ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

U CANT TOUCH THIS (ΜΕ ΈΝΑ ΑΡΛΕΚΙΝ ΞΕΧΝΙΕΣΑΙ)

Ladys and sisters
Χθες το βράδυ ήταν η συντέλεια του κόσμου. Αστραπές, βροντές, χαλάζι, δυνατός αέρας και διακοπή ρεύματος που κράτησε πολλές ώρες. Μου αρέσει ο χειμώνας αλλά σε λογικά πλαίσια, αγαπώ τη βροχούλα που ξεδιψά το έδαφος. Μ αρέσει η αγνότητα του χιονιού αλλά αέρας και αστραπόβροντα ρε φίλε δε τη παλεύω.

Άναψα όσα κεριά είχα (και προσευχήθηκα στον Άγιο Νικόλαο). Αλλά το ρεύμα δεν έλεγε να έρθει και πήγα για ύπνο μες στα σκοτάδια. Το κινητό έκλεισε από μπαταρία και βολεύτηκα με το παλιό Lumia. Τι βολεύτηκα δηλαδή, το ραδιόφωνο έβαλα αλλά δεν έπιανε τίποτα μόνο κάτι κρατικό και μιλούσε κάποιος που δεν ήξερα αν ήταν άντρας ή γυναίκα. Δεν αντέχω τα σκοτάδια αλλά ευτυχώς κοιμήθηκα.

Και σήμερα το πρωί που ξύπνησα ήταν όλα καλυμμένα με χιόνι. Φόρεσα το ροζ μπουφάν που ψώνισα προχθές από το Bershka και βγήκα να παίξω στο χιόνι. Τέλεια ευκαιρία να φορέσω και τους σκούφους και τα κασκόλ που έχω πλέξει. Όταν είσαι αποκλεισμένος λόγο κακοκαιρίας έχει και θετικά και αρνητικά. Αρνητικό είναι ότι βαριέσαι μέσα συνεχώς ή ότι κρυώνεις ακόμα κι αν φοράς ρόμπα και πυτζάμα μέσα από τη κάλτσα ή ότι μπορεί να έχει διακοπή ρεύματος .

20190116_13455720190116_122919snapchat-446990727

Τα θετικά είναι ότι βρίσκεις χρόνο να τα κάνεις όλα! Όλα όσα αναβάλεις για μέρες λόγω υποχρεώσεων. Έτσι κέντησα αρκετά (έχω μάθημα κεντήματος κάθε Πέμπτη), είδα χαζά ριάλιτι στο YouTube και στη TV. Είναι απελευθερωτικό να παραδέχεσαι ότι βλέπεις ριάλιτι. Γιατί είναι η τέλεια ευκαιρία να γελάσεις ακόμα και να νιώσεις καλύτερα (δες τη τρέσα της αλληνης πως είναι έτσι) και φυσικά διάβασα επιτέλους Αρλεκιν!!!!!! Μη γελάτε!!!

Ήταν το σωτήριο έτος 1995 (κάποιοι δεν είχατε γεννηθεί, θα σέβεστε) όταν πήγαινα στο πρώτο έτος κομμωτικής (ναι αυτό είναι το επάγγελμα μου, το οποίο ΣΙΧΕΝΟΜΑΙ) και επειδή ήμουν βλαχάκι και έφευγα πρώτη φορά από το σπίτι και από το χωριό οι γονείς μου δεν ήθελαν να αφήσουν κορίτσι πράμα μόνο του στη πόλη, έτσι με φιλοξενούσαν οι θείοι μου Αγγέλα και Γιώργος (αυτό που πάντα αναφέρω τη γυναίκα και μετά τον άνδρα το είχα από το σχολείο. Σας έχω πει για το δούλεμα που έφαγα από την ηλίθια τη φιλόλογο τη Κυριάκου).

Η θεία Αγγέλα λοιπόν είχε μια μεγάλη συλλογή από αρλεκιν και όταν έλειπε τα ξεφύλλιζα χωρίς να τα έχω διαβάσει ποτέ. Μια εικοσαετία και βάλε μετά απέκτησα επιτέλους το πρώτο μου γνήσιο Αρλεκιν. Θυμάστε το σλόγκαν; Με ένα άρλεκιν ξεχνιέσαι;»

Μου αρέσει ο εαυτός μου που ασχολείται με παλιομοδίτικα «γεροντοκοριστικα» πράγματα όπως το πλέξιμο το κέντημα τα αρλεκιν. Το θεωρώ πιο κούλ απο το να γυρνάω να αλητεύω στα μπαρ, η να βάφομαι σαν κλόουν. Επίσης λόγω κακοκαιρίας βρήκα χρόνο να γράψω αρκετά. Συνεχίζω τη συγγραφή των ιστοριών μου:

Ερευνήτρια Α,

Ρόουζ Μ,

Ροζαμουντ Ντ.

Η πιο αγαπημένη μου είναι η Ρόζαμουντ. Είναι μια γυναίκα που λύνει μυστήρια, με αυστηρό ντύσιμο βικτοριανό γοτθικό που χαλαρώνει με το κέντημα. Όπως κι εγώ δηλαδή.
Προχθές που πήγα να ψωνίσω στα Bershka, στο ταμείο είχε ένα φυλλάδιο now hiring. Ουσιαστικά μπαίνεις στο inditexcareers.com όπου φτιάχνεις ένα μικρό προφίλ για το που θέλεις να δουλέψεις, αν έχεις προϋπηρεσία κτλ και αν υπάρξει ανάλογη θέση ενημερώνεσαι
Εγώ έβαλα ότι θέλω να δουλέψω στο bershka σαν πωλήτρια. Βέβαια αυτό είναι αδύνατον γιατί δεν έχω προϋπηρεσία αλλά γούσταρα που το έκανα. Και ρε φίλε άσε με να σου μιλήσω το κόλλημα μου με τα bershka. Γιατί πλέον μόνο εκεί βρίσκω ρούχα στο νούμερο μου Extra Small. Νιώθω μια διαφορετική αύρα  από ότι σε άλλα μαγαζιά. Ανεξήγητο αυτό. Επίσης θαυμάζω τις πωλήτριες. Πόσο ψύχραιμες όταν δεκάδες τρελές σαν εμένα γύρω τους αρπάζουν ρούχα, όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε.

