ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ (CHAINED SOUL)

ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΗ ΨΥΧΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24: ΕΝΤΑΣΗ

Ξύπνησα στις οκτώ το πρωί από τα κοκόρια που ακουγόταν κάπου εκεί γύρω, στην εξοχή βρισκόμουν άλλωστε. Μετά το καθημερινό πρωινό τελετουργικό που περιελάμβανε άδειασμα εντέρου, ντους, τα δόντια τα έπλενα μετά το πρωινό, επισκέφθηκα τη κουζίνα. Φόρεσα ένα απλό φόρεμα με λουλούδια σε ροζ απόχρωση. Όσο ετοίμαζα το πρωινό μου αναρωτήθηκα αν ο Rage είχε ξυπνήσει. Ετοίμασα βιαστικά καφέ όπως τον έπινε εκείνος: σκέτος και κατράμι, το γάλα μου, κρουασάν με γέμιση μαρμελάδα μήλο και κανέλα, μερικά μπισκοτάκια με γέμιση μαρμελάδα βερίκοκο και επικάλυψη σοκολάτας, και καθαρισμένα πορτοκάλια, ο Rage τα λάτρευε. Σήκωσα με προσοχή το μεγάλο δίσκο και κατευθύνθηκα προς το δωμάτιο του. Η πόρτα ήταν ακόμα μισάνοιχτη σημάδι πως δεν είχε βγει καθόλου από εχθές το βράδυ. Ανήσυχη την έσπρωξα με το δίσκο και βρέθηκα μέσα. Η σκιά μου έπεσε πάνω στο ημίγυμνο σώμα του. Ακούμπησα τον δίσκο σε μια άδεια καρέκλα και πήγα προς το μέρος του.

Η σκιά μου κάλυψε το σώμα του και με έκανε να ριγήσω. Προχώρησα με αργό βήμα στο προσκέφαλο του. Η σκιά δεν κουνήθηκε εκατοστό. Έμοιαζε σαν ρούχο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του ήταν βουτηγμένα στο σκοτάδι και δεν μπορούσα να τον δω. Το φως έλουζε το δωμάτιο αλλά πάνω στο σώμα του η σκιά μου τον κάλυπτε. Πετάχτηκε σαν ελατήριο πάνω και μου έκοψε τη χολή.

Κάτι μουρμούριζε συνεπαρμένος ακόμα από το όνειρο.
“Οι γυναίκες που είναι δυστυχισμένες επειδή οι άνδρες τους τις χτυπούν ή τις αδικούν τότε η Νεφερτάρι Μούτ θα τις επισκέπτεται. Θα τους δίνει δύναμη για να πάρουν το αίμα τους πίσω. Εσύ μέγα Άνουβι φύλακα και δικαστή θα καθοδηγείς το πνεύμα της Νεφερτάρι μέχρι να τελειώσει τη δουλειά της και να επιστρέψει στο αληθινό σύμπαν. Μεγάλη Μάατ
το αγχέμαχο ξίφος
της δικαιοσύνης ας μας οδηγήσει”

‘Ήθελα να τον ρωτήσω για το όνειρο που τον αναστάτωσε τόσο. Τελικά αποφάσισα να του μιλήσω για τα δικά μου μπερδεμένα όνειρα. “Είδα ξανά εκείνο το περίεργο όνειρο”

είπα καθώς βουτούσα τη φρυγανιά μου πασαλειμμένη με μαρμελάδα βερίκοκο μέσα στο κρύο μου γάλα. Ο Rage δεν μίλησε, το μόνο που έκανε ήταν να κοιτάζει και να κρίνει αθόρυβα τις διατροφικές μου επιλογές.

«Τρως σαν εξάχρονο» είπε
«Τουλάχιστον τρώω» είπα απότομα. «Θα μπορούσα να σταματήσω έτσι απλά» είπα κάνοντας ένα σναπ με τα δάχτυλα μου.
«Έχεις δίκιο. Δεν θέλω να σε πιέζω. Μίλησε μου για το όνειρο σου»
«Είχα ροζ μακρυά μαλλιά και εσύ είχες κεφάλι σκύλου ή κάτι τέτοιο»

Με κοίταξε αινιγματικά σαν να του φαινόταν λογικό αυτό που του είχα πει μόλις.

