωδώς και που χρόνος… όμως επειδή η χαρά μου είναι μεγάλη που για πρώτη φορά στη ζωή μου πέτυχε η φανουρόπιτα (πέρυσι ήταν λίγο τραγική η προσπάθεια μου, δες εδώ το κείμενο) δεν κρατήθηκα και σας έχω φωτογραφία….

Καλό μήνα….

69541357_1175445625979778_7590944285785063424_n

WOMEN IN HISTORY

Μαντώ Μαυρογένους…

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Μαντώ Μαυρογένους (1796-1840) μια από τις σπουδαιότερες αγωνίστριες της Ελληνικής Επαναστάσεως. Με πλοία εξοπλισμένα με δικά της έξοδα καταδίωξε τους Αλγερινούς στις Κυκλάδες, πολέμησε στη Κάρυστο, στη Φθιώτιδα και στη Λιβαδειά. Ο Ιωάννης Καποδίστριας της απένειμε το αξίωμα του επίτιμου Αντιστράτηγου. Μιλούσε Γαλλικά, Ιταλικά και Τουρκικά. Διέθεσε όλης της τη περιουσία στον Αγώνα. Πέθανε δυστυχώς ξεχασμένη από την πατρίδα που της πρόσφερε τόσα πολλά.
«Από τη μια μεριά [Μπουμπουλίνα] το θάρρος σπάνιο σε γυναίκες που συνοδεύεται από τη βουλιμία για το κέρδος και από την άλλη [Μαντώ] η φιλοπατρία σε όλη της τη καθαρότητα , χωρίς ίχνος ιδιοτέλειας, η απόλυτη αυτοθυσία , η πιο συγκινητική απρονοησία για το προσωπικό μέλλον» Rybaud 1821

65657542_1109272529263755_4309677735082459136_n

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

John William Godward

John William Godward 1861-1922

Άγγλος ζωγράφος, εκπρόσωπος της νεοκλασικής περιόδου, προστατευόμενος του Sir Lawrence Alma Tadema. Αυτοκτόνησε στην ηλικία των 61 ετών. Στο σημείωμα αυτοκτονίας του έγραφε «ο κόσμος δεν είναι αρκετά μεγάλος για εμένα και τον Πικάσο. Ζωγράφιζε νωχελικές μελαχρινές με αιθέρια υφάσματα που κυλούσαν σαν μέλι επάνω στα κορμιά τους και με απαράμιλλης τέχνης και αισθητικής λεπτομέρειες. Victorians και Edwardians λάτρευαν την ρομαντικούς πίνακες με θέματα από την Αρχαία Ελλάδα και  τη Ρώμη. Τα draperies με τους κορσέδες και τα μπούστα ήταν αρκετά ερεθιστικά και αισθησιακά φανερώνοντας μια υψηλή γνώση τόσο των υφασμάτων όσο και του γυναικείου σώματος.

61656588_1062226887301653_6300539129981566976_n

61758601_1062224940635181_1989579579089485824_n
Ionian dancing girl 1902

61771992_1062210173969991_8436789879429398528_n
A fair reflection 1915

61845644_1062225707301771_2671151173402099712_n

61752173_1062215300636145_4110648826031767552_n
At the temple of Isis

61943376_1062211133969895_6433310076773072896_n
Sweet dreams 1904

61957934_1062205220637153_5680068552170668032_n
Contemplation

61839763_1062216000636075_5166036021392965632_n
Julia

61763825_1062221757302166_2108243864711069696_n
An offering to Venus 1912 John William Goddard. Ενα από τα πρώτα έργα του είναι η κοκκινομάλλα Αφροδίτη με διάφανη τουαλέτα με sheer purple fabric

61777159_1062226437301698_3290637623881629696_n

61621396_1062217210635954_8565777934990704640_n
Bouquet 1899

61866961_1062212720636403_8975412012804734976_n
The love letter 1907

61418535_1062226927301649_3335618013213753344_n

61548167_1062226967301645_6854479981477625856_n

‘Ένας από τους αγαπημένους μου ζωγράφους είναι ο Goddward με τους ρομαντικούς αρχαιοελληνικούς πίνακες με καθαρότητα στις γραμμές πραγματικά με συγκλονίζει. Ένα ακόμα πράγμα που αγαπώ είνα η απεικόνιση των πτυχώσεων των υφασμάτων (τι σόι μοδίστρα είμαι) που δένει αρμονικά με το γυμνό σώμα.

(Βέβαια εχθές πήρα ένα «έλεος» στο ποστ με κάποιους πίνακες του, από μια τέλος πάντων σεμνότυφη η οποία ποστάρει ότι μαλακία της κατέβει και ξέρεις όταν ενοχλεί η τέχνη και δεν ενοχλούν οι ειδήσεις τα χυδαία ανέκδοτα οι σκοτωμοί και οι βιασμοί τότε υπάρχει πρόβλημα)

Μαρία Φανουράκη