Είναι μέσα στα επαγγέλματα των ονείρων μου:

σε μαγαζί με νήματα πλεξίματος,

σε ζαχαροπλαστείο,

 

 και συγγραφέας

Είπα και εγώ να ακολουθήσω τη νεότερη τρέλα του Instagram με το 10yearchalenge αλλά δυστυχώς δεν έχω πολλές φωτογραφίες από εκείνα τα χρόνια. Ήταν τότε στο μεταίχμιο που ήμουν 35 κιλά περισσότερη και δεν τα έβρισκα με τον εαυτό μου Δεν με αποδεχόμουν και έψαχνα να βρω τη πραγματική Μαρία γιαυτό έπεσα στην παγίδα της ανορεξίας τόσο εύκολα.

Βρήκα μια φώτο του 2008  και την έδειξα στους γονείς μου και φυσικά προτίμησαν τη Μαρία του 2008 με τα κιλά της και την υγεία της. Τώρα είμαι λίγο φτενή (λεπτή)
Δεν με αναγνωρίζω σε παλιές φώτο σαν να μην είμαι εγώ. Όχι μόνο λόγο κιλών και γλώσσας σώματος που τότε έβγαζε μάτι η ανασφάλεια μου αλλά και για το βλέμμα. Δεν έχω το ίδιο βλέμμα με σήμερα και αυτό σημαίνει πολλά. Σημαίνει πως άλλαξα. Δεν βλέπω το κόσμο το ίδιο. Δεν φοβάμαι, δεν ντρέπομαι, δεν νιώθω πως είμαι κάτι λιγότερο από τους άλλους. Είμαι περήφανη για εμένα μόνο αυτό θα πω.

Και τέλος ένα τραγούδι που μου έχει κολλήσει τελευταία είναι μια διασκευή του u can’t touch this του mc hammer από την Aubrey Logan. Αυτά. Υπομονή με το κρύο, κρύο είναι θα περάσει. Σας φιλώ.

Advertisements
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Πες μου μια λέξη, αυτή τη μόνη λέξη…

Lady’s and sisters,

να ξεκινήσω με το εξής: βρέθηκε ο Ντοστογιέφσκι! Στον μπουφέ του παππού (ήθελε να πιει κονιάκ). Σκονισμένος, ταλαιπωρημένος και λησμονημένος. Αλλά, αλλά, αλλά, ξεκίνησα να τον διαβάζω και του πέρασε.

Επίσης συνεχίζω τα μαθήματα κεντήματος και είμαι σούπερ ευτυχισμένη.

 

Στο θέμα μας τώρα,

το οποίο αποφάσισα να είναι κάτι ευχάριστο και ελαφρύ. Έχω αναφέρει ξανά ότι μαζεύω τα θετικά αλλά και τα αρνητικά σχόλια/ κριτικές που μου γράφουν εδώ στο blog-ακι μου, στο wattpad και στο facebook.

Ακολουθεί το «άλμπουμ» των πολύτιμων λέξεων που κάποιοι από εσάς αποφασίσατε να μου κάνετε δώρο. Γιατί είναι σημαντικό πολύ να αφιερώνει ο αναγνώστης ένα λεπτό από το χρόνο του για να εκφράσει την άποψη του για το κείμενο που μόλις διάβασε…. Σου δίνει έτσι μια γεύση το τι μπορεί να σκέφτεται κάποιος για κάτι που έγραψες. Γιατί είναι λίγο τρομακτικό να εκτίθεσαι και να μην σου λέει κανείς το παραμικρό. Είναι σαν να έχεις ένα κομματάκι μαρούλι στα δόντια κολλημένο και να μην έχει κανείς την ευγένεια και τη συμπόνια να σου πει «κοπελιά έχεις λίγο πρασινάδα στο δόντι»…. Εγώ θα πω ακόμα μια φορά ευχαριστώ για όλα τα θετικά αλλά και τα αρνητικά που έχω λάβει μέχρι σήμερα.

ΥΓ: ένα άτομο που εκτιμώ πολύ μου είπε ότι έχω ταλέντο στο γράψιμο… Ε κάτι θα ξέρει τόσα πτυχία έχει… χαχαχα

 

24774682_720338674823811_8884308987604703211_n24312660_720335971490748_1194723846770458020_n24796449_720334644824214_1148768192216277244_n26114102_731019120422433_1847444122233607058_n26165807_731983523659326_8410996823134178869_n27858029_749491255241886_7906994473248801844_n29472439_769166279941050_8530896469765390336_n29473002_769164873274524_3155893156797480960_o24312660_720335971490748_1194723846770458020_n29512657_769707093220302_2913990335702184387_n29597396_773116352879376_5711771287921980381_n29793161_776215995902745_7047953857137082368_o30656679_779913222199689_6336094325251768320_n30714099_779911995533145_2625893187448733696_n30743951_782863335238011_593548855216177152_n31968275_791559907701687_1214897530500808704_n32090083_791055794418765_5201076400408231936_n32150264_791056667752011_2137940380992143360_n33232485_798331523691192_6863740931695181824_n33782050_800437216813956_2426778623865257984_n34118861_802278856629792_8726305704933064704_n34789226_805612559629755_7823823107700817920_n35519880_811812959009715_1572057935570272256_o36177006_818312075026470_2393694679762731008_n36278282_821873821336962_1600669276824403968_n36295419_821254998065511_2491296892441329664_n36351994_821872811337063_516480782395506688_n37074009_836778373179840_287357690336772096_n37200310_839238332933844_6902017005927268352_n37412592_842161519308192_8612267172103716864_n37874399_850193231838354_2713298851413884928_n37952772_850192135171797_677619133478600704_n42856423_897709950420015_1775344364097110016_o

49795473_954917271365949_6878269062300827648_n

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

το χαμένο σκίτσο..