Του έβγαλα αυθάδικα τη γλώσσα σαν πεντάχρονο, δεν είχα καμία όρεξη να τσακωθώ μαζί του. Εκείνος πάλι έδειχνε να έχει όλες τις ορέξεις του κόσμου μαζεμένες κάτω από τη καυτή του σάρκα. Ένιωσα την ανάγκη να τον αγγίξω αλλά η σκέψη πως από τότε που έφυγε από τη μέση ο Φέλιξ όλα πήγαιναν καλύτερα με έκανε να ηρεμήσω. Διάολε με έκανε να χαμογελάσω. Είχα σταματήσει να είμαι άβουλη και είχα αντιμετωπίσει τον εχθρό. Είχα ακρωτηριάσει το άρρωστο μέλος που έπαθε γάγγραινα πριν μολύνει ολόκληρη την ύπαρξη μου. Το πίστευα πλέον ακράδαντα, αντί να γίνω μια άρρωστη σίριαλ κίλερ και να σκοτώνω άνδρες που δεν μου φταίνε σε τίποτα επειδή ένας από δαύτους μου είχε φερθεί σκάρτα, είχα αντιμετωπίσει τον ίδιο τον βίαιο άνδρα που μου φερόταν απαίσια. Είχα ξεριζώσει το πρόβλημα από τη ρίζα μια για πάντα. Εξαιτίας αυτής της όλης εμπειρίας μου είχα γίνει πιο συμπονετική προς τις άλλες γυναίκες που βρισκόταν στη θέση που είχα βρεθεί εγώ, υποχείρια στα χέρια άνανδρων ανδρών μεγαλωμένων από ανάξιες κοινωνίες. Ναι τους έσπαγα στο ξύλο, ναι τους έστελνα ακόμα και στο νοσοκομείο αλλά δεν είχα δολοφονήσει κανένα τους. Τους άξιζε όσα πάθαιναν από την Αληκτώ.

«Πρέπει να φύγουμε από εδώ σύντομα»
Τα λεγόμενα του με έβγαλαν από την ονειροπόληση μου.

«Να φύγουμε;» κάγχασα. «Δεν πάω πουθενά. Λατρεύω αυτό το μέρος» έκανα μια κίνηση με το χέρι δείχνοντας αόριστα το χώρο.
«Σκάι» φύσηξε. «Πότε θα σταματήσεις να είσαι αντιδραστική σε εκνευριστικό βαθμό;»
«Έλα τώρα» είπα «που θα βρούμε ταπετσαρίες σαν αυτές;»

«Έχεις κάνει τόσες επιθέσεις που πλέον υπάρχει σκίτσο σου στην αστυνομία από τους άτυχους που έχεις τσακίσει»

«Ε τότε να αρχίσω να τους σκοτώνω από την επόμενη φορά»

«Δεν βοηθάς καθόλου ξέρεις. Προσπαθώ απλά να σε βοηθήσω»

«Ναι, μόνο που δεν έχω ιδέα τι έχεις κατά νου. ΠΩΣ υποτίθεται πως πρέπει να βοηθηθώ;»
«Δεν έχεις καθόλου υπομονή» αναστέναξε.

«Υπομονή; Υπομονή έκανα τόσο καιρό με το να ανέχομαι το σκουπίδι τον Φέλιξ. Ξέρεις πόση βία έζησα; Πόσες φωνές; Πόση ταπείνωση; Μη μου λες εμένα για υπομονή! Γιατί εξαιτίας αυτής της υπομονής παραλίγο να με σκοτώσει το κτήνος» σηκώθηκα χτυπώντας και τα δυο μου χέρια στο τραπέζι. «Θα γίνω πυρά θριάμβου και θα προκαλέσω τον κόσμο να με δαμάσει»

Έφυγα χωρίς να κοιτάξω πίσω μου.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì
———————————————————————————————————————
(TA ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΥΒΕΛΑΣ, ΑΝΗΚΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΡΗΤΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΑΥΤΗΣ. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ.
——————————————————————————————————————–
ΜΑΡΙΑ ΦΑΝΟΥΡΑΚΗ

70394253_1175445562646451_858712065827667968_n(1)

ΥΓ: Ένα ευχαριστώ στα άτομα που διαβάζουν την αλυσοδεμένη μου.

Κανονικά θα έπρεπε να γράψω ένα κείμενο με το πως πέρασα το καλοκαίρι… θα γίνει κι αυτό… απλά γράφω την ερευνήτρια μανιωδώς και που χρόνος… όμως επειδή η χαρά μου είναι μεγάλη που για πρώτη φορά στη ζωή μου πέτυχε η φανουρόπιτα (πέρυσι ήταν λίγο τραγική η προσπάθεια μου, δες εδώ το κείμενο) δεν κρατήθηκα και σας έχω φωτογραφία….

