ΜΟΡΙΓΚΑΝ ΜΟΡΜΠΙΤ, Τα PENNY DREADFULS της ΜαΦίας

Λάτρεις του Halloween κάλως ήλθατε στο πρώτο μέρος της μίνι ιστορίας μου για να γιορτάσουμε τη βραδιά όπως της αρμόζει. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα μου αρέσει να δημοσιεύω εδώ στο μπλογκ μου μια ιστοριούλα τρόμου. Ξεκίνησα το 2017 με το HALLOWEEN TRICK OR TREAT, συνέχισα με το ΜΑΚΑΒΡΙΟ ΠΑΡΤΙ ΤΗΣ ΜΌΡΙΓΚΑΝ ΜΟΡΜΠΙΤ (2018) και φέτος επανέρχομαι με ΤΑ ΟΥΡΛΙΑΧΤΑ ΤΩΝ ΜΑΓΙΣΣΩΝ (αποτελεί το δεύτερο μέρος της Μόριγκαν Μόρμπιτ μόνο που αυτή τη φορά ο πρωταγωνιστής είναι άλλος)…

Οι ιστοριούλες αυτές υπάγονται στη κατηγορία των PENNY DREADFULL, των ιστοριών της μιας πένας που τόσο αγαπώ.

Δυστυχώς δεν κατάφερα να ολοκληρώσω τα ουρλιαχτά των μαγισσών λόγω διάφορων υποχρεώσεων. Μην ανησυχείτε όμως θα δημοσιευτεί μόλις την ολοκληρώσω. Προς το παρών απολαύστε το πρώτο μέρος της ιστορίας (ήμουν στο παρά πέντε να μην τη δημοσιεύσω καθώς σήμερα πολύ απλά δεν υπάρχω, έχω εξαϋλωθεί από τη κούραση, κάθε μου κύτταρο και πόρος πονάει, είμαι σε ένα άνω κάτω δωμάτιο λόγω ανακαίνισης και θέλω τόσο πολύ να κοιμηθώ, αλλά με έσπρωξε η φλόγα του Halloween, που τόσο λατρεύω  και σκέφτηκα πως δεν πρέπει να χαλάσω τη παράδοση του να δημοσιεύω κάθε χρόνο τέτοια μέρα μια ιστοριούλα  τρόμου) …….

                                              (ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΜΟΡΙΓΚΑΝ ΜΟΡΜΠΙΤ)

                                                        ΤΑ ΟΥΡΛΙΑΧΤΑ ΤΩΝ ΜΑΓΙΣΣΩΝ

                                                         «Φαντάσματα και γκόμπλινς

                                                                 γάτες και νυχτερίδες

                                                                γάτες και νυχτερίδες

                                                                γάτες και νυχτερίδες

                                       Μάγισσες μέσα στα αστεία τους καπέλααααα

                                                                ήρθε το Χαλογουιν»

Οι τρεις μάγισσες τραγουδούσαν παράφωνα αλλά αυτό δεν τις απασχολούσε καθόλου. Διάολε το διασκέδαζαν μέχρι τα βάθη της μαύρης τους ψυχής. Φορούσαν τα γελοία τους καπέλα με την οροφή της μαύρης Κάντιλακ κατεβασμένη για να χωράνε αυτές και οι κώνοι τους. Η Μόριγκαν οδηγούσε με τη κόρη της, Γκιούλ Μπαχάρ στη θέση του συνοδηγού και τη θεία ΜαΦία στο πίσω κάθισμα, οι τελευταίες της φαμίλιας τους, αν εξαιρούσες τα διπλό-τριτο ξαδέλφια. Κατευθυνόταν στο συνέδριο των Μαγισσών στο Μέιν.

Η εμμονή της Μόριγκαν να επαναφέρει στη ζωή όσες συγγενείς μπορούσε, είχε στεφθεί με παταγώδη αποτυχία. Όχι. Η λέξη «παταγώδη» έμοιαζε φτωχή για να περιγράψει τις γεμάτες αγωνία νύχτες που δούλευε πυρετωδώς τη μυστική της φόρμουλα για το ελιξήριο της ανάστασης/επαναφοράς. Η βοηθός επί των τιμών, η μικρούλα Γκιούλ πρόσφερε τη πολύτιμη βοήθεια της από την ηλικία των επτά. Της έβγαζε τα γυαλιά όταν μισοκοιμόταν στη πολυθρόνα, της έφερνε ότι υλικό χρειαζόταν για το ελιξήριο, πρόσεχε το φαγητό να μην καεί όσο η τρελή, τρυφερή μαμά της επιδίδονταν στα ακαταλαβίστικα πειράματα της. Όταν επιτέλους βρέθηκε η σωστή φόρμουλα και το ελιξήριο δούλεψε, η μόνη που επανήλθε στη ζωή ήταν η θεία ΜαΦία.