Ladys and sisters,

Σας έχω πει την ιστορία με το χαμένο σκίτσο; Ήμουν δημοτικάκι και κάποτε είχε περάσει από το χωριό ένας πλανόδιος ζωγράφος. Είχαμε μαζευτεί ένα τσούρμο παιδιά και τον είχαμε πάρει στο κατόπι από περιέργεια περισσότερο. Με διάλεξε ως μοντέλο του και κάθισα σε ένα βράχο και με ζωγράφισε. Φορούσα φόρεμα με γιακαδάκι και σκουλαρίκια λικάκια όπως τα λέω εγώ. Ακόμα θυμάμαι πως ένιωθα. Προσπαθούσα να μη γελάσω και έσφιγγα τα χείλη, τσουλούφια έμπαιναν στα μάτια μου γενικά ήμουν το πιο αποτυχημένο μοντέλο όλων των εποχών. Στο τέλος μου χάρισε το σκίτσο και έφυγε. Θυμάμαι το είχα στο συρτάρι της βιβλιοθήκης μου. Και μετά από πόσο καιρό απλά χάθηκε. Ή το πέταξα δε θυμάμαι.

Το έχω μετανιώσει οικτρά και φρικτά αλλά ήμουν παιδάκι τότε δεν μπορούσα να το εκτιμήσω. Από τότε μου έχει μείνει άχτι να με ζωγραφίσει κάποιος.εγώ στη ζωγραφική τα ψιλοκαταφερνω αλλά το θέμα είναι να με ζωγραφίσει κάποιος άλλος με τα δικά του μάτια να φυλακίσει στο χαρτί αυτό που βλέπει όχι κάτι άλλο. Εγώ μπορεί να με φτιάξω κούκλα και να μην είμαι. Θέλω να βγω όπως είμαι. Τεσπά σήμερα με έπιασε έμπνευση (με φώτισε ο Θεός) και έφτιαξα ένα μικρό πορτραίτο αλα μινωίτισσα. Το κόλλημα μου για τη Μινωική Κρήτη είναι γνωστό οπότε το συνδύασα. Μέχρι να βρω τον ζωγράφο που θα με απεικονίσει ακριβώς όπως είναι η ψυχή μου…
Και ένα μίνι αφιέρωμα στη γυναίκα της Μινωικής Κρήτης. Χμ λοιπόν οι γυναίκες τότε είχαν ισότιμη θέση με τους άνδρες για να μη πω ανώτερη! Στο Ιερατείο συμμετείχαν γυναίκες και οι λιγοστοί άνδρες που έπαιρναν μέρος φορούσαν γυναικείες ενδυμασίες. Έπαιρναν μέρος όχι μόνο στη κοινωνική ζωή αλλά σε οποιαδήποτε εξωοικιακη ασχολία όπως και κυνήγι.
Υπήρχε η Βασίλισσα που περιστοιχιζόταν από κύκλο κυριών. Ανάλογα με τη τάξη στην οποία άνηκαν οι γυναίκες είχαν και τα ανάλογα προνόμια, εμφάνιση, αγαθά κτλ. Οι τοιχογραφίες στο ανάκτορο της Κνωσού τις απεικονίζουν ελεύθερες καλοντυμένες να συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, γιορτές κτλ. Στα περιβόητα Ταυροκαθάψια (άθλημα) είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Πρωταγωνιστούσε  ακόμα και στη θρησκεία όπου λάτρευαν τη μητέρα με τα εκτεθειμένα στήθη. Γενικά οι γυναίκες ήταν γαμάτες εκείνη την εποχή, σήμερα έχουν χαλάσει. Ένα από τα προβλήματα
μας είναι ότι ξεχνάμε ποιες είμαστε!  Η γυναίκα για μένα είναι κάτι ανάμεσα σε πολεμίστρια ατρόμητη, ωκεανός αγάπης και βόμβα ευφυΐας. Αυτά.

9 5 1720190106_170608

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Η εκδίκηση του Ντοστογιέφσκι

Ladys and sisters
Αχμ. Εν μεσούσης (ποιανής;) Σοφίας και πολικών θερμοκρασιών συνέβη το εξής παράδοξο. Για χρόνια πολλά στην αποθήκη υπάρχουν κάποιες παλιές εγκυκλοπαίδειες που άνηκαν στον θείο Νίκο που δεν ζει. Τα είχα εκεί σε ένα αυτοσχέδιο ράφι γιατί δεν χωρούσαν στη βιβλιοθήκη μου.

Πριν λίγες μέρες είδα ένα post στο instagram της bookito αν δεν κάνω λάθος όπου ανέφερε τον Παίκτη του Ντοστογιέφσκι. Θυμήθηκα λοιπόν πως ανάμεσα στα παλιά βιβλία υπήρχε και το συγκεκριμένο βιβλίο. Έβαλα ρομπίτσα και κατέβηκα αποθήκη. Μάταιος κόπος! Ο παίκτης είχε εξαφανιστεί. Θεώρησα πως θα τον έχω καταχωνιάσει στη βιβλιοθήκη. Δυστυχώς ούτε και εκεί υπήρχε. Έψαξα ξανά και ξανά στην αποθήκη και σε άλλα δωμάτια αλλά τίποτα. Και έτσι κατάλαβα ότι ο Ντοστογιέφσκι με εκδικήθηκε γιατί τον είχα τόσα χρόνια στη σκόνη λησμονημένο και διάβαζα αλχημιστές και λυκόφωτα (καλά να πάθω). Τώρα, δυο πράγματα μπορώ να κάνω: φανουρόπιτα μπας και μου τον φανερώσει ο Άγιος ή να σκεφτώ πολύ καλά πότε τον είδα τελευταία φορά. Συνήθως έτσι βρίσκω αυτά που χάνω.