Καλό μήνα….

69541357_1175445625979778_7590944285785063424_n

WOMEN IN HISTORY

Μαντώ Μαυρογένους…

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Μαντώ Μαυρογένους (1796-1840) μια από τις σπουδαιότερες αγωνίστριες της Ελληνικής Επαναστάσεως. Με πλοία εξοπλισμένα με δικά της έξοδα καταδίωξε τους Αλγερινούς στις Κυκλάδες, πολέμησε στη Κάρυστο, στη Φθιώτιδα και στη Λιβαδειά. Ο Ιωάννης Καποδίστριας της απένειμε το αξίωμα του επίτιμου Αντιστράτηγου. Μιλούσε Γαλλικά, Ιταλικά και Τουρκικά. Διέθεσε όλης της τη περιουσία στον Αγώνα. Πέθανε δυστυχώς ξεχασμένη από την πατρίδα που της πρόσφερε τόσα πολλά.
«Από τη μια μεριά [Μπουμπουλίνα] το θάρρος σπάνιο σε γυναίκες που συνοδεύεται από τη βουλιμία για το κέρδος και από την άλλη [Μαντώ] η φιλοπατρία σε όλη της τη καθαρότητα , χωρίς ίχνος ιδιοτέλειας, η απόλυτη αυτοθυσία , η πιο συγκινητική απρονοησία για το προσωπικό μέλλον» Rybaud 1821

65657542_1109272529263755_4309677735082459136_n

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

John William Godward

John William Godward 1861-1922

Άγγλος ζωγράφος, εκπρόσωπος της νεοκλασικής περιόδου, προστατευόμενος του Sir Lawrence Alma Tadema. Αυτοκτόνησε στην ηλικία των 61 ετών. Στο σημείωμα αυτοκτονίας του έγραφε «ο κόσμος δεν είναι αρκετά μεγάλος για εμένα και τον Πικάσο. Ζωγράφιζε νωχελικές μελαχρινές με αιθέρια υφάσματα που κυλούσαν σαν μέλι επάνω στα κορμιά τους και με απαράμιλλης τέχνης και αισθητικής λεπτομέρειες. Victorians και Edwardians λάτρευαν την ρομαντικούς πίνακες με θέματα από την Αρχαία Ελλάδα και  τη Ρώμη. Τα draperies με τους κορσέδες και τα μπούστα ήταν αρκετά ερεθιστικά και αισθησιακά φανερώνοντας μια υψηλή γνώση τόσο των υφασμάτων όσο και του γυναικείου σώματος.

61656588_1062226887301653_6300539129981566976_n

61758601_1062224940635181_1989579579089485824_n
Ionian dancing girl 1902
61771992_1062210173969991_8436789879429398528_n
A fair reflection 1915

61845644_1062225707301771_2671151173402099712_n

61752173_1062215300636145_4110648826031767552_n
At the temple of Isis
61943376_1062211133969895_6433310076773072896_n
Sweet dreams 1904
61957934_1062205220637153_5680068552170668032_n
Contemplation
61839763_1062216000636075_5166036021392965632_n
Julia
61763825_1062221757302166_2108243864711069696_n
An offering to Venus 1912 John William Goddard. Ενα από τα πρώτα έργα του είναι η κοκκινομάλλα Αφροδίτη με διάφανη τουαλέτα με sheer purple fabric

61777159_1062226437301698_3290637623881629696_n

61621396_1062217210635954_8565777934990704640_n
Bouquet 1899
61866961_1062212720636403_8975412012804734976_n
The love letter 1907

61418535_1062226927301649_3335618013213753344_n

61548167_1062226967301645_6854479981477625856_n

‘Ένας από τους αγαπημένους μου ζωγράφους είναι ο Goddward με τους ρομαντικούς αρχαιοελληνικούς πίνακες με καθαρότητα στις γραμμές πραγματικά με συγκλονίζει. Ένα ακόμα πράγμα που αγαπώ είνα η απεικόνιση των πτυχώσεων των υφασμάτων (τι σόι μοδίστρα είμαι) που δένει αρμονικά με το γυμνό σώμα.