Χρειαζόταν απεγνωσμένα να επαναφέρει στη ζωή τη μαμά Λίλιθ και τη γιαγιά Νόρα αλλά δυστυχώς τα πτώματ… σώματα τους, (για ένα παράξενο λόγο απεχθανόταν τις λέξεις που είχαν σχέση με το «νεκρός», ήταν παράδοξο από τη στιγμή που ήταν μάγισσα και διεύθυνε εδώ και πολλά χρόνια την οικογενειακή επιχείρηση που ήταν ένα γραφείο τελετών με την ονομασία «Μorbid hearse» δηλαδή η νεκροφόρα των Μόρμπιτ)

Μετά λοιπόν το τελευταίο Halloween πάρτι που είχε κάνει όταν ήταν έγκυος, πριν πολλά χρόνια, δεν συνάντησε κανέναν από τους συγγενείς της, ζωντανούς και νεκρ.. κεκοιμιμένους. Το πάρτι πήγε κατά διαόλου, οι ήδη νεκροί/ αναστημένοι συγγενείς απανθρακώθηκαν, αναγκαστικά, γιατί η κατάσταση είχε ξεφύγει καθώς ένας από τους καλεσμένους ο Τζακ Ο’ Λαντερν είχε στραφεί εναντίον όλων. Οι ζωντανοί καλεσμένοι είχαν επιστρέψει στη καθημερινότητα τους, οι νεκρ… κεκοιμημενοι καλεσμένοι στα σκουπίδια εκτός τη μαμά, τη γιαγιά και τη θεία ΜαΦία που επέστρεψαν εκεί που ήταν τις τελευταίες δεκαετίες πριν τις αναστήσει για το πάρτι στο ιδιωτικό νεκροτ… κοιμητήριο που βρισκόταν στο πίσω μέρος του σπιτιού της καθώς ήταν πεθαν… κεκοιμημένες.

Δυστυχώς τα σώματα της μαμάς και της γιαγιάς ήταν σε άθλια κατάσταση. Τα σώματα τους έμοιαζαν με κομποστοποιημένα σκατά με τις τόσες βροχοπτώσεις των τελευταίων ετών. Ακόμα κι ένα σκουλήκι που σερνόταν πάνω τους επέφερε ζημιά στους ιστούς που διατηρούταν χρόνια τώρα και αυτός ήταν ο λόγος που μπορούσαν να ανασταίνονται κατά καιρούς. Οι μάγισσες δεν ήταν συνηθισμένες γυναίκες. Μπορεί να πέθαιν… κοιμόταν όπως οι φυσιολογικές γυναίκες αλλά το σώμα τους δεν έλιωνε ποτέ. Οι ιστοί που παρέμεναν προσκολλημένοι πεισματικά πάνω στα ξασπρισμένα κόκαλα τους ήταν η αιτία που με τα ξόρκια μπορούσαν να επανέρχονται για λίγο στη ζωή.

Το μνήμ… το λαγούμι της θείας ΜαΦίας βρισκόταν στην ανατολική πλευρά του νεκρότ.. κοιμητηρίου κάτω από μια πυκνή συστάδα πεύκων. Οι μακριές σαν πλοκάμια ρίζες των δέντρων ήταν η αιτία που το χώμα που σκέπαζε τη θεία ήταν σχετικά στεγνό προστατεύοντας την από τον αφανισμό. Όταν σκέφτηκε να ξεθάψει τη μαμά και τη γιαγιά και να τις τοποθετήσει μαζί με τη θεία, τα σώματα τους ήταν μαυρισμένα και σάπια. Δεν θα μπορούσε ποτέ ξανά να τις επαναφέρει στη ζωή. Με το ελιξήριο πήρε τη Θεία στο σπίτι και μαζί εκτός την επιχείρηση “η νεκροφόρα των Μόρμπιτ” στην οποία δουλεύανε και οι τρεις δημιούργησαν και ένα μαγαζάκι με τα περιβόητα πλεκτά της θείας. Έτσι τα πόντσο της κατάρας που έφτιαχνε η θεία με τα ξεραμένα έντερα των διάφορων ανδρών θυμάτων τους που έβρισκε κατά καιρούς, είχαν γίνει ξακουστά αυξάνοντας τα κέρδη τους, Μόλις κάποιος φορούσε το πόντσο εκείνο ύπουλα και μυστικά ζωντάνευε τις ίνες του και χωνόταν αθόρυβα από τους ανοιχτούς πόρους της επιδερμίδας μέσα στον οργανισμό δηλητηριάζοντας σιγά σιγά το ανυποψίαστο θύμα.