Εν αναμονή της επιστροφής του game of thrones 👑 μου κρατάει συντροφιά το penny dreadful.


Άσχετο έκανα και λίγο update στο goodreeds. Έγραψα τη γνώμη μου για κάποια βιβλία που έχω διαβάσει.

 

 

Η φόνισσα

Η φόνισσα by Alexandros Papadiamantis

86483177

Maria Fanouraki‘s review

Είναι σπάνιο βιβλίο καθώς αγγίζει σκιαγραφεί μια σίριαλ κίλερ και γενικά Γ Α ΜΑ ΕΙ !!!!!! Διότι έχουμε συνηθίσει σκουπίδια ελληνικα βιβλία τύπου Δημουλιδες και μαντάδες και βλέπεις πόσο καλτ γαμάτα βιβλία υπάρχουν. Εμένα μου σήκωσε τη πέτσα με τη τρίχα όσο το διάβαζα και τρύπωσε στις φλέββες μου. Δυστυχώς το έχασα το βιβλίο! Γιαυτό πρεπει να το αγοράσω ξανα… 📖☠👵🏼

 

 

Οι τρεις αγάπες

Three Loves
Κρόνιν
Αχ και τι να πω που θα με πουν ονειροπαρμένη και παθιασμένη. Έτσι είμαι εγώ. Όταν το βιβλίο σε παίρνει μέσα στα έγκατα της ψυχής του σε μαγεύει σε κάνει να αναπνέεις το δικό του αέρα. Το συγκεκριμένο βιβλίο συγκαταλέγεται στα βιβλία του θείου Νίκου. Το διάβασα πρώτη φορά στις 27/10/1997. Τα θυμάμαι αυτά γιατί έχω το χούι όσες φορές διαβάζω ένα βιβλίο πάντα σημειώνω την ημέρα που ξεκινάω την ανάγνωση. Την ηρωίδα την Λουκία (τι όμορφο όνομα) της έχω δώσει τη μορφή της γιαγιάς μου. Δεν ξέρω γιατί σχημάτισα αυτή την εικόνα καθώς το διάβαζα αλλά να η Λουκία ήταν υπαρκτό άτομο θα είχε τη μορφή της γιαγιάς μου. Με στοιχειώνει η τελευταία σκηνή το φινάλε. «Ξαφνικά τα τελευταία κι αιώνια σκοτάδια πέσαν πάνω της. ….Την μετέφεραν στο νεκροτομείο. Εκεί τη ξάπλωσαν πάνω στη χοντρή πέτρινη πλάκα, που την είχε δει κάποτε σε εναν εφιάλτη της. Η νύχτα γταν γλυκειά ήρεμη μαυτη τη γαλήνη του φθινοπώρου που τόσο την αγαπούσε. Μέσα στη σιωπηλή κρύπτη έμπαινε μια γκρίζα ομίχλη που ερχόταν απ’το ποτάμι και τύλιγε με μυστήριο το κορμί της που τοχαν ξαπλωμένο σ’αυτή την πλάκα, σακατεμένο, γυμνό, στερημένο απ’όλα. Κλεισμένο το πρόσωπο της στη παγερή μάσκα του θανάτου δεν είχε καμιά έκφραση. Τα μάτια ήταν κλειστά τα χείλη χλωμά και μισάνοιχτα, τα διαφανή χέρια σταυρωμένα πάνω στο στήθος, τελειωτικά αδύναμα»

 

Έρωτας στα χρόνια της χολέρας
El amor en los tiempos del cólera

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές

Mε εχει σημαδέψει η στεφανωμένη θεά και το η Καραϊβική και το φινάλε απλά είναι από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ… και το φινάλε του το θυμάμαι απ’έξω «ο Καπετάνιος κοίταξε τη Φερμίνα Δάσα κι είδε στα βλέφαρα της τις πρώτες λάμψεις από μια χειμωνιάτικη πάχνη. Ύστερα κοίταξε τον φλορεντίνο Αρίσα την ακατανίκητη ψυχραιμία του, τον ατρόμητο έρωτα του και τον τρόμαξε η αργοπορημένη υποψία πως είναι η ζωή περισσότερο από το θάνατο αυτή που δεν έχει όρια. «Και μέχρι πότε νομίζετε πως μπορούμε να συνεχίσουμε αυτό το πηγαινε έλα του διαβόλου; τον ρώτησε. Ο Φλορεντίνο Αρίσα είχε την απάντηση έτοιμη έχω και πενήντα τρία χρόνια εφτά μήνες και έντεκα μέρες με τις νύχτες τους. «Για όλη μας τη ζωή» είπε»…….
Θέλω να με φανταστείτε καθώς το απαγγέλω μόνη μου με κλειστά μάτια στο δωμάτιο μου και έξω λυσσομανάει ο χιονιάς ο βοριάς οι καταιγίδες οι άνθρωποι και οι αναμνήσεις……
Λογια. Δεν. Εχω!!!!!