(Βέβαια εχθές πήρα ένα «έλεος» στο ποστ με κάποιους πίνακες του, από μια τέλος πάντων σεμνότυφη η οποία ποστάρει ότι μαλακία της κατέβει και ξέρεις όταν ενοχλεί η τέχνη και δεν ενοχλούν οι ειδήσεις τα χυδαία ανέκδοτα οι σκοτωμοί και οι βιασμοί τότε υπάρχει πρόβλημα)

Μαρία Φανουράκη

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ… 🧠

Όταν γράφω τις ιστορίες μου με βοηθάει πάρα πολύ να βρίσκω ένα «πρότυπο μοντέλο» έτσι το ονομάζω, το οποίο με εξυπηρετεί στο να προσδιορίσω καλύτερα, να πλάσω να δώσω σχήμα στον εκάστοτε ήρωα/χαρακτήρα.

Μπορεί να είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο πχ ο Henry Cavil ή ένας γείτονας ((((((που πιστέψτε με δε μοιάζει καθόλου στον Henry))))))), μπορεί να είναι ένας κινηματογραφικός ήρωας πχ batman μπορεί να είμαι ακόμα και εγώ.

Για παράδειγμα στην ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ Α. ο σύντροφος της μιας εκ των δυο βασικών ηρωίδων, μου έκανε σε Henry Cavil από τη πρώτη στιγμή που τον συνέλαβα στο μυαλουδάκι μου. Ήθελα κάποιον ψηλό με τετράγωνη κατασκευή και παχύ λαιμό σαν βαριά σεκοια που αναδύεται στέρεα από τη φρεσκοποτισμένη γη ((((κάποιαααααα έχει καιροοοοο να κάνει σχεσουλαααα)))))))). Επίσης είχα δει μια συγκεκριμένη του φώτο με γυαλιά και μαύρο ζιβάγγο και αμέσως πυροδοτήθηκε μια ολοζώντανη εικόνα του ΜK. μέσα στο μυαλό μου.

Ναι, εδώ θα ήταν μια καλή ευκαιρία να σας πω κάτι, δεν θέλω να τρομάξετε αλλά συμβαίνει ακριβώς όπως θα το πω. Αχμγκουχ ((((ξερό βηχαλάκι)))))))))… Δεν ξέρω αν ονομάζεται κάπως αυτό που μου συμβαίνει ή έχω ζωηρή φαντασία ή απλά εγώ είμαι κουλή, αλλά όταν γράφω, συγχρόνως «παίζω» τη σκηνές που γράφω τη συγκεκριμένη στιγμή, στο μυαλό μου. Και παρασύρομαι τόσο πολύ από τη στιγμή που ΒΟΥΤΑΩ ΜΕΣΑ ΣΕ ΈΝΑΝ ΠΑΡΆΛΛΗΛΟ ΩΚΕΑΝΟ όπου σβήνει η πραγματικότητα και υπάρχω ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΩΣ ΜΑΡΙΑ ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΤΟΝ ΗΡΩΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΊΟ ΓΡΑΦΩ ΤΗΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΣΚΗΝΗ.

Για παράδειγμα η ερευνήτρια Α συνομιλεί με τον Ταδε και εγώ αρχίζω και μιλάω όπως θα μιλούσε εκείνη!!! Και γράφω και μιλάω συγχρόνως, ΕΤΣΙ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΑΝ ΣΤΕΚΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΓΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΣΤΗΝ ΗΡΩΙΔΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΕΙ. Δηλαδή αν η ιστορία διαδραματίζεται στο σήμερα για να γίνει αληθοφανές και πιστευτό όλο το story ακόμα και στοιχεία μυθοπλασίας να εμπεριέχει, πρέπει η ηρωίδα και όλοι οι χαρακτήρες να είναι άτομα του σήμερα, να ντύνονται, να μιλούν όπως οι σημερινοί άνθρωποι. Εννοείται πως μπορείς να προσδώσεις ιδιαιτερότητες όσο παράλογες και παλιομοδίτικες θέλεις για να γίνει ξεχωριστός αλλά σε γενικές γραμμές, και σε λογικά πλαίσια, πρέπει να φτιάξεις χαρακτήρες πιστευτούς. Έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ.

Η ερευνήτρια μου είναι μια γυναίκα δυναμική, με καριέρα και αγοροκόριτσο. Άρα το να τη βάλω να πει «Περάστε μου σας παρακαλώ φίλτατε το αλάτι» είναι τελείως ψεύτικο. Θα πει «μει αι χαβ ε καπ οφ τι άντε μη χεσω εκατό φορές στο χω πει» (((((((Ελένη Βλαχάκη στο Κωνσταντίνου και Ελένης.. χαχα))))))))).