Η μικρή Γκιούλ Μπαχάρ, το όνομα της σήμαινε Ρόδο της Άνοιξης ήταν ένα εξαίσιο μείγμα παλιομοδίτικου ρομαντισμού και τρέλας. Η Μόριγκαν ήταν περήφανη για εκείνη καθώς ήταν το πιο έξυπνο πλάσμα που είχε γνωρίσει ποτέ. Κι αυτό λογικά σήμαινε κάτι αν αναλογιστεί κανείς πόσες δεκαετίες ζούσε κι πόσα άτομα είχε γνωρίσει σε αυτή τη μακρυά ζωή. Είχε σπουδάσει μεσαιωνικές επιστήμες αλλά προτιμούσε το περιβάλλον του Darkville.

Βέβαια κατά καιρούς για να ξεφεύγει από τη ρουτίνα, όση ρουτίνα μπορεί να έχει μια μάγισσα, άλλαζε δουλειά και σπίτι αλλά αυτό δε κρατούσε πάνω από έξι μήνες. Πάντα επέστρεφε στο μεγάλο τρομακτικό τους σπίτι.

Ήταν μια λαμπρή μέρα του Οκτώβρη όταν έφτασαν στον τελικό προορισμό τους, το ξενοδοχείο ΜΑΥΡΟΣ ΒΑΡΩΝΟΣ που βρισκόταν τυλιγμένο με σκοτεινή ομίχλη ανάμεσα σε δέντρα με ακαθόριστα σχήματα να προσδίδουν μαγεία στο σκηνικό. Έμοιαζε κάτι τελείως παράταιρο, εξωπραγματικό. Το υπερπολυτελές ξενοδοχείο των έξι ορόφων, σε βικτωριανό στυλ έμοιαζε με βουνό πάλλευκο από το χιόνι. Είχε αδρές γραμμές και γωνιώδη τελειώματα, θόλους σαν πύργους και έμοιαζε να κρέμεται στην άκρη ενός γκρεμού. Απέναντι από το γκρεμό υπήρχαν καταρράκτες που τα ορμητικά νερά τους κατέληγαν σε ένα ποταμό που κυλούσε με την αντίθετη φορά. Πίσω από το ξενοδοχείο υπήρχε ένα σκοτεινό δάσος. Ιδανική τοποθεσία να χτιστεί το ξενοδοχείο όπου διοργανωνόταν τα συνέδρια των μαγισσών.

Η βασίλισσα Εκάτη το είχε χτίσει στα ερείπια μιας καταραμένης έπαυλης αλλά για αυτό θα σας μιλήσω, στη συνέχεια.

Ένας καμπούρης καχεκτικός γέρος, ο Φίνγκερμαν, αλήθεια έμοιαζε με αναθεματισμένο καρτούν, τους έκανε νόημα να βιαστούν να περάσουν το μονοπάτι που οδηγούσε στα σκαλιά της εισόδου του ξενοδοχείου. Καθώς ανέβαιναν τα σκαλιά, η Γκιουλ πρόσεξε σε ένα μικρό πυργίσκο μια αδιόρατη μαυριδερή φιγούρα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ………………………….

ΜÂ℘ìÅ ΦÂΝØΥ℘ÅΚΗ QuéeΝì
———————————————————————————————————————
(TA ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΥΒΕΛΑΣ, ΑΝΗΚΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΡΗΤΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΑΥΤΗΣ. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ.
——————————————————————————————————————–
ΜΑΡΙΑ ΦΑΝΟΥΡΑΚΗ

75485995_1234482503409423_5093885479967784960_n
Οι Μόρμπιτ
75323313_1234482403409433_3756785667355443200_n
Βασίλισσα Εκάτη
75246601_1234482593409414_4987582123108990976_n
Ταυροκαθάψια

ΜΟΡΙΓΚΑΝ ΜΟΡΜΠΙΤ, Τα PENNY DREADFULS της ΜαΦίας

just checking..

Απλά πέρασα να πω ένα «γεια»……

Το ξέρω ότι δεν γράφω τόσο συχνά πια αλλά δε σημαίνει ότι έχω ξεχάσει το blog μου….

Απλά έχω ρίξει το βάρος στη συγγραφή και δεν μπαίνω όσο συχνά θα ήθελα…

Επίσης ετοιμάζω μια short horror story την οποία θα δημοσιεύσω εδώ την βραδιά του Halloween.

Αυτή η ιστορία είναι το δεύτερο μέρος του «ΜΑΚΑΒΡΙΟ ΠΑΡΤΥ ΤΗΣ ΜΟΡΙΓΚΑΝ ΜΟΡΜΠΙΤ» που δημοσίευσα πέρυσι στις 30 Οκτωβρίου για το  περσινό Halloween

Μέχρι λοιπόν να έρθει το αγαπημένο Halloween και να διαβάσετε την ιστορία μου σας φιλώωωωω……..