 

 

Η αγάπη άργησε μια μέρα

 

Η αγάπη άργησε μια μέρα
Λιλή Ζωγράφου
Το αγόρασα το 1998 και έκτοτε το έχω διαβάσει άπειρες φορές. Καταρχάς υπάρχει στη βιβλιοθήκη μου ΑΚΟΜΑ. Εγώ! Που πετάω τα πάντα γιατί τα βαριέμαι ή γιατί μετάνιωσα που τα απέκτησα. Κι όμως! Ένα από τα πιο συγκλονιστικά βιβλία που έζω διαβάσει ποτέ. Ελιναι το μοναδικό βιβλίο που θυμάμαι απ’έξω την αρχή του!!!!!! «Η σιωπή βασίλευε στην περιοχή τόσο που φαινόταν ακατοίκητη μες στο φθινοπωρινό σούρουπο ντυμένο στα ρόδινα ως πορτοκαλιά -αραχνούφαντες μουσελίνες που πλέανε στο κενό ξεκολλημένες από τον ουρανό. Τα θεριεμένα δέντρα, θάμνοι και λουλούδια όλα προμηνύματα εγκατάληψης ακατάστατα φυτρωμένα, δημιουργούσαν έναν φράκτη που απόκοβε τη θλιβερή μουδιασμένη κωμόπολη από το μισοκρυμμένο σιωπηλό σπίτι των Φτενούδων……» «… μπορούσεε να αντιληφθείς αθέατος δυο ή τρείς σκοτεινές κι αθόρυβες φιγούρες μάλλον γυναικείες να πηγαινοέρχονται με μαπαμπακένια βήματα στον εξώστη του σπιτιού. Δεν ήξερες αν ήταν τρείς ή μια και η σκιά της, τόσο ίδιες, παμπάλαιες, σαν ξεθωριασμένες φωτογραφίες κάποιων που δεν ζουν τώρα και δεκαετίες.»……
Δεν έχω συναντήση πιο ικανό συγγραφέα στο τρόπο με τον οποίο περιγράφει την ελληνική επαρχία και ιδιάιτερα τη Κρήτη. Περήφανη που ήταν Ηρακλειώτισσα η Ζωγράφου!! Λατρεμένο βιβλίο. Και αξεπέραστο.

Μαντάμ Μποβαρύ

Μαντάμ Μποβαρύ
Γκυστάβ Φλομπέρ
Θυμάμαι αναρωτιόμουν πως γίνεται ένας άνδρας το 1850τόσο να σκιαγραφήσει με τόση ακρίβεια τη δικιά μου ψυχοσύνθεση που ζω στο σήμερα.. τέτοια κουλά σκεφτόμουν. Προφανώς ο Φλομπέρ ήξερε να διεισδύσει τόσο καλά στη γυναίκεια ψυχή που ταυτίστικα. Το έγραφε πέντε χρόνια άρα το τελειοποιήσε όσο δε πήγαινε και σαν τελειομανείς είχε μόνιμη έννοια να πετύχει την ακριβή λέξη (mot juste) σε κάθετι που έγραφε. Εργαζόταν 12 ώρες τη μέρα. Ενδεικτικό της τελειομανία ς του το ότι κάποιες φορές το έπαιρνε να ολοκληρώσει μια σελίδα μέχρι και δέκα μέρες!!!! Αγαπώ αγαπώ αγαπώ… Φάρος και παράδειγμα μεσα στα σκατά από Δημουλιδομαντάδες που επιπλέουν.

Οδός Αβύσσου αριθμός 0

Οδός Αβύσσου αριθμός 0

Μενέλαος Λουντέμης

 
Ήμουν στο Δημοτικό όταν το κέρδισε ο μπαμπάς μου σε μια λοταρία. Σκισμένο ταλαιπωρημένο χιλιοδιαβασμένο και πολυλατρεμένο. Τόσο συγκινητικό τόσο δεν έχω λόγια… κλαίω με μαύρο δάκρυ όταν το διαβάζω… » Η αγωνία του ύπουλου Στελάρα είχε φτάσει στο κατακόρυφο. Το καημένο το κοριτσίσιο χεράκι..που ανέλαβε, αυτό μόνο, να σώσει τη κατάσταση.. Να τα πει όλα. Να πει για τον απέραντο έρωτα που σπαρταρούσε κάτω από το μαύρο εκείνο ρουχαλάκι… Δεσποινάκι ως πόσο μπορείς να περιμένειςς μπόρεσε επιτέλους να ρωτήσει. Ως το τέλος Γιώργο… Πόσο μπορείς να καθίσεις μέσα σε εκείνο το σπίτι Δεσποινάκι; Ωσπου να γκρεμίσει…..»
20190103_16521020190103_17102520190103_165803

 

 

 

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Ο Πρίγκιπας του εγκλήματος…

Ladys and sisters

καλή χρονιά δηλαδή υγεία πολύ πολύ, τύχη, κουβάδες έμπνευση, γέλιο γέλιο γέλιο, σοκολάτα. Αυτά.

΄Έξω κάνει κρύο μέσα το τρίπτυχο ρόμπα, τρελή κάλτσα (το κολάν μέσα από τη κάλτσα σαν ποδοσφαιριστής ΠΑΝΤΑ) και μαραθώνιος πριγκίπισσα Σισσυ.

Νωρίτερα έφτιαξα ένα «ημερολόγιο συμβουλών» το adventcalendar  που το είδα στο instagram acount της mindandseed. Βέβαια το δικό μου είναι τελείως διαφορετικό μια και ως γνήσια τεμπέλα δεν ήθελα να ψάχνω αποθήκες μπαούλα κτλ να βρω έναν κρίκο και πήρα ένα αερόστατο (μπομπονιέρα σε βάφτιση) και κρέμασα κορδέλες με καρτέλες μια για κάθε μήνα του έτους. Στη κάθε καρτέλα θα γράφω μια συμβουλή που θα μου δίνουν κίνητρο για να τη βγάζω καθαρή κάθε μήνα.