Απλά λέω πως με το να εκτοπίζω τον εαυτό μου και να υποδύομαι για λίγο τον ήρωα μου με βοηθάει να τον προσεγγίσω καλύτερα και να δω πως θα ακουστούν στον πραγματικό κόσμο όλα όσα τον βάζω να πει.

Στην ΒΕΑΤΡΙΚΗ μου ο αγαπημένος της ηρωίδας μου βασίστηκε εξωτερικά στον Robert Pattinson, στην Morigan MORBIT η Μόριγκαν βασίστηκε σε ένα τυχαίο σκίτσο μιας καρικατούρας με κόκκινα μαλλιά και χείλη, ο αγαπημένος της ηρωίδας μου στη ROSE M. βασίστηκε στον Jamie Dornan, ο Δνοφερός διηζήτωρ βασίστηκε σε μια συγκεκριμένη φωτογραφία του Henry cavil. Ο Φέλιξ από την αλυσοδεμένη ψυχή βασίστηκε σε ένα πρώην. Η μια εκ των δυο ηρωίδων στην ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ Α, βασίστηκε στην Νικολούλη, η δεύτερη ηρωίδα της ιστορίας, βασίστηκε σε εμένα. Όταν λέω βασίστηκε εννοώ ΜΟΝο ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕΜΟΝΩΜΈΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ όπως για παράδειγμα η απόχρωση των μαλλιών ή το ύψος. Νιώθω τυχερή που πάσχω από ζωηρή ανεξάντλητη φαντασία γιατί πως αλλιώς θα έκανα όσα κάνω και πως αλλιώς θα χρωμάτιζα το καθημερινό γκριζο…… χεεεε
#They_call_me_the_queen_at_the_psych_ward

Ευκαιρία βρήκα με αυτό το κείμενο για ένα γρήγορο #ινστα_χαζεμα στα αγαπημένα αγόρια… Είναι η χρυσή λίστα με τα celebrity crash μου που μου δανείζουν στοιχεία τους σε κρίσιμες στιγμές.  Ίσως πρέπει να τη πλαστικοποιήσω όπως ο Ρος στα Φιλαράκια χεεεε….
🤴Robert Pattinson

61359366_1054293551428320_8426361505561182208_n
ΔΕΟΣ

🤓Henry Cavil

61203229_1054293504761658_4698157527005659136_n
ΛΑΙΜΟΣ

👨‍💼Jamie Dornan

61095690_1054293581428317_6858188578363539456_n
ΟΛΑ

👨‍🏫Alvaro Morte (((((professor Casa de papel… αχ αχ προφεσορ))))))

61524832_1054293631428312_5614498995859619840_n
SEXY NERD LOOK: γυαλιά, γένια, ντροπαλότητα, εξυπνάδα, φωνή

👑Richard Madden

61193345_1054293824761626_33226171944534016_n
Μάτια, σαγόνι

👻Tom Wlaschiha ((((((j hagar game of thrones))))

61322217_1054293911428284_4900409207716577280_n
Βλέμμα και χείλη

Joseph Dempsey (((((Geondry game of thrones)))))

61043721_1054293951428280_8882150581838282752_n
Στόμα, ζυγωματικά

 

Liam McIntyre (((((Spartacus)))))

61336927_1054294021428273_8049174935005822976_n
Σώμα

🌭🔪Iwan Rown ((((((Ramsey game of thrones))))))))

60960901_1054293978094944_4575581960696496128_n
φυσιογνωμία

🧛‍♂️Christian Camargo (((((Δράκουλας penny dreadful)))))

61541175_1054328548091487_4601676610028961792_n
ύψος

👨‍🔬Michael c hall (((((dexter)))))

61384182_1054328484758160_5374357113663389696_n
ΟΛΑ

🕺Βασιλης Μίχας

61359668_1054308218093520_5547727123583598592_o
ΟΛΑ

👱‍♂️Kevin Lutolf

61013308_1054449838079358_3766641534968004608_o
Σώμα, στόμα

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Σχετικά με το τελευταίο επεισόδιο του GAME OF THRONES…

61049282_1052289888295353_370409352680439808_n

61171130_1053164054874603_8904050602900717568_n
QUEEN MARIA HATSON OF THE MINOANS THE FIRST OF HER NAME LORD COMMANDER OF THE PSYCH WARD..

Γενικά η τεράστια αναμονή για την 8η και τελευταία σαιζόν του GAME OF THRONES έφερε απίστευτη γκρίνια. Σοβαρά τώρα κόσμε που γκρινιάζεις για:
Τα λίγα επεισόδια της σαιζόν
Για τη σκηνοθεσία
Για το ποιοι χαρακτήρες πέθαναν και ποιοι επέζησαν
Για το τι απέγινε ο Gost, η Numeria, ο τελευταίος δράκος
Για το αν θα έπρεπε να καταστραφεί ο iron throne
Για το ποιος θα έπρεπε να γίνει βασιλιάς
Για το αν υπάρχουν κρυμμένοι κάπου περισσότεροι δράκοι
Για το γεγονός ότι «ξέχασαν» να εξηγήσουν ποιος ήταν ο Night king..( Ίσως επειδή ετοιμάζουν prequel ξέρω γω;)
Για το αν ζει ο Στάνις (ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΜΕΣΑ Ο ΣΤΑΝΙΣ ΠΕΘΑΝΕ ΓΑΜΩΤΟ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΕ Η ΜΠΡΙΕΝ ΚΑΙ ΟΧΙ!!! ΔΕΝ ΕΠΕΖΗΣΕ ΕΠΕΙΔΗ «ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕ ΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ» ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΑΝ ΖΕΙ ΣΤΑ ΒΙΒΛΊΑ ΓΙΑΤΙ Η ΣΕΙΡΑ ΑΠΛΆ ΒΑΣΊΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ !!!!!! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ!!!!!!!!!!!!

 

61296990_1052289934962015_3721242540943343616_n
Και μετά από το ξέσπασμα μου που πραγματικά έπρεπε, συνεχίζω…
Η γκρίνια από όλους αυτούς  πιστεύω ότι έγινε επίτηδες, στα πλαίσια τρολαρίσματος, θεωρώ ότι το έκαναν για σπάσιμο,  δεν είχε κανένα νόημα. Τώρα θα μου πεις γούστα είναι αυτά, σε άλλους άρεσε σε άλλους δεν άρεσε η σαιζόν. Συμφωνώ, και δεν είπα αυτό, ο καθένας έχει την άποψη του.

Εγώ αναφέρθηκα στην ανούσια, μίζερη γκρίνια που σε κάνει να διαγράφεις φίλους μπλοκάρεις σελίδες στα social media για να γλυτώσεις από τη τρολο-γκρίνια τους. Είναι όπως με έναν θείο μου. Από μικρή με πείραζε επειδή τσίμπαγα το δόλωμα. Όταν σταμάτησα να ενοχλούμαι από τις βλακείες που έλεγε σταμάτησε ως δια μαγείας να με πειράζει. Οπότε αν δεν δίνεις σημασία στους γκρινιάρηδες θα το βουλώσουν κάποια στιγμή.

60988768_1052290328295309_7661417311768674304_n

61504856_1052290471628628_6597298868801503232_n

61070330_1052290044962004_6628298572649463808_n

61569332_1052290774961931_1191180115501907968_n

61217293_1052304708293871_6947672495398846464_n

61089417_1052290271628648_989484955178369024_n

61207172_1052305244960484_1724612833167015936_n

61106840_1052305124960496_4808405394714001408_n

Επιστρέφω στο τελευταίο επεισόδιο. Καταρχάς έμεινα με ανοιχτό το στόμα για την απίστευτη μουσική, σκηνοθεσία, φωτογραφία και σαν μαντμαζελ μοδιστρούλα που είμαι δεν θα μπορούσα να μη προσέξω τα κουστούμια. Συγκλονιστικά δραματικό επεισόδιο έδινε την αίσθηση ότι παρακολουθούσες τη κορύφωση μιας όπερας. Στη γιγάντια σκηνή, ανάμεσα σε συντρίμμια, έχουν απομείνει κάποιοι από τους ηθοποιούς που αποκαμωμένοι δίνουν το τελευταίο κομμάτι της ψυχής τους για να ολοκληρωθεί η παράσταση και να χειροκροτήσει το κοινό εκστασιασμένο.