Επίσης έφτιαξα το βάζο της ευτυχίας. Πήρα ένα βάζο (της μερέντας) και μέσα θα ρίχνω χαρτάκια με τη καλύτερη στιγμή της βδομάδας. Και τη τελευταία μέρα του 2019 θα το ανοίξω και έτσι θα κάνω μαι βουτιά στα καλύτερα της χρονιά;. Καλό;

Αυτά με τα νέα μου…. Τώρα το θέμα του πρώτου μου κειμένου για το 2019 είναι άσχετο αλλά  και τι κάνεις;

Θυμάστε σε προηγούμενο κείμενο μου Οι ταινιοθήκες του Τζάνγκο (3 7 18) που αναφέρω: «κάποιοι ΗΘΟΠΟΙΟΊ ενσωματώνονται  τόσο πολύ με τους χαρακτήρες που υποδύθηκαν που δεν μου περνάει καν από το μυαλό να σκεφτώ κάποιον άλλο ηθοποιό να παίζει τον ίδιο ρόλο. Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να κατοχυρώνουν Πνευματικά δικαιώματα ρόλων!!»

Εξακολουθώ να πιστεύω το ίδιο με μια μικρή προσαρμογή όσον αφορά τη περίπτωση του Τζόκερ.
Καταρχάς να αναφέρουμε όλους τους ηθοποιούς που έχουν ενσαρκώσει τον Πρίγκιπα του εγκλήματος. Ο πρώτος ήταν ο Cesar Romero στη ταινία Batman του 1966. Δεν εκφέρω γνώμη καθώς δεν την έχω δει. Ο δεύτερος ήταν ο ακονισμένος Jack Nickolson στη ταινία του 1989 Batman. Παιδάκι τότε παρακολουθούσα τη ταινία με μάτια που γυάλιζαν θαμπωμένη από τον δαιμονικά ευφυή Τζάκ. Ο Νίκολσον λοιπόν έκανε δικό του τον Τζόκερ. Επόμενος Τζόκερ ο Mark Hamill που χάρισε τη φωνή του στη σειρά Batman the animated series 1992-1994. Δεν εκφέρω άποψη καθότι ούτε αυτά έχω δει. Επόμενος ο Heath Ledger στο The dark knight του 2008. Ψυχωτικός με μια ρομαντική χροιά ένα δράματικο background που υποβόσκει. Σαν να τον συμπονάς, σαν να κουβαλάει κάποιο μεγάλο δράμα. Με θυμάμαι να τον παρακολουθώ και να βλέπω το Τζόκερ έχοντας ξεχάσει τον Χιθ
.

Επόμενος ο Jared Leto στο suiside squad το 2016 ο οποίος γενικά είναι αγαπημένος ηθοποιός/τραγουδιστής και γενικά αναιβ1!!!! Η ταινία σαν ταινία δεν με ενδιέφερε, είχα επικεντρωθεί στο ανώμαλο love story του Τζόκερ και της Μαργκό Ρόμπι η οποία είναι μια θεάρα γαμώτοσπιτακι και το τραγούδι Gangsta ξανά και ξανά στο repeat. Ο Τζόκερ του Jared είναι με περίεργα πράγματα πάνω του ιιιουυυ που όμως του προσδίδουν ένα σέξινες (τι γράφω η γυναίκα) και περιμένουμε να δούμε την ερμηνεία του Χοακίν Φοίνιξ στο τον Οκτώβριο του 2019. Πάντως από τις φωτογραφίες που είδα ο Χοακίν θα είναι ιδιαζόντως ειδεχθής…

49103580_946911145499895_1596273953322565632_n49294852_946911182166558_8916035481506938880_n49566368_946911218833221_2732014923025481728_n49285342_946911125499897_8914558974829789184_n

Οι παραπάνω ηθοποιοί νομίζω πήραν εργολαβία τον Τζόκερ καθώς ο καθένας έδωσε μια διαφορετική εκδοχή του Πρίγκιπα του εγκλήματος. Ανεπανάληπτος ο Τζακ Νίκολσον, και γενικά να τυλίξει πακέτο τον Τζόκερ και να τον πάρει σπίτι του καθώς του ανήκει αλλά δεν πρέπει να υποτιμηθούν οι Κύριοι Χιθ, Τζάρετ και προσεχώς Χοακίν. Και επειδή με ξέρω,  ΞΈΡΩ πως θα ερωτευτώ τον Τζόκερ του Χοακίν περισσότερο από των υπολοίπων (Εκτός συναγωνισμού ο Τζακ είπαμε)

Εδώ θα είμαστε να τα ξαναπούμε…

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

ΤΟΥ ΣΑΛΕΜΣ ΛΟΤ ΤΟ ΚΆΓΚΕΛΟ..

Ανάλαφρη συνέχισα το δρόμο απολαμβάνοντας περίπατο μου μέσα στο δάσος. Τα ονειροπόλα ξερά φύλλα που έπεφτα ν από τα δέντρα σκέπαζαν το έδαφος δημιουργώντας κάτω από τα πόδια μου ένα χαλί απλο κόκκινες, καφέ, χρυσές και κίτρινες πινελιές. Ξαφνικά έφτασα σε ένα ξέφωτο όπου κοιμόταν ένας τεράστιος ακετυλόσαυρος. Προσπάθησα να περάσω από μπροστά του χωρίς να τον ενοχλήσω, όμως εκείνος με πήρε είδηση και αντί να με φάει όπως φοβήθηκα, μου χάρισε πολλά βιβλία. Και μετά ξύπνησα……

Ladys and sisters
Λοιπόννννν τελείωσα το salems lot του STEPHEN KING 👑
Το συγκεκριμένο βιβλίο κυκλοφόρησε το 1975 πριν γεννηθώ.
Θα γράψω τις εντυπώσεις μου ανάκατα


«Παλιέ μου φίλε τι γυρεύεις; χρόνια ξενιτεμένος ήρθες
Με εικόνες που έχεις αναθρέψει κάτω από ξένους ουρανούς μακρυά απ’τον τόπο το δικό σου»
Γιώργος Σεφέρης
Ο γυρισμός του ξενιτεμένου


«Τούτη η κολόνα έχει μια τρύπα, βλέπεις την Περσεφόνη; «
Γιώργος Σεφέρης
Δεκαέξι χαικού

Μου έκανε εντύπωση που βρήκα Σεφέρη μέσα στον Κινγκ.

Λάτρεψα τις παρομοιώσεις:


«…οι δυο κύριοι δρόμοι της πόλης έμοιαζαν με σταυρόνημα τηλεοπτικής διόπτρας.»
«Σε όλες τις μικρές πόλεις, το σκάνδαλο σιγοβράζει πάντα στο πίσω μάτι, σαν τη φασολάδα της θείας σου της Σίντι»

«Το σπίτι του Χιουμπερτ Μάρστεν ήταν σαν κατάμεστη χαοτική ποντικοφωλιά»
«…Και στην πόλη βαριές δροσοσταλίδες έλαμπαν σαν άπειρα διαμάντια»
«Το χέρι του πονούσε σαν χαλασμένο δόντι».
«Τρόμος σαν καυτό σίδερο»
«Ένιωθε τα πόδια του σαν να ήταν φτιαγμένα από δέκα χιλιάδες γομολάστιχες»
«Σκυφτοί σαν παλιογριες»
«ΜΙΑ ΑΠΌ ΤΙΣ ΑΛΟΥΜΙΝΈΝΙΕΣ ΛΟΥΡΊΔΕΣ ΕΊΧΕ ΣΠΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΔΕΙΧΝΕ ΑΙΧΜΗΡΗ ΣΑΝ ΔΑΧΤΥΛΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΑΜΗΛΟ ΤΑΒΑΝΙ»


«Μπορείς να δεις τη χρυσόβεργα, αυτό το πιο πεισματάρικο, ολέθριο και όμορφο από όλα τα φυτά της Νέας Αγγλίας, να σκύβει στον άνεμο, σαν μεγάλο και σιωπηλό εκκλησίασμα.
Οι σκιές της επερχόμενης νύχτας είχαν ήδη λιμνάσει μέσα του, σαν κάτι κολλώδες και ζωντανό.»
«Υπήρχε ο καυστήρας σαν ιμπρεσιονιστικό γλυπτό της θεάς Κάλι»
«Το πρόσωπο του έδειχνε θλιμμένο και γερασμένο σαν τα θλιβερά παλιά νεροποτηρα που σου φέρνουν στα φτηνά εστιατόρια»
«Το σπίτι των Μάρστεν..σαν γοτθική γεροντοκόρη»


Οι περιγραφές του ουρανού ήταν συγκλονιστικές
«Το πρώτο ηλιοφως, ανάριο και πολύτιμο χρυσάφι..»
«Το μενεξεδί σύθαμπο»
«Ο ήλιος έδυε πορφυρός»

«Οι πρώτες λαγαρές αχτίδες»


Οι άγνωστες λέξεις (άνοιξα λεξικό)
Ραμπελαίσιες
Ροδόχρωμη
Φρονώ

Καμεές
Μετείκασμα
Εξαχνώνεται
Σύθαμπο
Γρίπισαν
Λόχμες
Θυσανοσωρείτες
Βερμιγιόν
Οίησή
Τεφρό
Ρεπροντιξιόν
Bογιάρος
Αποχρέμψεις
Άλλες φράσεις
«Κυρίως βρίσκεις αδιαφορία καρυκευμένη με περιστασιακή ανιαρή κακία»
«Κάποιον που πως να το πω πήρε τη λέξη και την έκανε σάρκα»
«Με το φως και το σκοτάδι να εναλλάσσονται λες και ανοιγοκλείνουν τα πατζούρια των θεών Η φωτιά πύρωνε μέσα του, σαν παλλόμενα άλικα νήματα και άνθη, ένα όργιο λουλουδιών σε μια μεταμεσονύχτια ζούγκλα»
«Καθώς κοιτάζω έξω τα πάντα μοιάζουν με σπουδή στο μολυβί»

👑👨‍🏫📚
Στίβεν σε ευχαριστώ που με έκανες και έπιασα ξανά λεξικό για να βρω το νόημα των τόσων παράδοξων λέξεων σου… Ο Κινγκ είναι όντως ο Βασιλιάς …ο Βασιλιάς των λέξεων που έχουν σάρκα…
Είμαι πολύ λίγη για να μιλήσω για τον Κινγκ και για το συγκεκριμένο βιβλίο. Οι λέξεις του έχουν σάρκα. Οι περιγραφές του σε ξεδιψάνε.. Μιλάει για το κρύο και κρυώνεις λέει για ιδρώτα και ιδρώνεις. Μου εντυπώνονται οι εικόνες του, «μια από τις αλουμινένιες λουρίδες είχε σπάσει και τώρα έδειχνε αιχμηρή, σαν δάχτυλο προς το χαμηλό ταβάνι»… σου σηκώνει τις τρίχες στο σβέρκο.

Σε τυλίγει…. «οι σκιές της επερχόμενης νύχτας είχαν ήδη λιμνάσει μέσα του σαν κάτι κολλώδες και ζωντανό».. και ο τρόπος που περιγράφει τους παιδικούς φόβους… Επίσης προσδίδει γεύση στον φόβο αυτή του μαύρου χαλκού… Είναι στα αλήθεια ο Βασιλιάς των ιστοριών τρόμου…
Απόλαυσα και τις 768 σελίδες σου. Από τη μια ένιωσα θλίψη που τελείωσε και από την άλλη η δίψα μου θέριεψε. Δίψα για λέξεις με σάρκα.

Λέξεις που σε κάνουν να ντύνεις αυτά που κρύβονται μέσα σου….