Ο Peter Dicklanse (Τύριον Λανιστερ) πραγματικά τόσο τόσο συγκλονιστικός. Η Emilie Clark (Νταινερις) με τον μονόλογο της ουσιαστικά φανερώνει το μέγεθος της παράνοιας της ηρωίδας της. Και ο kit Harigton σαστισμένος ανάμεσα στην αγάπη του και στο καθήκον του διαπράττει κάτι τελείως έξω (αλλά και τόσο μέσα) σε εκείνον. Ουσιαστικά με αυτή του τη πράξη καθορίζει τις εξελίξεις που δεν ήταν καθόλου αναμενόμενες.

Ποιος περίμενε να γίνει βασιλιάς των έξι όχι των επτά Βασιλείων ένα αγόρι αλλά και πάλι δεν ήταν απλώς ένα αγόρι, οι ατάκες του δήλωναν πως τα γνώριζε όλα εξαρχής (((((σημείωση ο Βορράς είναι ανεξάρτητος και τον καβατζώνει η πιο ακατάλληλη. Αλλά και πάλι μπορεί να ήταν αυτό που λέω εγώ βασικιά αλλά στις τελευταίες σαιζόν επέδειξε γενναιότητα σε ένα δυο περιπτώσεις οπότε ποιος μπορεί να ξέρει πως θα λειτουργήσει σε μια ξαφνική απειλή; Αν ας πούμε εμφανιστεί κάποιος ξεχασμένος δράκος ή ο night king κολλήσει τα παγωμένα κομματάκια του χχαχα πλάκα κάνω..)))))))

Μεγαλειώδες λοιπόν το χαρακτηρίζω κυρίες και κύριοι και δεν με αφορά η γκρίνια κάποιων, ούτε τι έγινε στα βιβλία. Νομίζω πως έπρεπε να γίνουν κάπως έτσι τα πράγματα και η καταστροφή του θρόνου ήταν πάνω από όλα συμβολική δηλαδή και καλά αφού δεν υπάρχει θρόνος δεν υπάρχουν διεκδικητές. Ούτε Ταργκάριεν, ούτε Μπαράθεον (((((((μη ξεχνάμε το μανάρι τον Γκέντρι που είναι γιος του Ρόμπερτ Μπαράθεον)))))). Από την αρχή να γραφτεί ξανά η ιστορία με τον οίκο των Σταρκ να πρωταγωνιστεί

60940905_1052290968295245_6760504396234096640_n

Χαίρομαι που ολοκληρώθηκε, νιώθω πως έκλεισε ένας κύκλος, πως τακτοποιήθηκε κάτι. Αδικίες υπήρξαν εννοείται αλλά πάει πέρασε πια… Να σταματήσει και λίγο η γκρίνια…τουλάχιστον μέχρι να βγει το prequel…