IMG_20181228_233057_958

 

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΠΕΒΕΡΛΙ ΣΤΟ ΛΑΟ…

Lady’s and sisters,

48917544_944881952369481_6970654573341966336_n

το κρύο είναι έντονο αλλά μας αρέσει. Ώρα για χουχούλιασμα.

Προς το παρόν, οι γιορτές κυλούν καλά, με βόλτες, πολλά γλυκά και τύχη. Προχθές κέρδισα από ένα τοπικό φαρμακείο μια υπέροχη AQUA VITA κρέμα ημέρας της APIVITA.   Όχι και άσχημα. Επίσης έκανα αρκετά ψώνια (μια απογοήτευση που δεν βρίσκω το ιδανικό τζιν την έχω γιατί ότι έχω δοκιμάσει μέχρις στιγμής είναι τραγικά μεγάλο μου (ζυγίζω 46 κιλά)

Οι εξετάσεις για τον θυρεοειδή βγήκαν καλές πέρα από μία ορμόνη αλλά οκ ελέγχεται

Άλλαξα αριθμό στο κινητό διότι νησάφι… γιατί να σε παίρνει με απόκρυψη ο κάθε χαμένος πρώην;;;;;;;;;

Άλλαξα μια ελεεινή διατροφική συνήθεια που είχα από το 2008 και νιώθω καλύτερα

Διαβάζω το Salems Lot του Stephen King (τις εντυπώσεις μου σε λίγο που θα το ολοκληρώσω) και το «Φως στο τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη (τόμος με τα τρία της βιβλία Ονειρεύτηκα το δολοφόνο σου, θάνατος με χείλη κόκκινα, έρωτας φονιάς) και τα δύο δωράκια για τα γενέθλια και τη γιορτή μου. Η «εμμονή» μου με την Νικολούλη είναι γνωστή, παρακολουθώ από την αρχή το φως το τούνελ και τις πιο παλιές της εκπομπές με τον Χαρδαβέλλα παρακαλώ (αφήνω να αιωρηθεί στο μυαλό σας λίγο η απορία ΜΑ ΚΑΛΑ ΠΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΡΙΑ;;;;;;;;;;;;; Είμαι 40 μωρό μου και γουστάρω). Επίσης λατρεύω το ύφος της συγγραφικής της πένας. Το λατρεύω τόσο πολύ που ξεκίνησα να γράφω το «ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ Α»

49118486_944895662368110_1367019267760848896_n

Επίσης κατάλαβα ότι η ευτυχία είναι στα απλά και πως δεν χρειάζονται υπερβολικές προσδοκίες γιατί συνήθως αυτές φέρνουν και απογοήτευση.

Ζωγραφική με τον Χαράλαμπο

παιχνίδι με το Γιαννάκο

Να σε βγάζει φωτογραφίες ο ανιψιός σου, να σου γράφει «θεία Χάτσον σ αγαπώ»,  να βάζει το αστέρι στο δέντρο..

μια φέτα τσουρεκομερέντα

σύνδεση στο ιντερνετ

Ζελεδάκια φρουτίνο που έτρωγες μικρούλα

ασπρόμαυρες ταινίες και  I LOVE LUCY SHOW

να πλέξεις κάτι και να το χαρίσεις

ΝΑ ΦΑΣ ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΣΟΥ ΕΡΘΕΙ ΑΝΑΓΟΥΛΑ

ΝΑ ΦΑΣ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΘΕΙΣ

ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΛΕΤΩΜΕΝΗ ΣΚΥΛΑ ΟΝΟΜΑΤΙ ΑΝΟΡΕΞΙΑ

Αυτά είναι λίγα από τα πράγματα για τα οποία νιώθω ευγνωμοσύνη.

Επίσης χαίρομαι που διάβασα χθες δυο ποστ στο «Μολύβι και Χαρτί» της Αναστασίας γιατί είχε να δημοσιεύσει από πέρυσι. Δεν ξεχνάω τους ανθρώπους που μου έδειξαν καλοσύνη.

Για δες καιρό που διάλεξα να ψάξω για δουλειά. Πηγαίνω σε μια σύμβουλο εδώ στο δήμο μας για να βρω δουλειά και με έχει ξεσηκώσει. «Άννα βαριέμαι με τέτοιο ψοφόκρυο να πάω να μοιράσω βιογραφικά» αυτό θα της πω στο επόμενο ραντεβού. Πέστε μου είναι αμαρτία να απολαμβάνεις τη θαλπωρή των Χριστουγέννων;;;;;;;

 

Επίσης βρήκα το τέλειο meme για μια συγκεκριμένη κατηγορία ανθρωπάριων που την έχουν δει «ο γαμιάς της γειτονιάς» και παρενοχλούν αθώες γριούλες όπως εγώ.

48417657_944881979036145_3043407959020273664_n

Συνεχίζω να βλέπω τη σειρά Penny Dreadful η οποία απλά γαμάει

Διαβάζω τις τελευταίες μέρες ότι θα επιστρέψει το Beverly Hills 90210 (αυτός ο ΤΚ με έχει σημαδέψει, δεν θυμόμουν ποτέ τους τκ από τα σπίτια που είχα αλλάξει αλλά αυτόν τον θυμόμουν). Θα επανέλθει το καστ όπως ήταν εκτός Μπρέντα, Ντύλαν και θα είναι η ζωή των πρωταγωνιστών 20 χρόνια μετάαααα.

Πολύ θα ήθελα να γυριστεί και να δω τον Μπράντον την Ντόνα τον Στιβ Τον Ντειβιντ πουρά.

48994184_944881815702828_6062976109358612480_n

48418753_944881872369489_6482769013188329472_n
Το μαθητικό μου λεύκωμα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αυτααααα

Enjoy

και πραγματικά κάτι το οποίο με βοήθησε πάρα πολύ: να γελάτε…. Σαν να σας καθαρίζουν αυγά