61122485_1052305281627147_3360169012645330944_n

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΧΟΜΠΙ…

Έχω μέρες να γράψω κάποιο κείμενο και πολύ τo πεθύμησα. Τι κάνετε; Χριστός Ανέστη, πως περάσατε;
Συνήθως όταν παραμελώ κάτι είναι γιατί με απορροφά κάτι άλλο. Είμαι πολυάσχολο άτομο έχω χιλιάδες χόμπι, από αυτά τα δημιουργικά, και κάποιες φορές δεν προλαβαίνω να τα κάνω όλα μαζί. Και έχω άπλετο ελεύθερο χρόνο. Φαντάσου να μην είχα. Συνήθως σημειώνω όσες ιδέες μου έρχονται για να μην τις ξεχάσω. Τώρα θα μου πεις τι σόι χόμπι είναι αυτά που αντί να τα κάνεις για να περάσει η ώρα σου εσύ τα σημειώνεις ως υποχρεώσεις; Δεν είναι υποχρεώσεις, απλά έχω τη τάση να ξεχνάω που και που και είναι χρήσιμο να υπάρχουν γραπτές υπενθυμίσεις. Τα αγαπάω είναι η αλήθεια, είναι μέρος της ταυτότητας μου πέρα από τη χαλάρωση και τη ψυχική ηρεμία αλλά και δύναμη που μου δίνουν. Όσοι έχετε ξαναδιαβάσει κείμενο μου (εσάς τους λίγους σας ευχαριστώ μέσα από τη ψυχή μου) σίγουρα ξέρετε το κόλλημα με το πλέξιμο. Επίσης ξέρετε για το κέντημα και το ράψιμο που είναι τα νέα μου χόμπι, παρακολούθησα μάλιστα και μαθήματα με την αγαπημένη μου δασκάλα κυρία Βασιλική.  Έχω ξεκινήσει να φτιάχνω από την αρχή μια φούστα (λίγο ακόμα και την τελειώνω), και έχω τολμήσει να βάλω χέρι (σικ) σε ρούχα που εχω εδώ και χρόνια αλλά δεν τα φοράω πλέον είτε γιατί είναι περασμένη η μόδα τους είτε γιατί  θέλουν στένεμα. Κάποιες φορές ασχολούμαι και με τη ζωγραφική αλλά δεν της αφιερώνω τόσο πολύ χρόνο. Επίσης χόμπι και μάλιστα μου τρώει πολύ χρόνο (χαλάλι) είναι το διάβασμα. Κατεβάζω  βιβλία δωρεάν σε PDF. Έτσι τώρα έχω σε αναμονή δεκάδες βιβλία του Στιβεν Κινγκ (κρατάω σημειώσεις από κάθε βιβλίο του, έχει μοναδικές παρομοιώσεις, άγνωστές λέξεις κτλ), Ποε, τη κερένια κούκλα τη φόνισσα του παπαδιαμάντη τα Ανεμοδαρμένα ύψη και πολλά άλλα. Άλλο τρελό χόμπι είναι να παρακολουθώ σειρές και ελληνικές ταινίες στο YouTube. Έχω δει όλα τα επεισόδια από τις παρακάτω σειρές
Κάτω Παρταλι
Ρετιρέ
Ντόλτσε Βίτα
Όλες όλες όλες τις εκπομπές της Σίας Λιαροπούλου
Κωνσταντίνου και Ελένης
Αυτές τις μέρες παρακολουθώ τα animation Mr Bean
Επίσης θέλω να δώ τη Σαμπρίνα τη μικρή μάγισσα και τον Τεν τεν.
Το περπάτημα και γενικά η φύση είναι θα έλεγα άλλο ένα χόμπι. Θα συμπληρώσω και τη θάλασσα φυσικά.
To Game of thrones είναι μια κατηγορία μόνο του, γενικά παρακολουθώ περισσότερο σειρές από ότι ταινιες. Τελευταία είδα το και θέλω να δω το Casa de papel οπωσδήποτε.
Τέλος να πω ότι το γράψιμο δεν ειναι χόμπι είναι απαραίτητο όπως το οξυγόνο. Και δε γραφω για να περνάει η ώρα μου. Επενδύω σε κάτι μελοντικό, αγγίζω σιγά σιγά το όνειρο μου. Έχω γράψει αρκετές ιστορίες αλλά την αφοσίωση που έχω στην ΕΡΕΥΝΉΤΡΙΑ Α, δεν την είχα σε καμία άλλη. Φτάνω τις 159 σελίδες και έχω ήδη βρει το φινάλε της. Τώρα προσπαθώ να μαζέψω όλα τα μέτωπα που είχα ανοίξει να τα κεντήσω με σταυροβελονιά και να ολοκληρώσω το crime story μου.
🌹

Αυτά περί χόμπι…. σας φιλώ…

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Κάτι παλιό…

 

Σας έχω ζαλίσει με τη ραπτική, το κέντημα, το πλέξιμο κτλ αλλά δεν πειράζει. Θα σας ζαλίσω ακόμα μια φορά. Έπαθα αυτό που βλέπω υφάσματα και πετάνε καρδούλες τα μάτια μου όπως τα καρτουν. Σήμερα, βροχερή μέρα (τι φάση;) και σε αναμονή της μίνι ραπτομηχανής που παρήγγειλα καθώς η θηριώδης singer της μαμάς μια μέρα αποφάσισε να μου επιτεθεί με τη χοντρούλα βελόνα της οπότε της κρατάω λίγο μούτρα τώρα, αποφάσισα να χαζέψω λίγο παλιά υφάσματα στο σπίτι. Μου αρέσει αυτό το οφθαλμόλουτρο το ομολογώ, κάθε ντεσέν κάθε ανθισμένο λουλούδι μου προκαλεί ένα ονειροπόλημα κάπως χαζό, ρομαντικό.

Λατρεύω τα παλιομοδίτικα μοτίβα, τα περισσότερα είναι αγορασμένα πριν δεκαετίες όταν ήμουν παιδάκι και τα χρώματα είναι έντονα, ζωηρά σχεδόν ζωντανά όπως τότε.

Αφήνω τις φωτογραφίες να μιλήσουν καλύτερα…